Skip to main content

Tag: Bunga Lili

Bunga lili, koken voor het goede doel

Geschreven door admin op . Gepost in Weekendverhalen.

Mijn naam is Sonja van der Lely-Koene, 61 jaar geleden geboren in Jakarta.

Ik ben in contact gekomen met de Stichting via Tong Lange. Ton is diverse keren op mijn uitnodiging aanwezig geweest bij mijn aanschuiftafel Bunga lili, waarbij ik Oosters kook en de opbrengst naar Stichting Tileng gaat.

Via een presentatie van Ton kregen mijn gasten en ik een kijkje in het reilen en zeilen van Stichting Tileng en zo kon men zien hoe hun geld daadwerkelijk terecht zou komen. Ton’s enthousiasme en gedrevenheid werkten aanstekelijk. Mijn motivatie om voor Tileng te koken bleef groeien en die vele avonden hebben de stichting en mij heel dicht bij elkaar gebracht. Een paar maanden geleden vroeg Ton mij of ik bestuurslid wilde worden. Zeer vereerd heb ik toen ja gezegd. Ik voel mij een bevoorrecht mens dat ik de taak van bestuurslid van deze stichting op me mag nemen.

Tijdens een prachtige wandeling naar de zwavelbronnen in Baturraden vertelde onze gids Tekad Santos over zijn werkzaamheden voor een Nederlandse stichting, Stichting Tileng. Toen hij merkte dat onze interesse was gewekt, nam hij ons mee naar de bouw van één van de lagere scholen in Baturraden. We waren onder de indruk en niet alleen door hetgeen met hulp van de stichting werd bewerkstelligd maar mede door de enorme betrokkenheid van Santos. Omdat onze reis aan een strak schema gebonden was, moesten we na twee dagen Baturraden alweer richting Oost-Java. We kregen de gelegenheid om bij een ander project van de stichting een kijkje te nemen en brachten een bezoek aan Imogiri, het dorp waar de sultans van Yogyakarta begraven liggen. Hier bouwde de stichting aan de voet van de trappen naar de Sultansgraven een kleuterschool. Deze werd tezamen met vele woningen door een hevige aardbeving in 2006 volledig verwoest. Met hulp van de stichting werd de kleuterschool herbouwd en plaatste de stichting bamboe noodwoningen. Deze worden nu vervangen door stenen huizen. Toen wij Imogiri bezochten was net het vierde huis opgeleverd. Na het zien van dit moois was het zaadje om iets voor deze stichting te doen in mijn ziel geplant. Echter, het duurde nog twee jaar voordat ik er werkelijk wat mee deed.

Een reis door Thailand bracht daar verandering in. In Chiang Mai volgde ik een Thaise kookcursus. Dat was zo inspirerend dat ik plotseling wist wat ik voor de stichting wilde gaan doen:koken. Mensen aan mijn (keuken)tafel uitnodigen en hen tegen betaling een lekkere oosterse maaltijd voorschotelen. Dat werd het, koken voor het goede doel.Na terugkomst uit Thailand was er werk aan de winkel. Ik moest een format bedenken, een naam verzinnen en een website bouwen. Na veel denkwerk, luisteren naar adviezen en gesprekken met familie, vrienden en professionals was mijn aanschuiftafel een feit. Bunga lili was geboren, Oosters eten voor het goede doel! Ik begon met één keer per twee maanden op vrijdag een aanschuifdiner te organiseren. De wetenschap dat de gehele opbrengst naar de stichting gaat, motiveert de gasten om een paar extra glazen te drinken en een gulle donatie te doen. Het succes overdonderde mij en tot mijn verbazing hield het succes aan. De diners werden frequenter maar door twee hernia’s, een verhuizing en een nieuwe heup staat alles momenteel op een laag pitje. Na de zomer van 2016 gaat Bunga lili weer van start. Wellicht in andere vorm, op locatie of bij de mensen thuis.

Eén ding staat wel vast, het zaadje dat in Imogiri geplant was, is uitgegroeid tot een mooie boom, één die voor altijd in mijn ziel staat. En die boom staat symbool voor Stichting Tileng.
De effectieve werkwijze van de stichting is een voorbeeld voor alle goede doelen en stichting Tileng laat zien dat alle inkomsten ten goede komen aan de plaatselijke bevolking. Komt u ook Oosters eten voor het goede doel? Dan steunt u daarmee Stichting Tileng.

Sonja van der Lely-Koene

Uit eten thuis

Geschreven door Remco Lange op . Gepost in Weekendverhalen.

Voor afgelopen zaterdagavond, 13 februari 2016, hadden we een uitnodiging ontvangen. Thuis bij Hans en Fredie zouden mensen komen koken voor een goed doel, en of we interesse hadden. Nou hebben Hans en Fredie een goede neus voor dat soort zaken, we hadden ze al lang niet gezien en waarom niet? Dus we waren er zaterdagavond in februari, in dat heerlijke huis in Bilthoven. We waren er niet alleen, in totaal waren er meer dan twintig gasten gekomen om zich te laten verwennen en te informeren. Een gemêleerd gezelschap, maar gelet op het netwerk van Hans, was er een relatief groot aantal huisartsen.

Verhaal 26-02-2016 bVreemd is dat wel een heel klein beetje, want je bent dan bij hen – Hans en Fredie – te gast, maar eigenlijk ben je ook te gast van initiatiefnemende kokkin Sonja* en haar staf Silvia en Boelo, en ook een beetje van Ton, de trekker van Stichting Tileng. Nu was natuurlijk heel snel uitgelegd wat ieders rol die avond was: eten en drinken. Alle kosten waren voor rekening van de kokkin, alle opbrengsten – onze bijdrage voor eten en drinken – zouden naar het goede doel gaan, Stichting Tileng.

Het verhaal in het kort: een bezoek aan hun Foster Parents pleegkind in Indonesië ergens eind jaren ’90 – het verhaal vertelt niet hoe ze aan de geschenken kwamen, die ze hadden meegebracht: hoe koop je een geit en kippen en hoe vervoer je ze in een vreemd land? ** – had Ton op het idee gebracht om meer te betekenen voor het dorp. Ze zochten daarop sponsors en begonnen in het klein met de ondersteuning van de bouw van drie stenen woning in plaats van de bamboehutten. Als je gewend bent aan de filmpjes van bijvoorbeeld Tanzania, dan verbaas je je wel over de zorgvuldigheid van het resultaat hier in Tileng op Java. Blijkbaar was Ton ook onder de indruk van de resultaten, want hij liet het er niet bij. Na aanvankelijk het geld op de eigen rekening te hebben beheerd werd een stichting opgericht, en in de afgelopen 15 jaar van het bestaan van de stichting is nu bijna een half miljoen euro besteed aan woningen en schoolgebouwen en aan de ondersteuning van het onderwijs. Inmiddels niet meer alleen in Tileng maar in nog twee andere dorpen op Java. Dit wordt ter plaatse gecoördineerd door Tekad Santos, die de oorspronkelijke pleegzoon was. Een getalenteerde ondernemer mag je stellen, want om het in verhouding met onze situatie te zien: één eenvoudig huis, van het begin, koste daar toen 600 euro. Andere kost dan in Bilthoven.

Kokkin Sonja komt ook via reizen naar Zuidoost Azië in het verhaal. Ze besloot om voor een goed doel te gaan koken, en vond bij Stichting Tileng een bestemming voor de opbrengst.

En wat doe je dus op deze avond? Je eet heerlijk, drinkt naar believen, je ontmoet en spreekt interessante nieuwe mensen in ontspannen sfeer, je hoort het verhaal, je betaalt voor je eten en je weet tegelijkertijd dat het eten geheel getrakteerd is door de gulle gastgevers. Het geld gaat in zijn geheel naar het kleinschalig initiatief op Java.

Vanzelfsprekend is het Indonesisch eten. De koffie konden wij niet afwachten, want de kinderoppas moest worden afgelost. De drie gelukskoekjes die we voor de kinderen hadden meegenomen stelden: heb nooit spijt, je hebt een fantastische verbeeldingskracht, je bent een veelzijdig talent.

Tot ziens lieve mensen.

Kijk ook eens op https://www.tileng.nl/

* Red.: van Bunga Lili ofwel Aanschuiftafel

** Red.: onderweg richting de desa Tileng gekocht en meegenomen in het busje. Zie ook het verhaal “Van bezoek tot stichting”