Skip to main content

Tag: Buffelbank

Model dusun Manggung

Op de dag dat we met de hele groep (het management Baturraden, onze vertegenwoordiger in Imogiri en ikzelf) in de dusun Manggung waren, hebben we weer positieve signalen ontvangen van de mensen van de dusuns. Immers de mensen van Manggung proberen uit alle macht een model-dusun te zijn voor de overige 15 dusuns in de desa Tileng.

Het blijft goed gaan met de “Buffelbank”; het is duidelijk dat door deze “bank” de levensomstandigheden zichtbaar verbeteren. Sommige mensen hebben bij verkoop van een of meerdere sapi’s met een deel van de winst, die voor hen bestemd is, al een stuk sawa en/of een brommer kunnen kopen. Ook de infrastructuur van de dusun verbetert zienderogen. De straten worden beter en zien er verzorgd uit. Juist die voorbeelden spreken de mensen in andere dusuns aan. Een goed resultaat van een kleine charitatieve instelling als de onze. Stichting Tileng neemt de tijd om projecten als deze op een duurzame manier uit te bouwen.

Het zijn weer ervaringen, die ook geëxporteerd kunnen worden naar de andere desa’s van de stichting: Imogiri en Baturraden. Andersom kunnen de 16 dusuns van de desa Tileng weer expertise importeren uit Imogiri en Baturraden. Daarom is ook afgesproken, dat een delegatie van de dusuns Tileng en Manggung op korte termijn een werkbezoek zal afleggen in Baturraden. Onderwerpen die dan aan de orde komen zijn het operationeel houden van een corporatie, scholarship, huizen en scholenbouw. Maar waar het vooral om zal gaan is hoe men in Baturraden de participatie van de bevolking stimuleert bij het realiseren van projecten in welke vorm dan ook. Immers in Baturraden worden projecten pas aangevraagd als er redelijk goed zicht is op participatie van de bevolking.

Ik hoop dat op deze wijze een soort kruisbestuiving gaat plaatsvinden waar een ieder profijt van heeft; zowel de bevolking als de stichting. De bevolking, omdat zij leert projecten, die bijdragen aan het duurzaam verbeteren van de leef- en woonsituatie, op een goede en efficiënte wijze op te zetten. En de stichting, omdat op deze wijze de tot nu toe verleende structurele hulp gecontinueerd kan worden.

Traditioneel sparen van boeren in Indonesia

Regelmatig krijg ik respons van mensen die tijdens hun rondreis in Indonesië ook projecten aandoen van de stichting. In gesprekken met hen hoor ik steeds dat zij vinden dat de ondersteuning door Tileng goed aanslaat. Vooral het buffelproject werkt erg positief.

De buffelbank is een eenvoudig voorbeeld van effectieve steun voor een traditioneel gebruik. Boeren in Indonesië sparen als vanouds niet bij een bank maar door middel van vee. Het werkt zo: een boer verzorgt een of meer buffels van iemand anders (Stichting Tileng). De buffel wordt gedekt en het kalf is het eigendom van de verzorgende boer.

Deze traditionele vorm van kapitaalvermeerdering kost veel tijd. Met steun van buiten, zoals via het buffelproject van Stichting Tileng, kunnen meer boeren meer buffels per persoon verzorgen, waardoor hun economische situatie sneller kan verbeteren. Dit is een van de projecten die geëxporteerd wordt naar de dusuns (woongemeenschappen) van de desa’s (dorpen) Tileng, Imogiri en Baturraden.

Dit project maakt deel uit van onze projectportefeuille (https://www.tileng.nl/index.php?page_id=1128). Met de in die portefeuille vermelde projecten kan worden gestart zodra er voldoende financiële middelen voorhanden zijn.

We hebben met behulp van onze sponsors, donateurs en de mensen uit de desa’s veel mooie en duurzame projecten kunnen realiseren. Inmiddels hebben we tientallen projecten afgewerkt en gaan we, dankzij uw hulp, verder met andere lagere scholen in Baturraden, huizen in Imogiri en een landbouw- en veeteeltcoöperatie in Tileng.

Doorlopend project.

In 2004 is een aanvang gemaakt een zogenaamde ‘buffelbank’ in de woongemeenschap Manggung binnen de desa Tileng. Ook in de woongemeenschap Tileng zelf is een aanvang gemaakt met een buffelbank, ten behoeve van het ‘ traditioneel sparen’.
U kunt u altijd voor dit project aanmelden voor sponsoring via vdjagt@tileng.nl. De kosten voor de aanschaf van een koe voor de “buffelbank” ligt tussen de EUR 300 en EUR 600 afhankelijk van de prijs op de veemarkt op dat moment. Ons management in Indonesië zorgt er voor dat het geld ook daadwerkelijk aan die projecten wordt uitgegeven.

Indonesische boeren beleggen traditioneel niet bij een bank, maar met hun vee. Het kapitaal staat achter het huis, met melk en kalveren als opbrengst. Met steun van buiten, zoals de Buffelbank, kunnen meer boeren de beschikking over koeien krijgen, om zo hun economische situatie sneller te verbeteren. De Buffelbank werkt als volgt: een boer verzorgt een koe (buffel) die door Stichting Tileng ter beschikking wordt gesteld. De koe wordt gedekt en het kalf wordt eigendom van de boer, waarna de koe door kan naar de volgende boer. Een duurzame ontwikkelingsmethode, waarbij de dorpen zich rustig kunnen ontwikkelen en waarbij niemand wordt uitgesloten. De Buffelbank beheert op dit moment ruim 200 buffels.

Oog in oog met een koe

De koe kijkt me enigszins meewarig aan. Ze lijkt zich niet bewust van haar enorme waarde.

Ik ben dat  – sinds mijn arriveren hier in deze desa –  des te meer. Na mijn tocht langs de scholen en huizen, die met steun van Stichting Tileng gerealiseerd zijn in Imogiri, begeef ik mij naar de desa Tileng/Manggung. In tegenstelling tot Imogiri, dat onder de rook van Yogyakarta ligt en stedelijk te noemen is, zijn deze twee dorpjes gelegen in een zeer landelijk gebied.

Hier is Stichting Tileng ooit begonnen te bestaan, toen de oprichter besloot dat het zo niet langer kon in het dorpje dat hij bezocht en, terug in Nederland, startte met het steunen van kleinschalige projecten. Inmiddels zijn die projecten grootschalig te noemen; ze hebben een belangrijke impact op de gemeenschap. Een van de grootste successen hier is de – tot de verbeelding sprekende – buffelbank.

Tijdens mijn eerste bezoek aan de nabijgelegen landbouwgrond wordt mij de reden van het succes meteen duidelijk. Ik zie kilometers en kilometers aan land en ik begrijp: dit enorme oppervlak moet verbouwd worden. Op de landerijen groeien pinda’s, rijst en cassave. De spierkracht van de koe wordt gebruikt voor het bewerken van het land. Maar dat niet alleen. De koe is ook een uitstekende ‘mestfabriek’ en wordt als zodanig ingezet om het land vruchtbaar te houden. Bovendien is de koe – over het algemeen na kunstmatige inseminatie – de voortbrenger van een waardevol kalf, dat op de markt verkocht kan worden, zodat de familie in kwestie naast de opbrengst in natura er ook financieel op vooruit gaat.

Iedere familie heeft een eigen koe gekregen. En iedere familie heeft de verantwoordelijkheid voor die koe. Als de koe niet aan het werk is, staat ze in de houten stellingen naast het land. In de verte zie ik iemand aan komen lopen met gigantische balen gras. Nog even en de koe die mij zojuist nog meewarig aankeek heeft alleen nog oog voor haar avondmaal. Wat een mooi project. Helpt u ons om nog meer buffelbanken te realiseren? Steun Stichting Tileng!

Een mogelijke nieuwe loods

Afgelopen week had ik contact met onze hoofdvertegenwoordiger van Stichting Tileng in Indonesië, Tekad Santos, uit Baturraden.

In dat contact hadden we het weer, in het verlengde van onze gesprekken in Indonesië, over de ideeën van Tekad en Iko voor het opzetten van een opleidingsschool in Baturraden. Bij de sloop van de oude gebouwen blijft materiaal over dat op dat moment niet direct gebruikt kan worden in het lopende project. Deze materialen worden nu nog bij Tekad thuis opgeslagen, hetgeen geen ideale situatie is. De woon- en leefomgeving van zijn gezin gaat er daardoor niet op vooruit.

Tekad is nu het volgende idee aan het uitwerken dat zou moeten leiden tot een aanvraag om financiële steun bij Stichting Tileng.

Wat is zijn idee?

Hij wil graag een loods bouwen, waar de materialen kunnen worden gesorteerd en opgeslagen. In die loods wil hij een werkplaats maken waar jonge mensen kunnen worden opgeleid tot handarbeiders, zoals timmerman, metselaar enz.. Het mes snijdt dan aan meerdere kanten. Jonge mensen leren een vak en kunnen later worden ingezet voor het realiseren van bouwprojecten. Mogelijk kan dat ertoe leiden dat ze voor zich zelf te beginnen, zodat ze in hun eigen levensbehoefte kunnen voorzien. Ik heb gezegd, dat ik hier toch snel een voorstel van wil zien. Dan kan het bestuur beoordelen of dit idee een kans van slagen kan hebben.

Het past natuurlijk in onze filosofie dat de lokale economische ontwikkelingen worden versterkt en dat waar mogelijk de economische bedrijvigheid wordt bevorderd. Stichting Tileng vindt het belangrijk dat projecten financieel worden ondersteund en gestimuleerd, waarbij de activiteiten van de lokale bevolking bijdragen aan een vergroting van hun eigen inkomen.

Een goed voorbeeld van een dergelijke werkwijze is de zeer geslaagde “Buffelbank” in de desa Tileng en zijn woongemeenschappen. In Baturraden zijn ook plannen om een Buffelbank te starten.

Met andere woorden we willen nog meer dan voorheen “investeren” in projecten die leiden tot grotere economische ontwikkeling van mensen. Die mensen die, zoals dat onze gewoonte is, zelf participeren in die projecten. Dit leidt tot zelfredzaamheid en tot het nemen van eigen verantwoordelijkheid van de mensen zelf.

Tien jaar Stichting Tileng: hoe een sneeuwbal rolde

Morgen is het zover. Dan zijn we jarig en bestaan precies tien jaar. Een gedenkwaardige dag voor een zeer gedenkwaardige stichting. Er is veel waargemaakt in de jaren die achter ons liggen. De ideeën en dromen van toen leidden tot concrete, zichtbare resultaten. Van huizen tot schoolgebouwen, van studiebeurzen tot een heuse buffelbank.

Het is mooi om te zien hoe het niet bleef bij persoonlijke dromen, maar hoe de ideeën zich – als gevolg van hard werken in teamverband – ontpopten tot een wezenlijke verbetering van de leefomstandigheden van talloze mensen op Java.

Wanneer het gaat over dergelijke verbeteringen zijn er altijd mensen die het hebben over de zogenaamde druppel op de gloeiende plaat. Mij doet het werk van Stichting Tileng eerder denken aan een sneeuwbal, die steeds maar groter wordt en dus ook in waarde en betekenis blijft groeien. Daar kan echt geen gloeiende plaat tegenop.

Het vieren van een jubileum is belangrijk. Zeker wanneer het gaat om een sneeuwbal. Sneeuwballen maken ons duidelijk waartoe dromen kunnen leiden: een begin van iets nieuws, van een betere wereld. Het werk van Stichting Tileng zou ons moeten inspireren. Om onze eigen dromen waar te maken, maar ook om het werk van de stichting te steunen. Twijfel niet. Leef je droom. En ondersteun die van Stichting Tileng. Al was het maar met een euro voor ieder jaar dat de stichting bestaat.

En: bij een jubileum hoort natuurlijk een feestje. Over precies drie maanden, op 18 september, zal ons jubileumfeestje plaatsvinden. Nadere informatie volgt. Hou deze jarige stichting dus in de gaten!

Bezoek aan de desa’s van Stichting Tileng

Binnenkort vertrek ik op eigen kosten weer voor een vakantie naar Indonesië. Aan het eind van mijn vakantie op Sumatra zal ik doorreizen naar Java en zal ik weer een bezoek brengen aan een aantal projecten van Stichting Tileng. In Baturraden zal ik twee lagere scholen in gebruik geven, in Imogiri wordt de vierde permanente woning (link verhaal van 7 mei a.s. Ton) in gebruik gegeven en in Manggung vindt de feestelijke oplevering plaats van het coöperatiegebouw (link verhaal van 28 mei a.s. Cees) van de buffelbank. Al deze projecten hebben wij kunnen financieren met donaties van onze donateurs en sponsors.

Tijdens mijn reis zal ik proberen al iets van mijn belevenissen in de desa’s te mailen aan de eindredactie van het nieuws, zodat u via de website op de hoogte kunt blijven.

Tijdens mijn verblijf op Java zal ik ook de bezoeken van onze bestuursleden Eveline de Bruijn en Ellen Mierop voorbereiden. Eveline zal op eigen kosten een bezoek brengen in het kader van het promotieproject “Dichterbij: een kunstproject in woord en beeld” . Ellen zal op eigen kosten een aantal projecten bezoeken tijdens haar vakantiereis naar Java en Bali.

De kosten van de 3 bezoeken komen, zoals u van ons gewend bent, niet ten laste van de financiële middelen van de stichting. Stichting Tileng streeft er immers naar de overheadkosten zo laag mogelijk te houden; zie ook: Bestedingsgarantie.

https://www.tileng.nl/index.php?page_id=1160 .

Zoals u leest worden door bestuursleden kosten nog moeite bespaart om met eigen ogen de projecten van de stichting te zien.

Weer een project afgerond ?

Onlangs kregen we de eindrapportage inzake de bouw van het ‘Koperasi’ gebouw in Manggung, Tileng. De eerste reactie is dan altijd een gevoel van trots en blijheid omdat er weer een project kan worden opgeleverd.

En ook hier is er weer alle reden om trots te zijn. Het is een prima bouwwerk geworden en voor het eerst op eigen grond. De aankoop van de grond, het weer en het feit dat Manggung vrij afgelegen is, hebben er voor gezorgd dat de bouw iets langer heeft geduurd dan gebruikelijk, maar het resultaat mag er zijn.

Het gebouwtje bestaat uit twee ruimtes.

Rechts is het kantoor. Hier zal de administratie worden gevoerd over de coöperatie, inclusief de ‘buffelbank’.

Links ziet u de opslagruimte. Hier worden alle voorraden van de coöperatie opgeslagen, zoals centraal ingekocht voer en supplementen voor ‘onze’ koeien en bijvoorbeeld mest voor de landbouw, maar ook geproduceerde waren, zoals rijst, meel, eieren, etc.

Maar toch is deze oplevering anders. Wanneer er een huis of een school wordt opgeleverd dan weten wij precies hoe het gebruikt zal gaan worden. Deze Koperasi is echter helemaal nieuw. De mensen van Manggung zullen er aan moeten wennen en vanaf nu meer en meer samen moeten doen. Ze zullen moeten gaan ervaren dat gezamenlijk optreden ook voor ieder individueel voordelen biedt.

Vandaar het vraagteken in de titel van dit verhaal. Eigenlijk is dit project niet afgerond, maar begint het pas.

Uiteraard zullen wij de gang van zaken in de Koperasi nauwlettend in de gaten blijven houden.

Inspiratie (7)

Vijf jaar geleden benaderde Ton Lange mij met het verzoek om ambassadeur te worden voor Stichting Tileng. Na enig nadenken besloot ik dat te doen en daar heb ik nog geen minuut spijt van gehad. Waarom? Door inspiratie. Het werk van Stichting Tileng inspireert mij en de projecten van de stichting inspireren vele anderen. Dat zijn in de eerste plaats de bewoners van de Javaanse desa’s waar de stichting zich voor inspant. De gedachte dat er in ons land mensen zijn die hen willen helpen aan een beter bestaan is een belangrijke inspiratiebron. Maar ook de wijze waarop Stichting Tileng hulp biedt vind ik inspirerend. Uitgaan van de wensen en noden van de lokale bevolking, maar ook van de mogelijkheden en de bereidheid die men daar zelf heeft om het eigen bestaan te verbeteren. De hulp die de stichting biedt sluit aan op wat de mensen daar zelf willen en zelf kunnen.

Ontwikkelingshulp is vaak teveel alleen maar een kwestie van een partij die geeft en een partij die ontvangt. Dat is een relatie die tot dankbaarheid verplicht en dat leidt juist niet tot wederzijdse inspiratie.

Van alle projecten van Stichting Tileng ben ik persoonlijk het meeste weg van de buffelbank. Die symboliseert heel sterk hoe met enige hulp van ons de dorpsbewoners daar op den duur zelfvoorzienend kunnen worden. Bovendien stoelt dit project op een zeer oude Javaanse traditie. Die ‘adat’ maakt de buffelbank tot een project dat direct aansluit op de vertrouwde Javaanse dorps- en familiecultuur. Kijk, dat inspireert.

Zo’n familiecultuur ervaar ik ook bij Stichting Tileng zelf. Volgens mij hebben de bestuursleden en vrijwilligers ook een soort familiegevoel. Tijdens de verschillende keren dat ik op de jaarlijkse benefietdag voor de stichting mocht optreden, bemerkte ik een gevoel van onderlinge verbondenheid. Niet alleen met de Tileng-projecten, maar ook met elkaar. Kijk, dat inspireert.

Als tekstschrijver en componist kan ik niet zonder inspiratie. Die krijg ik van mensen die ik ontmoet en gebeurtenissen die ik meemaak. Als muzikant voel ik hoe mijn teksten en muziek weer anderen inspireren. Die wisselwerking is voor mij een belangrijke levensbron. Inspiratie is iets wat je kan krijgen en wat je kan geven. Inspiratie is iets wat mensen met elkaar kunnen delen. Ik wens Stichting Tileng nog veel gedeelde inspiratie toe met hun werk voor de mensen in al die desa’s én met hun werk voor elkaar.

Salam manis

 

SMS bericht(en)

De afgelopen week kreeg ik op een avond om 22:45 uur een SMS-je van onze vertegenwoordiger in Baturraden, Tekad Santos. Daar was het op dat moment 04:45 uur in de morgen van de volgende dag. Na enig heen en weer sms-en besloot ik hem maar te bellen om van hem te weten te komen waar de berichtjes over gingen. Hij vroeg of ons reisschema al definitief is; ik ga immers later dit jaar samen met mijn vrouw en twee donateurs een privé-reis naar Sumatra maken met aansluitend een onvermijdelijk en vanzelfsprekend bezoek aan de desa’s Tileng, Imogiri en Baturraden op Java.

Ik zei dat het definitief is en dat de vliegtickets al in ons bezit zijn. “Maar waarom wil je dat weten?” vroeg ik hem. Hij zei dat de herbouw van de lagere school in Pamijen (onderdeel van Baturraden) klaar is en dat de herbouw van de lagere school in Karangsalam (ook onderdeel van Baturraden) inmiddels is gestart, en daarom wilde hij weten wanneer wij exact in Baturraden zouden zijn. Het dorpscomité, de directeuren en ons management wil namelijk dat ik als voorzitter van Stichting Tileng de beide lagere scholen officieel in gebruik zal geven.

Ik heb gezegd dat ik daartoe bereid ben, want ik weet dat ik er vanuit kan gaan dat er dan weer mooie resultaten zijn neergezet, mede door de participatie van de ouders van leerlingen en inwoners van Baturraden.

Ik vertelde hem, dat ik in Tileng met ons plaatselijk management een bezoek zal brengen aan de “Buffelbank” en dat ik verder zal bekijken hoe het gegaan is met de bouw van het corporatiegebouw. Ook zal ik gaan praten met de mensen over de manier waarop de organisatie van de buffelbank in de andere dusuns (woongemeenschappen) van de desa Tileng plaats vindt. Op zijn verzoek zal ik ook in Baturraden overleggen over de opzet van een “Buffelbank” en op welke wijze men een projectaanvraag moet indienen.

In Imogiri ga ik kijken naar de onlangs met onze steun gerealiseerde permanente woningen, die een deel van de na de aardbeving van 2006 geplaatste bamboe noodwoningen hebben vervangen. Daarbij zal in overleg met de lokale bevolking worden gekeken naar een woningverdeelsysteem. Er moet immers worden voorkomen dat de gebouwde noodwoningen op willekeurige wijze worden vervangen door permanente. Ook in Imogiri zal ik praten over het opzetten van een  “Buffelbank”.