Skip to main content

Tag: Schenken

Werkbezoek april – mei 2014, deel 1

Op 27 april jl. ben ik (uiteraard op eigen kosten) op reis gegaan voor een onaangekondigd werkbezoek aan het management, de projecten en de desa’s op Java, Indonesië.

Die zondag vertrok ik met Garuda Indonesia van Amsterdam naar Jakarta en op 28 april ben ik van daaruit doorgereisd naar Yogyakarta.

BusOp woensdag 30 april heb ik in Yogyakarta om 10:00 uur de Efisiensi bus gepakt naar Purwokerto om van daaruit naar Baturraden Kemutug Lor af te reizen. Immers in Kemutug Lor woont de General Manager van Stichting Tileng Indonesia en houdt de stichting ook kantoor.

Ik had met Tekad Santosa (Santos), onze General Manager daar, afgesproken dat ik op woensdagmiddag 30 april een SMS zou sturen zodra ik klaar zat om met hem te Skypen. Hij en ik zouden dan een en ander over de projecten doornemen. Die SMS­ heb ik gestuurd, maar met de mededeling dat ik geen internetverbinding had en dat ik in plaats daarvan zelf wel langs kwam om alles te bespreken. Hij begreep daar niets van, zei hij later. Toen ik met de taxi aankwam in Kemutug Lor stond Santos toevallig aan de kant van de weg te praten. Men zei tegen hem “Santos, je krijgt gasten”, waarop hij naar de taxi liep. Hij stond als aan de grond genageld toen hij mij zag uitstappen. Toen begreep hij ineens waarom ik zei “ik kom zelf wel langs”. Samen liepen we richting huize Santosa. Santos riep “kom eens kijken wie er is”. Ook bij de familie was de verbazing groot toen ik het huis binnenliep. Ze dachten immers dit jaar te moeten laten zien dat alles gaat zoals het moet gaan, ook zonder dat de voorzitter uit Nederland langs zou komen om poolshoogte te nemen.

Toen ze van de schrik waren bekomen (en dat duurde wel even), was het welkom zoals vanouds bij wel aangekondigde (werk)bezoeken.

SlametKijkend naar de vulkaan Slamet kon ik zien, en soms horen, dat deze nog steeds actief is. Ik hoorde rommelen en ploffen en zag ook een grote rookpluim verschijnen. De situatie aan de zuidkant is volledig onder controle daar in Baturraden. Er is een heel team aan de slag die de situatie goed in de gaten houdt. Elk uur van de nacht laten zij via klopsignalen horen of er gevaar is, zoals dat ook gebeurde in 2006 bij de aardbevingen in Imogiri. Er hangen spandoeken langs de weg waarop de evacuatieroutes zijn aangegeven en er zijn overal routebordjes geplaatst. De mensen moeten op gezette tijden de evacuatie oefenen. Er was dus geen direct gevaar voor de bevolking (en voor mij). Ook het lokale management van de stichting zorgde goed voor mij in Santos Home Stay, waar ik verbleef in Baturraden en dat daarmee mijn basis was voor alle werkbezoeken.

EvacuatieDe kranten in Yogyakarta schrijven regelmatig sensatieverhalen over de Slamet, waardoor ik steeds gebeld werd door mensen uit Yogyakarta met de vraag hoe de situatie was in Baturraden en of ik nog wel veilig was. Sensatie is immers goed voor de krantenverkoop.
Voor dat ik iets schrijf over de projectbezoeken, is het goed te vermelden dat ik het zeer prettig vond dat er niets geregeld was. Ik kon zo ervaren hoe het in de dagelijkse praktijk gaat zonder dat er van alles vooraf is georganiseerd en zonder dat er grote ontvangstcomités klaar staan.

Op de eerste werkdag hebben we in een rustig tempo een paar scholen bezocht omdat ze op dat moment toch gesloten waren. Even rustig rondkijken. De dagen daarna zijn alle scholen bezocht terwijl de kinderen les hadden.

gesprek met leerlingenTijdens mijn bezoek heb ik met een deel van de kinderen uit het scholarship programma (en tevens met hun leerkrachten) gesproken over hun vorderingen. Zowel de leerkrachten als de leerlingen zelf gaven aan dat de prestaties goed zijn en ze bedankten Stichting Tileng voor de studiebeurzen. Ook heb ik ze gevraagd waar ze zich al zo mee bezig houden na schooltijd. De meest voor komende activiteiten na schooltijd zijn huiswerk, sporten, hobbyen en de ouders helpen.

 

Volgende week deel 2.

 

“Ga op uw Bersamareis ook eens langs de projecten van Stichting Tileng”

Naar aanleiding van vragen van reizigers van Stichting Bersama heeft Stichting Tileng door haar grafische vormgever Carnero Mediadesign (uiteraard kosteloos) een reisbrochure laten ontwerpen. Deze brochure kan Bersama aan haar reizigers overhandigen bij de offertes en reisbescheiden.

Brochure 22-10- 2008 Buitenkant  alle copyOp deze wijze kunnen de reizigers aan Bersama aangeven welke projecten van de stichting ze tijdens hun (rond)reis in Indonesië zouden willen bezoeken.

Op deze wijze kunnen beide stichtingen samen de reizigers interesseren voor het werk van Stichting Tileng in Indonesië, onder het motto “Ga op uw Bersamareis ook eens langs de projecten van Stichting Tileng”. Tijdens hun reis kunnen zij kennismaken met het leven in de desa’s en kijken hoe de kinderen daar naar school gaan. Daarbij kunnen projecten getoond worden zoals de (kleuter)scholen, de (nood)woningen en de koeien van de ‘Buffelbank’.

Duidelijk is dat het mes aan twee kanten snijdt. De reiziger is er van verzekerd een mooie reis met Stichting Bersama te maken en men krijgt, indien men dat op prijs stelt, oog en aandacht voor het werk van Stichting Tileng.

Stichting Bersama Nederland-Indonesië heeft als belangrijkste doelstelling, het bevorderen van de sociale band tussen de bevolking van Nederland en Indonesië. Zij wil dit bereiken door nauwe samenwerking met de lokale, inheemse bevolking, op het gebied van reizen binnen Indonesië, het bemiddelen in en organiseren van familiebezoeken in Nederland voor Indonesische staatsburgers, uitwisselingsprogramma’s op cultureel gebied, het steunen van kleine projecten en het geven van voorlichting in het algemeen over Indonesië.

Door deze kleinschaligheid is het mogelijk zeer flexibel en voordelig reizen te organiseren waarbij een hoge mate van “maatwerk” gerealiseerd kan worden voor de reizigers, met betrekking tot wensen, mobiliteit en het te besteden budget. Met andere woorden, zij hebben een grote mate van vrijheid met betrekking tot de invulling van het reisprogramma met de zekerheid van transport en logies.

Stichting Tileng steunt de desa’s en Stichting Bersama steunt mee.

 

Kleuterdrumband TK Pertiwi Baturraden Karangsalam

Werkbezoek april mei 2014.
De eerste kleuterschool in Karangsalam gebouwde school is. De door de kleinkinderen van de voorzitter, Lieke en Milan nu drie en half en anderhalf jaar oud, geschonken muziekinstrumenten aan de school zien er nog mooi uit. De instrumenten worden goed gebruikt. Leuk als je ziet dat hun initialen er op staan.

Wat is mijn functie bij Stichting Tileng? – door Ellen Mierop

Wie ben ik?

Ik ben Ellen Mierop (1955), woon in Den Haag en werk parttime als administratief medewerker bij een bedrijf voor tuinaanleg en -onderhoud.

Wat is mijn functie bij de stichting?

Ik ben (onbezoldigd) bestuurslid van de stichting. Ik onderhoud de contacten met de Indische gemeenschap en organiseer de benefiet Kumpulans voor de stichting. En, net zoals iedereen die bij Stichting Tileng betrokken is, ben ook ik belast met fundraising.  Indien nodig sta ik de secretaris bij in zijn werkzaamheden en maak op gezette tijden een weekendverhaal.

Wat houd mij gemotiveerd om dit werk te blijven doen?

Ik word gewoon blij als ik zie wat er, dankzij de donateurs van Stichting Tileng, allemaal al is bereikt. Maar we zijn er nog niet en daarom ga ik nog door mét en vóór Stichting Tileng.

Ik doe de volgende oproep!

Zonder uw steun kunnen wij niet. Van elke euro die u ons doneert komt minimaal 99 eurocent bij onze projecten in Indonesië terecht. Stichting Tileng steunt een drietal desa’s in Indonesië. Steunt u Stichting Tileng?


Volgende week het verhaal van onze eerste vrijwilliger en adviseur van de stichting.

Wat is mijn functie bij Stichting Tileng? – door Cees van der Jagt

Wie ben ik?

Ik ben Cees van der Jagt (1959). Ik woon in Berkel en Rodenrijs en ben al meer dan 20 jaar werkzaam als Financieel Manager voor een groep ondernemingen, gespecialiseerd in het op de markt brengen van innovatie, na bijna 16 jaar actief te zijn geweest in de accountancy.

Mijn grote passie is reizen en dan met name naar Azië. Ik ben daar geweest in Thailand, Maleisië, Singapore, China, Hong Kong, Macau, Japan en uiteraard, en met veel plezier, in Indonesië. Dat laatste heeft zeker een grote rol gespeeld bij mijn toetreding tot de rijen van Stichting Tileng.

Wat is mijn functie bij de stichting?

Ik ben de penningmeester van Stichting Tileng. Dat houdt automatisch in dat ik verantwoordelijk ben voor het beheer van de centjes en voor de verslaggeving daarover naar mijn medebestuursleden en vooral ook naar buiten. Transparantie is belangrijk, dus kom maar op met die vragen!

Naast mijn taken als penningmeester, en uiteraard ook naast het broodnodige werk voor fundraising, heb ik echter nog een hele mooie taak. Ik ben binnen de stichting verantwoordelijk voor de communicatie met onze vertegenwoordigers in Indonesië. Dat betekent direct contact met de basis en uit eerste hand horen, en proberen aan te voelen, wat er leeft onder ‘onze mensen’ op Java.

Wat houd mij gemotiveerd om dit werk te blijven doen?

Motivatie is nooit een issue. Uiteraard zijn er de klassieke redenen om actief  te zijn bij het ondersteunen van de – wellicht minderbedeelde – medemens. Maar als je de projecten hebt bezocht, en zelf hebt kunnen zien wat het effect daarvan is op de gemeenschap, dan heb je geen redenen meer nodig. Dan is doorgaan vanzelfsprekend.

En als je daar de kinderen hebt zien spelen, lachen, leren en genieten in hun nieuwe school, in hun mooie uniform, met luid klinkende muziekinstrumenten en gesteund door een studiebeurs (allemaal gerealiseerd door Stichting Tileng), dan kan niemand je toch meer tegenhouden?

Ik doe de volgende oproep!

Neem eens de tijd om door onze website te bladeren, kijk naar de projecten, naar onze manier van werken en naar de verhalen uit Indonesië. Ik weet zeker dat het Tileng virus u dan ook te pakken krijgt.


Volgende week het verhaal van een van de andere bestuursleden van de stichting.

Kumpulan zondag 16 maart 2014

Het bestuur van Stichting Tileng hoopt u te kunnen verwelkomen op de Kumpulan zondag 16 maart a.s.?

Tijden: van 13:00 tot 18:00 uur. Zaal open: 12:30 uur.

Locatie: Schakenbosch

Adres: Veursestraatweg 185, 2264 EG Leidschendam

Kumpulan 16 maart 2014

Wat is mijn functie bij Stichting Tileng? – door Ton Lange

Wie ben ik?

Ik ben Ton Lange (1947), woont in Capelle aan den IJssel, ben met pensioen en raadslid in de gemeente Capelle aan den IJssel.

Wat is mijn functie bij de stichting?

Ik ben (onbezoldigd) voorzitter van de stichting en geef de dagelijkse leiding aan het bestuur. In mijn portefeuille ben ik in principe ook belast met fundraising. Dat neemt niet weg dat iedereen die bij bij Stichting Tileng betrokken is worden geacht daaraan mee te werken.

Ik doe ook het dagelijkse beheer (niet technisch) van de website en de social media voor de stichting en schrijf veel van de zogenaamde weekendverhalen, zit in de eindredactie en coördineer de plaatsing daarvan. Het redigeren van de te gebruiken one liners behoort ook tot mijn taak. Zoals ik al eerder schreef staat de helft van mijn gehele dagelijkse leven in dienst van de stichting. En de andere helft in dienst van Capelle aan den IJssel.

Veel tijd wordt door mij ook gestoken in het bezoeken van mogelijke sponsors als onderdeel van de fundraising.

Ook vertegenwoordig ik de stichting bij bijzondere bijeenkomsten en radioprogramma’s.

Wat houd mij gemotiveerd om dit werk te blijven doen?

Wat mij ook blijvend inspireert zijn de dankbare berichten van de mensen in Indonesië. De geweldige resultaten die we daar, als Stichting Tileng (dankzij Nederlandse donaties), bereiken door de inzet en doorzettingsvermogen van de mensen zelf in de desa’s op Java.

Ik doe de volgende oproep!

Blijf of ga de stichting helpen de mensen in de desa’s Tileng, Imogiri en Baturraden te helpen. Steun Stichting Tileng. Al uw donaties komen echt op zijn plek – en dus in Indonesië – terecht.

 

Volgende week het verhaal van de secretaris van de stichting.