Skip to main content

Auteur: Cees van der Jagt

Modderstroom in Imogiri

Uit respect voor de slachtoffers komen we vandaag pas met onderstaand bericht naar buiten.

Afgelopen maandagochtend bereikte ons het bericht dat een deel van Imogiri is getroffen door een modderstroom.
De modder, afkomstig van de berg waar de de sultans van Jogjakarta en van andere hoge Javaanse edelen hun laatste rustplaats vinden, trof een paar huizen. Van deze huizen is niets meer over en helaas zijn er drie dodelijke slachtoffers uit één familie te betreuren.

Vanzelfsprekend hebben wij ons medeleven betuigd, is een aantal van onze vertegenwoordigers vanuit Baturraden op persoonlijke titel bij de getroffen familie geweest en houden wij de situatie nauwgezet in de gaten.

Zoals het de Javaanse traditie betaamt nemen wij gepaste afstand voor een periode van acht dagen om de familie de tijd te gunnen te rouwen. Op dit moment krijgen zij hulp van familie, vrienden, kennissen en de overheid. Wanneer wij iets kunnen doen zullen we dat zeker niet nalaten. Op dit moment wordt al door de lokale overheden gekeken waar een nieuw huis gebouwd kan worden.

Onze kleuterschool ter plaatse, gebouwd tegen de zelfde bergwand, zal tot nader order niet worden gebruikt. Een grondige inspectie zal plaats moeten vinden alvorens we de kinderen daar weer naar binnen laten gaan.

We houden u zoveel als mogelijk op de hoogte.

 

Mijn liefde voor Java

(Deze column verscheen op 23 januari 2019 in de ‘IJssel en Lekstreek’)

Behalve uitvaartverzorger voor mijn eigen uitvaartonderneming, ben ik ook donateur voor Stichting Tileng. De stichting probeert de leefomstandigheden in dorpen op Java te verbeteren door het financieel mogelijk maken van projecten die door de bevolking zelf worden aangedragen. Vaak vragen mensen mij hoe mijn passie voor Stichting Tileng is ontstaan. Het is een bijzonder verhaal dat begon toen ik oprichter Ton Lange ontmoette.

In een urn naar Java
In 2014 startte ik mijn eigen uitvaartonderneming, Monuta Monique Maurik. Via via kwam ik in contact met Ton Lange. Het klikte meteen. Hij was een sparringpartner voor mijn onderneming en dat was fijn. Toen ik een open dag organiseerde kwamen Ton en zijn vrouw Wil ook. Hij wees een kleine urn aan en zei: “Als ik ooit ga hemelen dan wil ik dat ik in één van deze urntjes naar Java gebracht worden om daar uitgestrooid te worden. “Waarom Java?”, vroeg ik?

Hechte vriendschap
Ton vertelde over zijn Stichting Tileng op Java. Na dat gesprek volgde er nog veel lange gesprekken over zijn stichting, mijn onderneming, onze onzekerheden en toekomstplannen. Er ontstond een hechte vriendschap. Stichting Tileng zorgt ervoor dat er huizen en scholen gebouwd worden op Java, maar ook dat de bevolking inkomen ontvangt.

Uitvaart van een vriend
Niet lang daarna werd een nachtmerrie werkelijkheid. Ton werd ziek en overleed. Ik verzorgde de uitvaart van mijn goede vriend en kon mijn professionaliteit goed bewaren. Maar tijdens het zelfgeschreven nummer van muzikant en ambassadeur Wouter Muller, brak ik in tranen uit.

Dankbaar en trots
Een tijd later, tijdens een herdenking voor Ton raakte ik in gesprek met zijn zoon, Remco Lange. Op dat moment had ik nog geen goed beeld bij wat de Stichting precies doet. “Eigenlijk moet je gewoon eens mee naar Java, Monique,” zei Remco enthousiast. En zo impulsief en spontaan als ik ben zei ik volmondig ‘ja’. Sinds deze reis ben ik Stichting Tileng alleen maar meer gaan steunen. De gesprekken met Ton mis ik enorm. Ik ben erg trots op zijn mooie stichting. Wanneer ik op Java ben, voel ik dat hij er bij is. Ik ben dankbaar, trots, emotioneel en blij dat ik alle verhalen nu van dichtbij mee mag maken. Zo zorg ik er met mijn bijdrage voor dat Wengku de kans krijgt om naar school te gaan. Ton heeft zijn liefde voor het land weten over te dragen. “Bedankt lieve Ton”.

Aandacht vragen voor Tileng is best leuk

Aandacht vragen voor de stichting, fondsen werven, zoeken van ambassadeurs. Stiekem neemt het veel tijd in beslag, iets wat we overigens met liefde doen. Als vaste volger en donateur van Stichting Tileng merkt u hier niet altijd iets van. Soms simpelweg omdat we een nieuwe samenwerking niet mogen delen, tot dat de eerste bijdrage of afspraken concreet zijn. Dat is lastig, stiekem ook wel heel leuk.

Nog niet zo heel lang geleden hebben we twee jonge mensen kunnen strikken, die met veel liefde de rol van ambassadeur op zich willen nemen en naast onze trouwe en waardevolle ambassadeur Wouter Muller willen gaan staan om er samen voor te zorgen dat er meer aandacht komt voor onze mooie projecten.

Deze week was een top week voor sponsorwerving, dat kunnen we u met trots vertellen. Zodra we kunnen zullen we aan u bekendmaken over welke partijen en wat voor een samenwerking dit gaat.

Nog leuker is dat Wil Lange van der Jagt na haar reis op Java van afgelopen november een stukje ingediend heeft bij Libelle. Trots om te vertellen wat de stichting voor haar betekend en wat voor vrijwilligerswerk ze nog meer doet. Haar kolom staat op dit moment in de Libelle. Dank daarvoor, ieder stukje promotie wordt meer dan gewaardeerd.

  • 1
  • 2