Tag: Schenken

Traditioneel sparen van boeren in Indonesia

Geschreven door Remco Lange op 24 juni 2011. Gepost in Weekendverhalen.

Regelmatig krijg ik respons van mensen die tijdens hun rondreis in Indonesië ook projecten aandoen van de stichting. In gesprekken met hen hoor ik steeds dat zij vinden dat de ondersteuning door Tileng goed aanslaat. Vooral het buffelproject werkt erg positief.

De buffelbank is een eenvoudig voorbeeld van effectieve steun voor een traditioneel gebruik. Boeren in Indonesië sparen als vanouds niet bij een bank maar door middel van vee. Het werkt zo: een boer verzorgt een of meer buffels van iemand anders (Stichting Tileng). De buffel wordt gedekt en het kalf is het eigendom van de verzorgende boer.

Deze traditionele vorm van kapitaalvermeerdering kost veel tijd. Met steun van buiten, zoals via het buffelproject van Stichting Tileng, kunnen meer boeren meer buffels per persoon verzorgen, waardoor hun economische situatie sneller kan verbeteren. Dit is een van de projecten die geëxporteerd wordt naar de dusuns (woongemeenschappen) van de desa’s (dorpen) Tileng, Imogiri en Baturraden.

Dit project maakt deel uit van onze projectportefeuille (https://www.tileng.nl/index.php?page_id=1128). Met de in die portefeuille vermelde projecten kan worden gestart zodra er voldoende financiële middelen voorhanden zijn.

We hebben met behulp van onze sponsors, donateurs en de mensen uit de desa’s veel mooie en duurzame projecten kunnen realiseren. Inmiddels hebben we tientallen projecten afgewerkt en gaan we, dankzij uw hulp, verder met andere lagere scholen in Baturraden, huizen in Imogiri en een landbouw- en veeteeltcoöperatie in Tileng.

Van bezoek tot Stichting Tileng (deel 3)

Geschreven door Remco Lange op 8 april 2011. Gepost in Weekendverhalen.

In de afgelopen twee delen hebt u het verhaal kunnen lezen hoe het allemaal is begonnen met Stichting Tileng. Nu terug naar het heden. Inmiddels is de stichting al meer dan tien jaar actief en dat is niet ongemerkt gebleven. Niet in Nederland maar vooral niet in Indonesië.

Tijdens de in de vorige delen beschreven reizen en ontmoetingen heb ik twee geweldige mensen ontmoet: Puri Purwanto en Tekad Santos. Puri woont in Imogiri en Tekad in Baturraden. Zij vonden dat de stichting ook het goede werk zou kunnen doen in hun desa’s, Imogiri en Baturraden. Sinds de oprichting van Stichting Tileng hebben zij de stichting regelmatig om financiële steun voor projecten gevraagd. In eerste instantie konden wij die niet honoreren omdat die projecten toen buiten het statutaire werkgebied (desa Tileng) van de stichting waren gelegen. Om hen beiden niet al te zeer teleur te moeten stellen, kon een aantal van die verzoeken door bemiddeling van onze stichting bij een aantal instanties alsnog worden gehonoreerd.

Aangezien het bestuur deze werkwijze, mede gelet op het feit dat het merendeel van die projecten steun verdient, nogal omslachtig vond, is in 2005 besloten de statuten van de stichting aan te passen. Dat is in 2007 geëffectueerd door de notaris. Het werkgebied desa Tileng werd verruimd tot geheel Java. De stichting steunt nu drie desa’s (dorpen): Tileng, Imogiri en Baturraden op het eiland Java in Indonesië, met de desa Tileng als speerpunt.

Voor al die projecten bij elkaar hebben wij nu inmiddels meer dan drieënhalve ton euro effectief besteed in Indonesië. Een resultaat waar wij als kleine organisatie, uitsluitend steunend op vrijwilligers, ongelofelijk trots op zijn. Zeker als je bedenkt, dat er tot op heden minder dan 1% aan overheadkosten in Nederland is achtergebleven; vandaar onze bestedingsgarantie van 99%.

We gaan dan ook met volle kracht en veel moed richting ons 12½ jarig jubileum. Op dit moment is de stichting intensief bezig om de organisatie ter plekke, in samenwerking met ons management in Indonesië, te professionaliseren. Het beleid van de stichting dient tenslotte zowel voor het bestuur in Nederland als voor de vertegenwoordigers van de stichting in Indonesië in zijn geheel helder te zijn. Met dat doel wordt momenteel het zogenaamde ‘Tileng-handboek’ ontwikkeld. Zo wordt de eenduidigheid, transparantie en effectiviteit van het beleid gegarandeerd, zowel in het internationale beleid als in de implementatie van dit beleid op lokaal niveau. Daarnaast wordt ook de organisatie in Indonesië verder geformaliseerd.

U leest het goed; de stichting blijft zich professionaliseren om het werk waarvoor we staan goed te kunnen blijven uitvoeren. Kleinschaligheid en effectiviteit op lokaal niveau blijven daarbij te allen tijde gewaarborgd.

Ik besluit deze reeks in de hoop dat u het leuk en interessant vond. Mocht u geïnteresseerd zijn in meer gedetailleerde informatie over de stichting, kijk dan op de website van de stichting www.tileng.nl of mail naar lange@tileng.nl.

Van bezoek tot Stichting Tileng (deel 1)

Geschreven door Remco Lange op 25 maart 2011. Gepost in Weekendverhalen.

Er is steeds meer belangstelling voor het werk van de stichting en mensen lezen vaak de weekendverhalen. Ook krijg ik vaak de vraag voorgelegd hoe is het nu zo gekomen? Vandaar hieronder nogmaals het verhaal “Van bezoek tot Stichting Tileng”

“Het is allemaal begonnen in 1997 met het bezoek van mijn vrouw en mij aan ons pleegkind in de desa Tileng dusun (woongemeenschap) Manggung.

Na onze rondreis door Indonesië, Sumatra, Java en Bali, hebben wij een bezoek gebracht aan ons pleegkindje Ribut Riyani, toen 5 jaar oud, en haar familie. In tegenstelling tot wat gebruikelijk is hebben wij geen bezoek van een uurtje afgelegd maar zijn wij, op verzoek van de familie, twee dagen te gast geweest. In de maandelijkse briefwisseling met de familie hadden wij toegezegd kippen en geiten mee te nemen als wij naar hen toe zouden komen.

Om deze belofte waar te maken hebben wij tijdens onze autorit van Yogyakarta naar Manggung, ruim twee uur rijden, 10 kippen en 2 geiten gekocht. Daarnaast kochten wij nog een baal rijst, suiker en thee.

Toen wij in Manggung aankwamen was de gehele dusun uitgelopen om deze orang Belanda’s (Nederlanders) te zien. Wij waren namelijk de eerste buitenlanders die de dusun bezochten. Na de kippen in het gereed staande “kippenhok” gezet te hebben en de geiten naast de bamboehut vastgezet te hebben zijn wij begonnen aan de gebruikelijke plichtplegingen onder toeziend oog van alle bewoners. Daarna hebben wij de meegebrachte cadeautjes voor Ribut, de familie en de kinderen van de dusun uitgedeeld.

Na de thee en de versnaperingen, bijeen gebracht door de familie en de bewoners, zijn wij een wandeling gaan maken in de dusun. Voor de bamboehut staat een grote betonnenwatertank met een inhoud van 5000 liter. Al snel vertelde Sutimin, de vader van Ribut, dat deze tank leeg was omdat het een vrij droog seizoen was. Desgevraagd vertelde hij dat deze alleen gevuld kon worden door een te bestellen tankauto. Deze moest dan twee keer komen en dat was een hoop geld. Nadat ik gezegd had dat ik het water wel zou betalen als het water gebracht zou worden terwijl ik nog aanwezig was, zei hij dat dat dan binnen een uur te regelen was. En inderdaad, binnen een uur waren er twee tankauto’s geweest en had de familie weer water voor een aantal maanden.

De eerste dag zijn wij onder veel belangstelling van de dorpsgenoten goed doorgekomen. Bedtijd brak aan. ‘Hoe zou men dat regelen vroegen wij ons af’. Het bamboehutje was een grote ruimte die met gordijnen was afgezet voor de “keuken” en de “slaapkamer”. In het hutje stond een houten bed en een houten bank. Al snel volgde de slaapindeling. Mijn vrouw werd uitgenodigd in het houten bed waarin zij zou slapen met de moeder, Sri Suwarti, en Ribut. Ik moest op de bank slapen en de vader ging slapen op de kleigrond in een hoek van het hutje. Van slapen kwam natuurlijk niet veel terecht. Voor mijn vrouw was het niet gewoon om met zijn drieën in een bed te slapen en voor mij was de bank na verloop van tijd toch wel hard. Als wij niet sliepen konden wij door het dak naar de hemel kijken.

Volgende week deel 2.

Brainnet doet aan goede doelen

Geschreven door Remco Lange op 4 maart 2011. Gepost in Weekendverhalen.

Brainnet is medio 1996 opgericht en ondersteunt haar klanten geheel of gedeeltelijk bij de inhuur van tijdelijke medewerkers. Bij de oprichting van Brainnet is statutair vastgelegd dat een deel van de winst beschikbaar wordt gesteld aan goede doelen.

In februari jl. ontving Stichting Tileng een mooie donatie van Brainnet omdat men onder de indruk is van de gedrevenheid van de stichting.

Het ging er met name om dat het financieel steunen van juist Stichting Tileng de zekerheid geeft dat het geld voor bijna 100% direct ten goede komt aan alle projecten op Midden-Java. Het gaat hierbij o.a. om een buffelbankproject, de opleiding van onderwijzeressen, het bouwen en verbouwen van scholen, schoolmeubilair en – materialen, financiële ondersteuning van arme leerlingen, het bouwen van woningen, etc.. Het gaat niet noodhulp, maar om structurele hulp gericht op het direct (via inkomen genererende projecten), dan wel indirect (via onderwijs) stimuleren van de bevolking om zelf de levenstandaard te kunnen verhogen.

Het motto van Brainnet: “Open en eerlijk zaken doen” sluit mooi aan bij onze stichting.

Goed voorbeeld, doet goed volgen. Wie volgt Brainnet?

Tijd van keuzes maken breekt weer aan

Geschreven door Remco Lange op 28 januari 2011. Gepost in Weekendverhalen.

Nu de feestdagen al weer een poosje voorbij zijn, breekt bij het begin van een nieuw jaar voor veel bedrijven en particulieren weer de tijd aan een keuze te maken aan welk goed doel in 2011 men een financiële bijdrage zal geven. Bij het afwegen en het nemen van die beslissing hopen wij dat Stichting Tileng op uw netvlies zal komen te staan.

Het financieel steunen van juist onze stichting geeft de zekerheid dat het geld voor bijna 100% direct ten goede komt aan alle projecten op Midden-Java. We hebben op dit moment een grote projectportefeuille. (link https://www.tileng.nl/index.php?page_id=1128) Het gaat hierbij o.a. om een buffelbankproject, de opleiding van onderwijzeressen, het bouwen en verbouwen van scholen, schoolmeubilair en – materialen, financiële ondersteuning van arme leerlingen, het bouwen van woningen, etc.. Het gaat niet noodhulp, maar om structurele hulp gericht op het direct (via inkomen genererende projecten), dan wel indirect (via onderwijs) stimuleren van de bevolking om zelf de levenstandaard te kunnen verhogen.

Onze stichting kan dit uitsluitend realiseren met de hulp van anderen. Een kring van vaste donateurs is daarvoor van groot belang. U kunt uw bijdrage overmaken op bankrekening 1237.98.965 ten name van Stichting Tileng te Capelle aan den IJssel. Zodra uw eerste bijdrage op onze bankrekening is bijgeschreven, ontvangt u van ons een bevestiging.

Wij rekenen op uw steun.

Aanschuiftafel Bunga lili

Geschreven door Remco Lange op 19 februari 2010. Gepost in Weekendverhalen.

Sinds vorige maand bestaat de mogelijkheid om eens per twee maanden in Lopik aan te schuiven aan de Indische en Thaise eettafel van Sonja van de Lely. De opbrengst van deze zogenoemde “aanschuiftafel” is bestemd voor het werk van de Stichting Tileng. Dit initiatief wordt door ons natuurlijk van harte toegejuicht. Op haar eigen website legt Sonja uit hoe het allemaal zo gekomen is.

“Het initiatief voor de aanschuiftafel is ontstaan tijdens een reis in 2007. In januari van dat jaar maakten wij met mijn ouders (beide al in de 80) een reis naar Indonesië en trokken wij van West- naar Oost-Java, Bali en de Gili eilanden (ten noordwesten van Lombok). Het werd een hele bijzondere reis, want voor de eerste keer ging ik terug naar mijn geboorteland.

Op Midden-Java verbleven wij o.a. in Baturraden, een prachtige plek waar we samen met een gids een wandeling maakten door de prachtige natuur en langs de heetwaterbronnen. Onze gids, Santos, vertelde over de omgeving en over de stichting waar hij in het dagelijkse leven werkzaam is, Stichting Tileng. Wij werden gegrepen door zijn toewijding en enthousiasme, vooral toen hij later op de dag één van de projecten van de stichting aan ons liet zien, een lagere school in Baturraden. Een reis in februari 2008 naar Bali, wakkerde onze plannen om iets te willen doen voor het goede doel weer aan en na terugkeer besloten we de Stichting Tileng op een niet alledaagse manier te ondersteunen. Zo ontstonden de plannen voor een “aanschuiftafel”. Indisch (oosters) koken voor een klein aantal betalende gasten, waarvan de opbrengst naar de Stichting Tileng gaat.”

Meer informatie over de “aanschuiftafel” op www.bungalili.nl.

Interesse in de stichting

Geschreven door Remco Lange op 12 februari 2010. Gepost in Weekendverhalen.

Voor een wandeling en een goed gesprek ga ik met mijn gast naar buiten, ook al is het wel wat guur in het Hitlandbos in Capelle aan den IJssel. Een heel verschil met het weer in de desa’s Tileng, Baturraden en Imogiri op Java, want daarover wil ik het hebben met mijn gast, die geïnteresseerd is in de stichting.

“Wat heb jij met de desa’s?”, vraagt de man. “Heel veel”, antwoord ik; “in 1997 gingen mijn vrouw en ik voor het eerst op bezoek bij ons pleegkind in dusun Manggung, een woongemeenschap in de desa Tileng. Ik sliep op de grond en mijn vrouw mocht in een bed slapen, samen met Ribut, ons pleegkind, en haar moeder. De volgende dag keken we rond in de desa en spraken met het dorpscomité. Ze hadden grote behoefte aan stenen woningen. Ik heb toen met de mensen van het dorp afgesproken dat zij plannen zouden maken en dat ik dan zou proberen te zorgen dat er geld voor zou komen. Op die manier zijn er vanaf toen drie nieuwe woningen gebouwd en zeven gerenoveerd.

Na verloop van tijd hebben we in 2000, samen met anderen, de Stichting Tileng opgericht, waarvan ik voorzitter werd. Bram van der Weele werd secretaris en Cees van der Jagt penningmeester.”

“Waarom voel je je zo betrokken bij Tileng?” vraagt de man. “Ik kan het niet verkroppen dat mensen onvrijwillig onder slechte omstandigheden moeten leven. Ik vind dat we er alles aan moet doen om hun situatie te verbeteren”.

Direct daarop stelt hij zijn volgende vraag: “wat doet de stichting nu precies?” Mijn antwoord: “De bewoners van de desa’s maken zelf een plan voor een bepaald project. Dat werken ze uit met hulp van onze plaatselijke vertegenwoordigers op Java. Daarna sturen ze het op aan het bestuur van de stichting, dat het plan vervolgens beoordeelt. Als het wordt goedgekeurd, laat het bestuur de bewoners weten wanneer en in hoeveel fasen ze het geld voor het project kunnen verwachten en wanneer ze moeten rapporteren over het project. Ik ga zelf om de twee jaar naar Indonesië en dan besteed ik één week van mijn vakantie aan het bezoeken van de projecten. Op die manier zijn er al kleuter- en lagere scholen gebouwd, leermiddelen gekocht, studiegelden van leerlingen en salarissen van onderwijzend personeel betaald. Ook loopt ons buffelproject nog steeds. Bij het buffelproject krijgt een familie een koe in bruikleen. Als de koe een kalf krijgt mag de familie dat houden, de koe gaat door naar een volgende familie. Ondertussen lopen er zo’n 125 koeien rond”.

De laatste vraag die mijn gast stelt is: “hoe komen jullie aan al dat geld?”, waarop ik vertel: “Tsja, we hebben in de bijna afgelopen 10 jaar veel donateurs voor onze stichting weten te interesseren. Ook mensen die eenmalig een bedrag overmaken en een paar royale sponsors weten het werk van de stichting inmiddels te waarderen door die waardering om te zetten in klinkende munt. De enige kosten, die de stichting aan overhead kwijt is, bestaan uit de jaarlijkse bijdrage voor inschrijving bij de Kamer van Koophandel en uit bankkosten.”

“Zo”, besluit mijn gast, “dat is heel mooi; je hebt me ervan overtuigd om sponsor van de Stichting Tileng te worden”

Een tijd van geven

Geschreven door Remco Lange op 4 december 2009. Gepost in Weekendverhalen.

Met het eind van het jaar in zicht wordt het weer tijd voor wat bezinning. We denken terug aan wat er het afgelopen jaar allemaal gebeurd is. Alle ups en downs van het leven passeren dan de revue. Zaken die je persoonlijk raken en zaken die wat verder weg liggen. Zoals de natuurrampen die elk jaar, ook in Indonesië, plaatsvinden. Om vervolgens te denken aan de gezellige etentjes en avondjes die nog in het verschiet liggen. En, wat voor cadeautjes je allemaal nog moet kopen en voor wie. Drie jaar geleden heb ik hier ook een bericht over geschreven. Ik stelde toen voor om het dat jaar anders te doen. Voor een jaar eens geen Sinterklaas-cadeautjes te kopen en in plaats daarvan het geld te storten op de bankrekening van Stichting Tileng. De meeste cadeautjes zullen nu wel gekocht zijn en de surprises liggen vast al klaar. De kinderen van de desa’s zullen het, zoals elk jaar, zonder Sinterklaas moeten doen. Dat wil niet zeggen, dat zij geen verlanglijstjes hebben. Zij willen graag de kans krijgen om naar school te gaan, in een klaslokaal te kunnen zitten, les te krijgen. Uw en onze hulp maakt dat mogelijk.

Misschien kunt u dit jaar toch nog wat bezuinigen op de Sint- en Kerstuitgaven en een bijdrage storten op bankrekeningnummer 1237.98.965 t.n.v. Stichting Tileng, Capelle a/d IJssel o.v.v. Sinterklaas/Kerst. Alle beetjes helpen en de kinderen zullen u er dankbaar voor zijn. Is dat geen mooie eindejaarsgedachte?

Scholarships

Geschreven door Remco Lange op 19 juni 2009. Gepost in Weekendverhalen.

Zoals u misschien weet, krijgt Stichting Tileng ook verzoeken uit Indonesië om schoolgeld te betalen voor leerlingen. Het gaat om leerlingen die goed kunnen leren, maar die anders door geldgebrek van hun ouders zouden moeten stoppen. Om dat te voorkomen ondersteunt een aantal donateurs deze kinderen financieel.

Ondanks de ook in Indonesië verslechterde economische situatie zijn de kosten per kind in 2009 op hetzelfde niveau, namelijk ongeveer € 200. Wanneer iemand een leerling ook financieel wil ondersteunen, maar slechts een lager bedrag kan of wil betalen, zal Stichting Tileng het verschil voor haar rekening nemen. De stichting hanteert daarbij als minimum bijdrage een bedrag van € 115 per leerling per jaar.

De afgelopen weken hebben we een aantal rapportages ontvangen over de vorderingen en rapportcijfers van de betrokken leerlingen. Sommige leerlingen schrijven een persoonlijk briefje, zoals de brief van Syarif; de vertaling staat hieronder.

“Meneer Ton, met ons gaat het goed en ik hoop dat ook voor u. Meneer Ton, ik ben overgegaan naar klas 8 van SMP N1 in Sukaraja, Banyumas. In het eerste semester van de 7^e klas was ik op 7 na de beste leerling, in het tweede semester werd ik de op 6 na beste leerling.

Mijn school is favoriet bij veel mensen en daarom zitten er hier gemiddeld erg knappe kinderen op school.

Meneer Ton, het spaarboekje dat eerst op naam stond van meneer Iksan staat inmiddels op mijn naam met rekeningnummer 31101-01-011957-53-3 van de dorpsspaarbank van BRI in Baturraden. Ik heb Rp 400.000 (€ 28,57) opgenomen voor het schoolreisje naar Jakarta. Het saldo is Rp. 241.800 (€ 17,27).

Meneer Ton, ik dank u hartelijk voor de hulp die ik heb gebruikt om studiespullen te kopen, zoals een tas, een fiets, schoenen, boeken. Deze hulp komt heel goed van pas. Ik zal de hulp van Stichting Tileng zo goed mogelijk gebruiken voor mijn studie. Ik hoop dat Stichting Tileng nog bereid is mij verder te helpen en dat uw goedheid God’s zegen heeft.

Tot zover mijn brief.

Hartelijke groet,

Syarif”

Als u ook een leerling financieel wilt ondersteunen, neemt u dan s.v.p. contact op met onze penningmeester Cees van der Jagt (vdjagt@tileng.nl).

Website

Geschreven door Remco Lange op 9 november 2007. Gepost in Weekendverhalen.

Op 19 oktober jl. melde ik dat de pagina’s van de website van Stichting Tileng waren uitgebreid. Deze uitbreiding moest voldoen aan één heel belangrijke eis, namelijk het nog beter informeren van onze sponsors, donateurs en natuurlijk alle mensen die geïnteresseerd zijn in Stichting Tileng.

Op de site vindt u nu ook de nieuw pagina Projecten. Wij gaan ervan uit dat deze vernieuwde pagina u beter in staat stelt kennis te nemen van de lopende en gerealiseerde projecten van Stichting Tileng.

Dus kijk snel naar de nieuwe pagina met de aanduiding Projecten (nieuw!!!)