Skip to main content

Tag: geld

Tidak ber malas malasan (niet luieren)

Geschreven door Remco Lange op . Gepost in Weekendverhalen.

Het is weer een zondagmorgen met veel regen. Op Facebook lees je dan veel berichten over het houden van een pyjamadag. Mensen die schrijven dat zulk weer ze de gelegenheid geeft om lekker te luieren na een drukke werkweek. Gelijk hebben ze, zou je zo zeggen. Maar dat geld niet voor een ieder.

Als je als voornaamste taak “fundraising” (fondsen werven) hebt, dan ben je daar 24 uur per dag mee bezig. Ja, 24 uur per dag moet je alert zijn om direct te kunnen reageren op wat voorbij komt, als je denk dat daar mogelijk een donatie of sponsoring te halen is. Alles neerleggen waar je mee bezig bent en direct aan de slag gaan. Mailen of een brief schrijven, met als bijlage de “one pager” van de stichting.

Je hoop dan dat die persoon of instantie zal reageren. Ik vraag dan ook altijd om een reactie, wat deze dan ook zou mogen zijn. Je weet dan waar je aan toe bent en je blijft je niet afvragen of je actie resultaat zal hebben. Het is duidelijk dat je met dit soort werk met teleurstellingen  om moet kunnen gaan. Je weet ook dat je met vele in de zelfde “vijver” zit te vissen. Er zijn veel charitatieve instellingen als Stichting Tileng, die goed werk verrichten en ook geld nodig hebben om hun doelen te bereiken.

Dus het zal duidelijk zijn; voor mij op zondag tidak malas malas (niet luieren).

Maar denk niet dat dit gelezen moet worden als een klaagverhaaltje. Ik doe niets liever dan bezig zijn voor Stichting Tileng, ofwel de mensen in de desa’s Tileng, Imogiri en Baturraden op Java in Indonesië. 

Wat mij ook blijvend inspireert zijn de dankbare berichten van de mensen ter plekke. De geweldige resultaten die we daar, als Stichting Tileng (dankzij Nederlandse donaties), bereiken via de inzet en het doorzettingsvermogen van de mensen in de desa’s.

 

(Foto: Carnero Mediadesign, puinruimen in Imogiri na aardbeving in 2006. Tidak malas malas)

 

 

Stichting Tileng steunt de desa’s, steunt u Stichting Tileng?

Geschreven door Remco Lange op . Gepost in Video.

Stichting Tileng steunt een aantal desa’s (dorpen) op het eiland Java in Indonesië, met de desa Tileng als speerpunt. De stichting heeft ten doel de verbetering van de leef- en woonsituatie, in de breedste zin van het woord, van deze desa’s. De stichting tracht haar doel met name te bereiken door het initiëren, begeleiden en financieren van projecten van de lokale bevolking. De ondersteuning is gericht op structurele hulp, bijvoorbeeld via onderwijs en via inkomen genererende projecten. Op dit moment richt de stichting zich op een drietal desa’s, te weten Imogiri, Baturraden en uiteraard Tileng.

Als u Stichting Tileng steunt, steunt u de bevolking van de desa’s met het realiseren van eigen projecten ter verbetering van hun woon- en leefomstandigheden. Uw bijdrage is van harte welkom.

Zo’n twee jaar geleden ……….

Geschreven door Remco Lange op . Gepost in Weekendverhalen.

Zo’n twee jaar geleden vroeg Ton Lange of ik, als burgemeester van Capelle aan den IJssel, beschermheer wilde worden van de Stichting Tileng. Ik hoefde daar niet lang over na te denken. In een Civil Society, waar mensen verantwoordelijkheid voor elkaar willen dragen en zich willen inzetten voor het welbevinden van hun medemens – dichtbij en veraf – is iedere vorm van hartelijke ondersteuning zeer welkom.

Ik waardeer het zeer dat mensen uit Capelle aan den IJssel en omgeving zich via Stichting Tileng inzetten voor de ontwikkeling van de dorpsgemeenschappen Tileng, Imogiri en Baturraden op Java. Mooi is het te zien en te lezen hoe onderwijsprojecten en projecten ter verbetering van de woon- en leefomstandigheden worden gerealiseerd en uitgevoerd. Met in onze ogen betrekkelijk weinig financiële middelen kan daar nog heel veel worden bereikt en het is overduidelijk dat die steun daar ook zeer wordt gewaardeerd. Niet alleen door de dorpsbewoners maar ook door de autoriteiten.

Mooi is het ook dat de Stichting Tileng door velen in ons land wordt ondersteund. En niet alleen door zeer gewaardeerde maar relatief onbekende gevers maar ook door –wat we noemen- bekende Nederlanders. En terecht. Stichting Tileng doet gewoon goed werk daar op Java en al het geld dat wordt ingezameld komt daar ook ten goede van de projecten.

Daarom ondersteun ik van harte Stichting Tileng. U ook?

Kleuterschool Pelita Hati in gebruik

Geschreven door Remco Lange op . Gepost in Weekendverhalen.

Gelukkig ben ik niet bijgelovig. Pelita Hati is ‘onze’ 13e kleuterschool en we zijn er net zo trots op als op onze eerste, inmiddels 13 jaar geleden. We vertrouwen op een mooie ongeluksvrije toekomst voor Pelita Hati en haar kleuters.

Natuurlijk ziet het er prachtig uit, zo vers geverfd in de inmiddels bekende kleuren wit, oranje en groen, maar daar bouwen we de scholen niet voor. We bouwen scholen omdat veel leerlingen les krijgen in ruimtes die daar niet geschikt voor zijn. Lekkages, schades met scherpe stukken en brokken, slechte of geen sanitaire voorzieningen, asbest, etc., etc. Veel scholen zijn gewoon ongezond voor de leerkrachten en de leerlingen. Daarom zetten wij, waar en wanneer wij kunnen, nieuwbouw neer ter vervanging van de meest schrijnende bouwvallen.

Het bouwen van een schooltje brengt echter ook verantwoordelijkheden met zich mee. Het past niet binnen de filosofie van duurzaamheid, die door Stichting Tileng wordt gehanteerd, om de scholen te bouwen en vervolgens aan hun lot over te laten. We blijven al ‘onze’ scholen volgen en helpen daar waar nodig is. Soms betekent dat steun bij onderhoud, soms de aanschaf van speel- en lesmateriaal. Ook voegen wij nieuw gebouwde scholen toe aan onze lopende projecten ter ondersteuning van leerkrachten en de verstrekking van studiebeurzen.

Een nieuwe school is mooi, maar het gaat om het gebruik, nu en in de toekomst.

Zoals wij reeds eerder melden is Pelita Hati het eerste project dat wij hebben gerealiseerd in samenwerking met ChildRight Fund. Zij hebben het grootste deel van de bouw gefinancierd en wij zullen ook de verdere toekomst van Pelita Hati in nauw overleg met ChildRight ter hand nemen. Daarom, mede namens de kleuters, ChildRight bedankt!

Logo Tileng en Childright

Verkoop 3D kerstkaarten

Geschreven door Remco Lange op . Gepost in Weekendverhalen.

Kaart 006De donkere dagen komen er weer aan, dat merken we allemaal ‘s-ochtends na het opstaan en aan het eind van de middag. Dit is ook weer de tijd om na te gaan denken wie we dit jaar een Kerstkaart gaan sturen. Zo’n kaart geeft bij de ontvanger het gevoel niet vergeten te zijn. Fijn om te weten zo rond de feestdagen. Als we weten hoeveel er verstuurd moeten worden, dan moet er tot aanschaf worden overgegaan. Daar kan Stichting Tileng een handje bij helpen.

Van een drietal van onze donateurs, waarvan een met name in natura doneert, hebben we weer een groot aantal Kerstkaarten ontvangen. Deze verkopen wij per set van vijf stuks inclusief verzendkosten. De opbrengst gaat onder aftrek van de portokosten naar projecten in de desa’s Tileng, Imogiri en Baturraden.

kaart 007Voor het bedrag van € 7,50 (inclusief verzendkosten) kunt in het bezit komen van een set van vijf mooie verschillende handgemaakte 3D kerstkaarten. Bestel ze via onze donatiepagina of door het bedrag over te maken op rekening 1237.98.965, t.n.v. Stichting Tileng, Capelle aan den IJssel, onder vermelding: Kerstkaarten met naam en e-mailadres. Na ontvangst van het bedrag vragen wij u per mail uw postadres op.Mocht de voorraad op zijn op het moment dat uw bedrag op de rekening van de stichting is bijgeschreven dan neemt de penningmeester contact met u op. U bepaalt in overleg met de penningmeester wat te doen met het door u gestorte bedrag. Terugstorten of inzetten voor de projecten op Java. U, en u alleen, bepaalt wat er met u geld wordt gedaan. Laat dat duidelijk zijn!

We zien uw bestelling met belangstelling tegemoet.

Desa Tileng in woongemeenschap Manggung waar het allemaal begonnen is

Geschreven door Remco Lange op . Gepost in Video.

Tileng ligt op ongeveer 75 km ten zuidoosten van de stad Yogyakarta. Tileng bestaat uit zestien woongemeenschappen (Manggung, Ngalombo, Teken, Tileng, Mloko, Sentul, Ngasem, Nanas, Mandesan, Pugeran, Papringan, Ngrombo, Sawah, Bonagung, Ploso en Nangin). De totale oppervlakte van Tileng bedraagt 1.772 ha.

Eerste kleuterschool in de desa Baturraden

Geschreven door Remco Lange op . Gepost in Video.

Kleuterschool in Karangsalam Baturraden. De kleuterschool werd gebouwd met financiële hulp van Stichting Tileng en Stichting Woningpartners uit Capelle aan den IJssel. De vrijwillige assistentie van de plaatselijke gemeenschap bestond uit het beschikbaar stellen van de grond, de aanleg van de omheining en arbeid.

 

Mijn bijzondere reis ……

Geschreven door Remco Lange op . Gepost in Weekendverhalen.

Onderstaande is een zo letterlijk mogelijke vertaling van een verslag van Dessy, een van de leerlingen met een studiebeurs van Stichting Tileng. Zij schreef het verslag in het Engels. – red. –

“Mijn naam is Dessy Pintoko Nirmolo. Ik ben 16 jaar oud. Ik zit in de derde klas van de Senior High School SMAN 2 in Purwokerto, de beste school in het Banyumas district. Ik heb een jongere broer, Lintang Tejo Kumoro. Hij zit in de derde klas van de Junior High School SMPN 2 in Purwokerto, eveneens de beste Junior High School in ons district. Wij hebben studiebeurzen ontvangen van Stichting Tileng uit Nederland. Mijn vader is ambtenaar in het district Banyumas. Mijn moeder verkoopt voedsel.

Mijn ouders ontmoeten vaak buitenlanders. Mijn vader is soms gids voor toeristen. Daarom heeft de lokale overheid mijn ouders aangewezen als gastgezin voor Charline Suzanne Marry Praud. Zij was een studente uit Frankrijk die deelnam aan het Jongeren Uitwisselingsprogramma van Rotary International. Charline is bij ons komen wonen op 5 januari 2013. Zij was toen 18 jaar oud. We mochten haar erg graag.

Gedurende haar verblijf hebben wij haar kennis laten maken met allerlei zaken uit Indonesië en Java. Lintang en ik spraken Engels om met haar te communiceren en mijn ouders spraken Indonesisch en soms Javaans. We lieten Charline kennis maken met de gebruiken in ons huis. Mijn moeder nam haar vaak mee naar de traditionele markt. Daar heeft ze veel gezien. Ze zag daar veel fruit en groenten uit Indonesië, at nasi gudeg in de pasar en werd uiteraard het centrum van de belangstelling in die traditionele markt. We lieten haar ook kennis maken met Indonesisch eten, zoals soto, bakso, nasi goreng, nasi kuning, nasi gudeg, saté, gado-gado, tahu, tempé, rujak, pisang goreng, mendoan en nog veel meer. Als ze ziek was gaf mijn moeder haar traditionele medicijnen zoals guave sap, dadel sap, gember, kurkuma en rode ui. Soms, als mijn ouders tijd hadden, namen we Charline mee naar de rijstvelden in het dorp, gingen we naar de bioscoop en bezochten we toeristische attracties.

Mijn vader is ambtenaar op de afdeling Toerisme van het Banyumas district. Hij behandelt veel toeristische evenementen. Grebeg Sura Baturraden is één van die evenementen. Het is de viering van het Islamitisch nieuwjaar. Duizenden mensen komen er voor naar Baturraden. Charline en ik hebben daar voor duizenden mensen uit Banyumas en omliggende districten een dans uit Banyumas opgevoerd met de naam Lengger Banyumas.

Charline ging met mij naar mijn school in Purwokerto. We gingen naar school per Becak. Een Becak is een traditioneel vervoermiddel, zoals een Riksja. We hebben veel dingen samen gedaan, We hebben de Lengger Banyumas dans geleerd en de Saman dans van Sumatra, deelgenomen aan de graffiti kampioenschappen, traditionele poppen (wajangs) gemaakt, en een film gemaakt met de naam ‘Aardappel Spook’. Soms nodigde ik mijn vriendinnen uit om samen thuis te koken. We leerden haar hoe je pisang goreng en pukis maakt. Charline leerde ons hoe je spaghetti en wafels maakt. Charline sprak van huis uit Frans. Ze hielp de leraren Frans van de eerste en tweede klas van mijn school.

Verhaal Dessy Frankrijk aIn april 2013 hebben Charline en mijn vriendinnen een fantastische Saman dans opgevoerd om het jubileum van SMAN 2 Purwokerto te vieren. Deze uitvoering kreeg veel enthousiast applaus van duizenden mensen omdat de Saman dans voor het eerst werd uitgevoerd door een buitenlandse. Dit was een heel bijzonder moment, niet alleen voor mijn school, maar ook voor Charline, omdat haar familie (Jacqueline Castela, Albane Praud en Helene Praud) haar kwamen bezoeken en zeer verrast waren dat Charline de Saman dans kon doen. Ze waren zeer trots op Charline.

Verhaal Dessy Frankrijk bJacqueline Castela, Albane en Helene hebben een week bij ons gewoond. We hebben ze veel plekken rond Banyumas en Yogjakarta laten zien. We hebben hun Indonesisch eten gegeven en ze vonden het erg lekker. Charline en haar familie zagen er erg gelukkig uit. Aan het eind van hun bezoek gaven ze mij de meest ongelofelijke verrassing van mijn leven. I kreeg een gratis reis naar Frankrijk. Voor het eerst ging ik erg ver en erg lang weg. Voor het eerst zat ik in een vliegtuig. Gedurende mijn 25 dagen durende reis heft Jacqueline mij veel plaatsen laten zijn, zoals Parijs, Saint Gilles, Challans, Toulouse, Nantes, Nice, Italië en de Alpen. Ik zag de Puy du Fou in Carcassonne. Dat is een leuk attractiepark. Ik heb duizenden foto’s gemaakt en geüpload naar Facebook, omdat ik mijn fantastische ervaring met mijn vrienden en mijn familie wilde delen. Jacqueline leerde me tafeletiquette, Charline leerde me paardrijden en ik leerde me meer vrouwelijk te kleden, zoals de meeste Franse vrouwen, en nog veel meer.

Verhaal Dessy Frankrijk cTijdens mijn reis kreeg ik de gelegenheid om de Gambyong Pareanom dans op te voeren in Challans en Nice. Het is een Javaanse dans. In Indonesië wordt deze dans opgevoerd voor speciale gasten. I had een speciaal kostuum en een sanggul meegenomen. Een sanggul is een hoofddeksel. Het is erg moeilijk om de sanggul op mijn hoofd te zetten. Wanneer ik de Javaanse dans in Indonesië opvoer, helpt er altijd iemand met het op mijn hoofd zetten van de sanggul, maar in Frankrijk is dat niet mogelijk. Uiteindelijk heb ik de sanggul op mijn hoofd gekregen. Het was niet perfect, maar ik vond het niet slecht. Charline en Albane hebben me geholpen met aankleden en make up. Het voelde als een droom om de Gambyong Pareanom in Frankrijk op te kunnen voeren. Ze waren erg trots dat de Javaanse dans life bij hen werd opgevoerd. Aan het eind van mijn uitvoering was er een muziekband die een bekend Frans lied “De Javaanse” speelde, speciaal voor mij. Het was geweldig. Volgens mij ging het lied over iemand die verliefd werd op een Javaanse danseres. Het was een erg mooi lied.

Op 19 juli 2013 kwam mijn reis tot een einde. Het was erg verdrietig om afscheid te nemen van Jacqueline, Albane, Charline en Helene. Ze waren net als familie geworden. Ik hoop dat ze komend jaar naar Purwokerto kunnen komen. Ik denk dat dit het beste jaar van mijn leven was. Merci beaucoup, dank u wel en terima kasih aan iedereen die van me houdt.

Groetjes,

Dessy Pintoko Nirmolo

 

Beste Facebook vriendinnen …….

Geschreven door Remco Lange op . Gepost in Weekendverhalen.

Ik wend mij nu tot mijn “vriendinnen” op Facebook. Waarom zullen jullie denken? Ik vraag jullie naar beide plaatjes te kijken. Een huisje (foto links) wat je veel ziet in de desa’s zoals Tileng, Imogiri en Baturraden. Daar krijgen jullie volgens mij geen mooie woonbeelden bij. Ook geen ideeën hoe je het in zo’n huisje gezellig kunt maken.

Ik denk dat die beelden en ideeën wel naar boven komen als je een door Stichting Tileng gebouwde woning (foto rechts) ziet. Een woning met een woonkamer, 2 slaapkamers, keuken, badkamer en een verandaatje voor de deur. Neem nu in gedachte hoe je zo’n huisje kan inrichten en hoe je er zelf zou willen wonen. Bedenk daarbij dat als je de stichting financieel ondersteunt, zo’n huisje ook echt gebouwd kan worden en een familie in jouw denkbeeldige inrichting zou kunnen gaan vertoeven. In de literatuur heb ik gelezen dat vrouwen betere denkbeelden kunnen ontwikkelen dan wij mannen. Vrouwen wikken en wegen langer, vormen denkbeelden en hebben daardoor meer oog voor nuances en uitkomsten.

Dus dames, maak het waar en help de stichting om (nog) zo’n huisje te kunnen bouwen en blijf het beeld houden hoe een familie zou kunnen wonen in zo’n door jou denkbeeldig ingericht huisje.