Skip to main content

Tag: Indonesië

Het is bijna weer zover

Geschreven door Remco Lange op . Gepost in Weekendverhalen.

Het op de hoogte houden van onze donateurs van het wel en wee van de stichting is een van onze belangrijke pijlers. Binnenkort gaan mijn vrouw en ik, overigens op eigen kosten, (link bestedingsgarantie) weer naar Indonesië; al weer voor mij de tiende keer. Naast het bezoeken van de projecten van Stichting Tileng blijft het speciaal om onze drie privé pleeggezinnen in de desa’s Imogiri en Baturraden weer te zien. Dit doen we in de eerste twee weken van onze vakantie.

De rest van de tijd reizen we in andere delen van Indonesië. De gordel van Smaragd heeft zoveel mogelijkheden en er is veel te beleven. Mogelijk dat we in navolging van het TROS-programma van Nada van Nie, “Op zoek naar geluk”, Bali aan doen.

De afgelopen maanden is het Bestuur onder leiding van mede-bestuurslid Eveline Bruijn in samenwerking met de lokale vertegenwoordigers op Java bezig geweest met het maken van een handboek, getiteld “Implementatie van beleid op lokaal niveau”. In dit handboek worden de procedures op een heldere manier beschreven en ook wordt aangegeven wie waarvoor verantwoordelijk is bij het opzetten en financieren van projecten die dankzij de lokale initiatieven op Java door Stichting Tileng kunnen worden gerealiseerd. Het handboek draagt bij aan eenduidigheid, transparantie, effectiviteit en lokale implementatie van het beleid van Stichting Tileng. Hiermee wordt tevens de organisatie in Indonesië verder geformaliseerd.

Dit handboek zal ik tijdens mijn bezoek officieel overhandigen aan onze lokale vertegenwoordigers; en wel aan de General Manager Stichting Tileng Indonesia, die zetelt in de desa Baturraden. Ter bekrachtiging van het geheel worden er nieuwe overeenkomsten (contract General Manager en contract Manager BackOffice) getekend.

De stichting blijft zich verder professionaliseren om het werk waarvoor we staan goed te kunnen blijven uitvoeren. Kleinschaligheid en effectiviteit op lokaal niveau blijven daarbij te allen tijde gewaarborgd.

Ik zal trachten u tijdens mijn reis op de hoogte te houden van alle gebeurtenissen. Mocht dat door lokale omstandigheden niet lukken, dan gebeurt dat zeker als ik weer terug in Nederland ben.

Traditioneel sparen van boeren in Indonesia

Geschreven door Remco Lange op . Gepost in Weekendverhalen.

Regelmatig krijg ik respons van mensen die tijdens hun rondreis in Indonesië ook projecten aandoen van de stichting. In gesprekken met hen hoor ik steeds dat zij vinden dat de ondersteuning door Tileng goed aanslaat. Vooral het buffelproject werkt erg positief.

De buffelbank is een eenvoudig voorbeeld van effectieve steun voor een traditioneel gebruik. Boeren in Indonesië sparen als vanouds niet bij een bank maar door middel van vee. Het werkt zo: een boer verzorgt een of meer buffels van iemand anders (Stichting Tileng). De buffel wordt gedekt en het kalf is het eigendom van de verzorgende boer.

Deze traditionele vorm van kapitaalvermeerdering kost veel tijd. Met steun van buiten, zoals via het buffelproject van Stichting Tileng, kunnen meer boeren meer buffels per persoon verzorgen, waardoor hun economische situatie sneller kan verbeteren. Dit is een van de projecten die geëxporteerd wordt naar de dusuns (woongemeenschappen) van de desa’s (dorpen) Tileng, Imogiri en Baturraden.

Dit project maakt deel uit van onze projectportefeuille (https://www.tileng.nl/index.php?page_id=1128). Met de in die portefeuille vermelde projecten kan worden gestart zodra er voldoende financiële middelen voorhanden zijn.

We hebben met behulp van onze sponsors, donateurs en de mensen uit de desa’s veel mooie en duurzame projecten kunnen realiseren. Inmiddels hebben we tientallen projecten afgewerkt en gaan we, dankzij uw hulp, verder met andere lagere scholen in Baturraden, huizen in Imogiri en een landbouw- en veeteeltcoöperatie in Tileng.

Goede doelen ondernemer

Geschreven door Remco Lange op . Gepost in Weekendverhalen.

Als voorzitter Stichting Tileng mag ik mij een “goede doelen ondernemer” noemen.

Tijdens een BLT-seminar  waar je leert hoe je Blogging, LinkedIn en Twitter in kunt zetten voor je onderneming werd mij gemeld dat men mij een goede doelen ondernemer vindt als voorzitter van de stichting. Als je er over nadenkt hebben ze daar gelijk in. Dagelijks ben ik als ondernemer bezig het product en merk Stichting Tileng te verkopen. Verkopen om zo sponsors en donateurs te werven voor nieuwe projecten  in de desa’s (dorpen) Tileng, Imogiri en Baturraden op Java met Tileng als speerpunt.

Stichting Tileng heeft ten doel de verbetering van de leef- en woonsituatie, in de breedste zin van het woord, van deze desa’s. De stichting tracht haar doel met name te bereiken door het initiëren, begeleiden en financieren van projecten van de lokale bevolking. De ondersteuning is gericht op structurele hulp, bijvoorbeeld via onderwijs en via inkomen genererende projecten.

Om zoveel mogelijk mensen te bereiken gebruik ik naast Hyves en Facebook ook Blogging, LinkedIn en Twitter (BLT). Waar komt BLT vandaan? Hebt u wel eens een echte Amerikaanse BLT-sandwich geproefd? De smaak van de Bacon, Sla (Lettuce) en Tomaat (Tomato) smaken uitstekend samen. Ze versterken elkaar zelfs. Dat is precies wat de combinatie BLT ook voor mijn “onderneming”” kan doen. Blogging, LinkedIn en Twitter kunnen elkaar op een zodanige manier versterken, dat de aandacht voor de stichting groeit en sponsors en donateurs naar ons toe komen.

Zeker als via de social media kan worden aangeven dat Stichting Tileng, anders dan de meeste goede doelen in Nederland, een bestedingsgarantie heeft. De stichting heeft namelijk nagenoeg geen overheadkosten. Zoals elke organisatie heeft de stichting te maken met de jaarbijdrage voor de inschrijving bij de Kamer van Koophandel; daarnaast zijn er bankkosten voor het overschrijven van geld naar Indonesië. Eventuele verdere kosten worden gedragen door de bestuursleden en een aantal fantastisch meewerkende bedrijven. Stichting Tileng zet voor het werven van donateurs geen kostbaar bureau in. Alle donaties en schenkingen aan de stichting gaan daarom voor circa 99% naar de projecten in Indonesië!

Met andere woorden, wie Stichting Tileng financieel steunt, kan er op rekenen dat het geld zonder meer wordt besteed aan projecten van, voor en door de bewoners van de desa’s Tileng, Baturraden en Imogiri.

Kijk op deze website  en ga ons volgen of sluit u aan bij de bestaande connecties. Dit zal de stichting ten goede komen. Mag ik u binnenkort verwelkomen?

 

Jaarrekening 2010

Geschreven door Remco Lange op . Gepost in Weekendverhalen.

Reeds enige tijd zijn de cijfers over 2010 van Stichting Tileng te vinden op de pagina ‘Financiën’ op onze site. Op de pagina ‘Jaarverslag’ is inmiddels ook de jaarrekening te vinden. Deze jaarrekening is nog niet voorzien van de samenstellingsverklaring van onze accountant. Aangezien deze werkzaamheden pro deo geschieden vindt dit plaats zodra de drukke periode van jaarafsluitingen achter de rug is.

Dat neemt niet weg dat de boodschap van de jaarrekening duidelijk is. Ook wij ondervinden de nadelen van de financiële crisis. Wanneer men de buikriem moet aanhalen zijn donaties aan goede doelen vaak het eerste slachtoffer. Het gevolg van dit alles is dat de in 2010 binnengekomen fondsen het laagste niveau laten zien sinds 2004. In 2010 zijn dan ook geen nieuwe projecten gestart.

Is dan alles kommer en kwel? Nee, natuurlijk niet. Er is nog steeds voldoende om trots op te zijn:

  • Onze trouwe groep van vaste donateurs heeft ons in staat gesteld om ook in 2010 alle doorlopende projecten te kunnen voortzetten. Wij kunnen niet voldoende benadrukken hoe belangrijk zij voor ons zijn.
  • In 2011 kondigt zich een voorzichtig herstel aan. Reeds begin mei bereikten wij het niveau aan ontvangen bedragen van heel 2010.
  • En niet te vergeten: Ook in 2010 is er door onze mensen op Java weer heel goed werk verricht, zoals de gedurende het jaar gereedgekomen lagere school.

 Maar u begrijpt, wij willen meer. Wij willen niet alleen in 2011 weer nieuwe projecten starten, maar ook de ‘schade’ van 2010 inhalen. U kunt ons daar bij helpen.

Vergeet ook niet de jaarrekening te lezen. Het op de hoogte houden van onze donateurs van het wel en wee van de stichting is een van onze pijlers.

Wajang Foxtrot

Geschreven door Remco Lange op . Gepost in Weekendverhalen.

Wajang Foxtrot 11 maart 2011 alleAls je dagelijks, zoals ik, bezig bent met Indonesië en met de mensen die daar wonen, dan kom je ook met de geschiedenis in aanraking; zowel met die van Nederland, als die van Indonesië. Hoewel Stichting Tileng politiek en kerkelijk neutraal opereert, sluiten we ons niet af van het verleden. Enige kennis van de geschiedenis geeft tenslotte ook veel inzicht in de hedendaagse gang van zaken in Indonesië. Zo had ook de tentoonstelling “Wajang Foxtrot” direct mijn interesse.

Door het bestuur van “De Atlas Van Stolk” was ik uitgenodigd voor de opening van de tentoonstelling op 12 maart jl. in Rotterdam. De opening werd verricht door Marion Bloem, klinisch psychologe, romanschrijfster, beeldend kunstenaar en filmmaker. Marion ken ik van ontmoetingen met onze ambassadeur Wouter Muller en Ernst Jansz. Ook heb ik met mijn vrouw gefigureerd in haar film “Ver van familie”.

Wajang Foxtrot is een tentoonstelling over een deel uit de vaderlandse geschiedenis: Nederlands-Indië. De aanleiding voor deze expositie is een bijzondere collectie Indische bladmuziek verworven door “De Atlas Van Stolk”. Deze bladmuziek met taferelen uit de gordel van smaragd, vormt het leidmotief in het verhaal over Indië vanaf 1860 tot de onafhankelijkheid van Indonesië in 1949.

Ik vind het een bijzondere tentoonstelling die de moeite waard is om naar toe te gaan. De tentoonstelling (link) is tot 26 juni a.s. geopend.

Van bezoek tot Stichting Tileng (deel 3)

Geschreven door Remco Lange op . Gepost in Weekendverhalen.

verhaal van bezoek tot 005In de afgelopen twee delen hebt  u het verhaal  kunnen lezen hoe het allemaal  is  begonnen met Stichting Tileng. Nu terug naar het heden. Inmiddels is de stichting al meer dan tien jaar actief en dat is niet ongemerkt gebleven. Niet in Nederland maar vooral niet in Indonesië.

Tijdens de in de vorige delen beschreven reizen en ontmoetingen heb ik twee geweldige mensen ontmoet: Puri Purwanto en Tekad Santos. Puri woont in Imogiri en Tekad in Baturraden. Zij vonden dat de stichting ook het goede werk zou kunnen doen in hun desa’s, Imogiri en Baturraden. Sinds de oprichting van Stichting Tileng hebben zij de stichting regelmatig om financiële steun voor projecten gevraagd. In eerste instantie konden wij die niet honoreren omdat die projecten toen buiten het statutaire werkgebied (desa Tileng) van de stichting waren gelegen. Om hen beiden niet al te zeer teleur te moeten stellen, kon een aantal van die verzoeken door bemiddeling van onze stichting bij een aantal instanties alsnog worden gehonoreerd.

Aangezien het bestuur deze werkwijze, mede gelet op het feit dat het merendeel van die projecten steun verdient, nogal omslachtig vond, is in 2005 besloten de statuten van de stichting aan te passen. Dat is in 2007 geëffectueerd door de notaris. Het werkgebied desa Tileng werd verruimd tot geheel Java. De stichting steunt nu drie desa’s (dorpen): Tileng, Imogiri en Baturraden op het eiland Java in Indonesië, met de desa Tileng als speerpunt.

verhaal van bezoek tot 006We hebben met behulp van onze sponsors, donateurs en de mensen uit de desa’s veel mooie en duurzame projecten kunnen realiseren. Inmiddels hebben we tientallen projecten afgewerkt en gaan we, dankzij uw hulp, verder met andere lagere scholen in Baturraden, huizen in Imogiri en een landbouw- en veeteeltcoöperatie in Tileng.

Voor al die projecten bij elkaar hebben wij nu inmiddels meer dan drieënhalve ton euro effectief besteed in Indonesië. Een resultaat waar wij als kleine organisatie, uitsluitend steunend op vrijwilligers, ongelofelijk trots op zijn. Zeker als je bedenkt, dat er tot op heden minder dan 1% aan overheadkosten in Nederland is achtergebleven; vandaar onze bestedingsgarantie van 99%.

We gaan dan ook met volle kracht en veel moed richting ons 12½ jarig jubileum. Op dit moment is de stichting intensief bezig om de organisatie ter plekke, in samenwerking met ons management in Indonesië, te professionaliseren. Het beleid van de stichting dient tenslotte zowel voor het bestuur in Nederland als voor de vertegenwoordigers van de stichting in Indonesië in zijn geheel helder te zijn. Met dat doel wordt momenteel het zogenaamde ‘Tileng-handboek’ ontwikkeld. Zo wordt de eenduidigheid, transparantie en effectiviteit van het beleid gegarandeerd, zowel in het internationale verhaal van bezoek tot 007beleid als in de implementatie van dit beleid op lokaal niveau. Daarnaast wordt ook de organisatie in Indonesië verder geformaliseerd.

U leest het goed; de stichting blijft zich professionaliseren om het werk waarvoor we staan goed te kunnen blijven uitvoeren. Kleinschaligheid en effectiviteit op lokaal niveau blijven daarbij te allen tijde gewaarborgd.

Ik besluit deze reeks in de hoop dat u het leuk en interessant vond. Mocht u geïnteresseerd zijn in meer gedetailleerde informatie over de stichting, kijk dan op de website van de stichting www.tileng.nl of mail naar lange@tileng.nl.

 

Van bezoek tot Stichting Tileng (deel 1)

Geschreven door Remco Lange op . Gepost in Weekendverhalen.

Er is steeds meer belangstelling voor het werk van de stichting en mensen lezen vaak de weekendverhalen. Ook krijg ik vaak de vraag voorgelegd hoe is het nu zo gekomen? Vandaar hieronder nogmaals het verhaal “Van bezoek tot Stichting Tileng”

“Het is allemaal begonnen in 1997 met het bezoek van mijn vrouw en mij aan ons pleegkind in de desa Tileng dusun (woongemeenschap) Manggung.

Na onze rondreis door Indonesië, Sumatra, Java en Bali, hebben wij een bezoek gebracht aan ons pleegkindje Ribut Riyani, toen 5 jaar oud, en haar familie. In tegenstelling tot wat gebruikelijk is hebben wij geen bezoek van een uurtje afgelegd maar zijn wij, op verzoek van de familie, twee dagen te gast geweest. In de maandelijkse briefwisseling met de familie hadden wij toegezegd kippen en geiten mee te nemen als wij naar hen toe zouden komen.

Om deze belofte waar te maken hebben wij tijdens onze autorit van Yogyakarta naar Manggung, ruim twee uur rijden, 10 kippen en 2 geiten gekocht. Daarnaast kochten wij nog een baal rijst, suiker en thee.

Toen wij in Manggung aankwamen was de gehele dusun uitgelopen om deze orang Belanda’s (Nederlanders) te zien. Wij waren namelijk de eerste buitenlanders die de dusun bezochten. Na de kippen in het gereed staande “kippenhok” gezet te hebben en de geiten naast de bamboehut vastgezet te hebben zijn wij begonnen aan de gebruikelijke plichtplegingen onder toeziend oog van alle bewoners. Daarna hebben wij de meegebrachte cadeautjes voor Ribut, de familie en de kinderen van de dusun uitgedeeld.

Na de thee en de versnaperingen, bijeen gebracht door de familie en de bewoners, zijn wij een wandeling gaan maken in de dusun. Voor de bamboehut staat een grote betonnenwatertank met een inhoud van 5000 liter. Al snel vertelde Sutimin, de vader van Ribut, dat deze tank leeg was omdat het een vrij droog seizoen was. Desgevraagd vertelde hij dat deze alleen gevuld kon worden door een te bestellen tankauto. Deze moest dan twee keer komen en dat was een hoop geld. Nadat ik gezegd had dat ik het water wel zou betalen als het water gebracht zou worden terwijl ik nog aanwezig was, zei hij dat dat dan binnen een uur te regelen was. En inderdaad, binnen een uur waren er twee tankauto’s geweest en had de familie weer water voor een aantal maanden.

De eerste dag zijn wij onder veel belangstelling van de dorpsgenoten goed doorgekomen. Bedtijd brak aan. ‘Hoe zou men dat regelen vroegen wij ons af’.  Het bamboehutje was een grote ruimte die met gordijnen was afgezet voor de “keuken” en de “slaapkamer”. In het hutje stond een houten bed en een houten bank. Al snel volgde de slaapindeling. Mijn vrouw werd uitgenodigd in het houten bed waarin zij zou slapen met de moeder, Sri Suwarti, en Ribut. Ik moest op de bank slapen en de vader ging slapen op de kleigrond in een hoek van het hutje. Van slapen kwam natuurlijk niet veel terecht. Voor mijn vrouw was het niet gewoon om met zijn drieën in een bed te slapen en voor mij was de bank na verloop van tijd toch wel hard. Als wij niet sliepen konden wij door het dak naar de hemel kijken.

Volgende week deel 2.

Bezoek Baturraden november 2010

Geschreven door Remco Lange op . Gepost in Weekendverhalen.

Een paar jaar geleden kwam ik in contact met Ellen Mierop, bestuurslid van Stichting Tileng. Door haar werd ik nieuwsgierig wat deze stichting deed en door de berichten op Hyves van Ton Lange kreeg ik warme gevoelens. De wijze waarop de stichting te werk gaat door met de bevolking van de desa’s zelf te werken is geweldig!  In elk geval raakte ik zo enthousiast dat ik nog meer wilde weten, het zelf wilde zien. Het toeval wilde dat vorig jaar oktober (2010) mijn neef ging trouwen in Kuala Lumpur, van daaruit zou ik doorreizen naar Indonesië. Terwijl Ellen en ik later eens in gesprek waren, vernam ik dat Ellen naar de projecten van de stichting zou gaan en hebben we de handen ineen geslagen en zijn we samen gaan reizen. Ja, inderdaad is Ellen eerst met mij mee geweest naar de bruiloft, daarna was het haar feestje, maar werd het al gauw ons feestje.

In eerste instantie werden we warm en gastvrij onthaald door Tekad Santos, de vertegenwoordiger van de stichting in Baturraden. Het werd al heel snel duidelijk hoe gedreven hij is om “zijn” mensen te begeleiden, te helpen, te motiveren en te stimuleren. Ook dat het regelrecht vanuit zijn hart komt. Wij zijn bij heel veel scholen geweest die een aanvraag hadden ingediend bij de stichting, bij scholen die al geheel of gedeeltelijk gerenoveerd waren of opnieuw gebouwd waren. De leerkrachten waren allen enthousiast dat er weer iemand van  Stichting Tileng kwam kijken. Hen kwam bezoeken om een helpende hand te geven. Het is wel duidelijk dat er nog veel werk te verrichten valt om alle kinderen zo goed mogelijk en onder veiliger omstandigheden onderwijs te kunnen laten volgen.  Wat ook zo mooi was om te zien was dat de mensen zelf zoveel mogelijk zelf doen om het aangenaam te maken, zoals het opnieuw beschilderen van de stoeltjes en tafeltjes. Wat een likje verf dan al niet kan doen (voorlopig). Santos heeft ons niet alleen de projecten laten zien, hij heeft ons ook de prachtige omgeving van Baturraden laten zien. Helaas heeft het niet zo mogen zijn dat wij ook Imogiri konden bezoeken. Dit, vanwege de uitbarstingen van de vulkaan Merapi. We zouden een groot en gevaarlijk risico nemen als we toch die kant uit zouden gaan dus is het in elk geval zeker dat Ellen nog een keer terug moet om ook hier een bezoek te brengen. En als ze dan toch in de buurt is…….

Het mag duidelijk zijn dat Stichting Tileng de mensen van Baturraden, Tileng en Imogiri een warm hart toedraagt, meerdere zullen volgen…..ik ben er van overtuigd.

Brainnet doet aan goede doelen

Geschreven door Remco Lange op . Gepost in Weekendverhalen.

Brainnet is medio 1996 opgericht en ondersteunt haar klanten geheel of gedeeltelijk bij de inhuur van tijdelijke medewerkers. Bij de oprichting van Brainnet is statutair vastgelegd dat een deel van de winst beschikbaar wordt gesteld aan goede doelen.

In februari jl. ontving Stichting Tileng een mooie donatie van Brainnet omdat men onder de indruk is van de gedrevenheid van de stichting.

Het ging er met name om dat het financieel steunen van juist Stichting Tileng de zekerheid geeft dat het geld voor bijna 100% direct ten goede komt aan alle projecten op Midden-Java. Het gaat hierbij o.a. om een buffelbankproject, de opleiding van onderwijzeressen, het bouwen en verbouwen van scholen, schoolmeubilair en – materialen, financiële ondersteuning van arme leerlingen, het bouwen van woningen, etc.. Het gaat niet noodhulp, maar om structurele hulp gericht op het direct (via inkomen genererende projecten), dan wel indirect (via onderwijs) stimuleren van de bevolking om zelf de levenstandaard te kunnen verhogen.

Het motto van Brainnet: “Open en eerlijk zaken doen” sluit mooi aan bij onze stichting.

Goed voorbeeld, doet goed volgen. Wie volgt Brainnet?

Tijd van keuzes maken breekt weer aan

Geschreven door Remco Lange op . Gepost in Weekendverhalen.

Nu de feestdagen al weer een poosje voorbij zijn, breekt bij het begin van een nieuw jaar voor veel bedrijven en particulieren weer de tijd aan een keuze te maken aan welk goed doel in 2011 men een financiële bijdrage zal geven. Bij het afwegen en het nemen van die beslissing hopen wij dat Stichting Tileng op uw netvlies zal komen te staan.

Het financieel steunen van juist onze stichting geeft de zekerheid dat het geld voor bijna 100% direct ten goede komt aan alle projecten op Midden-Java. We hebben op dit moment een grote projectportefeuille. (link https://www.tileng.nl/index.php?page_id=1128) Het gaat hierbij o.a. om een buffelbankproject, de opleiding van onderwijzeressen, het bouwen en verbouwen van scholen, schoolmeubilair en – materialen, financiële ondersteuning van arme leerlingen, het bouwen van woningen, etc.. Het gaat niet noodhulp, maar om structurele hulp gericht op het direct (via inkomen genererende projecten), dan wel indirect (via onderwijs) stimuleren van de bevolking om zelf de levenstandaard te kunnen verhogen.

Onze stichting kan dit uitsluitend realiseren met de hulp van anderen. Een kring van vaste donateurs is daarvoor van groot belang. U kunt uw bijdrage overmaken op bankrekening 1237.98.965 ten name van Stichting Tileng te Capelle aan den IJssel. Zodra uw eerste bijdrage op onze bankrekening is bijgeschreven, ontvangt u van ons een bevestiging.

Wij rekenen op uw steun.