Skip to main content

Auteur: Remco Lange

Bezoek aan Indonesië (deel 1)

Geschreven door Remco Lange op . Gepost in Weekendverhalen.

Ruim acht jaar geleden was ik een van de oprichters van de Stichting Tileng en al ruim acht jaar neem ik mij voor (hernieuwd) met Indonesië kennis te gaan maken. Mijn laatste reis naar de Gordel van Smaragd dateerde dan ook al weer van 20 jaar geleden.

Dit jaar is het er dan eindelijk van gekomen. Samen met onze voorzitter Ton Lange ben ik midden oktober naar Indonesië afgereisd, met het vaste voornemen om alles in 1 keer goed te maken. Dat wil zeggen: kennismaken met onze vertegenwoordigers en de diverse dorps- en schoolcomités en het bezoeken van alle afgewerkte, lopende en in aanvraag zijnde projecten. Waarlijk een ambitieus plan. Dat neemt niet weg dat het volledig gelukt is. In een wervelwind van 9 dagen is het hele programma afgewerkt.

Uiteraard wil ik hierover een zo volledig mogelijk verslag doen. Dat gaat niet in 1 keer lukken. Ik zal dan ook hieronder aandacht besteden aan mijn algemene indrukken en de kennismaking met alle betrokkenen en later terugkomen op de projecten in drie overzichtelijke afleveringen: Tileng, Imogiri en Baturraden.

Deze eerste aflevering is verreweg het moeilijkst. Hoe geef je indrukken weer van een zo mooi, zo veelzijdig en zo vriendelijk land. Wellicht het beste via een paar foto’s van het landschap en een foto van een van de bewoners.

Verder was het buitengewoon prettig kennis te maken met onze vertegenwoordigers Puri, Renata, Jatmiko, Santos en Iko. Het was hartverwarmend om hun inzet te zien, niet alleen voor onze projecten, maar ook altijd op zoek om te kijken wat ze verder nog voor de gemeenschap kunnen doen. Met alle vijf hebben we hernieuwde contracten gesloten tot en met het jaar 2009. Met hun hulp heb ik alle vertrouwen in het succes van de stichting.

Op mij persoonlijk maakte ook de goede zorgen grote indruk. Wij mochten verblijven bij Puri en Santos thuis en waren daar gelijk deel van de familie. Werkelijk niets was te veel. Ook op bezoek bij Renata is het duidelijk dat de uitspraak van haar broer, “Tileng is familie, dus ons huis is jullie huis.”, oprecht gemeend is.

Ook bij de kennismaking met de dorps- en schoolcomités blijkt de warmte, de behulpzaamheid en de bereidheid tot samenwerken van de Indonesiër. Uiteraard zal daar ook een stukje eigenbelang bij gespeeld hebben, maar al snel werd ons duidelijk dat de vriendschap oprecht is. Toen kort na aankomst Ton wegens trieste familieomstandigheden naar huis werd geroepen, stapte circa 20 mensen in Baturraden in de auto voor een rit van 5 uur heen en 5 uur terug, om hun medeleven te komen betuigen. Vanaf dat moment wist ik het zeker; samen met deze mensen komen we er wel.

Tot slot waar we het allemaal voor doen. Wanneer ik dit zie, smelt ik.

 

 

 

 

 

 

 

 

Wordt vervolgd.

Gericht op de toekomst

Geschreven door Remco Lange op . Gepost in Weekendverhalen.

Stichting Tileng streeft er naar zo groot mogelijk te worden. Hoe groter we zijn, hoe meer we kunnen bereiken. Toch hebben we daar een aantal kanttekeningen bij. Zo mag de groei nooit sneller gaan dan de organisatie aan kan. Ook mag de stichting nooit zo groot worden dat de snelheid van de communicatie en handelen verloren gaat. De projecten zelf moeten sowieso kleinschalig blijven, zodat elk project kan worden gedragen door de lokale bevolking. Zolang we aan deze voorwaarden blijven voldoen is het devies: “hoe groter, hoe beter”.

Helpt u ons groter worden, zodat wij de lokale bevolking nog meer kunnen steunen? Doneren kan zie www.tileng.nl

Tileng/Manggung

Geschreven door Remco Lange op . Gepost in Weekendverhalen.

Het loopt geweldig met het “Buffelproject”, zo goed zelfs dat de mensen in Manggung een 1ste, 2e en 6e prijs hebben gewonnen op een regionale sapi-keuring.

Men heeft gevraagd, alvorens te beginnen met de andere 14 woongemeenschappen (dusun), eerst van Manggung een “model-dusun” te mogen maken, die als voorbeeld moet gaan dienen voor de andere woongemeenschappen. Naast de wijze van organiseren – en het gebruiken van de buffelbank voor sociale doeleinden – wil men een coöperatie opzetten. Dit voor de in- en verkoop van allerlei landbouwproducten. Op deze manier kunnen lagere kosten gerealiseerd worden. Er is inmiddels een aanvraag ingediend voor een gebouwtje dat als onderdak voor de coöperatie is bestemd.

Tevens hebben de mensen in Tileng/Manggung tijdens mijn verblijf in augustus jl. het geld ontvangen voor de laatste 25 sapi’s voor deze twee dusuns.

Tileng rocks! Kumpulan 27 september 2008 (4)

Geschreven door Remco Lange op . Gepost in Weekendverhalen.

Nunusaku en Willy Manusama

Zowel Nunusaku en Willy Manusama zorgen voor een vrouwelijk muzikaal tegenwicht. Nunusaku (3 zangeressen en 1 zanger) met traditionele liederen; Willy met een dijk van een stem zingt moderne ballads.

Met Ernst Jansz zingt ze ‘Endless love’ en de zaal mag meesmelten.

Haar stem en volume doen me aan Mahalia Jackson denken. Bij navraag blijkt dat Mahalia inderdaad één van haar favoriete zangeressen is.

Volgende kumpulan

Nu is deze kumpulan al bijna een dag verstreken. Als vrijwilliger kan ik me voorstellen dat je na afloop even de benen wilt strekken op een van de fraaie Raffle’s tuinbanken. Of nog een laatste koekje smullen bij catering Mandy.  Ik als bezoeker heb volop genoten.

Beste sponsor waar was U? Ik heb u gemist! Stichting Tileng kent ca. 150 donateurs en sponsors. Was u uw auto aan het wassen of zat u thuis voor de buis? Volgende keer niet meer doen. De artiesten die optreden doen dit of gratis. U waagt het om niet te komen mee genieten van al dat talent dat wij Indischen én sympathisanten rijk zijn.

Ik leun nog even over mijn keukenbalkon en kijk naar miss Senegal. Een prachtig houten beeld dat mijn buurvrouw meegenomen heeft van haar vakantie. Mijn miss Wayang Kertas ga ik volgend keer tegen opbod verkopen en schenk dan de opbrengt aan Tileng. Komt u dan wel bieden?

Sites die ik u niet wil onthouden:

–     www.woutermuller.com

–     www.rafflesfurniture.nl

–     www.ernstjansz.com

Wie in contact wil komen met Shelly Dupré over haar verteltheater en workshops kan mailen naar: shelly.lapre@hetnet.nl

Tileng rocks! Kumpulan 27 september 2008 (3)

Geschreven door Remco Lange op . Gepost in Weekendverhalen.

 Vervolg van 10 oktober 2008

Oom Boet is een jago

Reggie Baay leest voor uit zijn boek ‘De ogen van Solo’. Het verhaal wat hij aan ons voordraagt gaat over zijn Oom Boet. Een oom met flair met een spannend leven als gids in Nieuw Guinea. Ik had nog nooit van de Perkara Rockefeller gehoord… U ook niet? Moet u dit boek kopen en gaan lezen. Het lijkt een spannend jongensboekverhaal maar is waar gebeurd. Reggie leest sloomspannend voor. Met van de tussenpozen dat je denkt ‘he, snel nou verder’. Iemand die dus prima de spanning in zijn verhaal weet op te bouwen.

Lumpurs en Lenggang-gang

Wouter Muller en Ernst Jansz treden in de middag samen op. Ik vind deze samenwerking tussen de twee heren een positieve kruisbestuiving. Het gitarenwerk doet me denken aan Indorock (en zo is het ook bedoeld); de warme stem van Ernst en de krachtige uithalen van Wouter houden je tot het laatste lied gevangen. lk smul stiekem even achter de hand van een lumpur. Onderwijl zingt Wouter over de bevallige lenggang-gang van het Indische meisje. De twee sinjo’s sluiten af met de beroemde Botol Cebok rock. Het geëerde publiek rockt mee. Tileng rocks!

Wordt vervolgd. Hou de site volgende week in de gaten!

Tileng rocks! Kumpulan 27 september 2008 (2)

Geschreven door Remco Lange op . Gepost in Weekendverhalen.

De making of miss Wayang Kertas

Ellen Mierop, bestuurslid van de Stichting Tileng, weet dat ik nogal ”Crea de Pea” ben dus als zij zegt ‘doe je mee met de workshop wayangpop maken’ onder leiding van Shelly Lapré zeg ik geen nee! Shelly legt de deelnemers uit hoe je op vrij eenvoudige wijze met stevig kartonpapier, een goede schaar, splitpennen, priklap en prikpen een wayangpop voor het schimmenspel kunt maken.

Shelly heeft een aantal voorbeelden meegenomen die zij tegen het zonlicht houdt. Door de minuscule gaatjes waaiert het zonlicht uiteen op onze werktafel. Binnen een mum van tijd is het een bijenkorf van knippende en plakkende dames.

Schimmenspel – Sprookje Luna Luna

‘Shelly Lapré maakt zelf decors, maskers en kostuums voor haar voorstellingen. De laatste jaren werkt zij samen met Ernst Jansz, die speciaal voor haar zijn Indische Sprookjes schreef. De voorstelling Luna Luna is van een betoverende schoonheid’ staat er op Shelly’s visitekaart geschreven. Na afloop van de voorstelling Luna Luna kan ik er weinig anders aan toevoegen dan ‘ontroerend’. Het is lange tijd geleden dat ik me zo ontroerd voelde door een sprookje. Zijn het de verstilde bewegingen of zit het in de stem van Ernst Jansz? In de tragiek van het sprookje? Als ik terugloop naar de workshoptafel ligt miss Wayang Kertas nog onaangekleed op mij te wachten. Tussen al die boeiende programma onderdelen probeer ik snel een vrolijk batikbaadje te maken. Ajoh nee, opschieten want…

Wordt vervolgd. Hou de site volgende week in de gaten!

Tileng rocks! Kumpulan 27 september 2008 (1)

Geschreven door Remco Lange op . Gepost in Weekendverhalen.

Miss Senegal en Miss wayang Kertas

Zondagmiddag 28 september 15:17 uur. Mijn miss Wayang Kertas heeft een mooie plek achter het keukenraam gekregen zodat zij uit kan kijken naar Miss Senegal en genieten van de warme stralen van een weldadige herfstzon. Miss Wayang Kertas heeft gisteren het licht gezien op de 2e kumpulan van Stichting Tileng. Op een prachtlocatie met schitterend weer, nog schitterender optredens, catering, muziek… maar jammer genoeg niet zo veel bezoekers.

Deels daarom schrijf ik deze impressie. Om de donateurs een hart onder de riem te steken (over wat u allemaal hebt gemist) en deels om allen die aan deze dag hebben meegewerkt te bedanken.

Raffle’s en de Gordel van Smaragd

De 1e kumpulan in Kallenkote is goed gelopen. Zowel qua opkomst als opbrengst. Steeds meer mensen geloven in kleinschalige goede-doel-projecten met korte lijnen. Zo komt het geld snel op de plek waar het hoort en wordt het direct omgezet in materialen en/of goederen.

Stichting Tileng is deze dag te gast op het terrein van Raffle’s Furniture aan de Kanaalweg 2a in Capelle aan den IJssel. Als we er rond de klok van 11.00 arriveren worden we keurig door een van de vrijwilligers naar een parkeerplek geloodst.

De vrijwilligers zijn vroeg opgestaan om alles voor de bezoekers in orde te maken. Ze dragen vrolijke oranje shirts met daarop de namen van sponsors. Normaliter ben ik niet zo “into orange” maar bij een volgend kampioenschap wil ik me wél in zo’n Tileng Tee hullen.

De optredens zullen plaatsvinden in de loods ter rechterzijde op het terrein; bij de winkel met meubelen aan de linkerkant is een heuse warung Mandy ingericht. De mensen van Mandy Catering uit Capelle hebben hun heerlijke makanans meegenomen samen met hun wadjans, geheimzinnige potjes met kruiden en sambalans. Zodra de eerste pisang in de hete olie verdwijnt beginnen mijn neusvleugels krachtig te krullen.

Maar silence die buik… eerst de omgeving verkennen. Ik loop de meubelenloods binnen en waan me al snel in de Gordel van Smaragd. De geur van het hout vermengd met die geur van bloemen (-wierook) en kleurige rieten manden die je vaak op Bali ziet.

Er is een massage salontafel tussen de bewerkte houten deuren geplaatst. Hier gaat straks Relax massage praktijk van Natascha Breiding de vermoeide kumpulanganger into wellness brengen. Daarnaast ontwaar ik de stand met zelfgemaakte sieraden van Natasja den Dikkenboer. Een schat aan fonkelende kralen en Boeddha-bedels; warme Pashima’s en vrolijke oorbellen. De beide Natasja’s geven een deel van de opbrengst van vandaag aan Stichting Tileng. De slogan van de laatst genoemde ‘Zoveel moois voor jezelf’ deelt zij dus met de ander.

In de aanpalende tuin geeft een grote walnotenboom zijn vruchten prijs en tooit zijn bladerdak in stemmige herfsttinten. De zon trilt door; wil ons nog éven heerlijk verwarmen. Ik word teruggetrokken door de pisang gorenggeuren. De vrijwilligers die al zo vroeg op zijn, zijn de eersten die aan de borden bami en nasi goreng gaan. En wat voor borden! Op prachtige houten borden wordt het voedsel met een bladvormig sierservet gedrapeerd. Elke uitgeserveerde maaltijd is een plaatje.

 

Wordt vervolgd. Hou de site volgende week in de gaten!