Tag: Baturraden

Nama sya …….. Mijn naam is ………

Geschreven door Remco Lange op 9 december 2011. Gepost in Weekendverhalen.

Bahasa Indonesia

Nama saya Danni Nur Hidayat, saya tingal di Baturraden.

Saya sudah menerima bantuan dari Yayasan Tileng berikan dari saya kelas 6 SD,SMP dan sampai sekarang saya duduk di kelas 1 SMK Kesatrian Purwokerto. Dekat Baturraden.

Saya di SMK Kesatrian Purwokerto mengambil jurusan “Automotive” (Teknik Kendaraan Ringan).

Saya mengucapkan terimakasih kepada Yayasan Tileng yg telah membantu saya sampai sekarang. Saya berharap masih bisa mendapatkan bantuan dari Yayasan Tileng supaya saya bisa melanjutkan pendidikan sampai ke jenjang kuliah, karena keluarga saya tidak mampu untuk membiayai sekolah saya. Ayah saya hanya bekerja sebagai tukang kayu yang penghasilannya hanya cukup untuk makan kami sekeluarga , Ibu saya seorang buruh tani kalau musim panen/tanam ibu saya baru di pekerjakan orang. Hasilnya tidak seberapa untuk membantu kebutuhan dapur

besar harapan saya Yayasan Tileng bisa mewujudkan harapan dan cita cita saya menjadi sarjana teknik. Dengan kemampuan teknik saya bisa diterima bekerja/usaha bengkel kecil kecilan milik sendiri.

Semoga Yayasan Tileng mendapat simpati dan empati banyak donatur supaya bisa membantu sekolah saya dan teman teman saya di indonesia

Salam dari keluarga kami,

AMINUDIN bapak

LASINI ibu

Vertaling in het Nederlands

“Mijn naam is Danni Nur Hidayat en ik woon in Baturraden.

Ik heb uit het scholarship project van Stichting Tileng een financiële bijdrage ontvangen voor mijn 6de leerjaar op de junior high school. Ik zit nu in de 1^ste klas van het middelbare onderwijs op de SMK Kesatrian in Purwokerto. Dat is vlakbij Baturraden.

Ik studeer op de SMK ´Kesatrian Automotive´ (kleine voertuigentechniek).Ik wil Stichting Tileng, die mij tot nu toe heeft geholpen, bedanken. Ik hoop dat Stichting Tileng nog lang in staat zal zijn mij te ondersteunen zodat ik mijn opleiding voort kan zetten tot en met HBO niveau. Mijn familie kan de school niet betalen. Mijn vader werkt als timmerman met een inkomen dat net genoeg is om ons gezin te voeden. Mijn moeder is boerin. Als het oogst- / plantseizoen is, wordt mijn moeder ingehuurd. Stichting Tileng is mijn hoop om mijn dromen te kunnen realiseren. Om met mijn vermogen van de techniek aan het werk te kunnen in een kleinschalig bedrijf van mijzelf.

Ik hoop dat Stichting Tileng veel sympathie en empathie krijgt, zodat donateurs mijn school en mijn vrienden in Indonesië gaan helpen.

Groeten van mij en van
mijn vader Aminudin
mijn moeder LASINI”
Bahasa Indonesia

Nama saya Damaz Zenasta, saya tingal di Baturraden.

Umur saya 17 tahun. saya bersekolah di smk negeri 2 purwokerto mengambil jurusan teknik bangunan 2010/2011 saya baru mendapatkan beasiswa dari yayasan tileng, dan saya berharap di tahun-tahun berikutnya saya masih bisa mendapatkan beasiswa dari yayasan tileng untuk melanjutkan kuliah dengan mengambil teknik sipil. karena orang tua saya tidak mampu membiayai sampai kuliah maka saya sangat berharap mendapat beasiswa dari yayasan tileng untuk dapat melanjutkan kuliah. apabila permintaan saya ini di kabulkan, dan yayasan tileng dapat membiayai saya sampai kuliah sampai lulus saya sangat berterimakasih sebesar-besarnya dan tidak akan saya lupakan jasa yang yayasan tileng berikan kepada saya. mudah-mudahan kalau saya sudah lulus dan bekerja saya bisa membantu pekerjaan yayasan tileng di baturraden.

Salam hangat dari keluarga saya

khusen (bapak)

yuli widji astuti (ibu)

damaz zenasta (17 tahun)

deaz zenasti (14 tahun)

agil dinia zenasti (4 tahun)

Vertaling in het Nederland

“Mijn naam Damaz Zenasta, ik ben 17 jaar. Ik woon in Baturraden.

Ik ga naar de middelbare school in Purwokerto. Ik studeer bouwtechnieken. Onlangs ontving ik een studiebeurs van Stichting Tileng en ik hoop dat ik de volgende jaren nog steeds op een beurs van Stichting Tileng mag rekenen om naar school te gaan en om les te krijgen in civiele techniek. Mijn ouders kunnen de universiteit niet betalen. Ik hoop echt dat een beurs van Stichting Tileng blijft om te kunnen blijven studeren. Als mijn verzoeken blijvend worden gehonoreerd door Stichting Tileng dan kan ik op de universiteit blijven totdat ik afgestudeerd ben. Ik ben hier erg dankbaar voor en ik zal nooit vergeten wat de stichting voor mij heeft gedaan. Hopelijk als ik al afgestudeerd ben en ik werk heb, zal ik Stichting Tileng in Baturraden ook kunnen steunen.

Hartelijke groeten van mij en mijn familie,

khusen (vader)
Yuli widji astuti (moeder)
deaz zenasti (14 jaar)
Agil dinia zenasti (4 jaar)”

Bahasa Indonesia

Nama saya Larasati Dwi Anggita , saya bersekolah di SMA NEGERI BATURRADEN . Saya duduk di kelas XI IPA I .

Saat kelas X semester satu saya mendapatkan peringkat 8(delapan), tapi pada semester ke dua saya naik menjadi peringkat ke 2(dua) . Dan saat ini saya menjabat sebagai ketua organisasi di sekolah yaitu , SBSI ( Sanggar Bahasa dan Sastra Indonesia) belum lama ini saya menjadi duta sekolah dalam acara GEBYAR INOVASI PELAJAR SMA/SMK tingkat provinsi Jawa Tengah di Semarang .

Saya mengucapkan terimakasih banyak kepada yayasan Tileng yang telah membantu saya dalam membiayai sekolah saya. Dan saya sangat berharap bantuan tersebut terus berlanjut karena saya ingin melanjutkan sekolah ke jenjang yang lebih tinggi/kuliah. Saya berkeinginan masuk ke jurusan Kimia karena nilai kimia saya cukup bagus . Dan saya berharap semoga yayasan Tileng tidak hanya membantu saya , tetapi juga teman-teman saya yang lain yang kurang beruntung , sehingga mereka dapat mewujudkan cita-citanya. Sekali lagi terimakasih kepada yayasan Tileng , semoga yayasan Tileng tetap ada dan lebih banyak donatur yang mendukung yayasan Tileng.

Salam dari keluarga saya

Sudiyanto (ayah)

Nunung Susilo Wati (ibu)

Wildan Manaffi Ar Dani(adik)

Wildan Manaffi Ar Danu (adik)

Vertaling in het Nederlands

“Mijn naam is Dwi Anggita Larasati. Ik zit op de middelbare school in Baturraden.

Ik ben een keer ik als vertegenwoordiger van de school, SBSI (Indonesische Taal-en Letterkunde Studio), naar het evenement ´Student Innovation´ op SMA/SMK niveau in Semarang, op Midden-Java geweest.

Ik dank Stichting Tileng, die mij helpt mijn school te financieren. En ik hoop dat deze hulp kan worden voort gezet, want ik wil op school blijven tot en met hoger onderwijs / universiteit. Ik ga naar de chemische afdeling, want ik was best goed tijdens mijn opleiding . En ik hoop dat de stichting Tileng niet alleen mij helpt, maar ook mijn vrienden kan steunen die nog minder fortuinlijke zijn zodat zij ook hun ambities kunnen realiseren. Nogmaals dank aan Stichting Tileng, hopelijk kan de stichting blijven steunen met meer donateurs die de stichting ondersteunen.

Groeten van mij en mijn familie,

Sudiyanto (vader)

Nunung Susilo Wati (moeder)
Wildvuur Manaffi Ar Dani (broer)
Wildvuur Manaffi Ar Danu (broer)”

Een uitgewerkte” “Tweet”

Geschreven door Remco Lange op 25 november 2011. Gepost in Weekendverhalen.

Ik had aangekondigd om een paar Tweets van Stichting Tileng uit te werken tot een verhaal. Bij deze weer een: Verbeter de wereld, begin bij de kinderen. Draag bij aan goed onderwijs, steun #StichtingTileng. Hoe belangrijk dat is, wordt in de praktijk bewezen. Lees maar eens wat een leerling van de lagere school Pamijen 2 opschreef voor haar speech tijdens mijn verblijf in Indonesië in 2010.

“Good morning ladies and gentlemen, Firstly, allow me to introduce my self to you. My name is Uly Amalia Sari. I’m the student of Pamijen 2 State Elementary School and I’m in de fifth grade now. In this moment, I would like to say thank you for blessing the given by God to us, because, today we had given an opportunity to meet up together at Pamijen 2 State Elementary School.

Ladies an gentlemen in this hall, as a student of Pamijen 2, Karangsalam State Elementary School and all of my friend in here, we would like to say thank you so much for given by Tileng Foundation to us. Because, our school had been change. We haven’t feel scary or not cheerful again, the floor of our class was not dirty. So, it make us feel so happy. And we will make our study become full of spirit.

Our honourable to Mr. Ton, thank you for all that you have done for us perfectly. We are promise that we wouldn’t forget it.

Ladies and gentlemen, I think that’s all my speech. And the last, if I have made some mistake please to forgive me.

Thank you very much……..”

Nama saya …, Mijn naam is …

Geschreven door Remco Lange op 4 november 2011. Gepost in Weekendverhalen.

Bahasa Indonesia

Nama saya Susiani Martika Santosa (Tika), sekarang saya bersekolah di Universitas Muhammadiyah Purwokerto (UMP) jurusan Pendidikan Guru Sekolah Dasar (PGSD). Saya ingin mengucapkan terimakasih kepada yayasan TILENG di Belanda yang telah membiayai kuliah saya hingga sekarang. Saya belajar dengan baik di sini dan saya mendapatkan prestasi yang baik. Sekarang saya sedang melakukan Praktek Pengalaman Lapangan (PPL) serta KKN (Kuliah Kerja Nyata) di sekolah.Sebagai latihan untuk menjadi guru yang baik. Sekarang ini saya juga akan mengerjakan skripsi untuk mendapatkan gelar sarjana. Saya mohon do’a kepada pengurus yayasan TILENG agar saya dapat mengerjakan sekripsi dengan baik.

Saya sangat berharap agar yayasan TILENG dapat memberikan bantuan pendidikan kepada teman-teman saya yang lain agar mereka dapat memperoleh pendidikan yang layak . Dan saya juga berdo’a semoga yayasan TILENG semakin banyak donatur untuk membantu kami. Terimakasih.salam

Nederlandse vertaling

Mijn naam is Susiani Martika Santosa. Op dit moment studeer ik aan de Universiteit van Muhammadiyah Purwokerto (UMP) voor onderwijzeres in het basisonderwijs (PGSD). Ik zou Stichting Tileng in Nederland graag willen bedanken voor het tot dusver financieren van mijn studie. Mijn studie verloopt hier goed en ik haal goede resultaten. Ik ben nu bezig met mijn stages (PPL en KKN) op een school om praktijkervaring op te doen. Ik leer en oefen om een goede onderwijzeres te worden. Ik moet nu ook een proefschrift schrijven om mijn bachelors titel te halen. Ik hoop dat het bestuur van Stichting Tileng mij blijft steunen, zodat ik mijn proefschrift succesvol kan afronden. Ik hoop van harte dat Stichting Tileng ook de studie van mijn vrienden kan ondersteunen, zodat ook zij een fatsoenlijke opleiding kunnen krijgen. Ook hoop ik dat de Stichting Tileng een groeiend aantal donateurs mag vinden om ons te helpen. Heel hartelijk bedankt.

Geschreven door Remco Lange op 21 oktober 2011. Gepost in Weekendverhalen.

Onder de noemer “Krachtig Capelle” vond op donderdag 29 september 2011 in de raadszaal van Capelle aan den IJssel een werkbijeenkomst plaats over Welzijn Nieuwe stijl. De deelnemers aan deze bijeenkomst waren afkomstig uit de diverse organisaties die werkzaam zijn binnen het Capelse sociale domein. Ook ik als raadslid was daarbij aanwezig. Met Welzijn Nieuwe stijl wil het gemeentebestuur samen met de partners op het brede gebied van welzijn en zorg bepalen hoe in Capelle aan den IJssel de inzet en werkwijze binnen het sociale domein mogelijk aangepast kan worden.

Een van de belangrijkste uitgangspunten van het college is daarin het versterken van de eigen kracht van de Capellenaar. Dat wil zeggen dat Capellenaren zich zoveel mogelijk zelf en met behulp van hun sociale netwerken moeten zien te redden. Sommigen hebben daarbij een steuntje in de rug of intensievere hulp nodig. Het uiteindelijke doel van Welzijn Nieuwe stijl is dus een krachtiger Capellenaar, vandaar de benaming “Krachtig Capelle”.

Tijdens deze dag moest ik steeds denken aan de mensen in de desa’s in Indonesië. Stichting Tileng steunt immers de desa’s Tileng, Imogiri en Baturraden op midden Java in Indonesië, waarbij de eigen mogelijkheden van de bewoners met steun vanuit Nederland een oppepper krijgt. De vergelijking met Capelle aan den IJssel is dan vlug gemaakt. Ook Stichting Tileng gaat voor het versterken van de eigen kracht van de bewoners in de desa’s. Ook zij moeten zich zoveel mogelijk zelf en met behulp van hun desa-genoten zelf zien te redden. De projecten van Stichting Tileng bieden de bewoners van de desa’s daarbij een steuntje in de rug. De afgeronde projecten hebben inmiddels de eigen kracht van de betrokken bewoners bewezen, vandaar de term “krachtige desa’s”.

Het succes van Baturraden

Geschreven door Remco Lange op 30 september 2011. Gepost in Weekendverhalen.

Op 3 juli 2010 heb ik in Baturraden twee lagere scholen mogen openen, die met steun van Stichting Tileng gerealiseerd konden worden. De openingsplechtigheid vond plaats in aanwezigheid van de Bupati Banyumas, Bapak Hagi drs Marjoko m.m., en twee onderministers van onderwijs en toerisme, Bapak drs Bakri m.m. en Bapak dr Mudjito AK, Msi. Deze laatste twee waren speciaal voor de gelegenheid vanuit Jakarta naar Baturraden gekomen.

De hoge gasten spraken daarbij hun waardering uit voor de manier waarop beide scholen, dankzij Stichting Tileng, tot stand waren gekomen, naast de al eerder opgeleverde lagere school SD Kemutug Lor en de kleuterscholen Pelita Hati en Taman Anak2 Pertiwi, ook in Baturraden.

Alle scholen zijn zo immens populair, dat veel ouders uit de hele regio willen dat hun kinderen daarop geplaatst worden. De schoolleiding heeft begrip voor die wens, waardoor de klassen inmiddels zo groot zijn geworden dat er een leerlingenstop moet worden ingevoerd. Het valt natuurlijk niet mee leerlingen te weigeren als je school zo’n succes is. Het gaat niet alleen om de kwaliteit van de schoolgebouwen, maar ook om de kwaliteit van het onderwijs. De leerkrachten kunnen zich, anders dan elders vaak het geval is, de hele dag aan het lesgeven wijden, omdat zij een aanvulling op hun salaris krijgen van de stichting. Op deze manier is het niet nodig om naast het schoolwerk een bijbaan te nemen.

Ook elders in Indonesië zijn de resultaten met de scholen in Baturraden niet onopgemerkt gebleven. Met bussen tegelijk komen onderwijsdeskundigen naar Baturraden. Op onze scholen worden studiedagen gehouden om van de schoolleiding en vertegenwoorders van de stichting te vernemen hoe je zo’n school opzet en ontwikkelt, met participatie van de ouders van de leerlingen en in samenwerking met een stichting uit Belanda, Stichting Tileng. Het blijft ook bij de (landelijke) pers niet onbekend. Onder meer het programma van Seputar, sinds eind 2005 de best bekeken nieuwsuitzending in Indonesië, heeft er aandacht aan geschonken.

Voor de nieuwsbeelden klik hier en hier!

Terugkijkend zijn we als stichting best trost op hetgeen wij de afgelopen jaren ook op dit gebied hebben kunnen realiseren.

Model dusun Manggung

Geschreven door Remco Lange op 16 september 2011. Gepost in Weekendverhalen.

Op de dag dat we met de hele groep (het management Baturraden, onze vertegenwoordiger in Imogiri en ikzelf) in de dusun Manggung waren, hebben we weer positieve signalen ontvangen van de mensen van de dusuns. Immers de mensen van Manggung proberen uit alle macht een model-dusun te zijn voor de overige 15 dusuns in de desa Tileng.

Het blijft goed gaan met de “Buffelbank”; het is duidelijk dat door deze “bank” de levensomstandigheden zichtbaar verbeteren. Sommige mensen hebben bij verkoop van een of meerdere sapi’s met een deel van de winst, die voor hen bestemd is, al een stuk sawa en/of een brommer kunnen kopen. Ook de infrastructuur van de dusun verbetert zienderogen. De straten worden beter en zien er verzorgd uit. Juist die voorbeelden spreken de mensen in andere dusuns aan. Een goed resultaat van een kleine charitatieve instelling als de onze. Stichting Tileng neemt de tijd om projecten als deze op een duurzame manier uit te bouwen.

Het zijn weer ervaringen, die ook geëxporteerd kunnen worden naar de andere desa’s van de stichting: Imogiri en Baturraden. Andersom kunnen de 16 dusuns van de desa Tileng weer expertise importeren uit Imogiri en Baturraden. Daarom is ook afgesproken, dat een delegatie van de dusuns Tileng en Manggung op korte termijn een werkbezoek zal afleggen in Baturraden. Onderwerpen die dan aan de orde komen zijn het operationeel houden van een corporatie, scholarship, huizen en scholenbouw. Maar waar het vooral om zal gaan is hoe men in Baturraden de participatie van de bevolking stimuleert bij het realiseren van projecten in welke vorm dan ook. Immers in Baturraden worden projecten pas aangevraagd als er redelijk goed zicht is op participatie van de bevolking.

Ik hoop dat op deze wijze een soort kruisbestuiving gaat plaatsvinden waar een ieder profijt van heeft; zowel de bevolking als de stichting. De bevolking, omdat zij leert projecten, die bijdragen aan het duurzaam verbeteren van de leef- en woonsituatie, op een goede en efficiënte wijze op te zetten. En de stichting, omdat op deze wijze de tot nu toe verleende structurele hulp gecontinueerd kan worden.

Wat een verschil met hier in alle opzichten

Geschreven door Remco Lange op 9 september 2011. Gepost in Weekendverhalen.

Als ik dit schrijf zit ik binnen aan de koffie en kijk ik op deze zondagmorgen naar buiten. Ik zie een dag en een nacht verschil met het weer in Indonesië van de afgelopen weken. Waar er in Nederland in deze periode een te veel aan regen is gevallen hebben ze er daar te weinig van. Ook de temperatuur is een groot verschil. Hier net 18 graden, daar 32 of meer.

Daardoor leef je in Indonesië meer buiten. Bij mij begint dat daar altijd rond de klok van half zeven. Lekker zittend op de veranda voor het huis met een kopje koffie of thee, voor het huis van onze general manager Stichting Tileng Indonesia, Tekad (Santos). Een mooie titel op papier maar gewoon onze vertegenwoordiger in Indonesië. Tekad, zijn vrouw Suci en de kinderen Tika, Ridlo en Dimas zorgen er voor dat mijn vrouw en ik niets tekort komen. Op die veranda met dat bakje koffie of thee kijk ik mijn mails na. Dat kan tegenwoordig als je beschikt over zo’n geweldig apparaat als een iPad. De iPad mocht ik van de gemeente Capelle aan den IJssel, waar ik raadslid ben, meenemen naar Indonesië om optimaal te kunnen werken voor de stichting.

Zo tegen een uur of acht worden we geroepen voor het ontbijt, makan pagi, nasi goring met een gebakken ei, kroepoek, komkommer, tempé en thee of warme sinasappelsap, juruk panas. Wij genieten van dit soort ontbijten. Verder doen we het de hele dag met eten rustig aan en doen we op onze manier mee aan de Ramadan. Tussendoor krijgen we van hen toch te drinken met kleine hapjes. Cakejes, gebakken bananen, pisang goring, e.d.. Als we geen bezoeken moeten afleggen of vergaderen voor de stichting gaan we wandelen. Genieten van de omgeving. Ook gaan we als we in Baturraden zijn een paar keer naar de grote stad Purwokerto. Een stad die een steeds belangrijke rol gaat spelen in de regio. In Purwokerto wordt veel gebouwd. Dat is goed te zien als je er een jaar niet bent geweest.

Na de koffie of thee rond 16:00 uur is het om 18:00 uur tijd voor het diner, makan malam. Ja 18:00 uur want dan mag er weer gegeten worden. Het is immers Ramadan. We zitten dan met de gehele familie in de keuken rond een grote tafel en eten dan uitgebreid Indonesisch. Heerlijk al die verschillende gerechten. En zo gezellig. Ook zij genieten van deze gebeurtenis op dit tijdstip van de dag. De volgende maaltijd is voor hen immers weer om 03:00 uur in de morgen. Voor zonsopgang. Daarna moeten ze weer wachten met eten en drinken tot 18:00 uur. Ik heb bewondering hoe zij met de Ramadan omgaan en er ook consequent aan mee doen.

Na makan malam komen er altijd mensen op visite. Gewoon voor een babbel of om aandacht te vragen van de stichting voor hun zaak. Daarnaast komen kinderen die meedraaien in het scholarship programma van de stichting hun schoolresultaten laten zien. Mooie rapporten. Ook zo Tika Santosa. Zij gaat haar laatste jaar op de universiteit in. Een moeilijk jaar met veel stages en projecten. Maar na dat jaar, en dat laten de resultaten ook zien, is zij onderwijzeres voor de basisschool. Dit had zij niet kunnen bereiken als ze niet had kunnen meedraaien in het scholarship-project en met steun van de donateurs van de stichting. Laat ik het nog maar eens schrijven: zonder onze donateurs en sponsors kan de stichting haar werk niet doen. Tika heeft beloofd binnenkort zelf met een verhaaltje te komen over haar studie en Stichting Tileng.

Dan om 21:00 uur naar bed. Ja, u leest het goed. Vroeg, omdat de dag voor ons ook weer vroeg begint. De mensen daar liggen in de meeste gevallen nog vroeger in bed. Normaal staan ze rond 06:00 uur op maar nu, zoals ik hiervoor schreef, om 03:00 uur.

Zo komt er zittend met een bakje koffie en naar buiten kijkend op zondagmorgen als het zeer slecht weer is toch weer een verhaal op papier.

Wandelen door de sawa’s van Baturraden

Geschreven door Remco Lange op 2 september 2011. Gepost in Weekendverhalen.

Zo af en toe hebben we ook ontspanning gezocht tijdens onze vakantie in Indonesië. Zo zijn we tijdens ons verblijf in Baturraden een aantal keren naar de weelderige sawa’s geweest rond deze desa. Je loopt dan over hele smalle paadjes (een voet breed) langs de irrigatiekanaaltjes, tussen de rijstvelden in diverse stadia door zo terug naar de kampong Kemutug Lor, één van de kampongs van de desa Baturraden.

Op onze wandeling komen we hardwerkende mensen tegen. Zij zijn de hele dag in de weer om de sawa’s in goede conditie te houden, zodat de rijstplantjes goed groeien en er een aantal keer per jaar geoogst kan worden. Dit jaar valt dat niet mee. Het is erg droog in heel Indonesië. Het heeft de afgelopen drie maanden niet geregend en dat is in Baturraden goed te merken. Er komt weinig water vanuit de bergen. Watervallen zijn dan ook niet zo spectaculair als in voorgaande jaren.

Op uitnodiging van een aantal jonge mensen hebben we een bezoek gebracht aan het door hen opgezette Baturraden Adventure Forest (BAF) (link: http://www.bafadventure.com) . Zij zijn en worden geadviseerd door de twee Stichting Tileng vertegenwoordigers in Indonesië Tekad Santosa en Deskart Djatmiko. Naast het werk voor de stichting houden die twee zich veel bezig met sociale activiteiten en proberen zij te zoeken naar oplossingen voor een kans voor iedereen op een betere toekomst in Baturraden.

Als je het ‘Adventure Forest’ lopend benaderd, word je begroet door dennenbossen met verschillende vegetatie. Het bos ligt aan de voet van de berg Slamet en heeft een oppervlakte van 50 ha.

Het Baturraden Adventure Forest is opgezet om ecotoerisme met avontuurlijke jungletochten in Baturraden te bevorderen. Het landschap van Baturraden is al beroemd, maar het heeft ook andere charmes, zoals de natuurlijke elementen: bergen, rivieren, bossen en mist. In deze omgeving vindt men de verschillende vormen van “adventure”, het fysieke avontuur en het “inzichten-adventure” (een adventure voor de geest). Daarvoor zijn verschillende activiteiten te ondernemen; mountain -, en water adventure, avontuur & eco adventure. Met onder andere veel klim- en klautermogelijkheden in en rond de bomen. Met andere woorden, er is voor iedereen een avontuur te beleven, alleen of in groepsverband. Daarnaast zijn er voldoende verblijfsruimten voor de dag en de nacht.

Mocht u tijdens uw vakantie een aantal dagen in Baturraden verblijven, breng dan een bezoek aan de BAF. Vraag in uw hotel naar onze vertegenwoordiger Tekad Santosa (Santos) en hij brengt u graag naar de BAF toe en vertelt onderweg zeker over de activiteiten van Stichting Tileng in o.a. Baturraden.

Imogiri, Tileng en Manggung

Geschreven door Remco Lange op 26 augustus 2011. Gepost in Weekendverhalen.

Beste lezers, ik had u beloofd bij terugkeer in Nederland mijn ervaringen met u te delen over onze bezoeken aan de desa Imogiri en de dusuns (woongemeenschappen) Tileng en Manggung. Bij deze.

Op 14 augustus jl. zijn we aangekomen in Imogiri en hebben we onze intrek genomen in het huis van onze stichtingsvertegenwoordiger aldaar, Puri Purwanto.

Van daaruit hebben we tochten gemaakt rond Yogyakarta. Het is immers ook nog “vakantie” voor mijn vrouw en mij. Overigens mag het ook wel eens vermeld worden dat mijn vrouw zonder problemen toestaat dat ik een groot deel van onze “vakantie” besteed aan stichtingsactiviteiten.

Vanuit datzelfde huis vinden ook de activiteiten van de stichting in deze regio plaats. Deze projecten hebben we bezocht. Zo hebben we de vijf kleuterscholen en de vier gebouwde permanente woningen in Imogiri bezocht.

Zoals u wellicht nog weet zijn deze woningen gebouwd ter vervanging van de bamboe noodwoningen die door de stichting gebouwd zijn na de aardbeving in 2006. De scholen en de permanente woningen zien er goed verzorgd uit. De eerste kleuterschool (2006) zal echter binnenkort weer geverfd moeten worden. Het is duidelijk dat het schilderwerk van de buitenmuren onder invloed van het Indonesische klimaat snel achteruit gaat. Voor wat de permanente woningen betreft hoop ik dat we binnenkort, als er voldoende financiële middelen bij de stichting binnenkomen, het bouwprogramma voor het restant van de woningen kunnen hervatten.

Ook zijn we op een dag in het gebied vlak onder de vulkaan Merapi geweest; het gebied dat vorig jaar zo te lijden heeft gehad van de uitbarsting van die zelfde vulkaan. De dikke lavastroom met onwaarschijnlijk grote natuurkracht heeft alles op zijn weg verwoest. Verbrand of bedekt met een meters dikke lavalaag. Je kunt je er geen voorstelling van maken als je het niet hebt gezien. En wij hebben nu alleen maar het verschrikkelijke eindresultaat gezien.

De bewoners trekken, ook al stimuleert de Indonesische overheid dit niet, langzaam het gebied weer in. Ze zijn op zoek naar wat ze vorig jaar noodgedwongen achter hebben moeten laten, naar iets bekends dat boven de lava uit steekt. Sommige mensen zijn weer begonnen met het bouwen van een onderkomen. Meestal met materiaal dat ter plaatse voorhanden is. Men maakt ook van de nood ook weer een deugd. De meters dikken lavazandlaag wordt afgegraven en per vrachtauto afgevoerd. Het zand wordt elders in de regio weer gebruikt voor de bouw en dergelijke. Het is mij, zoals ook na de aardbeving in mei 2006, weer duidelijk geworden dat de mensen hier in Indonesië een enorme veerkracht hebben. Men blijft met een lach en daadkracht doorgaan na iedere natuurramp. In het werkgebied van de stichting heeft men gelukkig nauwelijks tot geen last gehad van de asregens. Op de meeste plaatsen ver van het getroffen gebied was de as na de regenperiode grotendeels weg, zo liet men mij weten.

Op 18 augustus jl. heeft er in Imogiri, in mijn aanwezigheid, een bijeenkomst plaatsgevonden waarin het management uit Baturraden de mensen van Imogiri de in en outs hebben uitgelegd van de nieuwe organisatie hier met de bijbehorende regels die vermeld staat in het handboek “Implementatie van beleid op lokaal niveau”. De mensen uit Imogiri hebben exemplaren van het handboek in ontvangst genomen om zo de eenduidige handelswijze te garanderen. Ook in Imogiri vindt men dat er nog meer helderheid is geschapen.

De dag daarna zijn we met de hele groep (het management Baturraden, onze vertegenwoordiger in Imogiri en ikzelf) naar Tileng en Manggung afgereisd.

Wederom is door het management uitleg gegeven van de op papier gestelde nieuwe organisatie met de daarbij behorende regels. Vooral in de desa’s Tileng en Manggung bestond een grote behoefte aan meer regelgeving, aangezien men daar te maken heeft met 16 bewonersgroepen. Elke dusun heeft immers zijn eigen bewonersvertegenwoordiging. Ook hier is men nu in het bezit van het handboek. En ook hier heeft men toegezegd de organisatie in Indonesië te respecteren en de regels te zullen volgen.

Daarnaast hebben de mensen uit de dusuns Tileng en Manggung met het management afgesproken op korte termijn naar Baturraden te komen om daar een goed functionerende corporatie te bezoeken. Men kan dan bezien of dat concept kan worden overgenomen ter formalisering van de corporatie in Manggung en voor een op te starten corporatie in de dusun Tileng.

Na de vergadering hebben we nog een rondje door Manggung gelopen. Het was weer goed om te zien en te horen dat het nog altijd beter blijft gaan met de “Buffelbank”. De sapi’s (koeien) en hun kalfen zien er goed uit. Nu al is duidelijk dat door de “Buffelbank” de levensomstandigheden zichtbaar verbeteren. Door het management van de stichting wordt op korte termijn met de mensen bezien hoe en in welk tempo de bank zijn intrede kan gaan doen in de overige dusuns van de desa Tileng.

De mensen in de dusuns Tileng en Manggung hebben toegezegd hun ervaringen met de bank en de uitvloeiselen daarvan op papier te zetten om de donateurs in Nederland zelf te informeren over de gang van zaken en de resultaten.

Zodra we de verhalen binnen hebben zal ik ze op de website plaatsen.

Concluderend kan ik vaststellen dat wij als kleine charitatieve instelling samen met de bevolking een goede prestatie neerzetten. In tegenstelling tot grote charitatieve instellingen die elk jaar resultaat moeten boeken om goede jaarcijfers te kunnen publiceren, kunnen wij de tijd nemen om projecten op een duurzame manier uit te bouwen.

Het management uit Baturraden zal vanaf nu elke maand de desa’s Tileng, Imogiri en Baturraden bezoeken om goed contact te houden met het veld. Dit is goed voor de afstemming, terugkoppeling en onderlinge communicatie. Over deze werkbezoeken wordt het bestuur in Nederland na elk bezoek geïnformeerd over de gang van zaken in elke desa/dusun. Mochten daar bijzondere zaken bij vermeld worden die voor onze sponsors of donateurs interessant zijn dan zullen wij dat melden.

Tot slot.

Het is mij duidelijk geworden dat men in alle drie de desa’s blij is met de nieuwe opzet van de organisatie in Indonesië met de daarbij behorende regels. Een duidelijke organisatiestructuur en op papier gestelde regels geven zekerheid en helderheid. Voor mij heeft het handboek nu al zijn dienst bewezen. De praktijk zal de komende tijd echter uit moeten wijzen of we met het handboek hebben bereikt wat we als bestuur voor ogen hadden.

Ondanks soms hectische periodes in onze “vakantie” was het weer goed toeven in het mooie Indonesië met haar fijne, gastvrije en goedwillende mensen.

Heeft u vragen en/of opmerkingen, mail gerust naar lange@tileng.nl.

Baturraden 2

Geschreven door Remco Lange op 12 augustus 2011. Gepost in Weekendverhalen.

Net bijgekomen van de terugreis van onze korte vakantie op Bali (een reis van 10 uur), kregen we visite van een aantal mensen uit Baturraden die mij als voorzitter van Stichting Tileng wilde spreken voordat ik naar een ander werkgebied van de stichting zal vertrekken. Er werden weer de nodige verzoeken gedaan voor financiële steun van de stichting. Ik heb uit kunnen leggen hoe de organisatie verder geformaliseerd is aan de hand van het handboek “Implementatie van beleid op lokaal niveau”. Het is hen duidelijk dat nieuwe voorstellen ingediend dienen te worden bij het management in Baturraden en dat projecten door het management – in overleg met de bevolking – in een prioriteitenvolgorde worden geplaatst. De projecten worden pas gehonoreerd op het moment dat er voldoende financiële middelen beschikbaar zijn.

’s Middags heb ik met onze vertegenwoordiger de verschillende delen van de desa Baturraden bezocht. Beiden zijn we tot de conclusie gekomen dat er meer aandacht besteed moet worden aan de wasgelegenheden in de kali (een kali is een afgeschermd deel van de snel stromende beek). In de kali wast men zowel zichzelf als de eigen kleding. De plekken zijn niet erg hygiënisch en toe aan een opknapbeurt. Na zo’n opknapbeurt zal de leefomgeving verbeteren doordat men zich op een hygiënisch verantwoorde wijze kan verzorgen.

De plannen zullen door het management meegenomen worden in de prioriteitenvolgorde van alle door de bevolking aangebrachte projecten van zowel de desa’s Tileng, Imogiri als Baturraden. Diezelfde middag kwamen ook ouders vertellen over de vorderingen van hun kinderen die onderwijs kunnen blijven volgen doordat ze meedraaien in het scholarshipproject van de stichting. Het doet me dan weer deugd te horen dat ook dit onderdeel van onze aanpak werkt. Immers: verbeter de wereld, begin bij de kinderen. Op het moment dat dit verhaal geplaatst wordt bevind ik mij in Imogiri, een van onze andere desa’s. Van daaruit zal ik samen met het management van Indonesië een bezoek brengen aan de desa Tileng.

Over mijn ervaringen in Imogiri en Tileng zal ik rapporteren als ik weer terug ben in Nederland.

Heeft u vragen en/of opmerkingen mail die gerust naar info@tileng.nl.