Skip to main content

Tag: kleuterschool

Bezoek aan Baturraden (deel 1)

Geschreven door Remco Lange op . Gepost in Weekendverhalen.

Tijdens onze vakantie in Indonesië hebben wij een bezoek gebracht aan Baturraden en hebben we met eigen ogen kunnen zien wat een geweldig werk Stichting Tileng hier doet.

Ook in 2004 hebben wij een bezoek gebracht aan Baturraden, waar wij destijds aanwezig waren bij de opening van een kleuterschool. Het was fantastisch om te zien wat er in die 5 jaar al bereikt is door de Stichting Tileng.

Wij geloven persoonlijk vooral in investeren in het onderwijs. Door onderwijs mogelijk te maken en de kwaliteit te verbeteren geef je de kinderen een kans voor de toekomst. Een juiste schoolopleiding zal de basis leggen voor een betere maatschappij en kansen voor de volgende generatie.

Meer dan de helft van de Indonesiërs moet rondkomen van minder dan twee dollar per dag. De overheid heeft de post onderwijs voor 2009 verhoogd tot 20% van de nationale begroting, maar er is nog zo enorm veel te doen. De uitrusting, de gebouwen en de materialen op vele scholen zijn in een erbarmelijk slechte toestand. Daarom is het zo enorm belangrijk dat instanties zoals de Stichting Tileng deze desa’s ondersteunen.

De plaatselijke vertegenwoordigers van de stichting, Tedak Santos en Deskart Djatmiko,  waren bereid ons een aantal projecten van de stichting te laten zien. Met ons bezoek kregen we een indruk wat er allemaal al gedaan is door de stichting maar ook wat er nog moet gebeuren.

Ons eerste bezoek was aan TK 2, een nieuwe kleuterschool met de mogelijkheid om daar later een verdieping op te bouwen.  Niet alleen kleuters maar zelfs voor de  peuters is er een lokaal aanwezig. Het was geweldig om te zien hoe in een mooie school met frisse kleuren de kinderen zo gelukkig zijn. Zingende kinderen, gelukkige onderwijzeressen, wat geeft dit een goed gevoel.

Wordt vervolgd!!

Hergebruik

Geschreven door Remco Lange op . Gepost in Weekendverhalen.

In Baturraden hebben we veel gebouwd en zijn we nog steeds veel aan het (her)bouwen. Het gaat met name om  kleuter- en lagere scholen. Bij deze sloop- en bouwactiviteiten komt vaak nog bruikbaar bouwmateriaal vrij.

Onze vertegenwoordigers in Baturraden spelen daar op in. In de diverse kampongs binnen Baturraden wonen namelijk arme mensen in “woningen”, die best een opknapbeurt kunnen gebruiken. Die mensen zijn daartoe evenwel niet zelf toe in staat.

Onze vertegenwoordigers Tekad Santos en Deskart Djatmiko hebben daar -samen met hun vrouwen Suci en Tri- het volgende op gevonden. Al het nog bruikbare bouwmateriaal,dat van de bouwwerken vandaan komt, wordt opgeslagen naast het huis van Tekad en Suci. Zij hebben hun moestuin ontmanteld en elders opnieuw ingericht. De voormalige moestuin doet nu dienst als opslagterrein en ligt pal naast het kantoortje van onze vertegenwoordigers in Baturraden. Met dit materiaal worden de huizen, die er het slechtst aan toe zijn, opgeknapt. Zo snijdt het mes aan twee kanten.

OLYMPUS DIGITAL CAMERAMogelijk gaan we, als het woningbouwproject in Imogiri is afgerond, ook stenen huizen in Baturraden bouwen. 

 

 

 

 

 

 

 

 

Kleuterschool TK 2 in Baturraden

Geschreven door Remco Lange op . Gepost in Weekendverhalen.

De kleuterschool TK2 is een bijzonder project van de stichting. Toen het plaatselijke management van de stichting met een plan kwam voor de bouw van een kleuterschool met een verdieping, moesten we daar toch wel even langer bij stilstaan dan bij andere aanvragen. Op het terrein waar een lokaal gebouw stond moest een kleuterschool verrijzen voor maar liefst 90 kinderen. Na lang overleg heeft het bestuur besloten om de bouw te financieren. Het is wat duurder geworden dan tot nu toe gebruikelijk was, maar het is toch weer iets anders.

Het bijzondere van dit project is, dat er naast de kleuters ook een lokaal aanwezig is voor peuters in de leeftijd tot 4 jaar. Peutergroepen komen zelden voor in Indonesië en in Baturraden tot voor kort al helemaal niet.

Tijdens mijn verblijf afgelopen februari kon de begane grond nagenoeg in gebruik worden genomen. De rest van de bouw vordert gestaag. Op de begane grond wordt de buitenkant verder afgewerkt, terwijl men de voorbereidingen treft om met de verdieping te starten. Om u een beeld van de vorderingen van de bouw te geven kunt u op de website een video bekijken. Op de video is onder andere te zien hoe de leerkrachten, de begeleiders en de kinderen genieten van hun nieuwe onderkomen, dat toch weer een mooi resultaat is van de samenwerking van de bevolking tussen de Stichting Tileng en haar lokale vertegenwoordigers.

Reacties op dit bericht zijn van harte welkom via lange@tileng.nl. 

Bezoek aan Indonesië (4) – Baturraden

Geschreven door Remco Lange op . Gepost in Weekendverhalen.

Natuurlijk zijn we in Baturraden gestart met een kleuterschool en zijn we aan een tweede begonnen, maar toch draait alles daar om lagere scholen. We zijn al enige tijd bezig met de herbouw van een eerste lagere school en er liggen nog 5 herbouwprojecten te wachten.

De eerste lagere school is bijna klaar en het moet worden gezegd, het ziet er fantastisch uit. Reeds diverse keren ontvingen wij berichten uit Baturraden dat de hele regio, inclusief de lokale overheid, de school ziet als (letterlijk) een schoolvoorbeeld van samenwerking tussen diverse organisaties. Er is geen woord overdreven.

Alles klopt, het gebouw zelf is prachtig, de betrokkenheid en medewerking van de bevolking en de overheid zijn perfect en de school heeft naast het onderwijs een verdere openbare functie. Zo zullen de gebedsruimte en de bibliotheek ook buiten schooluren toegankelijk zijn.

Als klap op de vuurpijl is er dan ook nog de ontvangst. Het enthousiasme van zowel de leerkrachten als de leerlingen is aanstekelijk. Het met z’n allen midden in Indonesië zingen van “Zeg ken jij de mosselman?”, is een onvergetelijke ervaring.

Maar alle geweldige indrukken worden al snel volledig tenietgedaan wanneer de 5 aangevraagde projecten worden bezocht. De eerste is wellicht het beste voorbeeld:

Wederom kan de ontvangst niet beter. Muziek en dans door de kinderen, ondanks het feit dat ze, door een typisch Indonesisch misverstand over het tijdschema, al 9 uur op ons hadden zitten wachten.

Maar dan de school; de tranen springen je in de ogen. Overal gaten in muren, ramen en plafonds. Het beton is te goedkoop uitgevoerd en valt uit elkaar. Het ijzer is onbeschermd en doorgeroest. En zelfs het asbest (!!) is er zo slecht aan toe dat er gaten in vallen.

Deze school is niet alleen verouderd, niet alleen slecht onderhouden en niet alleen onhygiënisch. Deze school is gewoonweg gevaarlijk.

Ik had mijzelf voorgenomen dit reisverslag te laten zijn wat het hoort te zijn alleen een verslag van de reis. Dus geen uitgebreide verhalen over de gesprekken, de onderhandelingen en de financiën, maar alleen een verslag van de projectbezoeken. Echter, het bezoek aan de 5 scholen, en dan met name aan de laatstgenoemde, doet mij toch besluiten met een oproep:

Help ons alstublieft deze voor kinderen gevaarlijke omgevingen te vervangen door mooie nieuwe en vooral veilige scholen !!

Bezoek aan Indonesië (deel 3) – Imogiri

Geschreven door Remco Lange op . Gepost in Weekendverhalen.

Het is onvermijdelijk. In Imogiri staat de aardbeving centraal. Na bijna tweeënhalf jaar zie je nog steeds puinhopen en gaten. Gelukkig zie je ook dat er heel veel is en wordt gebouwd. Niet alleen door ons, maar ook door anderen, en vooral ook door de mensen zelf. Wij hadden hierbij de indruk dat onze snelle reactie en bouwactiviteiten niet alleen direct huizen en scholen op heeft geleverd, maar ook mede een aanzet is geweest tot grote activiteit in de gemeenschap. Het bezoek aan al onze projecten, maar met name aan Imogiri heeft bij mij dan ook een zekere trots opgewekt voor wat we hebben bereikt, maar met name dankbaarheid dat ik daar een steentje aan heb mogen bijdragen.

Bij een wandeling langs een aantal van de 33 door ons gebouwde noodwoningen blijkt dat wij hiermee exact hebben bereikt wat onze bedoeling was. Een aantal is door de bewoners verbeterd en opgeknapt en nog steeds in gebruik als hoofdwoning. Een aantal wordt nu gebruikt als bijgebouw bij de inmiddels herbouwde originele woning. Een aantal is uitgebouwd of aan de oorspronkelijke woning gekoppeld. Kortom, het is geen statisch geheel, maar ‘onze’ noodwoningen zijn een dynamisch onderdeel geworden van de gemeenschap. Bij alle gesprekken met bewoners blijkt hoe belangrijk deze impuls voor het herstel van Imogiri is geweest.

Inmiddels is een aanzet gemaakt voor het bouwen van volwaardige woningen voor mensen die dat nog niet is gelukt en hierop ook nog geen uitzicht hebben. De eerste woning wordt deze maand opgeleverd en is bedoeld voor een gezin dat op dit moment in een tent woont. De foto’s zullen duidelijk maken dat dit weer een belangrijke voortzetting is van ons werk in Imogiri.

Uiteraard zijn alle woningen en noodwoningen ongelofelijk belangrijk voor Imogiri. Toch is het niet te voorkomen dat onze aandacht vooral uitgaat naar de kleuterscholen. Allereerst natuurlijk de school die wij zelf hadden gebouwd en na de aardbeving herbouwd, maar ook de 4 volgende kleuterscholen in diverse stadia van bouw. En dan wordt onze aandacht uiteraard getrokken door de scholen zelf, maar nog veel meer door de kinderen. Het zien van al die lachende gezichten is alleen al de reis naar Indonesië waard. Het plezier dat de kinderen hebben wanneer je ze bezoekt is een waar feest.

Wanneer wij op een dag, op weg naar een ander project, langs ‘onze’ kleuterschool lopen en muziek horen, kunnen we het niet laten en lopen even naar binnen. Vooral onze gevoelens bij het zien van de musicerende kleuters zijn niet te beschrijven. U zult het met de foto’s moeten doen.