De eerste beelden uit Baturraden voor de opening op 3 juli jl. van de lagere scholen Pamijen 2 en Karangsalam. Zoals u ziet, is Pamijen 2 helemaal klaar, terwijl bij Karangsalam er alles aan wordt gedaan om de opening op 3 juli te halen.
U ziet beelden van een prachtig resultaat, dat zonder de financiële steun van onze donateurs, sponsors en de participatie van de mensen uit Baturraden niet was gelukt.
Na ruim een maand bijna dagelijks voetbal op TV is het even afkicken. Het wereldkampioenschap voetbal 2010 in Zuid-Afrika is ten einde met Spanje als winnaar. Het Nederlands elftal is verder gekomen dan de meeste mensen hadden verwacht maar sneuvelde helaas voor de derde keer in de historie in de finale.
Voor aanvang van de WK hadden miljoenen ‘bondscoaches’ een mening over de opstelling, over de kansen van Oranje en wie de uiteindelijk winnaar zou worden. Heel Nederland leek al in de ban van het WK-voetbal. Alles kleurde oranje en bijna iedereen werd met de dag positiever. Zal het Nederland dan eindelijk lukken om wereldkampioen te worden!?
Heel veel liefhebbers hadden voetbal poules met voorspellingen; in de vriendenkring, op het werk, op school of in de sportkantine ingevuld. Soms kon je er iets mee winnen, maar de meeste mensen speelden vooral voor het plezier en sommigen ook voor een goed doel.
Ook bij de gemeente Amersfoort werd door Peter Hayes een poule georganiseerd. Voor het wij-gevoel, om te laten zien dat jij ook een Oranjehart hebt. Had je de uitslagen goed voorspeld of zat je er het dichtste bij, dan kon je de poule winnen.
Na een spannende WK-finale werd eindelijk de uitslag bekend van de WK-poule die de gemoederen bij de gemeente Amersfoort weer tot bedaren moest gaan brengen. Verrassende winnaar werd het hoofd van de afdeling, Eddy Karrenbelt. In plaats van de vele goede suggesties die de collega’s hem toeriepen over de bestemming van de pot (taart, concerten, etc.) koos Eddy ervoor het winnende bedrag te schenken aan Stichting Tileng.
Stichting Tileng stelt deze donatie bijzonder op prijs, zoals u zult begrijpen; de stichting kan zijn doelstellingen alleen verwezenlijken met de hulp van anderen. Een gift als deze zal daar zeker aan bijdragen. Met dank aan Eddy Karrenbelt en Peter Hayes voor dit initiatief
ANTARA (een Indonesische nieuws radio) – Een stichting uit Nederland, Stichting Tileng Foundation Netherlands (Yayasan Tileng) heeft sommige scholen (her)bouwd in Baturraden, Regentschap Banyumas, Midden-Java. ,,De herbouw is al klaar en vandaag in gebruik gegeven,” zegt Tekad Santos van Paguyuban Masyarakat Pariwisata Baturraden (PMPB).
Tekad, die ook de coördinator is van Stichting Tileng in Baturraden regio Banyumas, zegt dat de (her)bouw van scholen het resultaat is van samenwerking tussen Stichting Tileng en PMPB.
Ongeveer 7 scholen in Baturraden zijn of moeten (her)bouwd worden, zegt hij, te weten Sekolah Dasar (Basisschool) Negeri 2 Pamijen, SD Negeri Karangsalam, SD Negeri 1 Kemutug Lor, Taman Kanak-kanak (Kleuterschool) Pertiwi Pamijen, TK Pertiwi Karangsalam, PAUD Pamijen, en PAUD Karangsalam.
,,Dit is de tweede herbouw door Stichting Tileng voor scholen in Baturraden in 2009.” Vier scholen zijn met de volgende prioriteit voor (her)bouw in 2011 op de lijst: SD Negeri Karangmangu, SD Negeri Kebumen, SD Negeri 1 Kemutug Kidul, en SD Negeri 2 Kemutug Kidul.
,,Er zijn 29 scholen in Baturraden, waarvoor (her)bouw wordt voorgesteld, maar de hiervoor staande vier hebben prioriteit.”
Voorzitter van Stichting Tileng, Ton Lange, zegt dat (her)bouw of renovatie van verschillende scholen projecten van Stichting Tileng zijn, die worden ondersteund door donateurs en sponsors uit Nederland. “Zonder sponsors en participatie van burgers uit Baturraden, is het (her)bouwproject niet te realiseren”, al dus Lange.
,,Stichting Tileng zal meer projecten kunnen steunen als ook wordt bijgedragen door de landelijke en regionale overheid en door de burgemeester van Baturraden. Ik hoop dat dat in de toekomst zal gebeuren.”
Lange vertelt dat een bestuurslid van Stichting Tileng, Eveline Bruijn, in september 2010 naar de projecten komt kijken en materialen gaat verzamelen voor een te maken boek met titel “Stichting Tileng in Woord en Beeld”. Het boek zal, als het klaar is, worden verkocht en de winst gaat naar projecten van Stichting Tileng in Indonesië.
,,Bestuurslid Ellen Mierop komt in november aanstaande naar Baturraden. Zij en Eveline Bruijn hebben een Indische achtergrond.”
Lange hoopt nog veel projecten te kunnen realiseren in samenwerking van inwoners. Hij hoopt dat de Indonesische regering Stichting Tileng zal helpen om zo meer projecten te realiseren in Indonesië.
Bupati Banyumas Bapak Hagi drs Marjoko m.m., zegt dat hij zeer akkoord was gegaan met de projecten van Stichting Tileng in Baturraden. ,,Stichting Tileng heeft tweemaal scholen in Baturraden in 2009 – 2010 herbouwd. Wij wensen dat er meer hulp van Stichting Tileng komt en mogelijk ook van de Nederlandse regering”. Wel waarschuwde hij de burgers om niet teveel hoop te hebben buiten Stichting Tileng om.
In mijn vorige bericht schreef ik, dat er een speech op de site zal worden geplaatst van een leerlinge van de 5e klas van ‘Pamijen 2’. Haar naam is: Uly Amalia Sari. Zij deed haar speech tijdens de opening van de door Stichting Tileng gerealiseerde school uit haar hoofd en in goed Engels. Indrukwekkend voor een meisje van haar leeftijd!
Hieronder de tekst van haar speech:
“Good morning ladies and gentlemen, Firstly, allow me to introduce my self to you. My name is Uly Amalia Sari. I’m the student of Pamijen 2 State Elementary School and I’m in de fifth grade now. In this moment, I would like to say thank you for blessing the given by God to us, because, today we had given an opportunity to meet up together at Pamijen 2 State Elementary School.
Ladies an gentlemen in this hall, as a student of Pamijen 2, Karangsalam State Elementary School and all of my friend in here, we would like to say thank you so much for given by Tileng Foundation to us. Because, our school had been change. We haven’t feel scary or not cheerful again, the floor of our class was not dirty. So, it’s make us feel so happy. And we will make our study become full of spirit.
Our honourable to Mr. Ton, thank you for all that you have done for us perfectly. We are promise that we wouldn’t forget it.
Ladies and gentlemen, I think that’s all my speech. And the last, if I have made some mistake please to forgive me.
Thank you very much……..”
Ook heb ik een zevental schilderijen meegekregen voor de verkoop op 18 september a.s.. De opbrengst daarvan komt ten goede aan projecten in Indonesië. De schilderijen zijn gemaakt door leerlingen van de lagere school Pamijen 2 in Baturraden en geschonken aan Stichting Tileng door de directeur van de school drs Iksan.
Hiernaast een afbeelding van een van de schilderijen.
Als u dit leest ben ik alweer op de terugreis naar Nederland. Een reis van Imogiri, Yogyakarta en Jakarta via Kuala Lumpur naar Amsterdam.
Ook in Baturraden hebben wij een goede tijd gehad; veel mensen ontmoet en kunnen aanschouwen wat er gerealiseerd is dankzij de hulp van onze donateurs en sponsors in Nederland. De mooie gerealiseerde lagere scholen ‘Pamijen 2’ en ‘Karangsalam’ zijn werkelijk een lust voor het oog.
Op 3 juli jl. heb ik de twee lagere scholen mogen openen in het bijzijn van de Bupati Banyumas Bapak Hagi drs Marjoko m.m. en de twee onderministers van onderwijs en toerisme Bapak drs Bakri m.m. en Bapak dr. Mudjito AK, Msi. De laatse twee waren speciaal voor de opening van Jakarta naar Baturraden gekomen.
Ik heb aan hen duidelijk gemaakt dat de scholen niet gerealiseerd hadden kunnen worden zonder de geweldige inzet van de mensen uit Baturraden. De vertegenwoordigers van de landelijke en regionale overheid in Indonesië heb ik in mijn openingspeech gevraagd Stichting Tileng in de toekomst financieel te ondersteunen bij het realiseren van nieuwe projecten. Zij hebben toegezegd te onderzoeken wat de mogelijkheden zijn.
Op uitnodiging heb ik verschillende gesprekken gehad met vertegenwoordigers van de diverse afdelingen van de Rotary Clubs uit de omgeving van Baturraden en Purwokerto. De komende tijd zal ik beelden van de opening van de lagere scholen ‘Pamijen 2’ en ‘Karangsalam’ en de optredens daarbij op deze website plaatsen. Hou deze site dus wederom in de gaten!
Ook zal ik binnenkort de speech plaatsen van een leerlinge van de 5e klas van ‘Pamijen 2’. Haar naam is: Uly Amalia Sari. Zij deed haar speech tijdens de opening; uit haar hoofd en in perfect Engels. Indrukwekkend voor een meisje van haar leeftijd! Nu deze scholen zijn gerealiseerd zal de stichting weer aan de slag moeten om de beschikbare middelen aan te vullen zodat er weer projecten kunnen worden opgestart in de desa’s Tileng, Imogiri en Baturraden.
Er is nog een hoop werk te doen. Dankbaar werk, als je de resultaten ziet die Stichting Tileng, met behulp van de participatie van de mensen daar, boekt. De blije gezichten van de mensen doen je meer dan goed.
Een groet uit Indonesië.
Na onze rondreis op Sumatra zijn we aangekomen in de desa Imogiri. Na het bekende ontvangst hebben we intrek genomen bij onze pleegzoon Puri (tevens vertegenwoordiger van Stichting Tileng) en zijn familie.
Doordat de eindejaarsceremonie van de eerste door ons gebouwde kleuterschool is uitgesteld kan ik als voorzitter van de stichting daarbij aanwezig zijn. De kinderen voeren in traditionele kledij diverse dansen en versjes uit; een programma dat ruim twee uur duurt. Aan het eind van de voorstellingen reik ik diploma’s uit aan de kinderen die de kleuterschool verlaten om na de vakantie naar de lagere school te gaan. Verder wordt medegedeeld dat de kleuterschool is uitgekozen tot de beste en de mooiste kleuterschool van de regio. Men spreekt opnieuw dank uit naar de stichting, zonder wiens steun dit niet mogelijk geweest zou zijn. Een mooi resultaat van ons werk, niet waar?
Daarnaast brengen we een bezoek aan de bewoners van de door ons gebouwde permanente woningen ter vervanging van de in 2006 gebouwde bamboe noodwoningen. Een ieder woont er met veel plezier en begint er zijn eigen woning van te maken. Een hele stap in de richting van een beter woon- en leefklimaat.
Met het plaatselijke management van de stichting spreek ik over hoe verder te gaan met de wederopbouw van Imogiri. Ook hebben we nogmaals het toewijzingsbeleid van de stichting in deze doorgenomen, zodat het verzekerd blijft dat de gebouwde permanente woningen bestemd blijven voor de slachtoffers van de aardbeving.
Vanuit Imogiri heb ik tevens een bezoek gebracht aan Tileng/Manggung. Daar heb ik het door ons gebouwde coöperatiegebouwtje overgedragen aan het dorpscomité. Een mooi gebouwtje waar de bewoners van Manggung zeer trots op zijn. Met het comité en de bevolking heb ik ook gesproken over het vervolgprogramma van de coöperatie. Het gebouwtje moet immers operationeel worden. Men gaat nu een programma uitwerken met een begroting. Beiden zullen ter goedkeuring voorgelegd worden aan de stichting om zo een start te maken met de operationalisering. Wat betreft de operationalisering moet u denken aan de aanschaf van kunstmest, zaden, materieel en dergelijke. Overigens werd ook gemeld dat het zeer goed blijft gaan met de zogenaamde ‘buffelbank’.
Verder heb ik ook met Jozef den Hollander gesproken, die inmiddels al ruim een maand verblijft in Manggung. Hij is helemaal ingeburgerd en is een met de mensen geworden. Hij schreef daar eerder een verhaal over.
Morgen vertrek ik naar Baturraden waar ik twee lagere scholen zal openen in het bijzijn van mensen van het Ministerie van Onderwijs en Toerisme uit Jakarta. Ook zal daar de Bupati (een soort commissaris van de Koningin) bij aanwezig zijn. Ik ben benieuwd wat voor feest ze er van maken. Natuurlijk zal ik daar na afloop ook weer over schrijven.
Voor nu laat ik het hierbij. Blijf de website volgen!
Morgen is het zover. Dan zijn we jarig en bestaan precies tien jaar. Een gedenkwaardige dag voor een zeer gedenkwaardige stichting. Er is veel waargemaakt in de jaren die achter ons liggen. De ideeën en dromen van toen leidden tot concrete, zichtbare resultaten. Van huizen tot schoolgebouwen, van studiebeurzen tot een heuse buffelbank.
Het is mooi om te zien hoe het niet bleef bij persoonlijke dromen, maar hoe de ideeën zich – als gevolg van hard werken in teamverband – ontpopten tot een wezenlijke verbetering van de leefomstandigheden van talloze mensen op Java.
Wanneer het gaat over dergelijke verbeteringen zijn er altijd mensen die het hebben over de zogenaamde druppel op de gloeiende plaat. Mij doet het werk van Stichting Tileng eerder denken aan een sneeuwbal, die steeds maar groter wordt en dus ook in waarde en betekenis blijft groeien. Daar kan echt geen gloeiende plaat tegenop.
Het vieren van een jubileum is belangrijk. Zeker wanneer het gaat om een sneeuwbal. Sneeuwballen maken ons duidelijk waartoe dromen kunnen leiden: een begin van iets nieuws, van een betere wereld. Het werk van Stichting Tileng zou ons moeten inspireren. Om onze eigen dromen waar te maken, maar ook om het werk van de stichting te steunen. Twijfel niet. Leef je droom. En ondersteun die van Stichting Tileng. Al was het maar met een euro voor ieder jaar dat de stichting bestaat.
En: bij een jubileum hoort natuurlijk een feestje. Over precies drie maanden, op 18 september, zal ons jubileumfeestje plaatsvinden. Nadere informatie volgt. Hou deze jarige stichting dus in de gaten!
In Manggung en omliggende dorpen is Stichting Tileng actief met een zelfregulerende ‘koeienbank’ en heeft het in voorgaande jaren verschillende kleuterscholen her- en verbouwd. De stichting wordt hier met Javaanse tongval steevast ‘stiktin’ genoemd. Ton Lange, voorzitter van de stichting, wordt hier omgevormd tot ‘Pak Ton’ of Mister Leng’. De vraag die ik dagelijks hoor als ik weer eens rond loop in het dorp is ‘Waar wil je naartoe? oftwel ‘Mau ke mana?’. Zo vaak komt er niet een vreemdeling langs en zeker niet eentje die langer blijft dan gebruikelijk. Mensen willen weten waar ik vandaan kom en nog belangrijker ‘ke mana’, waar ik naartoe ga. Al bijna een maand heb ik het voorrecht om in het dorp Manggung te verblijven.
Voordat ik in Manggung arriveerde heb ik een kleine week in Imogiri doorgebracht. Deze plaats is in 2006 hard getroffen door een aardbeving en heeft veel noodhulp gehad van binnen- en buitenlandse ontwikkelingsorganisaties. Inmiddels zijn deze ontwikkelingsorganisaties vertrokken uit Imogiri. De stichting onderscheidt zich juist door niet te vertrekken, maar samen met de mensen te bouwen aan een nieuwe toekomst. Vier permanente woningen zijn inmiddels klaar en mensen zijn in afwachting van de bouw van meer permanente woningen. Van de vijf kleuterscholen, ook ver- en herbouwd door de stichting, valt één kleuterschool extra op. Door zijn kleurrijke uitstraling en unieke locatie, aan de voet van de lange trap naar de graven van de ‘Sultans van Yogyakarta’, kunnen toeristen die Imogiri bezoeken haast niet om het schooltje heen. Een goede visitekaart voor de stichting dus.
Zoveel anders dan Imogiri is Manggung, dat in een zeer bergachtig gebied ligt waar het overgrote deel van de mensen ‘petani’, oftewel landbouwer is. Mensen leven echt van- en met- hetgeen wat de natuur de mensen geeft. Dit is letterlijk terug te zien in de houding en het levensritme van de mensen. De mensen zijn erg gericht op hun land, hun vee en de sociaaleconomische conditie van hun dorp. De gesprekken van alle dag gaan hier dan ook altijd over. Mensen moeten overleven en kijken wat dat betreft niet heel ver vooruit. Door het houden van koeien hebben mensen iets meer zekerheid over hun inkomen. Dat inkomen schommelt erg en is voor het overgrote deel afhankelijk van oogsten, arbeid en de keuzes die de mensen maken. Ondanks de bestaande verschillen in inkomen en bezit heerst er een sterke sociale controle (o.a. door de vele sterke familiebanden) en de aanwezigheid van ‘gotong royong’ (‘wederzijdse hulp’).
De mensen zijn zeer te spreken over het koeienproject dat hier al 6 jaar draait. De toezichthouder van de koeienbank, bestaande uit bewoners van Manggung, ziet toe op een goede regulering en de in- en verkoop van koeien. De koeienbank voorziet in een grote behoefte en sluit goed aan bij de lokale economie en levensstijl. Over het algemeen worden koeien pas verkocht voor grote investeringen zoals het renoveren van huizen en het betalen van het schoolgeld van kinderen. Het ‘sparen’ in de vorm van het houden van koeien is dan ook gericht op de lange termijn. Er zijn ook mensen die een kleine veestapel proberen op te bouwen. Dit vereist in de eerste plaats ‘keberanian’ (moed). Daarnaast moeten mensen genoeg fysieke en economische middelen hebben om een grote veestapel dagelijks te kunnen onderhouden. Verder vraagt dit om een mentaliteitsverandering, omdat mensen meer ruimte op hun land moeten vrijmaken voor grassoorten die nodig zijn om de koeien te kunnen voederen. Dit gaat op zijn beurt weer ten koste van de ruimte van de bestaande gewassen (dus minder oogst en opbrengsten op korte termijn).
Kortom, het blijkt niet eenvoudig te zijn om meer inkomen te genereren, maar met de oplevering van een coöperatiegebouw begin dit jaar moet dit in de toekomst steeds beter kunnen gaan. Het programma van de coöperatie is nog niet bekend. Duidelijkheid over welke koers het moet gaan varen is dan ook op korte termijn zeer nodig.
Als laatst wil ik nog zeggen dat ik nog nooit zo een gastvrijheid en vriendelijkheid heb meegemaakt als hier. Als ik bijna dagelijks naar het land ga om mee te kijken hoe men werkt en leeft, en zo nu en dan eens meehelp, dan doet men er alles aan om te zorgen dat ik niets te kort kom. Ik ga mee naar dorpsactiviteiten en ben al echt geworteld in het Javaanse dorpsleven. Ik kan nu al zeggen dat deze mensen mijn hart gestolen hebben.
Binnenkort vertrek ik op eigen kosten weer voor een vakantie naar Indonesië. Aan het eind van mijn vakantie op Sumatra zal ik doorreizen naar Java en zal ik weer een bezoek brengen aan een aantal projecten van Stichting Tileng. In Baturraden zal ik twee lagere scholen in gebruik geven, in Imogiri wordt de vierde permanente woning (link verhaal van 7 mei a.s. Ton) in gebruik gegeven en in Manggung vindt de feestelijke oplevering plaats van het coöperatiegebouw (link verhaal van 28 mei a.s. Cees) van de buffelbank. Al deze projecten hebben wij kunnen financieren met donaties van onze donateurs en sponsors.
Tijdens mijn reis zal ik proberen al iets van mijn belevenissen in de desa’s te mailen aan de eindredactie van het nieuws, zodat u via de website op de hoogte kunt blijven.
Tijdens mijn verblijf op Java zal ik ook de bezoeken van onze bestuursleden Eveline de Bruijn en Ellen Mierop voorbereiden. Eveline zal op eigen kosten een bezoek brengen in het kader van het promotieproject “Dichterbij: een kunstproject in woord en beeld” . Ellen zal op eigen kosten een aantal projecten bezoeken tijdens haar vakantiereis naar Java en Bali.
De kosten van de 3 bezoeken komen, zoals u van ons gewend bent, niet ten laste van de financiële middelen van de stichting. Stichting Tileng streeft er immers naar de overheadkosten zo laag mogelijk te houden; zie ook: Bestedingsgarantie.
https://www.tileng.nl/index.php?page_id=1160 .
Zoals u leest worden door bestuursleden kosten nog moeite bespaart om met eigen ogen de projecten van de stichting te zien.
