Vorig jaar zomer waren wij op groepsreis naar Costa Rica – Nicaragua – Panama. Tijdens deze reis kwamen wij in contact met Ton en Wil Lange.
Zij vertelden over hun ervaringen en verhalen over Stichting Tileng in Indonesië en hoe prachtig de omgeving is en wat voor een werk deze stichting in onder andere Baturraden verricht.
Afgelopen mei zijn wij zelf naar Java afgereisd. Ook weer een groepsreis. En wat een prachtig land en een aardige mensen. Nu had Ton Lange geregeld dat wij in Baturraden de lagere school konden bekijken. Vroeg in de ochtend werden we opgehaald door Santos, de vertegenwoordiger van de stichting daar. Met z’n drietjes op de brommer door het prachtige dorp. We reden heuveltjes op en af. Toen kwamen we bij een schoolgebouw. Hier had Stichting Tileng al gebouwd aan nieuwe lokalen. Het verschil was duidelijk te zien. De nieuwe lokalen waren fris en schoon, terwijl de oude er slecht onderhouden en donker uit zagen. Hier kregen kinderen nog steeds les! Ongelooflijk! Er wordt binnenkort aan de andere lokalen gewerkt. Ook aan de schoolbibliotheek.
Dankzij Stichting Tileng krijgen veel kinderen in Baturraden een prachtige school en de kans op een betere toekomst.
Een paar maanden geleden heeft Stichting Tileng zich aangemeld voor de goede doelen actie van NRV Holiday. NRV Holiday was op zoek naar interessante goede doelen om creatief te ondersteunen.
Het ondersteunen gebeurt niet door financiële middelen, maar door het aanwenden van haar kennis en contacten of door het fungeren als platform.
Stichting Tileng kreeg goed nieuws: NRV Holiday heeft Stichting Tileng uitgekozen als één van de interessante stichtingen, die NRV Holiday een warm hart toe draagt. Dit houdt in dat op dit moment de stichting een vast onderdeel wordt binnen haar website. Zo hoopt men de klanten te attenderen op het werk van de stichting en om wellicht sponsoring voor ons te werven.
NRV Holiday wil in de toekomst graag over eventuele samenwerking met de stichting verder praten. Hierbij wordt bijvoorbeeld gedacht aan het bezoeken van projecten van onze stichting op Java. Die uitnodiging zullen wij gaarne aanvaarden.
Kort geleden heb ik met mijn man Ton als figurant opgetreden op de filmset van de film van Marion Bloem “Ver van Familie”.
Tijdens deze opnamen kwamen we weer samen met mogelijk belangrijke mensen voor Stichting Tileng. De heer Ruud Hoemakers, de dames Marion ( www.marionbloem.nl ) en Joyce Bloem ( www.constructart.com ) en Natalie Ypma ( www.natalieypma.exto.nl ).
“Ver van Familie” is een familiefilm over Indische migranten, die in een andere omgeving een nieuw bestaan hebben moeten opbouwen, maar zich nooit helemaal los hebben kunnen maken van hun verleden.
De film geeft soms op hilarische wijze, dan weer met ontroering, zicht op de hechtheid van een migrantenfamilie. Maar ook het benauwende karakter van de hechte familieband wordt getoond.
Barbie König, 26 jaar, laat na de dood van haar stiefmoeder alles in Amerika achter om haar oma in Nederland terug te zien. De uitgebreide Indische familie in Nederland zit echter totaal niet te wachten op het onverwachte familiebezoek uit Amerika en probeert het weerzien van oma en haar kleindochter tegen te houden. Want naast het feit dat oma op sterven ligt, heeft niemand behoefte aan de vergeten tragedies, familiegeheimen en –taboes uit het verleden, die door Barbie’s komst ongetwijfeld opgerakeld zullen worden. Barbie echter loopt in Nederland te tobben met haar eigen geheim en wordt geconfronteerd met het dramatische verleden van haar echte ouders…………………………..
De film zal in het voorjaar van 2008 in de bioscoop worden uitgebracht.
“Ver van Familie” geldt ook voor het bestuur van de stichting. Ver van de mensen in Indonesië die de stichting zo dierbaar zijn. De stichting blijft ze dan ook steunen!
,,Wil jij een weekendverhaaltje schrijven?’’ vroeg Ton Lange een poosje geleden. Dat wil ik best! ,,Misschien kan het gaan over jouw bijdrage aan de nieuwe brochure?’’ (Ik heb onlangs de teksten voor deze brochure geredigeerd.) Tja…. Dat kan wel, maar dan moet ik wel eerst even goed nadenken. Waarom wil ik graag iets doen voor deze stichting? Er zijn er vele, waarom dan juist deze? Ik denk dat ik het weet.
Het kan niemand ontgaan dat er vreselijk veel leed is in de wereld. Mijn hart breekt steeds een klein stukje als ik lees over overstromingen, armoede, ziekte en noem maar op. We willen allemaal best iets doen voor mensen in nood, maar ja… We stoppen wat geld in een passerende collectebus en weten meteen dat onze bijdrage slechts een druppel op de gloeiende plaat van de ellende is. Als er een grote actie wordt gevoerd, compleet met tv-beelden en interviews, moet je wel van steen zijn wil je niet wat geld overmaken. Geeft ons dat voldoening? Ik denk het niet. Voor mij niet echt in elk geval.
Soms heb je het geluk iemand te ontmoeten die daadwerkelijk actie onderneemt. Ik ben daar elke keer opnieuw zeer van onder de indruk. Er bestaan mensen die hun tijd, energie, geld en passie inzetten voor een doel, dat absoluut onze steun verdient, maar waar we zelf alsmaar niet toe komen. We hebben het immers allemaal zo druk met werken, carrière maken, ons gezin, vakantie vieren, en nog veel meer dingen waardoor we onszelf een excuus verschaffen om het maar bij de euro in de collectebus te laten en verder niets te doen. Sommige mensen doen wèl wat en niet zo’n beetje ook! Zo’n Capelse weldoener is Ton Lange.
Ook ik ben druk met van alles. Toch zijn er zaken die ik kan doen; ik kan op mijn eigen manier bijdragen, een beetje helpen bij al dat werk dat de mensen van Tileng doen voor de bewoners van de desa’s. Ik schrijf, dat is mijn werk. Ik heb een tekstbureau. Toen Ton me vroeg mee te werken aan de brochure hoefde ik niet lang na te denken. Ik was eerlijk gezegd stiekem een beetje opgelucht. Ja! Dìt kan ik en dit geeft meer voldoening dan alleen die euro in een collectebus.
Ik ben me er terdege van bewust dat een tekst redigeren vreselijk in het niet valt bij al dat goede werk van de vrijwilligers van de Stichting Tileng. Het stelt eigenlijk niets voor. Toch ben ik er blij mee dat ik het mocht doen. Het gaat denk ik om het feit dat ik daadwerkelijk iets kon bijdragen om te helpen. Ieder kan doen wat in zijn of haar macht ligt. Ik kan schrijven en voor Tileng doe ik dat graag!
Zoals u misschien weet, krijgt Stichting Tileng ook verzoeken uit Indonesië om schoolgeld te betalen voor leerlingen. Het zijn leerlingen die goed kunnen leren, maar die door geldgebrek zouden moeten stoppen. Het gaat ondertussen om acht leerlingen.
Een zestal donateurs heeft de stichting laten weten deze kinderen via de stichting te ondersteunen. Een geweldig initiatief nietwaar?
De kinderen wonen allemaal in de desa Baturraden; het gaat om Agun Setiono, Dani Nurhidayat, Fendi Jumianto, Leni Nurhasanah, Ridlo Pandu Santosa, Syarif Santosa, Sukini en Susiani Martika Santosa.
De hoogte van de definitieve bijdrage zal nog in overleg met onze lokale vertegenwoordigers worden vastgesteld. Gezien de verslechterde economische situatie in Baturraden, verwachten wij dat de definitieve aanvragen dit jaar hoger zullen liggen dan vorig jaar. De Stichting Tileng zal deze verhogingen voor haar rekening nemen, zodat de bijdrage van de sponsors op € 115 per kind per jaar kan blijven staan.
Als u dit leest en denkt: “Hier wil ik ook wel een bijdrage aan leveren”, neemt u dan contact op met onze penningmeester Cees van der Jagt (vdjagt@tileng.nl). Help ook deze leerlingen. Verbeter de wereld en begin bij de jeugd.
Oplettende lezers van onze website en degenen die onze nieuwe brochure hebben gezien, is het misschien al opgevallen dat de Stichting Tileng een nieuwe bankrekening heeft. Naast de vertrouwde rekening bij Fortis – 64.45.17.824 – is er nu ook een rekening bij de Rabobank – 1237.98.965.
De nieuwe rekening geeft ons, dankzij één van onze sponsors, de mogelijkheid om zonder extra kosten elektronisch te bankieren. Tevens onderzoeken wij de mogelijkheid om via de Rabobank gebruik te gaan maken van het internet betalingssysteem iDEAL, een service waar Fortis niet bij is aangesloten.
Wat verandert er voor u?
Voorlopig niet zo veel. Wij zullen in onze communicatie naar buiten meer en meer het nieuwe bankrekeningnummer gaan gebruiken, maar de oude rekening blijft in gebruik. Uw betalingen naar deze rekening gaan dus niet verloren!
Bij zijn afgelopen bezoek aan de projecten in o.a. Imogiri ontving onze vrijwilliger Remco Lange een oorkonde van waardering met een wapenschild van het hoofd van het district van Bantul. De oorkonde bevat de volgende tekst.
Hereby,
I, The Head of Bantul District would like to extend my appreciation and deepest gratitude for all the attention given and assitance provided to May 27, 2006 earthquake affected people peaple in Bantul.
Aan de hand van rapporten en van telefoongesprekken met ons plaatselijke management horen we steeds meer dat de mensen in de desa Tileng vinden dat de ondersteuning door Tileng goed aanslaat. Vooral het buffelproject werkt zeer positief.
Dit is een eenvoudig voorbeeld van effectieve steun voor een traditioneel gebruik: de buffelbank. Traditioneel sparen boeren in Indonesië niet bij een bank maar via vee. Het werkt zo: een boer verzorgt een of meer buffels van iemand anders (Stichting Tileng). De buffel wordt gedekt en het kalf is het eigendom van de verzorgende boer.
Deze traditionele vorm van kapitaalvermeerdering kost veel tijd. Met steun van buiten, zoals via het buffelproject van Stichting Tileng, kunnen meer boeren meer buffels per persoon verzorgen en om zo hun economische situatie sneller te kunnen verbeteren.
Onlangs heeft de stichting weer een aankoop van 25 sapi’s mogelijk gemaakt.
Om de andere woongemeenschappen van voldoende sapi’s te voorzien zijn er nog minimaal 26 nodig. Men heeft nu zelf meer dan voorheen invloed op de aankoop van de koeien. Dit is voor ons een prettig signaal dat aangeeft dat de mensen er zelf intensief bij betrokken zijn.
Als u dit bijzondere project financieel wilt steunen, meldt u dan aan bij de Stichting Tileng als donateur; of schenk een koe, maak in dat geval een bedrag van 300 euro over o.v.v. “koe”. U doet er veel goeds mee en maakt de levens van de mensen in Tileng rijker.
De vorig jaar december overleden wijsgeer Joseph ki Zerbo uit Burkina Faso zei eens “Mensen worden niet ontwikkeld, ze ontwikkelen zich zelf”. “Mensen maken zelf uit wat ontwikkeling is en of en hoe ze zich willen ontwikkelen”.
Deze uitspraken zijn ook altijd de leidraad gebleven van het denken van Prins Claus over ontwikkeling en is ook de visie waarvan de Leerstoel Politieke Economie van de Rechten van de Mens in Utrecht uitgaat. Zo schrijven Marc Broere en John Verhoeven in het magazine onzeWereld.
Deze visie is ook al jaren de visie van het bestuur van Stichting Tileng. De stichting heeft ten doel de verbetering van de leef- en woonsituatie, in de breedste zin van het woord, van deze desa’s. De stichting tracht haar doel met name te bereiken door het initiëren, begeleiden en financieren van projecten welke vanuit de lokale bevolking zelf komen. De ondersteuning is gericht op structurele hulp, bijvoorbeeld via onderwijs en via inkomen genererende projecten. Dit alles heeft tot nu tot goede resultaten geleid.
De stichting hoopt dan nog jaren door te gaan op deze wijze zodat de mensen zelf kunnen blijven bepalen wat ze willen ontwikkelen en of en hoe ze zich zelf kunnen ontwikkelen.
