Kleuterschool TK2 in Baturraden
Eerste fase begane grond van de tweede kleuterschool in Baturraden.
Tag: Baturraden
De eerste lagere school SDN1 in Baturraden
De eerste lagere school SDN1 in Baturraden is nu klaar. Een geweldig resultaat.
Website in beweging
Een professionele website is eigenlijk nooit helemaal af. Dankzij de inspanningen van Netvlies blijft de site van Stichting Tileng goed in de “lucht”. Door middel van rapportages, weekendverhalen, foto’s en ander beeldmateriaal is te zien wat de Stichting Tileng met haar financiële middelen in Tileng, Imogiri en Baturraden heeft bereikt en wat de bewoners van die desa’s nog allemaal zouden willen bereiken.
De afgelopen weken zijn er weer verschillende items aan de website toegevoegd en zal de site de komende tijd steeds aangevuld worden met nieuwe wetenswaardigheden.
Dus hou de site goed in de gaten; wij wensen u veel lees- en kijkplezier toe.
Bezoek aan Indonesië (4) – Baturraden
Natuurlijk zijn we in Baturraden gestart met een kleuterschool en zijn we aan een tweede begonnen, maar toch draait alles daar om lagere scholen. We zijn al enige tijd bezig met de herbouw van een eerste lagere school en er liggen nog 5 herbouwprojecten te wachten.
De eerste lagere school is bijna klaar en het moet worden gezegd, het ziet er fantastisch uit. Reeds diverse keren ontvingen wij berichten uit Baturraden dat de hele regio, inclusief de lokale overheid, de school ziet als (letterlijk) een schoolvoorbeeld van samenwerking tussen diverse organisaties. Er is geen woord overdreven.
Alles klopt, het gebouw zelf is prachtig, de betrokkenheid en medewerking van de bevolking en de overheid zijn perfect en de school heeft naast het onderwijs een verdere openbare functie. Zo zullen de gebedsruimte en de bibliotheek ook buiten schooluren toegankelijk zijn.
Als klap op de vuurpijl is er dan ook nog de ontvangst. Het enthousiasme van zowel de leerkrachten als de leerlingen is aanstekelijk. Het met z’n allen midden in Indonesië zingen van “Zeg ken jij de mosselman?”, is een onvergetelijke ervaring.
Maar alle geweldige indrukken worden al snel volledig tenietgedaan wanneer de 5 aangevraagde projecten worden bezocht. De eerste is wellicht het beste voorbeeld:
Wederom kan de ontvangst niet beter. Muziek en dans door de kinderen, ondanks het feit dat ze, door een typisch Indonesisch misverstand over het tijdschema, al 9 uur op ons hadden zitten wachten.
Maar dan de school; de tranen springen je in de ogen. Overal gaten in muren, ramen en plafonds. Het beton is te goedkoop uitgevoerd en valt uit elkaar. Het ijzer is onbeschermd en doorgeroest. En zelfs het asbest (!!) is er zo slecht aan toe dat er gaten in vallen.
Deze school is niet alleen verouderd, niet alleen slecht onderhouden en niet alleen onhygiënisch. Deze school is gewoonweg gevaarlijk.
Ik had mijzelf voorgenomen dit reisverslag te laten zijn wat het hoort te zijn alleen een verslag van de reis. Dus geen uitgebreide verhalen over de gesprekken, de onderhandelingen en de financiën, maar alleen een verslag van de projectbezoeken. Echter, het bezoek aan de 5 scholen, en dan met name aan de laatstgenoemde, doet mij toch besluiten met een oproep:
Help ons alstublieft deze voor kinderen gevaarlijke omgevingen te vervangen door mooie nieuwe en vooral veilige scholen !!
Bezoek aan Indonesië (deel 1)
Ruim acht jaar geleden was ik een van de oprichters van de Stichting Tileng en al ruim acht jaar neem ik mij voor (hernieuwd) met Indonesië kennis te gaan maken. Mijn laatste reis naar de Gordel van Smaragd dateerde dan ook al weer van 20 jaar geleden.
Dit jaar is het er dan eindelijk van gekomen. Samen met onze voorzitter Ton Lange ben ik midden oktober naar Indonesië afgereisd, met het vaste voornemen om alles in 1 keer goed te maken. Dat wil zeggen: kennismaken met onze vertegenwoordigers en de diverse dorps- en schoolcomités en het bezoeken van alle afgewerkte, lopende en in aanvraag zijnde projecten. Waarlijk een ambitieus plan. Dat neemt niet weg dat het volledig gelukt is. In een wervelwind van 9 dagen is het hele programma afgewerkt.
Uiteraard wil ik hierover een zo volledig mogelijk verslag doen. Dat gaat niet in 1 keer lukken. Ik zal dan ook hieronder aandacht besteden aan mijn algemene indrukken en de kennismaking met alle betrokkenen en later terugkomen op de projecten in drie overzichtelijke afleveringen: Tileng, Imogiri en Baturraden.
Deze eerste aflevering is verreweg het moeilijkst. Hoe geef je indrukken weer van een zo mooi, zo veelzijdig en zo vriendelijk land. Wellicht het beste via een paar foto’s van het landschap en een foto van een van de bewoners.
Verder was het buitengewoon prettig kennis te maken met onze vertegenwoordigers Puri, Renata, Jatmiko, Santos en Iko. Het was hartverwarmend om hun inzet te zien, niet alleen voor onze projecten, maar ook altijd op zoek om te kijken wat ze verder nog voor de gemeenschap kunnen doen. Met alle vijf hebben we hernieuwde contracten gesloten tot en met het jaar 2009. Met hun hulp heb ik alle vertrouwen in het succes van de stichting.
Op mij persoonlijk maakte ook de goede zorgen grote indruk. Wij mochten verblijven bij Puri en Santos thuis en waren daar gelijk deel van de familie. Werkelijk niets was te veel. Ook op bezoek bij Renata is het duidelijk dat de uitspraak van haar broer, “Tileng is familie, dus ons huis is jullie huis.”, oprecht gemeend is.
Ook bij de kennismaking met de dorps- en schoolcomités blijkt de warmte, de behulpzaamheid en de bereidheid tot samenwerken van de Indonesiër. Uiteraard zal daar ook een stukje eigenbelang bij gespeeld hebben, maar al snel werd ons duidelijk dat de vriendschap oprecht is. Toen kort na aankomst Ton wegens trieste familieomstandigheden naar huis werd geroepen, stapte circa 20 mensen in Baturraden in de auto voor een rit van 5 uur heen en 5 uur terug, om hun medeleven te komen betuigen. Vanaf dat moment wist ik het zeker; samen met deze mensen komen we er wel.
Tot slot waar we het allemaal voor doen. Wanneer ik dit zie, smelt ik.
Wordt vervolgd.
Imogiri
In Imogiri zijn na twee jaar nog steeds de gevolgen zichtbaar van de aardbeving in mei 2006. Ook tijdens mijn verblijf afgelopen augustus 2008 was er weer een schok van 5,2 op de schaal van Richter. Je went er niet aan; ook de mensen daar niet. Bij het minste of geringste schokje staan ze buiten. Het zal voorlopig wel zo blijven, denk ik.
Het is goed te zien dat de door de stichting gefinancierde noodwoningen in een behoefte voorzien. Het blijft natuurlijk wel een noodoplossing. Afgesproken is dat in september 2008 al kan worden gestart met de bouw van een (model) permanente woning. Op deze wijze kan er een goede nacalculatie plaatsvinden en kan er ervaring worden opgedaan voor de bouw van meerdere permanente woningen, waarvoor naar verwachting over niet al te lange tijd aan aanvraag bij de stichting zal worden ingediend.
Van de goedgekeurde plannen van de 5 kleuterscholen kan gemeld worden dat er drie gereed zijn, er één in aanbouw is en dat er in oktober 2008 één zal worden opgeleverd. Daarna zal er worden begonnen met de vijfde kleuterschool. Ook hier is goed werk verricht, niet in de laatste plaats vanwege de participatie van de ouders van de leerlingen.
Tijdens mijn verblijf in Imogiri ben ik gevraagd of ook zij, net als in Baturraden, een aanvraag kunnen indienen voor de financiering van een aantal scholarships. Uiteraard heb ik dat aangemoedigd. Ik verwacht dan ook op korte termijn een aanvraag voor de eerste leerlingen.
Verslag van onze reis naar Indonesië
We vertrokken op zondag 27 juli 2008 met de voorzitter van Stichting Tileng en zijn vrouw van Amsterdam via Singapore naar Jakarta, het was daar wel even wennen aan de andere cultuur en het klimaat.
Via Bogor en Bandung kwamen we na een treinreis van 5 uur aan in de regio Banyumas en de desa Baturraden.
De ontvangst was zeer gastvrij. De familie Santosa kwam ons van de trein halen.
We hebben 7 schitterende dagen bij hun doorgebracht en de omgeving van Baturraden bekeken.
De heer T. Santosa, die een van de vertegenwoordiger is van Stichting Tileng in Baturraden, heeft ons alle projecten en mogelijke projecten voor de toekomst laten zien. Bij alle projecten werden we zeer gastvrij ontvangen. Aan alle mensen kon je merken dat ze erg blij zijn dat Stichting Tileng zoveel voor hen doet.
Ook hebben we de ingebruikname meegemaakt van een lagere school voor 115 leerlingen, waarbij wij ook gekleed moesten gaan in Javaanse klederdracht.
We werden bij deze plechtigheid persoonlijk begroet door de Bupati (een soort commissaris van de provincie) en hebben s’middags op zijn verzoek een bezoek gebracht aan zijn kantoor in Banyumas.
Na Baturraden zijn we vertrokken naar Imogiri waar we verbleven bij de heer P. Purwanto, die ook voor de Stichting Tileng werkt, en zijn familie, ook daar zijn wij zeer gastvrij ontvangen en hebben daar in totaal 9 dagen doorgebracht.
Ook daar hebben we verschillende projecten bezocht en ook de noodwoningen die daar gebouwd zijn na de aardbeving van 2006.
In de omgeving van Imogiri hebben we ook de bekende toeristische attracties bezocht.
In Manggung bezochten we de “Buffelbank” of wel de sapi’s die er allemaal goed verzorgd uitzien. Al met al hebben wij een schitterende vakantie gehad en hebben nu als donateurs van de stichting met eigen ogen gezien dat er al veel gedaan is en nog veel meer gedaan moet worden.
De mensen zijn er enorm dankbaar en komen ook zelf met goede ideeën van wat er verbeterd kan worden. Dus onzer alle financiële steun aan Stichting Tileng blijft nodig. Het wordt goed besteed dat geven wij u op een briefje.
Wij gaan zeker nog eens terug.
Baturraden
Eerder schreef ik dat ik terug zou komen met verhaaltjes en foto’s over mijn belevenissen tijdens mijn laatste bezoek aan de desa’s van Stichting TiIeng. Ik begin met Baturraden. De ingebruikname van de lagere school. Ziet het er niet voortreffelijk deze school!
Naast het doorknippen van doorknippen van een lint, moest ook een kruik met rijst stuk gegooid worden.
Ook moest er van de Bupati en mij een voetafdrukgeplaatst worden als herinnering aan deze ingebruikname.
De kinderen vragen ook altijd de aandacht en willen van alles van Bapak (Pa) Ton weten over de stichting en Nederland.
In oktober 2008 is de school in zijn geheel gereed. Een prachtig resultaat om trost op te zijn.
Eerste kleuterschool in de desa Baturraden
Voor ontwikkeling is de participatie nodig van diverse instanties, zoals die van de Stichting Tileng en de Stichting Woningpartners Baturraden — “Voor ontwikkeling is de participatie nodig van diverse instanties, zoals die van de Stichting Tileng en de Stichting Woningpartners” zei het Districtshoofd van Banyumas, HM Aris Setiono, donderdag 1 juni jongstleden bij de officiële ingebruikname van het gebouw van de kleuterschool in Karangsalam Baturraden, in aanwezigheid van Jim van de Kuil uit Nederland. De leider van het project, drs Iksan, legde uit dat de keuterschool financiële hulp ontving via de Stichting Tileng van Stichting Woningpartners van in totaal 38 miljoen Rupiah. Vrijwillige assistentie van de gemeenschap bestond uit het beschikbaar stellen van de grond, de aanleg van de omheining en arbeid voor een totaal bedrag van 48 miljoen Rupiah.
Als vertegenwoordiger van de Stichting Tileng, wees donateur Jim van de Kuil er op dat zowel de Stichting Tileng als de Stichting Woningpartners financiële steun verlenen ter verbetering van de leefomstandigheden, waartoe ook projecten voor de verbetering van schoolgebouwen kunnen worden gerekend.
Toespraak bij de opening in Baturraden
Tijdens de ingebruikname van de lagere school in Baturraden op 4 augustus 2008 heb ik de volgende kleine toespraak gehouden.
“Geachte Bupati Banyumas, beste mensen van Baturraden. Apa kabar? (hoe gaat het met u?) Ik ben zeer blij hier weer bij jullie te zijn. Zeker nu ik ook deze prachtige school heb gezien. Het resultaat van een goede samenwerking tussen Stichting Tileng en de mensen van Baturraden, onder coördinatie van de Djatmiko en Tekad. Het is goed te horen dat er zoveel participatie is geweest van de ouders van leerlingen.
Ik kan u vertellen dat het bestuur van Stichting Tileng heeft gezegd dat er van de week geld zal worden overgemaakt naar Baturraden, zodat de school inclusief Mushola in zijn geheel kan worden afgemaakt. Zo kan de school in oktober helemaal klaar zijn.
Van de week zal duidelijk worden of het bestuur ook akkoord gaat met het nieuwe plan van de TK Anak2 Pertiwi in deze desa. Ik heb daar aan het bestuur per e-mail om gevraagd.
Ik nodig de Bupati Banyumas uit nog meer te gaan samenwerken met Stichting Tileng, zodat er nog meer mooie plannen in Baturraden gerealiseerd kunnen worden.
Ik ben graag bereid straks samen met de Bupati Banyumas symbolisch de koepel te plaatsen van de school Mushola. Tevens zal ik met de Bupati Banyumas een voetafdruk plaatsen om deze samenwerking verder te symboliseren. Ook zal ik met de Bupati met de kedil (kapot gooien aardewerkpot met rijst) de school inwijden in hoop dat het met de school goed zal gaan.
Beide handelingen om aan te geven dat er geen onderscheid is in mensen, wat voor geloof ze ook hebben. Ik weet dat er mensen in Nederland zijn die daar anders over denken, maar dat is een enkeling. Het is goed dat jullie dat weten. In Nederland mag men zeggen wat men vindt en denkt. Maar ik vind ook dat dat niet altijd kan, zeker als je daar mensen pijn mee doet. Maar houdt goed voor ogen, wij blijven vrienden, wat een individu in Nederland ook zegt of vindt.
Ik wil dan ook besluiten u nogmaals te bedanken en hoop nog veel van deze bijeenkomsten mee te maken in Baturraden.
Als laatste wil ik de vertegenwoordigers van Stichting Tileng en mijn vrienden, Tekad, Djatmiko, Suci en Tri bedanken voor het vele werk en het vertrouwen.
Salam, terima kasih. (gegroet en bedankt)”