Skip to main content

Tag: Baturraden

SMS bericht(en)

Geschreven door Remco Lange op . Gepost in Weekendverhalen.

De afgelopen week kreeg ik op een avond om 22:45 uur een SMS-je van onze vertegenwoordiger in Baturraden, Tekad Santos. Daar was het op dat moment 04:45 uur in de morgen van de volgende dag. Na enig heen en weer sms-en besloot ik hem maar te bellen om van hem te weten te komen waar de berichtjes over gingen. Hij vroeg of ons reisschema al definitief is; ik ga immers later dit jaar samen met mijn vrouw en twee donateurs een privé-reis naar Sumatra maken met aansluitend een onvermijdelijk en vanzelfsprekend bezoek aan de desa’s Tileng, Imogiri en Baturraden op Java.

Ik zei dat het definitief is en dat de vliegtickets al in ons bezit zijn. “Maar waarom wil je dat weten?” vroeg ik hem. Hij zei dat de herbouw van de lagere school in Pamijen (onderdeel van Baturraden) klaar is en dat de herbouw van de lagere school in Karangsalam (ook onderdeel van Baturraden) inmiddels is gestart, en daarom wilde hij weten wanneer wij exact in Baturraden zouden zijn. Het dorpscomité, de directeuren en ons management wil namelijk dat ik als voorzitter van Stichting Tileng de beide lagere scholen officieel in gebruik zal geven.

Ik heb gezegd dat ik daartoe bereid ben, want ik weet dat ik er vanuit kan gaan dat er dan weer mooie resultaten zijn neergezet, mede door de participatie van de ouders van leerlingen en inwoners van Baturraden.

Ik vertelde hem, dat ik in Tileng met ons plaatselijk management een bezoek zal brengen aan de “Buffelbank” en dat ik verder zal bekijken hoe het gegaan is met de bouw van het corporatiegebouw. Ook zal ik gaan praten met de mensen over de manier waarop de organisatie van de buffelbank in de andere dusuns (woongemeenschappen) van de desa Tileng plaats vindt. Op zijn verzoek zal ik ook in Baturraden overleggen over de opzet van een “Buffelbank” en op welke wijze men een projectaanvraag moet indienen.

In Imogiri ga ik kijken naar de onlangs met onze steun gerealiseerde permanente woningen, die een deel van de na de aardbeving van 2006 geplaatste bamboe noodwoningen hebben vervangen. Daarbij zal in overleg met de lokale bevolking worden gekeken naar een woningverdeelsysteem. Er moet immers worden voorkomen dat de gebouwde noodwoningen op willekeurige wijze worden vervangen door permanente. Ook in Imogiri zal ik praten over het opzetten van een  “Buffelbank”.

Aanschuiftafel Bunga lili

Geschreven door Remco Lange op . Gepost in Weekendverhalen.

Sinds vorige maand bestaat de mogelijkheid om eens per twee maanden in Lopik aan te schuiven aan de Indische en Thaise eettafel van Sonja van de Lely. De opbrengst van deze zogenoemde “aanschuiftafel” is bestemd voor het werk van de Stichting Tileng. Dit initiatief wordt door ons natuurlijk van harte toegejuicht. Op haar eigen website legt Sonja uit hoe het allemaal zo gekomen is.

“Het initiatief voor de aanschuiftafel is ontstaan tijdens een reis in 2007. In januari van dat jaar maakten wij met mijn ouders (beide al in de 80) een reis naar Indonesië en trokken wij van West- naar Oost-Java, Bali en de Gili eilanden (ten noordwesten van Lombok). Het werd een hele bijzondere reis, want voor de eerste keer ging ik terug naar mijn geboorteland.

Op Midden-Java verbleven wij o.a. in Baturraden, een prachtige plek waar we samen met een gids een wandeling maakten door de prachtige natuur en langs de heetwaterbronnen. Onze gids, Santos, vertelde over de omgeving en over de stichting waar hij in het dagelijkse leven werkzaam is, Stichting Tileng. Wij werden gegrepen door zijn toewijding en enthousiasme, vooral toen hij later op de dag één van de projecten van de stichting aan ons liet zien, een lagere school in Baturraden. Een reis in februari 2008 naar Bali, wakkerde onze plannen om iets te willen doen voor het goede doel weer aan en na terugkeer besloten we de Stichting Tileng op een niet alledaagse manier te ondersteunen. Zo ontstonden de plannen voor een “aanschuiftafel”. Indisch (oosters) koken voor een klein aantal betalende gasten, waarvan de opbrengst naar de Stichting Tileng gaat.”

Meer informatie over de “aanschuiftafel” op www.bungalili.nl.

Interesse in de stichting

Geschreven door Remco Lange op . Gepost in Weekendverhalen.

Voor een wandeling en een goed gesprek ga ik met mijn gast naar buiten, ook al is het wel wat guur in het Hitlandbos in Capelle aan den IJssel. Een heel verschil met het weer in de desa’s Tileng, Baturraden en Imogiri op Java, want daarover wil ik het hebben met mijn gast, die geïnteresseerd is in de stichting.

“Wat heb jij met de desa’s?”, vraagt de man. “Heel veel”, antwoord ik; “in 1997 gingen mijn vrouw en ik voor het eerst op bezoek bij ons pleegkind in dusun Manggung, een woongemeenschap in de desa Tileng. Ik sliep op de grond en mijn vrouw mocht in een bed slapen, samen met Ribut, ons pleegkind, en haar moeder. De volgende dag keken we rond in de desa en spraken met het dorpscomité. Ze hadden grote behoefte aan stenen woningen. Ik heb toen met de mensen van het dorp afgesproken dat zij plannen zouden maken en dat ik dan zou proberen te zorgen dat er geld voor zou komen. Op die manier zijn er vanaf toen drie nieuwe woningen gebouwd en zeven gerenoveerd.

Na verloop van tijd hebben we in 2000, samen met anderen, de Stichting Tileng opgericht, waarvan ik voorzitter werd. Bram van der Weele werd secretaris en Cees van der Jagt penningmeester.”

“Waarom voel je je zo betrokken bij Tileng?” vraagt de man. “Ik kan het niet verkroppen dat mensen onvrijwillig onder slechte omstandigheden moeten leven. Ik vind dat we er alles aan moet doen om hun situatie te verbeteren”.

Direct daarop stelt hij zijn volgende vraag: “wat doet de stichting nu precies?” Mijn antwoord: “De bewoners van de desa’s maken zelf een plan voor een bepaald project. Dat werken ze uit met hulp van onze plaatselijke  vertegenwoordigers op Java. Daarna sturen ze het op aan het bestuur van de stichting, dat het plan vervolgens beoordeelt. Als het wordt goedgekeurd, laat het bestuur de bewoners weten wanneer en in hoeveel fasen ze het geld voor het project kunnen verwachten en wanneer ze moeten rapporteren over het project. Ik ga zelf om de twee jaar naar Indonesië en dan besteed ik één week van mijn vakantie aan het bezoeken van de projecten.  Op die manier zijn er al kleuter- en lagere scholen gebouwd, leermiddelen gekocht, studiegelden van leerlingen en salarissen van onderwijzend personeel betaald. Ook loopt ons buffelproject nog steeds. Bij het buffelproject krijgt een familie een koe in bruikleen. Als de koe een kalf krijgt mag de familie dat houden, de koe gaat door naar een volgende familie. Ondertussen lopen er zo’n 125 koeien rond”.

De laatste vraag die mijn gast stelt is: “hoe komen jullie aan al dat geld?”, waarop ik vertel: “Tsja, we hebben in de bijna afgelopen 10 jaar veel donateurs voor onze stichting weten te interesseren. Ook mensen die eenmalig een bedrag overmaken en een paar royale sponsors weten het werk van de stichting inmiddels te waarderen door die waardering om te zetten in klinkende munt. De enige kosten, die de stichting aan overhead kwijt is, bestaan uit de jaarlijkse bijdrage voor inschrijving bij de Kamer van Koophandel en uit bankkosten.”

“Zo”, besluit mijn gast, “dat is heel mooi; je hebt me ervan overtuigd om sponsor van de Stichting Tileng te worden”

Voortgang bouw lagere school Pamijen

Geschreven door Remco Lange op . Gepost in Weekendverhalen.

In de loop van 2009 zijn we begonnen met de herbouw van een lagere school in Pamijen (onderdeel van Baturraden); een herbouw die van levensbelang was. De oude school viel van ellende uit elkaar, hetgeen door het veelvuldig gebruik van asbest gewoonweg gevaarlijk was geworden voor de leerlingen en het onderwijzend personeel.

Weekendverhaai 13-11 001Zoals op bijgaande foto’s te zien is, vordert de bouw gestaag. Volgens onze vertegenwoordigers in Baturraden, Iko en Santos, zitten we op ongeveer 80% van de bouw. Dat betekent dat de oplevering over niet al te lange tijd te verwachten is. Tegen die tijd zullen we kunnen vaststellen dat we dan een complete lagere school van 10 lokalen – inclusief inventaris – binnen één jaar tijd hebben kunnen realiseren!

Onze dank gaat uit naar iedereen die dit mede mogelijk heeft gemaakt.

Als gevolg van de naderende afbouw van deze school komen er gaandeweg opzichters en bouwvakkers beschikbaar voor het volgende project, te weten de herbouw van een volgende lagere school in Karangsalam (ook onderdeel van Baturraden). Wij hebben er alle vertrouwen in dat die bouw net zo succesvol zal zijn.

Na deze twee scholen staan er nog drie op onze projectenlijst, waarvan één van dubbele omvang.

Om ons werk in Baturraden af te kunnen maken kunnen we dus nog heel veel steun gebruiken.

DSC01437 alleHelp ons bouwen!

 

We doen het echt samen

Geschreven door Remco Lange op . Gepost in Weekendverhalen.

Een van de belangrijkste pijlers van Stichting Tileng is de nauwe samenwerking met de lokale bevolking. Zij moet de ideeën aandragen, de planning maken, het project uitvoeren, etc. Kortom, de bevolking moet er volledig achter staan; dat is – zo is onze ervaring, de beste garantie voor de kans op succes.

En aansprekend voorbeeld zijn de in Imogiri gebouwde noodwoningen na de aardbeving in 2006. Wij hebben er in samenwerking met de mensen daar ruim dertig gebouwd, die allemaal nog steeds worden gebruikt. Tijdens een van onze bezoeken de afgelopen tijd zagen we echter ook een noodwoning, die door een – ongetwijfeld – goedwillende hulporganisatie was gebouwd. Kennelijk was dit gebeurd zonder overleg met de lokale bevolking; door fout materiaalgebruik was deze woning zo onpraktisch dat hij nooit in gebruik is genomen.

Het verheugt ons dan ook altijd enorm,  wanneer er – naast de structurele samenwerking – spontaan hulp uit regio wordt aangeboden. Soms heeft dat de vorm van een financiële bijdrage of  zijn het vrijwilligers die komen helpen en in een ander geval zijn het materialen die ter beschikking worden gesteld. Zo bereikte ons kort geleden het bericht dat de lokale autoriteiten in Pamijen (onderdeel van Baturraden) 4 m3 hout ter beschikking heeft gesteld voor de bouw van een gebedsruimte bij de lagere school, waaraan de stichting op dit moment druk aan het bouwen is.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Uiteraard is het hout bijzonder welkom en zal het goed gebruikt worden, maar nog belangrijker is het zoveelste signaal dat het wel goed zit met de samenwerking tussen de stichting en de lokale bevolking.

 

Benefietconcert voor de ‘Buffelman’ v

Geschreven door Remco Lange op . Gepost in Weekendverhalen.

CAPELLE – Indonesische dorpen die welvarend en economisch onafhankelijk worden. Dat is het doel van Stichting Tileng. Zaterdag 12 september organiseert deze stichting een benefietconcert in Capelle aan den IJssel om weer een stapje in de goede richting te doen.

Opa of Pa wordt hij genoemd als Ton Lange, voorzitter van Stichting Tileng, in een van de drie dorpen in Indonesië komt.“Ik heb nu één grote familie. En dat was eigenlijk al toen ik er voor de tweede keer kwam.” Stichting Tileng steunt financieel drie dorpen (desa’s) op het eiland Java in Indonesië. De dorpen Tileng, Imogiri en Baturraden maken hun eigen plannen voor projecten om de levensstandaard te verbeteren. Stichting Tileng zorgt er vanuit Nederland voor dat er geld in het laatje komt om deze projecten te kunnen bekostigen. “Zij maken de plannen, wij maken het mogelijk. De mensen in de woongemeenschap Manggung in het dorp Tileng zijn nu al zover dat zij denken dat ze ons over twee jaar niet meer nodig hebben. Dat zou geweldig zijn als ze economisch onafhankelijk worden.” Het gaat inmiddels de goede kant op met alle desa’s. De dorpen gaan steeds meer beschikken over goede stenen huisjes, scholen en ook voor een “buffelman” wordt gezorgd. Om ervoor te zorgen dat iedere boer in de desa’s een koe heeft, ‘leent’ de “buffelman” koeien die moeten gaan kalven. Dit alles om het economisch beter te krijgen. “ De bewoners voelen zich gesteund door anderen in hun strijd voor een goed bestaan,” vertelt Lange.

In 2006 kreeg de desa Imogiri te maken met een zware tegenslag. Een aardbeving trof het gebied. Lange: “Je rijdt een dorp binnen en ziet niks meer, alles ligt plat. Dat is een shock. Het dorp is nu nog bezig om op te klimmen. Het gaat heel langzaam.” Maar de bevolking bestaat uit vechters. “De mensen zijn zo veerkrachtig, ze hebben veel plezier in het leven. En ze werken hard, ontzettend hard.” In mei van dit jaar werd Java opnieuw getroffen door een aardbeving. Dit keer niet in het werkgebied van Stichting Tileng. “Toen we van de aardbeving hoorden, schrokken we wel even. Maar binnen tien minuten kreeg ik een smsje met Pa er is niks aan de hand. Maak je geen zorgen.”

Met optredens van Wouter Muller, Wieteke van Dort, Wouter Pieplenbosch, dansgroep Nuansa Seni en Willy Manusama met een deel van haar groep is de zaterdag van 13.00 tot 22.00 uur gevuld. “Het benefietconcert is een stukje cultuur, vooral eten en drinken en een gezellig samenzijn van Indo’s, Molukkers en de rest van Capelle.”

Aardbeving treft niet het werkgebied van Stichting Tileng

Geschreven door Remco Lange op . Gepost in Weekendverhalen.

De krachtige aardbeving op West-Java van afgelopen week heeft geen schade veroorzaakt in de desa’s Tileng, Imogiri en Baturraden. Deze melding kregen wij van onze vertegenwoordigers. In het Zuidwesten van Java, in de zwaar getroffen regio rond Cianjur, ongeveer 120 kilometer van de hoofdstad Jakarta en ver weg van onze dichtst bijgelegen desa Baturraden, lijkt de schade door de aardbeving gelukkig minder erg dan in eerste instantie werd gevreesd.

Het blijft natuurlijk altijd een ramp voor de mensen daar. Daar weet onze stichting alles van. We zij nu nog in Imogiri bezig de schade, die is ontstaan na de aardbeving in mei 2006, te herstellen.

Voor het geval wij uit ons werkgebied toch slecht nieuws ontvangen, laten wij u dat terstond weten

Twee vrienden

Geschreven door Remco Lange op . Gepost in Weekendverhalen.

Links op de foto staat Puri Purwanto en rechts staat Tekad Santos. Jaren geleden hebben ze elkaar beroepsmatig leren kennen; Puri rijdt toeristen rond, terwijl Tekad optreedt als gids. Ze zijn erg goed bevriend geraakt, omdat ze beiden inmiddels ook de Stichting Tileng vertegenwoordigen. Puri behartigt onze belangen in de desa’s Tileng en Imogiri en Tekad doet dat in de desa Baturraden.

Op een van onze eerste Indonesië-reizen, die mijn vrouw Wil en ik maakte, reed Puri ons naar Baturraden. Hij had ons afgezet bij het hotel en kwam ons de volgende dag weer ophalen voor een tocht met een gids. Na het eten gingen we samen wat wandelen en kwamen tegenover het hotel in contact met een Indonesiër die daar een kleine toko had. We raakten aan de praat. De man sprak redelijk goed Nederlands en vroeg of we de andere dag met hem als gids een wandeling in de omgeving wilden maken. We zeiden dat niet te kunnen afspreken, omdat onze chauffeur het een en ander zou regelen. Hij vroeg wie onze chauffeur dan wel was. Wij zeiden:”Puri”, waarop hij antwoordde dat hij zojuist een afspraak met Puri had gemaakt om zijn gasten te gidsen; die gasten waren wij.

We hebben de hele avond zitten praten en kwamen natuurlijk op het onderwerp Stichting Tileng en op het werk in de desa Tileng. Vanaf dat moment is alles in een stroomversnelling gekomen. Na een bezoek aan zijn huis is het gezin van Tekad ons pleeggezin geworden, zoals ook dat van Puri. Na deze ontmoeting is de stichting ook in Baturraden aan de slag gegaan.

Zo ziet u maar hoe een balletje kan rollen. In de afgelopen periode hebt u verhalen kunnen lezen van ons werk in Baturraden en Imogiri. Wij hopen nog lang in contact te blijven met onze pleegkinderen en ook op een goede samenwerking met onze lokale vertegenwoordigers. Naast Puri en Tekad worden de belangen van de Stichting Tileng ook nog behartigd door Deskart Jatmiko, bijgestaan door zijn vrouw Tri en de vrouw van Tekad Suci in Baturraden en door Sujatmiko, bijgestaan op afstand door Renata, in Tileng en Imogiri.

Als u wilt reageren op dit verhaal, mail mij dan via: lange@tileng.nl

De zandgravers

Geschreven door Remco Lange op . Gepost in Weekendverhalen.

Als je in de buurt van Baturraden rondtrekt kom je in contact met veel mensen. Mensen die hard moeten werken voor hun dagelijkse levensonderhoud. Zo ook de zandgravers. Zij winnen uit de rivier het zwarte zand, dat gebruikt wordt voor alle bouwactiviteiten. Deze mannen staan hele dagen in de boot of zelfs in het water om het zand van de bodem te halen.

Het zand wordt met een baggerbeugel van de bodem gehaald en in de prauwen gestort. Als de prauw vol is, en nog maar net blijft drijven, varen ze naar een plek in de rivier waar het makkelijk met de hand vanuit de prauw in de vrachtauto geschept kan worden. Allemaal handwerk dus, voor een paar euro per dag.

Ja, u leest het goed, een hele dag graven in of rond de boot voor een paar euro per dag, om je gezin te kunnen onderhouden; geen fijn leven.

Dit is weer een kleine impressie van het leven in en rond de desa’s waar Stichting Tileng actief is. Het zal duidelijk zijn waarom we de mensen daar op Java helpen.

Bezoek aan Baturraden (deel 2)

Geschreven door Remco Lange op . Gepost in Weekendverhalen.

Ondanks dat ik in Nederland al meer dan 35 jaar als projectmanager bezig ben met het ontwikkelen en beheren van Vastgoed, word ik toch elke keer enthousiast als de vertegenwoordigers vertellen hoe ze de projecten aanpakken. De mensen uit de kampong die zelf werken aan de bouw van de school, het hergebruik van materialen, de ontwerpen van de schooltjes, overal wordt toch wel over nagedacht. Met veel enthousiasme vertellen de vertegenwoordigers van de stichting, het schoolbestuur en het onderwijzend personeel hierover. En de dankbaarheid richting de stichting straalt dan van hun gezichten af.

Daarna een bezoek aan een school TK Pertiwi Karang Salawi, waar wij in 2004 bij de openingen aanwezig mochten zijn.  Hier zie je wel dat het niet alleen bouwen is maar dat beheer en onderhoud een belangrijke rol zal gaan spelen in de gerealiseerde projecten. Het zeer intensive gebruik en de klimatologische omstandigheden laten hun sporen na.

Zo zien wij ook de school die de laatste jaren nieuw gebouwd is. De SD Negeri 1 Kemutug Lor. Hier zien we niet alleen een fantastisch mooie nieuwe school, maar mochten we ook nog een Engelse les meemaken in de hoogste klas. Het enthousiasme waarmee zowel het personeel als de kinderen dit doen is hartverwarmend.

Allemaal voorbeelden waar je ziet wat een geweldig werk de stichting doet in Baturraden.

Goed was het ook om te zien wat er nog te doen is. We hebben daar enkele scholen gezien die op de lijst staan en nog niet aan de beurt zijn. Hier zie je asbest daken die op instorten staan wegens het bijna doorgeroest zijn van de ijzeren draagconstructie en plafonds die naar beneden komen. Onverantwoorde situaties die in ons land niet denkbaar zijn, en allemaal hebben ze de glimlach op hun gezicht van hoop en vertrouwen dat de Stichting Tileng hen zal helpen. Als je dit ziet sta je weer met beide benen op de grond en weet je waarom je de stichting moet ondersteunen.

Voor ons zijn het onvergetelijke momenten. Wij hebben ter plaatse kunnen zien wat een goed werk er door Stichting Tileng wordt gedaan. Een prachtig resultaat in een land dat dit zo enorm hard nodig heeft.