Tag: desa

Van bezoek tot Stichting Tileng (deel 2)

Geschreven door Remco Lange op 3 oktober 2014. Gepost in Weekendverhalen.

Deel 1 gemist? Klik hier!

Gelukkig duurde de nacht niet zo lang. Deze mensen komen om 04.00 uur weer tot leven, dan begint de vrouw alweer aan haar dagelijkse bezigheden. Na een simpel en goed ontbijt zijn wij met de familie naar het schooltje van Ribut geweest en hebben inkopen gedaan op de pasar. Een uur rijden vanaf Manggung. Daar hebben wij kleren en andere noodzakelijkheden voor Ribut en haar vader en moeder gekocht.

Na terugkomst van de pasar hebben wij thee gedronken en nog wat rondgewandeld in de dusun. Toen werd tijdens de gesprekken met de dorpelingen het idee geboren om wat meer te gaan doen voor de bewoners in de dusun Manggung.

Ik heb hen gevraagd een plan te ontwikkelen voor het bouwen/renoveren van woningen in de dusun. Ik zou dan in Nederland op pad gaan om sponsors te vinden die dat plan zouden willen financieren. Na toch wel twee vermoeiende dagen namen wij voldaan afscheid van de familie en de dorpelingen met de toezegging dat wij over twee jaar terug zouden komen.

Snel nadat wij weer in Nederland kwamen, kwam ik in het bezit van het door de bewoners opgezette plan. Het betrof de nieuwbouw van drie woningen en het renoveren van zeven woningen. Met dit plan ben ik op pad gegaan en heb een sponsor gevonden. Nu konden de bewoners met een aantal vaklui aan de slag.

In 1999 zijn mijn vrouw en ik weer naar Indonesië gegaan. Naast de rondreis op Oost-Java zijn wij natuurlijk weer in Manggung geweest. Naast de gebruikelijke activiteiten konden wij de gerenoveerde en een afgebouwde woning(en) aanschouwen. De nieuwe woning was op de plaats van het bamboehutje voor onze familie gebouwd. Zij waren daar zeer blij mee. De andere twee nieuwe woningen waren in aanbouw zodat ik daar zelf ook nog aan heb kunnen metselen. Nu zijn wij maar een dag gebleven wegens tijdgebrek. Wij zijn natuurlijk wel met de familie naar de pasar geweest in Wonosari. Ook nu beloofden wij ons te blijven in zetten voor de dusun en in 2002 terug te komen.

In Nederland blijf je je bezighouden met Manggung. Er kwamen signalen richting Nederland dat men wel met andere projecten verder wilde gaan maar dat dan op desa-niveau zou moeten gebeuren om Manggung niet meer privileges te geven boven de andere 16 dusun’s die samen de desa Tileng vormen.

Nu ik meer geld nodig had voor andere projecten, en voor een groter gebied, zeiden mijn sponsors dat ik het e.e.a. zou moeten formaliseren.

Tijdens het vertonen van mijn video-opnames van onze reis op Oost-Java werd het idee geboren een stichting op te richten. Een van de toeschouwers was bereid de stichting met mij op te zetten. Nadat ook een collega van mij bereid was een bestuursfunctie te bekleden was het snel bekeken. Op naar de notaris en de Stichting Tileng was geboren in juni 2000.

Vanaf dat moment moest het bestuur gaan werken om de stichting verder vorm te geven en operationeel te krijgen, hetgeen onder andere resulteerde in een website en een tweetalige brochure.

In plaats van 2002 zijn mijn vrouw en ik reeds in maart/april 2001 weer in Indonesië geweest. Enerzijds voor een bezoek aan onze familie aldaar en anderzijds voor een rondreis op West-Java. Daarnaast heb ik totaal een week besteed aan zaken in het belang van de Stichting Tileng. Zoals o.a. het regelen van de vertegenwoordiging aldaar en het maken van afspraken met de leider(s) van de desa Tileng en de dusun’s.

Het was weer een voortreffelijke tijd.

Volgende week deel 3.

Herfst in Capelle, gerommel in Baturraden

Geschreven door Remco Lange op 20 september 2014. Gepost in Weekendverhalen.

De herfst doet ook zijn intrede in mijn tuin. Echter het weer is op dit moment wel bijzonder goed, want ik kan nog lekker in de tuin zitten. En dat terwijl de mensen in Baturraden in spanning zitten en wachten op wat er zal gaan gebeuren.

Op het moment heb ik via Skype contact met Tekad Santosa (Santos), die met zijn familie klaar is voor een eventuele evacuatie. Jullie hebben waarschijnlijk gelezen dat de vulkaan Slamet zeer actief is. Ik hoorde zelf de harde knallen via Skype. Santos melde ook dat er een zwarte rookpluim van zeker honderden meters uit de vulkaan opstijgt en dat er lava stroomt.

Het is wachten tot ze van de overheid te horen krijgen dat ze met de noodzakelijke spullen moeten evacueren langs de al lang geleden aangegeven route. Ik schreef daar al over na mijn werkbezoek van april mei jl. Ja inderdaad, zolang is die Slamet al aan het rommelen. Nu is het fase drie. Minimaal een persoon per huis moet wakker blijven om een ieder direct te kunnen waarschuwen als de evacuatie daar is. Een zenuwslopende situatie omdat de mensen maar moeten afwachten wat er gaat gebeuren.

Laten we hopen dat de Slamet op korte termijn weer gaat slapen zodat de mensen in Baturraden het normale leven weer kunnen oppakken. Daarbij hopen wij dat er dan geen slachtoffers zijn gevallen en er geen schade is ontstaan.

Jullie zullen begrijpen dat het van groot belang is om de stichting te blijven steunen, zodat wij gelijk meer (financiële) steun kunnen geven wanneer de vulkaan onverhoopt schade veroorzaakt in Baturraden.

Het geeft geen fijn gevoel als je lekker in je tuintje zit en je weet wat er mogelijk in Baturraden kan gaan gebeuren. We leven met ze mee.

Tijdens het plaatsen van dit verhaal kregen we een kort geruststellend mailtje van Santos.

“Beste pak Ton bu Wil en pak Cees,
Slamet is nuw weer rustijg en wij sijn weer velijg verlopijg niet hoef gaan ge evakuasi naar en bepalde plat sijn. does jullie niet onrustijg met ons sijn dank voor jullie andag voor ons famillie en onse kampoeng.
salam santos en iko”

(De Slamet is nu weer rustig en wij zijn voorlopig weer veilig en hoeven niet te evacueren naar een bepaalde plaats. Dus jullie hoeven niet ongerust te zijn. Dank voor jullie aandacht voor onze familie en de kampong.)

Bouworde vzw en Stichting Tileng

Geschreven door Remco Lange op 5 september 2014. Gepost in Weekendverhalen.

Op dit moment vind er overleg plaats tussen het Belgische Bouworde vzw en Stichting Tileng om volgend jaar jongeren naar Baturraden te laten afreizen. In overleg met de mensen van de stichting daar wordt er een project uitgekozen wat onder handen genomen kan worden door de jongeren. Voor dat het allemaal definitief rond is gaat eerst een stafmedewerker van Bouworde vzw in december a.s. naar Baturraden om de situatie te bekijken en met Tekad Santos, onze manager daar, afspraken te maken.

Wat is Bouworde vzw voor organisatie?

Bouworde vzw is een Vlaamse jeugdorganisatie die jaarlijks meer dan 1100 jongeren uitstuurt. Bouworde vzw wil jongeren vormen en bewust maken van de kansarmoedeproblematiek en andere maatschappelijk relevante thema’s door hen als vrijwilliger te laten werken op projecten in Afrika, Azië, Europa of Latijns-Amerika en/of hieromtrent workshops aan te bieden.Hierbij ontdekken ze andere culturen, leren ze werken in groep, zoeken ze samen naar oplossingen en ondervinden ze aan den lijve hoe verrijkend het wel is om anderen effectief een beter bestaan te bezorgen. Kortom, ze worden wereldburgers in de meest brede betekenis van het woord.

Bovendien bieden we jongeren een alternatief voor het hedendaagse individualisme, de onverschilligheid en de sensatie/prestatie gerichte maatschappij. Via hun eigen engagement kunnen ze solidariteit uiten en daadwerkelijk deelnemen aan verbeteringsprojecten wereldwijd. En dit zowel door hulp te bieden op vlak van huisvesting (technisch bouwen), als door de natuurlijke omgeving te beschermen (ecologisch bouwen) of via de organisatie van activiteiten voor de plaatselijke bevolking (sociaal bouwen).

Als landelijke jeugdvereniging is Bouworde vzw erkend en gesubsidieerd door het Belgische ministerie van Jeugd en bestaat ondertussen al meer dan 60 jaar.

Als ik er weer terugdenk aan ………

Geschreven door Remco Lange op 18 juli 2014. Gepost in Weekendverhalen.

Als ik weer terugdenk aan mijn verjaardag op 11 mei jl. in Baturraden blijft dat toch een bijzondere gebeurtenis, die ik maar niet uit mijn hoofd kan ‘deleten’. In mijn verhaal over het recente onverwachte werkbezoek (deel 4) heb ik er al een stukje over geschreven:

“De ochtend voor mijn vertrek wachtte mij een grote verrassing. De kinderen en de bewoners uit Baturraden Kemutug Lor kwamen mij onder begeleiding van de kleuterdrumband feliciteren met mijn verjaardag. Een onvergetelijk moment. Ik kreeg taarten en mooi opgemaakte rijstschotels. Dit alles hebben we lekker met elkaar opgegeten. Een ieder genoot ervan. Dat was af te lezen op de gezichten van de kinderen. Daarnaast hadden alle kinderen van de kleuterschool cadeautjes voor mij meegenomen. Ook kreeg ik cadeaus van de leraren van de lagere scholen. Een ochtend om nooit te vergeten.”

Elke ochtend, ook deze ochtend, wordt ik standaard om zes uur wakker in Santos Home Stay in Baturraden. Dat is al jaren zo. Ik ga dan gelijk buiten zitten in een sportbroekje en T-shirt. Ik kijk dan mijn e-mail na, hou FB up-to-date en werk aan mijn verhalen en rapportages onder het genot van lekkere thee. Na een uurtje krijg ik mijn ontbijt. Heerlijke Nasi Goreng van Suci, de vrouw van Santos. Zo tegen een uur of tien, als het hoognodige gedaan is, volgt de mandi. Dus allemaal lekker pelan pelan.

Maar op die ochtend van de elfde dacht ik: er broeit iets. Laat ik maar naar de mandi gaan zodat ik aangekleed ben voordat er ook maar iets kan gebeuren. Santos zei “Pa, ga je nu al naar de mandi?”. Ik zei “ja joh, dan ben ik bijtijds klaar, zodat ik kan gaan inpakken”. Immers ik vertrok die middag van Baturraden naar Yogyakarta om van daaruit de reis naar Nederland te maken. Mijn voorgevoel was juist. Terwijl ik mij af stond te drogen hoorde ik ineens een drumband aankomen die “happy birthday to you” speelde. Dat was dus snel aankleden. Daardoor zat mijn T-shirt achterstevoren, wat buiten weer voor de nodige hilariteit zorgde. Maar goed, buiten aangekomen zag ik de drumband van de kleuterschool Perwiti Kemutug Lor aankomen, met daar achter zowat alle mensen van Baturraden Kemutug Lor. Hou het dan maar eens droog. Het optreden werd ook nog een paar keer herhaald.

Ik kreeg taarten en grote schotels met rijst. Te gek voor woorden. Ik besloot snel dat we de taarten en de rijst maar met z’n allen moesten opeten. Dat gebeurde met instemming van de kleuters en alle anderen. Het werd een grote smulpartij. Men krijgt immers niet elke dag taart en van die heerlijke gele rijst. Taarten en rijst die ze uiteindelijk met z’n allen hadden verzorgd en bezorgd.

Een groot feest. Daar hoorde natuurlijk ook cadeautjes bij. De kinderen van de kleuterschool hadden allemaal een cadeautje voor mij ingepakt met daarbij de felicitatie en een mooie tekening. Ze hadden hun best gedaan om het mooiste pakketje te maken. Ik denk dat ze zelfs kleine dingetjes van zichzelf hadden ingepakt. Iets van het weinige dat ze hebben toch weggeven. Is het mooi of niet. Ik was er in ieder geval stil van. Ik heb de cadeautjes allemaal mee naar Nederland meegenomen.

Ik moest dit verhaal nog een keer wat uitgebreider kwijt en deze voor mij bijzondere belevenis met jullie delen. Zo’n gebeurtenis geeft mij nog meer kracht om met het werk van Stichting Tileng door te gaan. De kinderen verdienen het om iets terug te krijgen. Wij kunnen er alles aan doen hen een betere toekomst te geven en daar kan een ieder ons mee helpen. Jullie ook!

Er volgt nu een korte pauze in verband met vakantie. Tot over een aantal weken.

Foto’s sapi’s (koeien) van de “Buffelbank” desa Tileng

Geschreven door Remco Lange op 10 juni 2014. Gepost in Fotoalbum.

Er worden zelf prijzen gewonnen met de sapi’s

Foto’s (bouw) permanente woningen ter vervanging van de bamboe noodwoningen in Imogiri

Geschreven door Remco Lange op 9 juni 2014. Gepost in Fotoalbum.

Woonkamer

Mandi

Huis 1

Huis 2

Huis 3

Huis 4

Sleutel uitreiking huis 1

Sleutel uitreiking huis 2

Foto’s (bouw) bamboe noodwoningen na aardbeving mei 2006

Geschreven door Remco Lange op 8 juni 2014. Gepost in Fotoalbum.

Schetsplan (model) bamboe noodwoning

Foto’s werkbezoek Imogiri na aardbeving mei 2006 (Foto’s Carnero Mediadesign)

Geschreven door Remco Lange op 7 juni 2014. Gepost in Fotoalbum.

Wachten op de dingen die gaan komen

Toch enige rust gevonden

Medische post

Ja ja wat is er allemaal overgebleven?

Zonder worden

Kijken of ik nog wat terug kon vinden

Opname schade

Je moet toch ergens mee onderdak vinden

Afbreken voor het omvalt en stenen hergebruiken

Zonder woorden

Met recht puinruimen

Ook dit ging van de kleuterschool verloren

De kleuterschool tenten

Zonder woorden

Bouw model bamboe noodwoning

Stenen bikken voor hergebruik

Bouw model bamboe noodwoning

Tussendoor rapporteren naar Nederland

Bouw model bamboe noodwoning

Remco moest zelf ook aan de slag

Bouw model bamboe noodwoning

De door de stichting gekochte schoolspulletjes

Uitreiken schoolspulletjes

De voltooiing van de model bamboe noodwoning nadert

Ook in de avond aan het werk

De voltooiing van de model bamboe noodwoning nadert

In gebruik geven van de model bamboe noodwoning

“Ga op uw Bersamareis ook eens langs de projecten van Stichting Tileng”

Geschreven door Remco Lange op 16 mei 2014. Gepost in Weekendverhalen.

Naar aanleiding van vragen van reizigers van Stichting Bersama heeft Stichting Tileng door haar grafische vormgever Carnero Mediadesign (uiteraard kosteloos) een reisbrochure laten ontwerpen. Deze brochure kan Bersama aan haar reizigers overhandigen bij de offertes en reisbescheiden.

Op deze wijze kunnen de reizigers aan Bersama aangeven welke projecten van de stichting ze tijdens hun (rond)reis in Indonesië zouden willen bezoeken.

Op deze wijze kunnen beide stichtingen samen de reizigers interesseren voor het werk van Stichting Tileng in Indonesië, onder het motto “Ga op uw Bersamareis ook eens langs de projecten van Stichting Tileng”. Tijdens hun reis kunnen zij kennismaken met het leven in de desa’s en kijken hoe de kinderen daar naar school gaan. Daarbij kunnen projecten getoond worden zoals de (kleuter)scholen, de (nood)woningen en de koeien van de ‘Buffelbank’.

Duidelijk is dat het mes aan twee kanten snijdt. De reiziger is er van verzekerd een mooie reis met Stichting Bersama te maken en men krijgt, indien men dat op prijs stelt, oog en aandacht voor het werk van Stichting Tileng.

Stichting Bersama Nederland-Indonesië heeft als belangrijkste doelstelling, het bevorderen van de sociale band tussen de bevolking van Nederland en Indonesië. Zij wil dit bereiken door nauwe samenwerking met de lokale, inheemse bevolking, op het gebied van reizen binnen Indonesië, het bemiddelen in en organiseren van familiebezoeken in Nederland voor Indonesische staatsburgers, uitwisselingsprogramma’s op cultureel gebied, het steunen van kleine projecten en het geven van voorlichting in het algemeen over Indonesië.

Door deze kleinschaligheid is het mogelijk zeer flexibel en voordelig reizen te organiseren waarbij een hoge mate van “maatwerk” gerealiseerd kan worden voor de reizigers, met betrekking tot wensen, mobiliteit en het te besteden budget. Met andere woorden, zij hebben een grote mate van vrijheid met betrekking tot de invulling van het reisprogramma met de zekerheid van transport en logies.

Stichting Tileng steunt de desa’s en Stichting Bersama steunt mee.

Nog even zingen en dan taart en rijst eten

Geschreven door Remco Lange op 14 mei 2014. Gepost in Video.

Werkbezoek april mei 2014.

De kinderen van de kleuterschool Pertiwi Kemutug Lor moesten nog even zingen voor ze van taart en rijst schotel konden genieten. Dat allemaal op de zondagmorgen 11 mei 2014.