Werkbezoek april mei 2014
Op zondagmorgen 11 mei 2014 werd de voorzitter verrast op zijn verjaardag door de kinderen en bewoners van Baturraden Kemutug Lor. Onvergetelijk wat een verrassing.
Terug naar school.
Op 27 april jl. ben ik als (onbezoldigd) voorzitter op (eigen kosten) reis gegaan voor een niet aangekondigd werkbezoek aan het management, projecten en desa’s op Java Indonesië.
Die zondag vertrok ik met Garuda Indonesia van Amsterdam naar Jakarta en op 28 april van daaruit doorgereisd naar Yogyakarta. Op woensdag 30 april heb ik in Yogyakarta om 10:00 uur de Efisiensi bus gepakt naar Purwokerto om vandaar uit naar Baturraden Kemutug Lor af te reizen. Immers in Kemutug Lor woont de Generaal Manager van Stichting Tileng Indonesia en houdt de stichting kantoor.
Als internet beschikbaar is zal ik jullie tijdens het werkbezoek af en toe op de hoogte houden.
Bij terugkomst zal ik in ieder geval verslag doen van mijn werkbezoek via website en social media zoals jullie gewend zijn.
Wie ben ik?
Ik ben Remco Lange (1974), woon en werkt in Rotterdam. Sinds februari 2006 eigenaar van ontwerp studio Carnero Mediadesign (www.carnero.nl).
Wat is mijn functie bij de stichting?
De vraag wat mijn functie is binnen Stichting Tileng vind ik persoonlijk iets te abstract. Zelf zou ik het liever willen hebben over de bijdrage die ik lever aan dit mooie initiatief. Het zal niemand ontgaan dat ik de zelfde achternaam draag als de voorzitter, Ton Lange, inderdaad mijn vader. Toen Ton in 2000 vertelde dat hij een stichting op ging richten met als doelstelling het verbeteren van de leef- en woonsituatie in de desa’s Tileng, Imogiri en Baturraden, heb ik direct geroepen dat ik het dan wel leuk zou vinden om de huisstijl vorm te geven. Sinds die tijd ben ik verantwoordelijk voor de vormgeving van alle uitingen van de stichting. Of het hier nu gaat om een foldertje, een naamkaartje of een complete website. Dit alles doe ik natuurlijk geheel belangeloos. Maar bovenal met trots. Zeker om dat we nu haast 14 jaar verder zijn en we met recht kunnen zeggen dat we hele mooie dingen meegemaakt hebben, schitterende projecten opgeleverd hebben, maar ook de minder leuke dingen als de aardbeving in Imogiri, 2006, hebben een diepe indruk achtergelaten. Sinds dat jaar ben ik ook adviseur van de stichting en neem ik plaats aan de vergadertafel.
Wat houd mij gemotiveerd om dit werk te blijven doen?
Als adviseur van de stichting heb ik ook mijn favoriete projecten, de buffelbank bijvoorbeeld. Ik vind dat een mooi voorbeeld, hoe je op een eenvoudige manier welvaart kan brengen in een gebied waar dat hard nodig is. Na enkele jaren zie je dat het werkt en dat de gemeenschap middelen heeft om een aantal dingen zelf te gaan financieren. Maar het leukste vind ik misschien nog wel het scholarship programma. Ik denk dat komt omdat ik er van overtuigd ben dat iemand die een goede opleiding heeft genoten kan bereiken wat hij wil. Jongeren kunnen dankzij het scholarship programma een goede opleiding genieten. Inmiddels run ik mijn eigen studio, Carnero Mediadesign, heb het mooiste beroep van de wereld omdat ik de hele dag mooie dingen mag maken.
Ik doe de volgende oproep!
Stichting Tileng kan op de steun van mijn studio blijven rekenen, ik hoop dat dit ook geldt voor de steun van uw zijde. De stichting verdiend het, de mensen daar helemaal.
Volgende week het verhaal van onze andere vrijwilliger en adviseur van de stichting.
Wie ben ik?
Ik ben Ellen Mierop (1955), woon in Den Haag en werk parttime als administratief medewerker bij een bedrijf voor tuinaanleg en -onderhoud.
Wat is mijn functie bij de stichting?
Ik ben (onbezoldigd) bestuurslid van de stichting. Ik onderhoud de contacten met de Indische gemeenschap en organiseer de benefiet Kumpulans voor de stichting. En, net zoals iedereen die bij Stichting Tileng betrokken is, ben ook ik belast met fundraising. Indien nodig sta ik de secretaris bij in zijn werkzaamheden en maak op gezette tijden een weekendverhaal.
Wat houd mij gemotiveerd om dit werk te blijven doen?
Ik word gewoon blij als ik zie wat er, dankzij de donateurs van Stichting Tileng, allemaal al is bereikt. Maar we zijn er nog niet en daarom ga ik nog door mét en vóór Stichting Tileng.
Ik doe de volgende oproep!
Zonder uw steun kunnen wij niet. Van elke euro die u ons doneert komt minimaal 99 eurocent bij onze projecten in Indonesië terecht. Stichting Tileng steunt een drietal desa’s in Indonesië. Steunt u Stichting Tileng?
Volgende week het verhaal van onze eerste vrijwilliger en adviseur van de stichting.
Twee afbeeldingen, twee spelende kinderen en twee glijbanen. Zo op het eerste gezicht lijken de plaatjes in essentie niet zo verschillend. Toch zijn er, buiten de plaatjes om, een hoop verschillen.
Het kind links is misschien net klaar met school voor die dag en gaat lekker spelen. Misschien is het weekend, misschien is het vakantie. Hoe dan ook, op korte termijn zal het kind links weer in de klas zitten en een hoop kunnen leren. Na de kleuterklas zal ze in groep drie leren lezen en schrijven om vervolgens, na de groepen vier tot en met acht te hebben doorlopen, naar de middelbare school te gaan. Daar zal ze al snel moeten beslissen wat ze later wil worden omdat er een profiel moet worden gekozen dat aansluit bij de vervolgopleiding. Dit traject is voor een gemiddeld Nederlands kind vanzelfsprekend en er is keuze genoeg.
Het kind rechts woont in Indonesië. Voor hem is dit opleidingstraject niet vanzelfsprekend en is er minder keuze. Allereerst omdat er in Indonesië minder scholen zijn en de scholen die er zijn lang niet altijd in een staat verkeren waarin ze zouden moeten verkeren. Als je school bijvoorbeeld geen goed dak heeft in de regen, ben je vanzelfsprekend minder gefocust op de les.
Daarnaast moeten je ouders wel genoeg geld hebben om je naar een school te sturen. Een lagere school lukt vaak wel, maar dan? Werken of doorleren? Doorleren geeft zicht op een betere toekomst, maar dan moet er wel geld zijn om door kunnen te leren. Als dat er niet is, houdt het op. Dan valt er ook niks te kiezen.
Met Stichting Tileng willen we de kinderen in Indonesië in de desa’s Tileng, Imogiri en Baturraden een betere toekomst geven. Dit willen we doen door, op initiatief van de lokale bevolking, bij te dragen aan structurele verbeteringen, zoals het bouwen van scholen en het bijdragen aan schoolgeld voor kinderen die anders geen onderwijs kunnen betalen. Op die manier kunnen kinderen naar school, goed onderwijs krijgen, een goede baan krijgen en zorgen dat hun kinderen naar school kunnen. Zo wordt de leefomstandigheid van families structureel verbeterd.
Om dit te kunnen blijven doen is er wel geld nodig. Een donatie is daarom zeer welkom. Alvast bedankt!
Elke gemeenschap – dorp, team, gezin, organisatie, beroepsgroep – heeft zijn eigen veel vertelde gebeurtenissen. Zo ook Stichting Tileng en de mensen uit de desa’s Tileng, Imogiri en Baturraden op Java in Indonesië. Ze zorgen voor cohesie en spelen een rol in het leren van en met elkaar. Door verhalen dragen we inzicht en kennis over op een manier die natuurlijk en contextrijk is. Het moet niet gaan om een fictief of metaforische verhaal, maar om werkelijke gebeurtenissen. Het gaat niet om het officiële verhaal. Maar het gaat om de verhalen over en van de desa’s die Stichting Tileng steunt in het realiseren van hun projecten. Op die manier horen mensen over de ontwikkelingen van het werk van de stichting, de mensen in de desa’s en de maatschappij daar in Indonesië.
Verhalen delen is een krachtig en natuurlijke vorm om onze donateurs met de stichting blijvend te verbinden. Verhalen werken verbindend en integrerend. Verhalen van de stichting verbinden ook nog in andere zin. Tijdens het uitwisselen van verhalen over de stichting en de mensen in de desa’s gebeurt er meer dan het delen van informatie. Er gebeurt ook van alles in de relatie tussen de stichting die de verhalen vertelt en de donateurs, sponsors en de mensen die de verhalen lezen. Ze gaan de stichting met andere ogen zien en het vertrouwen groeit.
Met andere woorden, ik ben het er mee eens dat verhalen verbinden en ik zal ze dan ook blijven vertellen.
Ik ben tot dit verhaal gekomen na het lezen van het artikel van Dr. Saskia Tjepkema adviseur en onderzoeker verbonden aan Kessels & Smit een directeur van de FCE.
Per 1 november heb ik mij teruggetrokken als bestuurslid van de Stichting Tileng.
De redenen daarvoor liggen in de privé-sfeer, welke ik graag nader wil verklaren.
Vorig jaar ben ik benaderd door de voorzitter van de stichting, Ton Lange, met het verzoek om te overwegen als bestuurslid deel te nemen in Stichting Tileng.
Zonder lang na te denken heb ik aan zijn verzoek voldaan. Immers, de stichting staat voor zoveel positieve zaken en het zittende bestuur is zo enthousiast dat het haast onmogelijk werd om ‘nee’ tegen Ton te zeggen.
Nog nooit had ik, in bestuurlijke zin, deelgenomen aan een organisatie die werkelijk al haar gelden aan het goede doel in Indonesië spendeert.
Ik heb mogen helpen met het vullen van de database van de nieuwe website. Dat was heel veel werk, maar heb ik met plezier gedaan. Daarna viel ik in een zwart gat, laat ik het zo maar zeggen. De bedoeling was, dat vooral fondsenwerving en het schrijven van een weekendverhaal deel zou uitmaken van mijn takenpakket.
Na een aantal mislukte pogingen daadwerkelijk personen en instanties over te halen donateur van de stichting te worden, besefte ik dat ik niet uit het goede hout gesneden ben om ‘de boer’ op te gaan. Ik was en ben geen salesman, iets wat toch nodig is om mensen over de streep te trekken.
Het andere deel van mijn takenpakket, het schijven van een weekendverhaal, maakte het voor mij wellicht nóg moeilijker. Ik ben immers nog nooit in Indonesië geweest en zie mij daar voorlopig niet naar toegaan ook. Ik vind dat een weekendverhaal slechts dan zin heeft als je daadwerkelijk de situatie daar kent.
Al met al zijn dat de redenen dat ik mij niet thuis voel in een organisatie waar ik niet kan brengen wat er van mij verwacht wordt. Immers, vrijwilliger ben je niet vrijblijvend is mijn mening. Als je ergens bestuurlijk aan deel wilt nemen, moet je dat ook waar maken en dat kon ik in mijn gevoel niet.
(Het bestuur bedankt Albert voor zijn inzet zeker omdat die inzet met veel moeite gepaard ging.)
Stichting Tileng steunt een aantal desa’s (dorpen) op het eiland Java in Indonesië, met de desa Tileng als speerpunt. De stichting heeft ten doel de verbetering van de leef- en woonsituatie, in de breedste zin van het woord, van deze desa’s. De stichting tracht haar doel met name te bereiken door het initiëren, begeleiden en financieren van projecten van de lokale bevolking. De ondersteuning is gericht op structurele hulp, bijvoorbeeld via onderwijs en via inkomen genererende projecten. Op dit moment richt de stichting zich op een drietal desa’s, te weten Imogiri, Baturraden en uiteraard Tileng.
Als u Stichting Tileng steunt, steunt u de bevolking van de desa’s met het realiseren van eigen projecten ter verbetering van hun woon- en leefomstandigheden. Uw bijdrage is van harte welkom.
Zo’n twee jaar geleden vroeg Ton Lange of ik, als burgemeester van Capelle aan den IJssel, beschermheer wilde worden van de Stichting Tileng. Ik hoefde daar niet lang over na te denken. In een Civil Society, waar mensen verantwoordelijkheid voor elkaar willen dragen en zich willen inzetten voor het welbevinden van hun medemens – dichtbij en veraf – is iedere vorm van hartelijke ondersteuning zeer welkom.
Ik waardeer het zeer dat mensen uit Capelle aan den IJssel en omgeving zich via Stichting Tileng inzetten voor de ontwikkeling van de dorpsgemeenschappen Tileng, Imogiri en Baturraden op Java. Mooi is het te zien en te lezen hoe onderwijsprojecten en projecten ter verbetering van de woon- en leefomstandigheden worden gerealiseerd en uitgevoerd. Met in onze ogen betrekkelijk weinig financiële middelen kan daar nog heel veel worden bereikt en het is overduidelijk dat die steun daar ook zeer wordt gewaardeerd. Niet alleen door de dorpsbewoners maar ook door de autoriteiten.
Mooi is het ook dat de Stichting Tileng door velen in ons land wordt ondersteund. En niet alleen door zeer gewaardeerde maar relatief onbekende gevers maar ook door –wat we noemen- bekende Nederlanders. En terecht. Stichting Tileng doet gewoon goed werk daar op Java en al het geld dat wordt ingezameld komt daar ook ten goede van de projecten.
Daarom ondersteun ik van harte Stichting Tileng. U ook?
