Tag: desa

REISVERSLAG: “JAVA & BALI 2011” Deel 2

Geschreven door Remco Lange op 9 maart 2012. Gepost in Weekendverhalen.

Een aantal donateurs van de stichting heeft mij gevraagd een verhaal te schrijven over mijn reis naar Java – Bali in 2011. Ik heb even geaarzeld maar dacht uiteindelijk: waarom eigenlijk niet? De basis van het verhaal wat u nu gaat lezen is de tekst van de voice-over van mij vakantiefilm met de titel “Java & Bali 2011”. Vandaag deel 2.

Garuda Wisnu Kencana Cultiral Park

We zijn nu in het cultuurpark in Selantan.

Het 240 hectare grote terrein van Garuda Wisnu Kencana is een verlaten kalksteengroeve en ligt op 25 minuten rijden ten zuiden van Kuta.

We zien de massieve, onvoltooide, standbeelden van de hindoe-god Vishnu en Garuda.

Eenmaal voltooid, zal het standbeeld Vishnu 479 meter hoog zijn en dat kan eigenlijk niet op Bali. Niets mag hoger zijn dan een palmboom, zo laten wij ons vertellen. Garuda’s hoofd en schouders staan op een lager platform.

Java

Baturraden

We zijn weer thuis bij Santos, Succi, Tika, Ridlo, Dimas en de vriend van Tika Agung thuis. Wil en ik zijn best trots op Santos en Succi en hoe zij vanaf onze eerste ontmoeting in 2001 in het leven staan en hard werken om boven de massa uit te komen.

Succi heeft het na jaren hard werken goed voor elkaar met haar toko en catering. Het is zeer hard werken, maar dan heb je ook wat.

Een deel van de inventaris van toko en keuken is gekocht met geld uit Nederland. Santos en Succi hebben buiten de stichting om ook veel fans.

Aardbeienplantage

We bezoeken een aardbeienveld in de buurt van Baturraden. Het telen van aardbeien kan alleen op deze hoogte. Goede temperatuur. Zelf aardbeien plukken. Van die hele grote. Ze zien er goed uit. Ze worden mooi verpakt om mee naar huis te nemen.

Baturraden Adventure Forest

Op uitnodiging van een aantal jonge mensen brengen we een bezoek aan het door hen opgezette Baturraden Adventure Forest. Zij zijn en worden geadviseerd door de twee vertegenwoordigers van Stichting Tileng in Indonesië, Tekad Santosa en Deskart Djatmiko.

Naast het werk voor de stichting houden die twee zich veel bezig met sociale activiteiten en proberen zij te zoeken naar oplossingen om voor iedereen een betere toekomst in Baturraden te kunnen realiseren.

Het bos ligt aan de voet van de berg Slamet en heeft een oppervlakte van 50 ha.

Het Baturraden Adventure Forest is opgezet om ecotoerisme met avontuurlijke jungletochten in Baturraden te bevorderen.

Het landschap van Baturraden is al beroemd, maar het heeft ook andere charmes, zoals de natuurlijke elementen: bergen, rivieren, bossen en mist.

In deze omgeving vindt men de verschillende vormen van “adventure”, het fysieke avontuur en het “inzichten-adventure” (een adventure voor de geest). Daarvoor zijn verschillende activiteiten te ondernemen: mountain -, en water-adventure, avontuur & eco-adventure. Met onder andere veel klim- en klautermogelijkheden in en rond de bomen. Met andere woorden, er is voor iedereen een avontuur te beleven.

Yogyakarta

We logeren nu een aantal dagen in het nieuwe Duta Garden hotel in Yogyakarta. Het verblijf om rust te krijgen voor we verder gaan naar de desa Imogiri, Tileng en dusun Manggung.

Gebied rond Merapi

We zijn nu in het gebied vlak onder de vulkaan Merapi, waar in 2010 een vulkaanuitbarsting is geweest met een heleboel schade tot gevolg.

De dikke lavastroom heeft met onwaarschijnlijk grote natuurkracht alles op zijn weg verwoest, verbrand of bedekt met een meters dikke lavalaag. Je kunt je er geen voorstelling van maken als je het niet hebt gezien. En wij hebben nu alleen maar het verschrikkelijke eindresultaat gezien.

De bewoners trekken, ook al stimuleert de Indonesische overheid dit niet, langzaam het gebied weer in.

Ze zijn op zoek naar wat ze vorig jaar noodgedwongen achter hebben moeten laten, naar iets bekends dat boven de lava uitsteekt.

Sommige mensen zijn weer begonnen met het bouwen van een onderkomen. Meestal met materiaal dat ter plaatse voorhanden is. Men maakt ook nu weer van de nood een deugd. De meters dikke lavazandlaag wordt afgegraven en per vrachtauto afgevoerd. Het zand wordt elders in de regio weer gebruikt voor de bouw en dergelijke.

Het is ons, zoals ook na de aardbeving in mei 2006, weer duidelijk geworden dat de mensen hier in Indonesië een enorme veerkracht hebben.

Men blijft met een lach en daadkracht doorgaan na iedere natuurramp. In het werkgebied van de stichting heeft men gelukkig nauwelijks tot geen last gehad van de asregens.

Op de meeste plaatsen ver van het getroffen gebied was de as na de regenperiode grotendeels weg, zo liet men ons weten.

Stranden tussen Baron en Ronkop

De laatste dagen van deze vakantie bezoeken we samen met Puri de stranden tussen Baron en Ronkop in het zuidwesten van Indonesië aan de Indische oceaan.

Plekken waar we nog niet eerder zijn geweest. Het verraste ons dat we daar niet eerder zijn geweest.

Vanaf het hoogste punt in deze streek werpen we een laatste blik op de Indische Oceaan. Het blijft altijd prachtig zo’n vergezicht.

Yogyakarta

Ter afsluiting van deze vakantie neuzen we rond in Yogyakarta Malioboro en zijn omgeving. Ook daar zijn de mensen weer druk bezig met het verzorgen van hun kostbare bezit. Ja, zijn haan moet er spik en span uitzien bij de volgende vormshow.

Straatmuzikanten zorgen voor een mooie afsluiting van onze vakantie “Java & Bali 2011”.

Ik hoop dat u hebt genoten van het reisverslag. Heeft nog vragen? Stel ze gerust. Mail dan naar lange@tileng.nl .

REISVERSLAG: “JAVA & BALI 2011” Deel 1

Geschreven door Remco Lange op 2 maart 2012. Gepost in Weekendverhalen.

Een aantal donateurs van de stichting heeft mij gevraagd een verhaal te schrijven over mijn reis naar Java – Bali in 2011. Ik heb even geaarzeld, maar dacht uiteindelijk: waarom eigenlijk niet? De basis van het verhaal wat u nu gaat lezen is de tekst van de voice-over van mij vakantiefilm met de titel “Java & Bali 2011”. Het verhaal zal ik in twee delen plaatsen.

Dit jaar brengen Wil (mijn vrouw) en ik een bezoek aan Java en het mystieke eiland Bali. We verdiepen ons op Bali in hoe men het “spirituele” vormgeeft in het dagelijks leven. We laten ons inspireren. We bezoeken tempels en geneeskrachtige bronnen.

We beginnen de reis op Java in Baturraden en op Bali in Sanur en maken van daaruit dagtochten naar de hoogtepunten in de omgeving. We sluiten onze reis af in Imogiri en Yogyakarta.

Baturraden

Laat in de avond komen we aan in Purwokerto en vandaar rijden we naar Baturraden waar de ontvangst – zoals gewoonlijk – weer zeer hartelijk is. De tweede dag gaan we eerst weer even de sfeer proeven door een wandeling te maken over de sawa’s. We zijn op pad met Santos, Iko, Tri en Tony in de directe omgeving van Baturraden Kemutug Lor.

We komen weer op plekken waar toeristen over het algemeen nog niet zijn geweest. Men is geïnteresseerd of de route ook geschikt zou zijn voor toeristen. Immers, Santos is – naast zijn werk voor Stichting Tileng – ook gids en altijd op zoek naar nieuwe mogelijkheden. Alleen de waterval lijkt wat dat betreft een kleine hindernis; die is moeilijk te bereiken en dus niet in de wandeling van een ieder op te nemen.

Na een lange dag hard werken sloffen de mensen door de sawa’s naar huis.

Schitterend, die rijstvelden. Baturraden Kemutug Lor doet niet onder voor Bali.

Sommige mensen zijn nog hard aan het werk en kunnen pas naar huis als ze alles in orde hebben.

Ja, ja, wij wassen onze auto, hij wast zijn buffels. Het is zijn kapitaal, waar hij dus zeer zuinig op is.

Na een flinke wandeling worden we beloond en komen we aan op een schitterende plek. Moeilijk om te komen,maar als beloning de stilte en het luisteren naar het vallende water. De volgende dagen gaan we zeker meer wandelingen maken.

Bali

Sanur

Santos (Tekad Santos),General Manager van Stichting Tileng Indonesia, en Succi, een van de twee Managers Finance Stichting Tileng Indonesia, werken heel hard voor de mensen in Baturraden en voor Stichting Tileng en verdienen het om eens verwend te worden. Zij gaan op onze eigen kosten met ons naar Bali, zodat Succi kan zien hoe de beelden in haar dromen in werkelijkheid zijn. Onze standplaats is Sanur, van waaruit we Bali verkennen. We bezoeken ook de plaatsen die bezocht zijn door het TROS-programma van Nada van Nie, “Op zoek naar geluk”. We genieten alle vier van deze week op dit mystieke eiland.

Pura Masceti

De eerste tempel (Pura) die wij bezoeken is Pura Masceti. Het eerste mystieke bezoek van Succi aan een tempel waar ze zoveel van had gedroomd. Ze voelt dan ook iets bijzonders als ze het complex op loopt. Het mag dan wel de minst bezochte en minst populaire tempel onder de 9 belangrijke tempels in Bali zijn, zo’n eerste ervaring doet je toch veel. Pura Masceti is gelegen in het zuidoosten van het eiland, op enkele kilometers van het dorp Gianjar. De zeetempel beschermt het eiland aan de zuidzijde.

Pura Titha Empul

Ten noorden van Ubud, op ongeveer 40 minuten rijden, vind je bij het dorp Tampak Siring het prachtige tempelcomplex Titha Empul (tempel van het heilige water).

De tempel is een replica van de oorspronkelijke tempel, maar daar merk je weinig van wanneer je er rondloopt. De oorspronkelijke tempel werd in de 10e eeuw gebouwd en is tot op de dag van vandaag een zeer belangrijke tempel voor fysieke en spirituele reiniging. Zo heb je er een waterbron met er omheen een aantal baden waar de Balinese bevolking zich wast om zich te reinigen. Bij deze natuurlijke bron zie je duidelijk het water uit de grond komen met de lichte zwaveldampen.

In het midden van het tempelcomplex heb je een plek waar de plaatselijke bevolking bidt. We zien de beroemde plek van uit het TROS-programma van Nada van Nie, “Op zoek naar geluk”. Vele bekende Nederlanders hebben hier in het water gestaan en het ritueel uitgevoerd.

Pura Taman Ayun

De Pura (tempel)Taman Ajun ligt in Mengwi en is gewijd aan de voorouders van de vorsten die tot 1892 over Mengwi heersten. Pura Taman Ajun is uit 1634 en is gelegen in een watertuin met aan drie zijden een gracht met lotusbloemen, te bereiken via de hoofdpoort (Kori agung) met een beeld van Sai. Er zijn diverse meru-torens die de bergen voorstellen, de plaats van de goden. De hoogste meru (rechtsachter) heeft elf verdiepingen en stelt de berg Gunung Batukau voor. Ook zijn er diverse paviljoens. Ook dit tempelcomplex heeft weer een verpletterende indruk gemaakt. Niet in de laatste plaats op Succi.

Pura Ulun Danu Bratan

De Pura Ulun Danu Bratan is een Balinese Pura, een hindoeïstische tempel op Bali. De Pura Ulun Danu Bratan ligt in het noordwesten van het eiland bij het Bratan-meer.

De tempel is gewijd aan de godin Dewi Danu, de godin van het water, meren en rivieren. Dit meer speelt een belangrijke rol in de irrigatie van de omgeving.

Het complex werd in 1633 gebouwd. Het is verdeeld over verschillende eilandjes. De Meru, met elf daken, is gewijd aan Shiva en zijn gemalin Parvati. Ook Boeddha (als reïncarnatie van Vishnu) heeft een plaats in de hindoeïstische godentempel.

Het Bratan-meer staat bekend als het “heilige bergmeer”, de omgeving is zeer vruchtbaar. Het ligt op 1200 meter hoogte en het klimaat is daardoor koel.

Alas Kedatan

Nu bezoeken we het heilige apenbos van Alas Kedatan in de buurt van Ubud. Hier kun je de apen voeren, onder begeleiding van een gids. De gids heb je echt nodig, want de apen kunnen nogal agressief zijn.

Met enige terughoudendheid durft mijn vrouw Wil een aap toch een pinda te geven. Het blijft oppassen geblazen!

Pura Tanah Lot

Ten westen van Denpassar ligt Pura Tanah Lot, de ‘slangen tempel’ en een Balinese tempel aan de westkust van Bali. Hij ligt in zee, boven op een rots.

Op het toegankelijke deel is een ‘grot’ met een magische bron. Alhoewel de tempel in de zee ligt, komt er zoetwater uit deze bron.

Tanah Lot is één van de drukst bezochte toeristische attracties en mooiste plekken op Bali, ondanks het feit dat er in 13 jaar veel is veranderd. Tegen zonsondergang stromen de vele terrassen met uitzicht op de tempel vol. Toch is de mystieke sfeer gebleven.

Ubud

Ubud is een plaats in het centrum van het eiland Bali en wordt beschouwd als cultureel centrum van het eiland. De naam is afgeleid van het Balinese woord ubad, dat medicijn betekent.

Ubud staat bekend om de traditionele hindoe-cultuur en is het ‘culturele hart van Bali’.

We blijven de eerste keer maar kort en gaan eten in het restaurant van de schoonvader van Iko’s broer. Iko (Deskart Djatmiko) is de Manager Backoffice Stichting Tileng Indonesia.

Het restaurant bevindt zich in een herbouwd antiek traditioneel Javaans dorpshuis: Warung Pulau Kelapa.

Ook brengen we een bezoek aan de collectie van 1.100 maskers en 4.000 poppen, die schoonvader beheert in mooie herbouwde antieke traditionele Javaanse dorpshuizen; de grootste collectie in Indonesië.

Volgende week deel 2 van het reisverslag “JAVA & BALI 2011”.

Bezoek aan Manggung

Geschreven door Remco Lange op 18 februari 2012. Gepost in Weekendverhalen.

Het management in Indonesië van Stichting Tileng bezoek elke maand de desa’s in het werkgebied van de stichting. Onlangs ontving het bestuur de rapportage van het bezoek in december 2011. Het bestuur wil een samenvatting daarvan met u delen.

“Op 18 en 19 december gingen we als management naar de desa Manggung. We ontmoetten daar een aantal vertegenwoordigers uit Manggung en Tileng, de heren Sukamto, Suwadi, Kamdi en Teguh Prasetyo.

In Manggung is het op dit moment regenseizoen. De situatie was anders dan een maand geleden. Alle bomen hebben bijna weer een groene kleur en zien er goed uit. De sapi’s (koeien) staan niet meer op rantsoen er is weer voldoende gras. De mensen hebben weer voldoende voorraad en in het bijzonder water voor dagelijks gezinsgebruik. De regen wordt via de dakafvoer in een grote tank opgevangen. Ook wordt het water gebruikt om een goed bad te nemen.

De sapi’s van Stichting Tileng krijgen nu gras uit het midden van de rijstvelden in de buurt van de desa. Men hoeft nu het gras niet meer van ver te halen. Deze situatie is goed voor de sapi’s, maar er moet snel een oplossing gevonden worden voor de voedselvoorziening in de droge seizoenen. Vandaar dat we de expert de heer Taswin van de rundveefokkerij uit Baturraden hadden meegenomen om samen met hem te bezien wat de mogelijkheden zijn in deze streek. Hij heeft veel ervaring met koeien in het algemeen. We hadden een interessante discussie, er werden veel vragen gesteld en deze werden gedetailleerd beantwoord.

Met een deel van de winst van de verkoop van sapi’s willen de mensen in Manggung meubels gaan kopen voor het coöperatiegebouw om een deel daarvan te gaan inrichten voor gemeenschappelijke medische zelfhulp faciliteiten (Posyandu) en een werkruimte. Ook is gediscussieerd over de voorbereiding van een concept inzake “revolving fund” dat zou moeten starten met geld dat aanwezig is uit opbrengsten van de buffelbank.

De tweede dag hebben we gesproken over de kleuterschool in de dusun Tileng. Een renovatieplan met tijdschema is besproken met het hoofd van de school. Op korte termijn zal een definitief voorstel bij het management van Stichting Tileng in Baturraden worden ingediend.”

Ik hoop met vorenstaande samenvatting een inkijk gegeven te hebben. Heeft u nog vragen? Stel ze gerust via info@tileng.nl . Aanvullende informatie wordt direct en volledig gegeven.

De mensen op Java

Geschreven door Remco Lange op 10 februari 2012. Gepost in Weekendverhalen.

Ik had aangekondigd om een aantal Tweets van Stichting Tileng uit te werken tot een verhaal. Bij deze weer een: “De mensen op Java doen het zelf en wij zoeken naar de centjes #StichtingTileng http://lnq.me/lIpeyq”

Stichting Tileng steunt een aantal desa’s (dorpen) op het eiland Java in Indonesië, met de desa Tileng als speerpunt. De stichting heeft ten doel de verbetering van de leef- en woonsituatie, in de breedste zin van het woord, van deze desa’s. De stichting tracht haar doel met name te bereiken door het initiëren, begeleiden en financieren van projecten van de lokale bevolking. De ondersteuning is gericht op structurele hulp, bijvoorbeeld via onderwijs en via inkomen genererende projecten. Op dit moment richt de stichting zich op een drietal desa’s, te weten Imogiri, Baturraden en uiteraard Tileng.

De stichting heeft daarbij een aantal unieke uitgangspunten:

projecten gericht op structurele verbeteringen; dit wordt vormgegeven door onder andere de bouw van woningen en scholen, het verstrekken van studiebeurzen en het ter beschikking stellen van koeien, waarmee men inkomen kan genereren;
eigen initiatief van de lokale bevolking; de lokale bevolking komt zelf met voorstellen en zal deze ook zelf moeten uitvoeren, waardoor er een groot draagvlak, en dus enthousiasme, voor de projecten ontstaat; Stichting Tileng zorgt voor de financiering;
bouwprojecten uitgevoerd door lokale partijen; op deze wijze snijdt het mes aan twee kanten: werk voor de lokale bevolking en de oplevering van nieuwbouw;
amper overheadkosten; alle ontvangen donaties worden voor 100% besteed aan de projecten op Java (beperkte overheadkosten in Nederland worden gedragen door vrijwilligers/sponsors);
100% transparant; alle informatie is beschikbaar op internet, terwijl alle vragen om aanvullende informatie direct en volledig worden beantwoord.

Geïnteresseerden kunnen alles over Stichting Tileng vinden op www.tileng.nl .

Scholen bouwen, en dan?

Geschreven door Remco Lange op 3 februari 2012. Gepost in Weekendverhalen.

Een van de uitgangspunten van Stichting Tileng is een duurzaam karakter van de projecten en wat is nou duurzamer dan het verbeteren van onderwijs?

Al jaren houdt de stichting zich dan ook bezig met het (her)bouwen van scholen. Veel scholen in Indonesië zijn niet gezond en niet veilig voor de leerlingen. Door het bouwen van nieuwe kleuter- en lagere scholen kunnen de kinderen van ‘onze’ dorpen zonder ongewenste gevolgen een opleiding genieten en daarna meehelpen aan de ontwikkelingen in hun regio.

Natuurlijk is het belangrijk dat de kinderen veilig naar school kunnen, maar daar wordt het onderwijs nog niet beter mee. Daarvoor moet meer gebeuren.

Stichting Tileng doet dat door de scholen te voorzien van leermiddelen, zoals bijvoorbeeld computers, en door het verstrekken van studiebeurzen.

Een belangrijk ander punt is de tijd en aandacht die het onderwijzend personeel aan de school kunnen geven. Dat is namelijk niet zo voor de hand liggend als het lijkt.

Veel leerkrachten in Indonesië worden betaald door de overheid. Ze krijgen daarvoor een salaris dat ze, naar lokale maatstaven, goed in staat stelt in hun levensonderhoud te voorzien. Nu zit er echter een addertje onder het gras. Er zijn per regio maar een gelimiteerd (en veel te laag) aantal overheidsfuncties voor leerkrachten beschikbaar. Wanneer scholen meer leerkrachten nodig hebben (en dat is dus altijd het geval), dan moeten de scholen die uit eigen middelen betalen. Deze leerkrachten krijgen daarom een beduidend lager salaris dan hun collega’s in overheidsdienst. Zij moeten daarom vaak naast het onderwijs een tweede baan hebben. Dat gaat uiteraard ten koste van de aandacht voor het onderwijs.

Stichting Tileng vult daarom al enkele jaren het salaris van een aantal van deze leerkrachten aan tot (bijna) het niveau van hun collega’s. Zij kunnen daardoor hun volledige aandacht aan het onderwijs geven. Ook kunnen zij zich verder scholen zodat hun kans op een overheidsaanstelling toeneemt. Recent hebben wij dit programma uitgebreid van 15 naar 37 onderwijzers en onderwijzeressen !

Aangezien 4 van de oorspronkelijke 15 inmiddels een overheidsaanstelling hebben betekent dat dus een uitbreiding met maar liefst 26 nieuwe leerkrachten.

Gemiddeld kost dat EUR 20 per leerkracht per maand. Voor ons een bescheiden bedrag, maar daar van groot belang.

Tot slot een tip: U kunt dit programma uiteraard ook sponsoren, zodat wij nog meer kunnen doen.

Studiebeurzen Baturraden sterk uitgebreid!

Geschreven door Remco Lange op 27 januari 2012. Gepost in Weekendverhalen.

Al meer dan 5 jaar verstrekt Stichting Tileng, met behulp van een aantal fantastische sponsors, studiebeurzen aan schoolkinderen in Baturraden. Deze studiebeurzen zijn met name bedoeld voor kinderen die goed kunnen leren, maar door gebrek aan geld het risico lopen van school gehaald te worden.

Teneinde dit mogelijk te maken zoeken wij continue naar personen of bedrijven die een leerling willen sponsoren en, afhankelijk van de beschikbare gelden, voegen wij nog een aantal leerlingen toe, die door Stichting Tileng uit algemene middelen worden bekostigd.

In het vorig schooljaar heeft Stichting Tileng in Baturraden 13 studiebeurzen verstrekt. Dit schooljaar is dat aantal uitgebreid naar maar liefst 22. Het aantal aanvragen is echter nog een veelvoud daarvan.

U begrijpt dat het principe eenvoudig is: hoe meer sponsors, hoe meer leerlingen wij kunnen helpen.

U kunt u altijd aanmelden voor sponsoring via vdjagt@tileng.nl. De kosten van een studiebeurs zijn, afhankelijk van het soort onderwijs, tussen de EUR 175 en EUR 500 per leerling per jaar. Onze vertegenwoordigers in Baturraden zorgen er voor dat het geld ook daadwerkelijk aan de studie wordt uitgegeven.

Om u een indruk te geven van de leerlingen, hierbij een foto en het profiel van een recent door ons aan het programma toegevoegde leerlinge.

Amelia Awit Septiani

Amelia is 14 jaar en zit in de 3^e klas van de middelbare school in Baturraden. Ze is een enthousiaste leerlinge met goede resultaten. Haar moeder is weduwe en verkoopt melk in Baturraden. De opbrengsten daarvan zijn sterk afhankelijk van het (wisselende) toerisme in de regio. Het gezin heeft het daardoor moeilijk.

Stichting Tileng heeft aan Amelia een studiebeurs van EUR 175 toegekend, waardoor ze weer een jaar verzekerd is van onderwijs.

Een uitgewerkte “Tweet”

Geschreven door Remco Lange op 11 november 2011. Gepost in Weekendverhalen.

Enkele weken terug heb ik aangekondigd om een paar Tweets van Stichting Tileng uit te werken tot een verhaal. Een van de Tweets, afgeleid van een oud Chinees gezegde, luidde: “Geef iemand een vis en hij heeft te eten. Leer iemand vissen en hij kan voor zich zelf zorgen.”

Aan dit kernachtige gezegde ontleent Stichting Tileng haar doelstelling, namelijk het bieden van mogelijkheden voor de inwoners van de desa’s Tileng, Imogiri en Baturraden om zelfstandig in hun levensonderhoud te kunnen voorzien. Een belangrijke pijler daarbij is toegankelijk onderwijs. Stichting Tileng biedt kinderen die goed kunnen leren, maar van wie de ouders onvoldoende financiële middelen hebben, via het project “scholarship” de mogelijkheid om na de kleuter- en basisschool verder te kunnen leren. In de eerste jaren van dit project lag het zwaartepunt op het basisonderwijs, maar omdat dat inmiddels door de overheid wordt gefinancierd richt het project zich nu op het vervolgonderwijs. De resultaten spreken voor zich.

Een van de eerste leerlingen heeft via het project haar opleiding tot arts kunnen voltooien en zij heeft zich inmiddels gespecialiseerd in de dermatologie.

Een ander voorbeeld betreft een jongeman die aan zijn laatste jaar bezig is op de technische school en die zich daarna als zelfstandig motorfietsmonteur wil gaan vestigen in een van de desa’s.

Ook is een van de leerlingen bezig aan haar eindstudie voor onderwijzeres in het basisonderwijs.

Voor allen geldt dat het hebben van een eigen inkomen bijdraagt aan een beter bestaan, niet in de laatste plaats doordat een deel van dat inkomen wordt gedeeld binnen het gezin waarin ze zijn opgegroeid. Op deze wijze kunnen jongere kinderen uit een gezin ook verder leren, terwijl dat eerder vrijwel onmogelijk was.

Een van de grote successen van Stichting Tileng is het project “Buffelbank” (zie “Het succes van Manggung” op 23 september 2011). Dit project heeft ons geleerd dat de handel met de sapi’s (buffels of koeien) voorziet in structurele inkomsten, waardoor de mensen voor zich zelf kunnen zorgen. De mensen zelf gaan nog een stapje verder door met een deel van hun inkomsten medebewoners, die dat nodig hebben, financieel bij te springen. https://www.tileng.nl/home/nieuws/het-succes-van-manggung/1353

Conclusie: het oude Chinese gezegde is voor Stichting Tileng een waarheid als een koe.

Geschreven door Remco Lange op 21 oktober 2011. Gepost in Weekendverhalen.

Onder de noemer “Krachtig Capelle” vond op donderdag 29 september 2011 in de raadszaal van Capelle aan den IJssel een werkbijeenkomst plaats over Welzijn Nieuwe stijl. De deelnemers aan deze bijeenkomst waren afkomstig uit de diverse organisaties die werkzaam zijn binnen het Capelse sociale domein. Ook ik als raadslid was daarbij aanwezig. Met Welzijn Nieuwe stijl wil het gemeentebestuur samen met de partners op het brede gebied van welzijn en zorg bepalen hoe in Capelle aan den IJssel de inzet en werkwijze binnen het sociale domein mogelijk aangepast kan worden.

Een van de belangrijkste uitgangspunten van het college is daarin het versterken van de eigen kracht van de Capellenaar. Dat wil zeggen dat Capellenaren zich zoveel mogelijk zelf en met behulp van hun sociale netwerken moeten zien te redden. Sommigen hebben daarbij een steuntje in de rug of intensievere hulp nodig. Het uiteindelijke doel van Welzijn Nieuwe stijl is dus een krachtiger Capellenaar, vandaar de benaming “Krachtig Capelle”.

Tijdens deze dag moest ik steeds denken aan de mensen in de desa’s in Indonesië. Stichting Tileng steunt immers de desa’s Tileng, Imogiri en Baturraden op midden Java in Indonesië, waarbij de eigen mogelijkheden van de bewoners met steun vanuit Nederland een oppepper krijgt. De vergelijking met Capelle aan den IJssel is dan vlug gemaakt. Ook Stichting Tileng gaat voor het versterken van de eigen kracht van de bewoners in de desa’s. Ook zij moeten zich zoveel mogelijk zelf en met behulp van hun desa-genoten zelf zien te redden. De projecten van Stichting Tileng bieden de bewoners van de desa’s daarbij een steuntje in de rug. De afgeronde projecten hebben inmiddels de eigen kracht van de betrokken bewoners bewezen, vandaar de term “krachtige desa’s”.

Het succes van Manggung

Geschreven door Remco Lange op 23 september 2011. Gepost in Weekendverhalen.

Enkele jaren geleden is Stichting Tileng op verzoek van de lokale bevolking gestart met de financiering van een zogenoemde “buffelbank”. Een buffelbank houdt in dat lokale boeren op een traditionele manier kunnen sparen voor hun eigen welvaart. Boeren in Indonesië sparen als vanouds niet bij een bank, maar door middel van vee. Het werkt als volgt: een boer verzorgt een of meer buffels van iemand anders (Stichting Tileng). De buffel wordt gedekt en het kalf is het eigendom van de verzorgende boer.

Deze traditionele vorm van kapitaalvermeerdering kost, zoals u zult begrijpen, nogal wat tijd. Met steun van buiten kunnen meer boeren meer buffels per persoon verzorgen, waardoor hun economische situatie sneller kan verbeteren.

Tijdens mijn verblijf afgelopen augustus in Manggung heb ik met eigen ogen kunnen zien en horen dat het starten van de buffelbank destijds een gouden greep is geweest. De veestapel is sindsdien alleen maar gegroeid, terwijl uit de verhalen van de lokale boeren blijkt dat zij er gaandeweg steeds een beetje beter van zijn geworden. Met de opbrengst uit de verkoop van een deel van het bij elkaar gespaarde vee zijn zij in staat gebleken hun levensstandaard zichtbaar te verhogen, onder meer door de aankoop van noodzakelijk vervoer (bromfiets) of van een lapje grond om gewassen te telen. Ook wordt er door sommigen geïnvesteerd in de verbetering van de directe woonomgeving. Al deze zichtbare verbeteringen in de dusun Manggung (onderdeel van desa Tileng) hebben een positief effect op de andere 15 dusuns die Tileng rijk is. De bevolking van Manggung is er trots op wat er tot nu toe is bereikt en wil graag dat hun buffelbank model kan zijn voor de andere dusuns en voor de twee andere desa’s die Stichting Tileng steunt, Baturraden en Imogiri. Het uitwisselen van kennis en ervaring tussen de diverse desa’s bij het op een goede en efficiënte wijze opzetten van een nieuwe buffelbank draagt immers bij aan het duurzaam verbeteren van de leef- en woonsituatie. Omgekeerd kan deze kennisuitwisseling leiden tot tot het overnemen van initiatieven uit Baturraden en Imogiri in Tileng.

Stichting Tileng is er trots op dat dankzij de financiële steun van sponsors en donateurs uit Nederland en met de onmisbare steun van de lokale bevolking én het lokale management zo veel goeds tot stand kan komen. Het succes van Manggung en de uitstraling daarvan op andere desa’s en dusuns maakt dat de behoefte om structurele hulp voor de verbetering van de leef- en woonomstandigheden onverminderd nodig en noodzakelijk is. De hulp van sponsors en donateurs blijft dan ook onontbeerlijk.

Model dusun Manggung

Geschreven door Remco Lange op 16 september 2011. Gepost in Weekendverhalen.

Op de dag dat we met de hele groep (het management Baturraden, onze vertegenwoordiger in Imogiri en ikzelf) in de dusun Manggung waren, hebben we weer positieve signalen ontvangen van de mensen van de dusuns. Immers de mensen van Manggung proberen uit alle macht een model-dusun te zijn voor de overige 15 dusuns in de desa Tileng.

Het blijft goed gaan met de “Buffelbank”; het is duidelijk dat door deze “bank” de levensomstandigheden zichtbaar verbeteren. Sommige mensen hebben bij verkoop van een of meerdere sapi’s met een deel van de winst, die voor hen bestemd is, al een stuk sawa en/of een brommer kunnen kopen. Ook de infrastructuur van de dusun verbetert zienderogen. De straten worden beter en zien er verzorgd uit. Juist die voorbeelden spreken de mensen in andere dusuns aan. Een goed resultaat van een kleine charitatieve instelling als de onze. Stichting Tileng neemt de tijd om projecten als deze op een duurzame manier uit te bouwen.

Het zijn weer ervaringen, die ook geëxporteerd kunnen worden naar de andere desa’s van de stichting: Imogiri en Baturraden. Andersom kunnen de 16 dusuns van de desa Tileng weer expertise importeren uit Imogiri en Baturraden. Daarom is ook afgesproken, dat een delegatie van de dusuns Tileng en Manggung op korte termijn een werkbezoek zal afleggen in Baturraden. Onderwerpen die dan aan de orde komen zijn het operationeel houden van een corporatie, scholarship, huizen en scholenbouw. Maar waar het vooral om zal gaan is hoe men in Baturraden de participatie van de bevolking stimuleert bij het realiseren van projecten in welke vorm dan ook. Immers in Baturraden worden projecten pas aangevraagd als er redelijk goed zicht is op participatie van de bevolking.

Ik hoop dat op deze wijze een soort kruisbestuiving gaat plaatsvinden waar een ieder profijt van heeft; zowel de bevolking als de stichting. De bevolking, omdat zij leert projecten, die bijdragen aan het duurzaam verbeteren van de leef- en woonsituatie, op een goede en efficiënte wijze op te zetten. En de stichting, omdat op deze wijze de tot nu toe verleende structurele hulp gecontinueerd kan worden.