Skip to main content

Tag: desa

Dichterbij: een kunstproject in woord en beeld

Geschreven door Remco Lange op . Gepost in Weekendverhalen.

Schrijven is observeren. Hoe meer verbinding met de essentie, des te makkelijker is het om de juiste woorden te vinden. Waarneming verschaft inspiratie.

Maar wat zien we nu eigenlijk als we zouden observeren in de desa’s waar Stichting Tileng actief is? Welke verhalenvinden we er? Wie zijn de mensen die er wonen? Hoe ziet het dagelijks leven eruit? Welke verandering heeft de komst van de stichting teweeg gebracht?

Om als schrijfster vanuit mijn hart te kunnen schrijven voor Stichting Tileng, is waarnemen een vereiste. Geen wonder dus dat er dit jaar een reis op het programma staat naar de desa’s waar Stichting Tileng actief is . Alleen zo kan ik met eigen ogen zien wat het werk van de stichting inhoudt. Ik ben namelijk net zo benieuwd als u. Wat mij brengt op het volgende: de observaties en ontmoetingen aldaar wil ik delen. Mijn ervaringen wil ik in woorden vangen, zodanig dat u het helemaal voor zich ziet. Op zo’n manier dat de wereld daar een stukje dichter bij de wereld hier gebracht wordt.

Ik vind het een mooie manier van schrijven: beelden vangen om te verbinden. In lijn daarmee heb ik dan ook het idee opgevat om een bundeling van mijn teksten vorm te geven in een boekje, dat zal bestaan uit korte observaties en interviews, afgewisseld door beelden.

Het boekje heeft als doel om met de verkoop ervan bekendheid en inkomsten te genereren ten behoeve van de stichting. Aangezien de vervaardiging van het boekje de stichting natuurlijk geen geld mag kosten, wil ik bij deze ook een oproep doen. Heeft u een drukkerij? Een uitgeverij? Contacten bij een van de twee? Weet u iemand die het papier zou kunnen sponsoren? Of de inkt?  Of kunt u op een andere wijze bijdragen aan dit project? Dan horen wij graag van u! U kunt contact opnemen met Eveline Bruijn: eveline@tileng.nl

Regen, dreigende aardverschuivingen (vervolg van 20 februari jl.)

Geschreven door Remco Lange op . Gepost in Weekendverhalen.

Op 20 februari schreef Remco Lange het krantenbericht dat ging over aardverschuivingen in het district Bulu die tijdens de regentijd steeds vaker voorkomen. Ook desa’s Tileng zou zijn getroffen.

Tijdens mijn afgelopen verblijf in Indonesië van 16 februari tot 9 maart jl. heb ik ter plekke onderzoek gedaan om te kunnen inventariseren wat er in ons werkgebied op dit terrein aan de hand is en heb ik in overleg met onze plaatselijke vertegenwoordigers (ter plaatse) bezien wat voor maatregelen er genomen zouden moeten worden.

Door mij is geconstateerd dat er in ons werkgebied binnen de desa Tileng geen sprake is geweest van aardverschuivingen. Bij navraag bleek het artikel te gaan over de omgeving van Solo. Omdat  Solo buiten ons werkgebied ligt, was verder onderzoek niet nodig.

Regen, dreigende aardverschuivingen

Geschreven door Remco Lange op . Gepost in Weekendverhalen.

Onlangs ontvingen wij een krantenbericht over de aardverschuivingen in het district Bulu die tijdens de regentijd steeds vaker voorkomen. Ook in de desa’s Tileng. De bevolking neemt daar traditionele maatregelen tegen. Die bestaan uit plaatsing van bamboe, om de aarde te verankeren. Het is een goed middel zegt het dorpshoofd. Het enige nadeel is dat de bamboe snel wegrot.

Het dorpshoofd van Senggang verklaart dat het risico van aardverschuivingen in Tileng en Panggah erg groot is. Er hebben sinds 2007 al een paar aardverschuivingen plaatsgevonden. Toen ging dat in Tileng ten koste van 7 woningen. Op dit moment lopen in Tileng 65 gezinnen en in Panggah 32 gezinnen het risico van een aardverschuiving.

De problemen met de aardverschuivingen zijn duidelijk een gevolg van de klimaatverandering. Ze komen op steeds grotere schaal voor en in steeds meer gebieden. De klimaatverandering gaat in Indonesië gepaard met meer regen in de regentijd en meer droogte in de droge tijd. Bovendien komen er de laatste jaren steeds vaker miniwervelstormen voor. Yogyakarta werd vorig jaar minstens twee keer door zo’n storm getroffen. De materiële schade is altijd aanzienlijk, omdat de kwaliteit van de gebouwen niet op dit natuurverschijnsel is berekend.

De ontbossing verergert de hogere regenval. De overstromingen die daarvan weer het gevolg zijn, worden elk jaar talrijker. De kranten in Indonesië schrijven er dagelijks over, maar de berichten zijn niet interessant genoeg voor de internationale pers, tenzij de tolweg naar de luchthaven in Jakarta een poos onbegaanbaar is.

De grotere wervelstormen die gewoonlijk een baan volgen over de Filippijnen, Japan en Noord Australië, worden sterker en komen dichterbij Indonesië. Het gevolg daarvan is dat de zeegang, vooral in de regentijd, vaak wekenlang te hoog is voor de traditionele schepen en boten. De ramp met de toch niet zo kleine veerboot twee weken geleden, die aan meer dan 200 mensen het leven kostte, is het gevolg van die hoge golven. Sindsdien zijn er nog meer schepen vergaan, maar ook dat nieuws haalt de krant niet.

Door dit bericht hebben zal de voorzitter tijdens zijn verblijf in Indonesië inventariseren wat er in ons werkgebied op dit terrein aan de hand is en in overleg met onze vertegenwoordigers ter plaatse bezien wat voor maatregelen er dienen te worden getroffen. Of voor de uitvoering van de noodzakelijke maatregelen een speciale actie opgezet dient te worden om de benodigde financiële middelen binnen te krijgen kan de stichting nu nog niet overzien.

We houden u op de hoogte. Maar mocht u alvast willen doneren dan nodigen wij daar van harte voor uit.

 

 

Verslag van onze reis naar Indonesië

Geschreven door Remco Lange op . Gepost in Weekendverhalen.

We vertrokken op zondag 27 juli 2008 met de voorzitter van Stichting Tileng en zijn vrouw van Amsterdam via Singapore naar Jakarta, het was daar wel even wennen aan de andere cultuur en het klimaat.

Via Bogor en Bandung kwamen we na een treinreis van 5 uur aan in de regio Banyumas en de desa Baturraden.

De ontvangst was zeer gastvrij. De familie Santosa kwam ons van de trein halen.

We hebben 7 schitterende dagen bij hun doorgebracht en de omgeving van Baturraden bekeken.

De heer T. Santosa, die een van de vertegenwoordiger is van Stichting Tileng in Baturraden, heeft ons alle projecten en mogelijke projecten voor de toekomst laten zien. Bij alle projecten werden we zeer gastvrij ontvangen. Aan alle mensen kon je merken dat ze erg blij zijn dat Stichting Tileng zoveel voor hen doet.

Ook hebben we de ingebruikname meegemaakt van een lagere school voor 115 leerlingen, waarbij wij ook gekleed moesten gaan in Javaanse klederdracht.

We werden bij deze plechtigheid persoonlijk begroet door de Bupati (een soort commissaris van de provincie) en hebben s’middags op zijn verzoek een bezoek gebracht aan zijn kantoor in Banyumas.

Na Baturraden zijn we vertrokken naar Imogiri waar we verbleven bij de heer P. Purwanto, die ook voor de Stichting Tileng werkt, en zijn familie, ook daar zijn wij zeer gastvrij ontvangen en hebben daar in totaal 9 dagen doorgebracht.

Ook daar hebben we verschillende projecten bezocht en ook de noodwoningen die daar gebouwd zijn na de aardbeving van 2006.

In de omgeving van Imogiri hebben we ook de bekende toeristische attracties bezocht.

In Manggung bezochten we de “Buffelbank” of wel de sapi’s die er allemaal goed verzorgd uitzien. Al met al hebben wij een schitterende vakantie gehad en hebben nu als donateurs van de stichting met eigen ogen gezien dat er al veel gedaan is en nog veel meer gedaan moet worden.

De mensen zijn er enorm dankbaar en komen ook zelf met goede ideeën van wat er verbeterd kan worden. Dus onzer alle financiële steun aan Stichting Tileng blijft nodig. Het wordt goed besteed dat geven wij u op een briefje.

Wij gaan zeker nog eens terug.

Baturraden

Geschreven door Remco Lange op . Gepost in Weekendverhalen.

Eerder schreef ik dat ik terug zou komen met verhaaltjes en foto’s over mijn belevenissen tijdens mijn laatste bezoek aan de desa’s van Stichting TiIeng. Ik begin met Baturraden. De ingebruikname van de lagere school. Ziet het er niet voortreffelijk deze school!

Naast het doorknippen van doorknippen van een lint, moest ook een kruik met rijst stuk gegooid worden.

Ook moest er van de Bupati en mij een voetafdrukgeplaatst worden als herinnering aan deze ingebruikname.

De kinderen vragen ook altijd de aandacht en willen van alles van Bapak (Pa) Ton weten over de stichting en Nederland.

In oktober 2008 is de school in zijn geheel gereed. Een prachtig resultaat om trost op te zijn.

Eerste kleuterschool in de desa Baturraden

Geschreven door Remco Lange op . Gepost in Video.

Voor ontwikkeling is de participatie nodig van diverse instanties, zoals die van de Stichting Tileng en de Stichting Woningpartners Baturraden — “Voor ontwikkeling is de participatie nodig van diverse instanties, zoals die van de Stichting Tileng en de Stichting Woningpartners” zei het Districtshoofd van Banyumas, HM Aris Setiono, donderdag 1 juni jongstleden bij de officiële ingebruikname van het gebouw van de kleuterschool in Karangsalam Baturraden, in aanwezigheid van Jim van de Kuil uit Nederland. De leider van het project, drs Iksan, legde uit dat de keuterschool financiële hulp ontving via de Stichting Tileng van Stichting Woningpartners van in totaal 38 miljoen Rupiah. Vrijwillige assistentie van de gemeenschap bestond uit het beschikbaar stellen van de grond, de aanleg van de omheining en arbeid voor een totaal bedrag van 48 miljoen Rupiah.

Als vertegenwoordiger van de Stichting Tileng, wees donateur Jim van de Kuil er op dat zowel de Stichting Tileng als de Stichting Woningpartners financiële steun verlenen ter verbetering van de leefomstandigheden, waartoe ook projecten voor de verbetering van schoolgebouwen kunnen worden gerekend.

Toespraak bij de opening in Baturraden

Geschreven door Remco Lange op . Gepost in Weekendverhalen.

Tijdens de ingebruikname van de lagere school in Baturraden op 4 augustus 2008 heb ik de volgende kleine toespraak gehouden.

“Geachte Bupati Banyumas, beste mensen van Baturraden. Apa kabar? (hoe gaat het met u?) Ik ben zeer blij hier weer bij jullie te zijn. Zeker nu ik ook deze prachtige school heb gezien. Het resultaat van een goede samenwerking tussen Stichting Tileng en de mensen van Baturraden, onder coördinatie van de Djatmiko en Tekad. Het is goed te horen dat er zoveel participatie is geweest van de ouders van leerlingen.

Ik kan u vertellen dat het bestuur van Stichting Tileng heeft gezegd dat er van de week geld zal worden overgemaakt naar Baturraden, zodat de school inclusief Mushola in zijn geheel kan worden afgemaakt. Zo kan de school in oktober helemaal klaar zijn.

Van de week zal duidelijk worden of het bestuur ook akkoord gaat met het nieuwe plan van de TK Anak2 Pertiwi in deze desa. Ik heb daar aan het bestuur per e-mail om gevraagd.

Ik nodig de Bupati Banyumas uit nog meer te gaan samenwerken met Stichting Tileng, zodat er nog meer mooie plannen in Baturraden gerealiseerd kunnen worden.

Ik ben graag bereid straks samen met de Bupati Banyumas symbolisch de koepel te plaatsen van de school Mushola. Tevens zal ik met de Bupati Banyumas een voetafdruk plaatsen om deze samenwerking verder te symboliseren. Ook zal ik met de Bupati met de kedil (kapot gooien aardewerkpot met rijst) de school inwijden in hoop dat het met de school goed zal gaan.

Beide handelingen om aan te geven dat er geen onderscheid is in mensen, wat voor geloof ze ook hebben. Ik weet dat er mensen in Nederland zijn die daar anders over denken, maar dat is een enkeling. Het is goed dat jullie dat weten. In Nederland mag men zeggen wat men vindt en denkt. Maar ik vind ook dat dat niet altijd kan, zeker als je daar mensen pijn mee doet. Maar houdt goed voor ogen, wij blijven vrienden, wat een individu in Nederland ook zegt of vindt.

Ik wil dan ook besluiten u nogmaals te bedanken en hoop nog veel van deze bijeenkomsten mee te maken in Baturraden.

Als laatste wil ik de vertegenwoordigers van Stichting Tileng en mijn vrienden, Tekad, Djatmiko, Suci en Tri bedanken voor het vele werk en het vertrouwen.

Salam, terima kasih. (gegroet en bedankt)”

 

Het was weer bijzonder daar in Indonesië

Geschreven door Remco Lange op . Gepost in Weekendverhalen.

Het was weer bijzonder in Indonesië. Zeker ook omdat er twee donateurs van de stichting meereisden naar de projecten.

De mensen, in elke desa, hebben hard gewerkt aan de projecten en er zijn weer bijzonderheden te melden.

Met deze bijdrage wil ik in het kort aangeven hoe de bezoeken aan de desa’s Baturraden, Imogiri en Tileng/Manggung zijn verlopen. De komende tijd kom ik daar met verhaaltjes en beelden, nog verder op terug.

Baturraden

In deze desa heb ik de lagere school in gebruik gegeven door middel van het doorknippen van een lint, het kapot gooien van een kruik met rijst en het zetten van een voetafdruk. Tevens heb ik samen met de Bupati Banyumas (te vergelijken met een commissaris van de provincie) symbolisch de koepel van de school Musola overhandigd aan de directeur. Deze koepel vormt met wat andere werkzaamheden het laatste gedeelte van de bouw. In oktober 2008 is de school dan in zijn geheel gereed. Een prachtig resultaat om trost op te zijn. Zeker als je te horen krijgt dat ze minder kosten hebben gemaakt dan begroot door efficiënter te werken en door financiële/arbeid participatie van de ouders van leerlingen.

Tijdens mijn verblijf in Indonesië heeft de stichting goedkeuring gegeven voor de bouw van een kleuterschool voor 90 leerlingen. Op korte termijn wordt met de bouw gestart, zodat daar a.s. oktober het eerste resultaat te zien is.

Imogiri

In Imogiri zijn na twee jaar nog steeds de gevolgen te zien van de aardbeving van mei 2006. Ook tijdens mijn verblijf was er weer een schok van 5,2 op de schaal van Richter. Je went er niet aan. Ook de mensen daar niet. Bij het minste trillinkje staan ze buiten. Het zal voorlopig wel zo blijven, denk ik.

Het is goed te zien dat de gebouwde noodwoningen aan een behoefte voldoen. Het blijft natuurlijk een noodoplossing. Afgesproken is dat deze maand nog wordt gestart met de bouw van een (model) permanente woning. Zo kan er een goede nacalculatie plaatsvinden en kan er ervaring worden opgedaan. Het is de bedoeling dat er op korte termijn meerdere woningen gebouwd gaan worden.

Van de goedgekeurde plannen van de 5 kleuterscholen kan gemeld worden dat er drie gereed zijn, één in aanbouw en één binnen een maand gereed is en dat daarna aan de vijfde kleuterschool wordt begonnen. Ook hier is goed werk verricht en is er geparticipeerd door de ouders.

Men heeft gevraagd ook hier het scholarship te mogen gaan invoeren naar het voorbeeld in Baturraden. Ze komen daarvoor binnenkort met een aanvraag voor de eerste leerlingen.

Tileng/Manggung

Het loopt geweldig met het “Buffelproject”. Zo goed zelfs dat de mensen in Manggung een 1ste, 2e en 6e prijs hebben gewonnen op een regionale sapi-keuring. Ik kom daar nog een keer op terug als ik de foto’s daarvan heb ontvangen.

Men heeft gevraagd, alvorens te beginnen met de andere 14 woongemeenschappen (dusun), eerst van Manggung een “model-dusun” te mogen maken, die als voorbeeld moet gaan dienen voor de andere. Naast de wijze van organiseren – en het gebruiken van de buffelbank voor sociale doeleinden – wil men een coöperatie opzetten. Dit voor de in- en verkoop van allerlei landbouwproducten. Zo kan het een en ander voor veel lagere kosten gerealiseerd worden. Ze zullen dan ook een aanvraag indienen voor een gebouwtje dat als onderdak moet gaan dienen voor de coöperatie.

Tevens hebben de mensen in Tileng/Manggung tijdens mijn verblijf het geld ontvangen voor de laatste 25 sapi’s voor deze twee dusuns.

In de komende tijd zal ik verslag doen van mijn verblijf in dat prachtige land en bij die fijne mensen. Ook zullen de meegereisde donateurs binnenkort met een weekendverhaal komen, waarin zij ingaan op hun belevenissen.

 

Dank voor uw financiële bijdrage

Geschreven door Remco Lange op . Gepost in Weekendverhalen.

Regelmatig kijk ik bij ‘onze sponsors’ op de site van Stichting Tileng ( www.tileng.nl ). Daar worden de laatste 25 nieuwe donateurs vermeld. En er staan daar altijd, voor mij, bekende namen tussen. Dat geeft mij een extra warm gevoel van binnen. Dank jullie wel, lieve familie en vrienden. En natuurlijk ook: dank jullie wel, lieve onbekenden! Mede dank zij jullie hebben de bewoners van de desa’s Imogiri, Baturraden en Tileng niet alleen een heden, maar ook een toekomst!

Kennismaken met Stichting Tileng en alle mensen die haar steunen?

Kom dan naar de Kumpulan 2008, 27 september 2008.

Reis naar Indonesië blijft bijzonder voor Ton Lange

Geschreven door Remco Lange op . Gepost in Weekendverhalen.

CAPELLE AAN DEN IJSSEL – Het is zijn achtste reis naar Indonesië. Maar voor Ton Lange blijft het speciaal om zijn drie pleeggezinnen op Java te bezoeken.

En natuurlijk de vorderingen op het Indonesische eiland te bekijken die dankzij zijn stichting Tileng zijn gemaakt.

“Deze keer kunnen we drie lagere scholen openen,” zegt de Capellenaar die zaterdag aan zijn reis naar Azië begon. “Eén in het dorp Baturraden en twee in Imogiri.” Vooral de scholen in dat laatste dorpje hebben voor Lange een emotionele waarde. Twee jaar geleden had de plaatselijke bevolking met hulp van de stichting een school gebouwd toen het noodlot toesloeg. “Ik werd gebeld dat de school af was. Een dag later weer de telefoon: een aardbeving had niets van het dorp overgelaten.”

Moeilijke momenten, maar ook een motivatie om onverzettelijk door te gaan met de hulp op Java. “De tranen liepen over mijn wangen. Moeilijk om zo’n tegenslag met woorden te beschrijven. Maar des te mooier is het dat we nu weer nieuwe mijlpalen hebben bereikt.”

Naast de bouw van de scholen, ontwerpt Lange ook noodwoningen. “In de drie dorpen die we ondersteunen, willen we die meer en meer gaan bouwen. Maar je moet oppassen met de verdeling van die huizen,” weet Lange. “We hebben daarom een plaatselijk management. Zij kunnen veel beter inschatten wie het huis het hardst nodig heeft. Het laatste dat je wilt, is onenigheid in het dorp. Daarom heb ik vanaf de oprichting van de stichting ook al gezegd dat de plaatselijke bevolking het werk moet doen. Wij scheppen alleen de mogelijkheden. Niets in het leven is meer waard dan de dankbaarheid die je voelt.”