Skip to main content

Tag: java

Baturraden

Na een reis van 35 uur (van Capelle aan den IJssel, via Amsterdam, Dubai en Jakarta naar Purwokerto) zijn we aangekomen in Baturraden bij onze vertegenwoordigers aldaar. Het was weer een geweldig onthaal.

De eerste paar dagen hebben we het rustig aangedaan bij Tekad Santos en zijn familie. Tekad Santos is de general manager van Stichting Tileng op Java.

Met hem heb ik een planning gemaakt om de lopende zaken door te nemen en een moment te kiezen om het handboek “Implementatie van beleid op lokaal niveau” door te nemen. Over het het handboek berichtte Eveline Bruijn u onlangs. Ook werd er een moment gepland om tot ondertekening van de nieuwe contracten te komen. Met deze contracten wordt officieel vastgelegd dat men gaat werken volgens de organisatiestructuur en de werkwijze zoals vastgelegd in het bovengenoemde handboek.

Ook is er aandacht besteed aan het gebruik van o.a. de “one pager”, de brochure en het registratieformulier voor ontvangen donaties hier op Java.
Dit formulier wordt door donateurs en toeristen na bezoek aan onze projecten ter plaatse ingevuld. Na invulling gaat het formulier naar ons hoofdkantoor in Nederland. Zo blijven we inzicht houden op de donaties ter plaatse en krijgen de gevers van het hoofdkantoor een bevestiging van de donatie. U ziet dat we ook in dit geval transparantie en betrouwbaarheid hoog in het vaandel hebben staan. Overigens kunnen de gevers het formulier – indien van toepassing – tevens gebruiken ten behoeve van hun aangifte inkomstenbelasting.

Ook is besproken wat wij van onze vertegenwoordigers verwachten met betrekking tot het afleggen van werkbezoeken aan de desa’s Tileng, Imogiri en Baturraden. Na elk werkbezoek, één keer per maand, zullen zij daarover moeten rapporteren. Zo wordt het bestuur in Nederland nog beter geïnformeerd over het reilen en zeilen van de projecten op Java.

Tijdens mijn aanwezigheid is er op het Stichting Tileng kantoor in Baturraden een permanente internetaansluiting geïnstalleerd. Hiermee bewerkstelligen wij een goede communicatie tussen het hoofdkantoor in Nederland en het lokale kantoor op Java. Daarbij komt nog dat onze vertegenwoordigers nu niet meer iedere keer naar een intercafé in de stad hoeven. Dat scheelt tijd en geld.

In de laatste week van mijn verblijf op Java zal ik met onze general manager een bezoek brengen aan de projectverantwoordelijke in Tileng en Imogiri. Ook daar zal het handboek  “Implementatie van beleid op lokaal niveau” worden doorgenomen. Hiermee wordt herbevestigd hoe de organisatie en de werkwijze van de stichting tot uiting komt.

Ik ga er vanuit u met het bovenstaande op de hoogte te hebben gehouden, zoals ik u beloofd had voor mijn vertrek naar Indonesië. Mocht u nog vragen of opmerkingen hebben schroom niet en stel deze via info@tileng.nl. Ook tijdens mijn verblijf in Indonesië krijg u daar antwoord op. Ook het bestuur in Nederland is paraat u te informeren.

Indien de communicatie middelen in het andere deel van Java mij de mogelijkheid geven u verder te informeren, dan zal ik dat zeker doen.

Verfrissend, helder en transparant; dat is Stichting Tileng.

Het is bijna weer zover

Het op de hoogte houden van onze donateurs van het wel en wee van de stichting is een van onze belangrijke pijlers. Binnenkort gaan mijn vrouw en ik, overigens op eigen kosten, (link bestedingsgarantie) weer naar Indonesië; al weer voor mij de tiende keer. Naast het bezoeken van de projecten van Stichting Tileng blijft het speciaal om onze drie privé pleeggezinnen in de desa’s Imogiri en Baturraden weer te zien. Dit doen we in de eerste twee weken van onze vakantie.

De rest van de tijd reizen we in andere delen van Indonesië. De gordel van Smaragd heeft zoveel mogelijkheden en er is veel te beleven. Mogelijk dat we in navolging van het TROS-programma van Nada van Nie, “Op zoek naar geluk”, Bali aan doen.

De afgelopen maanden is het Bestuur onder leiding van mede-bestuurslid Eveline Bruijn in samenwerking met de lokale vertegenwoordigers op Java bezig geweest met het maken van een handboek, getiteld “Implementatie van beleid op lokaal niveau”. In dit handboek worden de procedures op een heldere manier beschreven en ook wordt aangegeven wie waarvoor verantwoordelijk is bij het opzetten en financieren van projecten die dankzij de lokale initiatieven op Java door Stichting Tileng kunnen worden gerealiseerd. Het handboek draagt bij aan eenduidigheid, transparantie, effectiviteit en lokale implementatie van het beleid van Stichting Tileng. Hiermee wordt tevens de organisatie in Indonesië verder geformaliseerd.

Dit handboek zal ik tijdens mijn bezoek officieel overhandigen aan onze lokale vertegenwoordigers; en wel aan de General Manager Stichting Tileng Indonesia, die zetelt in de desa Baturraden. Ter bekrachtiging van het geheel worden er nieuwe overeenkomsten (contract General Manager en contract Manager BackOffice) getekend.

De stichting blijft zich verder professionaliseren om het werk waarvoor we staan goed te kunnen blijven uitvoeren. Kleinschaligheid en effectiviteit op lokaal niveau blijven daarbij te allen tijde gewaarborgd.

Ik zal trachten u tijdens mijn reis op de hoogte te houden van alle gebeurtenissen. Mocht dat door lokale omstandigheden niet lukken, dan gebeurt dat zeker als ik weer terug in Nederland ben.

Het is zondag en ………..

Terwijl het in Nederland in april en begin mei erg mooi weer was voor de tijd van het jaar, liet Santos, onze vertegenwoordiger op Java, ons weten dat het weer daar juist erg slecht was (veel regen).

Ondanks het mindere weer in Indonesië wordt er op Facebook melding van gemaakt dat donateurs met vrienden langs de verschillende projecten van de stichting zijn geweest en hun bewondering hebben uitgesproken voor wat er gepresteerd wordt door de mensen met behulp van financiële steun van Stichting Tileng. Zo liet men onder meer weten dat ontwikkelingswerk meer is dan het hebben van goede oneliners. Het gaat erom dat je daadwerkelijk aan de slag bent en aan de slag bent gegaan met het geld van sponsors en donateurs. Op deze manier kan de stichting haar bestedingsgarantie waar maken.

Ik ben het hiermee hartgrondig eens; ontwikkelingswerk is nu eenmaal geen kwestie van oneliners maar van daadwerkelijke actie.

Javaanse voor één nacht

Het jaar zit er zo goed als op. Een mooi moment om terug te blikken en af te sluiten. De voorbije weken heeft u meerdere kleine rapportages van mij kunnen lezen. Mijn reis naar de desa’s van Stichting Tileng had mij daartoe geïnspireerd. Welnu, het is tijd geworden voor een afsluitende rapportage over een ervaring die zowel feestelijk als indrukwekkend was.

Het was op een van de laatste dagen van mijn verblijf in Baturraden dat ik door Santos en Iko (de lokale vertegenwoordigers) uitgenodigd werd om een theatervoorstelling in de nabijgelegen stad (Purwokerto) bij te wonen, georganiseerd in het kader van de Dies Natalis van de plaatselijke universiteit. Hoewel ik het Javaans (de gebruikte taal) alles behalve machtig ben, vond ik het direct een leuk idee. Ik twijfelde geen moment en zegde toe. Twee dagen later zat ik op de voorste rij van het toneelstuk. In de buitenlucht én, als een echte Javaanse. En vooral dat laatste, was een hele ervaring. Mijn gehuurde outfit en de urenlange aandacht die besteed werd aan mijn haar en make-up maakten de transformatie dusdanig volmaakt dat ik even schrok toen ik mezelf in de spiegel zag. Onherkenbaar. Nog meer indruk maakte de ontvangst die ik vlak na arriveren kreeg. Ik moest en zou op de eerste rij plaatsnemen, met VIP’s naast me en allerlei lekkernijen voor me. Ik werd behandeld als een prinses. Ik genoot van het toneelstuk, dat van zoveel expressie getuigde dat mijn taalbarrière tot een minimum beperkt werd. En, ik verbaasde me over de enorme aandacht die ik kreeg. Waar ik mijn bewondering na afloop over wilde brengen aan de regisseur, acteurs en actrices, wilden zij plotseling met mij op de foto. Enigszins ongemakkelijk voelde het wel. En toch was het uiteindelijk vooral erg grensverleggend. Onherkenbaar een onbekende wereld betreden waar iedereen naar je kijkt, dat vormt je.

En toen ik voor het slapen gaan de tientallen speldjes, die mijn haarstuk op zijn plaats hielden, voorzichtig uit mijn haar haalde, voelde ik plotseling een golf van ware rijkdom. Mijn ervaringen in deze cultuur waren stuk voor stuk cadeaus gebleken. Het land dat in materiële zin ontvangt van de stichting die ik steun bleek mij in immateriële zin zoveel geven te hebben. Ik werd geprikkeld, geïnspireerd en uitgedaagd in mijn eigen zijn. Mijn wereldbeeld verbreedde en verrijkte zich.
Mijn ervaring was daar, op die avond, zo compleet, dat ik me alleen nog maar meer in wilde zetten voor Stichting Tileng. Ware rijkdom wil je delen. Deelt u volgend jaar ook in ware rijkdom? Steun Stichting Tileng!

Unieke veiling bij Lokal Heroz in Rotterdam

Als gevolg van een unieke samenwerking tussen The Letterfreak en LokalHeroz (de Rotterdamse ‘all inclusive store for men’) is enige tijd geleden de wedstrijd “Fotografeer Je Held” gelanceerd. Iedereen heeft zijn eigen held, die als (lichtend) voorbeeld voor hem of haar dient. Of dat nu een familielid, vriend(in), pop- of filmster is, een politicus of religieus leider; een held heeft vrijwel iedereen. Misschien zijn de mensen achter Stichting Tileng wel een held voor jou: de donateurs bijvoorbeeld of de vertegenwoordigers op Java die met veel inzet zorg dragen voor de uit te voeren projecten.

Hoe dan ook, de wedstrijd heeft een aantal mooie foto’s opgeleverd, kijk maar eens op de site van Regiostock.

Uit alle inzendingen zijn vijf winnaars gekozen. De werken van deze winnaars zijn inmiddels te bewonderen bij LokalHeroz aan de Oppert 294 in Rotterdam. De foto’s zijn afgedrukt op verschillende materialen, zoals canvas, spanframe en het zeer exclusieve dibond  met epoxy. Deze afdrukken zijn geleverd door The Letterfreak. De winnende foto’s zijn vanaf nu ook te bekijken op de site van The Letterfreak.

De beelden van de helden zullen op 17 december ter veiling worden aangeboden. Deze veiling zal gehouden worden in de winkel van LokalHeroz.

Om 17:00 uur zal de Rotterdamse Wethouder Alexandra van Huffelen de expositie officieel openen. Diezelfde avond zullen de prijswinnaars hun prijzen overhandigd krijgen. Zo gaat de nummer één met een Ipad naar huis. Deze Ipad wordt aangeboden door MCT Center uit Capelle aan den IJssel. De opbrengst van de verkochte stukken zal – na aftrek van de productiekosten – geschonken worden aan Stichting Tileng.

Iedereen is op 17 december van harte uitgenodigd!

TK PKK 36 Pajimatan, Girirejo, Imogiri

Zoals ik eerder schreef, zijn we na onze rondreis op Sumatra naar de desa Imogiri op Java gegaan. Imogiri maakt deel uit van het district Bantul en ligt ongeveer 15 kilometer ten zuiden van Yogyakarta.

Doordat de eindejaarsceremonie van de eerste door ons gebouwde kleuterschool was uitgesteld, kon ik als voorzitter van de stichting daarbij aanwezig zijn. De kinderen voerden in traditionele kledij diverse dansen uit en zongen versjes. Het programma duurde ruim twee uur. Aan het eind van de ceremonie reikte ik diploma’s uit aan de kinderen die de kleuterschool verlaten om na de vakantie naar de lagere school te gaan.

Ook van deze ceremonie zijn videobeelden gemaakt die ik u ook niet wil onthouden.

Klik hier voor de videobeelden.

Uit de videobeelden van de afgelopen weken hebt u een aardig beeld kunnen krijgen van het werk van Stichting Tileng op Java.

Stichting Tileng uit Nederland (her)bouwt scholen in Banyumas

Artikel in Bahasa Indonesia

ANTARA (een Indonesische nieuws radio) – Een stichting uit Nederland, Stichting Tileng Foundation Netherlands (Yayasan Tileng) heeft sommige scholen (her)bouwd in Baturraden, Regentschap Banyumas, Midden-Java. ,,De herbouw is al klaar en vandaag in gebruik gegeven,” zegt Tekad Santos van Paguyuban Masyarakat Pariwisata Baturraden (PMPB).

Verhaal 04-05-2012jTekad, die ook de coördinator is van Stichting Tileng in Baturraden regio Banyumas, zegt dat de (her)bouw van scholen het resultaat is van samenwerking tussen Stichting Tileng en PMPB.

Ongeveer 7 scholen in Baturraden zijn of moeten (her)bouwd worden, zegt hij, te weten Sekolah Dasar (Basisschool) Negeri 2 Pamijen,  SD Negeri Karangsalam, SD Negeri 1 Kemutug Lor, Taman Kanak-kanak (Kleuterschool) Pertiwi Pamijen, TK Pertiwi Karangsalam, PAUD Pamijen, en PAUD Karangsalam.

,,Dit is de tweede herbouw door Stichting Tileng voor scholen in Baturraden in 2009.” Vier scholen zijn met de volgende prioriteit voor (her)bouw in 2011 op de lijst: SD Negeri Karangmangu, SD Negeri Kebumen, SD Negeri 1 Kemutug Kidul, en SD Negeri 2 Kemutug Kidul.

,,Er zijn 29 scholen in Baturraden, waarvoor (her)bouw wordt voorgesteld, maar de hiervoor staande vier hebben prioriteit.”

Voorzitter van Stichting Tileng, Ton Lange, zegt dat (her)bouw of renovatie van verschillende scholen projecten van Stichting Tileng zijn, die worden ondersteund door donateurs en sponsors uit Nederland. “Zonder sponsors en participatie van burgers uit Baturraden, is het (her)bouwproject niet te realiseren”, al dus Lange.

Verhaal meubilar 2011,,Stichting Tileng zal meer projecten kunnen steunen als ook wordt bijgedragen door de landelijke en regionale overheid en door de burgemeester van Baturraden. Ik hoop dat dat in de toekomst zal gebeuren.”

Lange vertelt dat een bestuurslid van Stichting Tileng, Eveline Bruijn, in september 2010 naar de projecten komt kijken en materialen gaat verzamelen voor een te maken boek met titel “Stichting Tileng in Woord en Beeld”. Het boek zal, als het klaar is, worden verkocht en de winst gaat naar projecten van Stichting Tileng in Indonesië.

,,Bestuurslid Ellen Mierop komt in november aanstaande naar Baturraden. Zij en Eveline Bruijn hebben een Indische achtergrond.”

 

 

 

Afbeelding 486 alle 22-01-2011Lange hoopt nog veel projecten te kunnen realiseren in samenwerking van inwoners. Hij hoopt dat de Indonesische regering Stichting Tileng zal helpen om zo meer projecten te realiseren in Indonesië.

Bupati Banyumas Bapak Hagi drs Marjoko m.m., zegt dat hij zeer akkoord was gegaan met de projecten van Stichting Tileng in Baturraden. ,,Stichting Tileng heeft tweemaal scholen in Baturraden in 2009 – 2010 herbouwd. Wij wensen dat er meer hulp van Stichting Tileng komt en mogelijk ook van de Nederlandse regering”. Wel waarschuwde hij de burgers om niet teveel hoop te hebben buiten Stichting Tileng om.

Tien jaar Stichting Tileng: hoe een sneeuwbal rolde

Morgen is het zover. Dan zijn we jarig en bestaan precies tien jaar. Een gedenkwaardige dag voor een zeer gedenkwaardige stichting. Er is veel waargemaakt in de jaren die achter ons liggen. De ideeën en dromen van toen leidden tot concrete, zichtbare resultaten. Van huizen tot schoolgebouwen, van studiebeurzen tot een heuse buffelbank.

Het is mooi om te zien hoe het niet bleef bij persoonlijke dromen, maar hoe de ideeën zich – als gevolg van hard werken in teamverband – ontpopten tot een wezenlijke verbetering van de leefomstandigheden van talloze mensen op Java.

Wanneer het gaat over dergelijke verbeteringen zijn er altijd mensen die het hebben over de zogenaamde druppel op de gloeiende plaat. Mij doet het werk van Stichting Tileng eerder denken aan een sneeuwbal, die steeds maar groter wordt en dus ook in waarde en betekenis blijft groeien. Daar kan echt geen gloeiende plaat tegenop.

Het vieren van een jubileum is belangrijk. Zeker wanneer het gaat om een sneeuwbal. Sneeuwballen maken ons duidelijk waartoe dromen kunnen leiden: een begin van iets nieuws, van een betere wereld. Het werk van Stichting Tileng zou ons moeten inspireren. Om onze eigen dromen waar te maken, maar ook om het werk van de stichting te steunen. Twijfel niet. Leef je droom. En ondersteun die van Stichting Tileng. Al was het maar met een euro voor ieder jaar dat de stichting bestaat.

En: bij een jubileum hoort natuurlijk een feestje. Over precies drie maanden, op 18 september, zal ons jubileumfeestje plaatsvinden. Nadere informatie volgt. Hou deze jarige stichting dus in de gaten!

Nieuws uit Manggung: ‘Mau ke mana?’

In Manggung en omliggende dorpen is Stichting Tileng actief met een zelfregulerende ‘koeienbank’ en heeft het in voorgaande jaren verschillende kleuterscholen her- en verbouwd. De stichting wordt hier met Javaanse tongval steevast ‘stiktin’ genoemd. Ton Lange, voorzitter van de stichting, wordt hier omgevormd tot ‘Pak Ton’ of Mister Leng’. De vraag die ik dagelijks hoor als ik weer eens rond loop in het dorp is ‘Waar wil je naartoe? oftwel ‘Mau ke mana?’. Zo vaak komt er niet een vreemdeling langs en zeker niet eentje die langer blijft dan gebruikelijk. Mensen willen weten waar ik vandaan kom en nog belangrijker ‘ke mana’, waar ik naartoe ga. Al bijna een maand heb ik het voorrecht om in het dorp Manggung te verblijven.

Voordat ik in Manggung arriveerde heb ik een kleine week in Imogiri doorgebracht. Deze plaats is in 2006 hard getroffen door een aardbeving en heeft veel noodhulp gehad van binnen- en buitenlandse ontwikkelingsorganisaties. Inmiddels zijn deze ontwikkelingsorganisaties vertrokken uit Imogiri. De stichting onderscheidt zich juist door niet te vertrekken, maar samen met de mensen te bouwen aan een nieuwe toekomst. Vier permanente woningen zijn inmiddels klaar en mensen zijn in afwachting van de bouw van meer permanente woningen. Van de vijf kleuterscholen, ook ver- en herbouwd door de stichting, valt één kleuterschool extra op. Door zijn kleurrijke uitstraling en unieke locatie, aan de voet van de lange trap naar de graven van de ‘Sultans van Yogyakarta’, kunnen toeristen die Imogiri bezoeken haast niet om het schooltje heen. Een goede visitekaart voor de stichting dus.

Zoveel anders dan Imogiri is Manggung, dat in een zeer bergachtig gebied ligt waar het overgrote deel van de mensen ‘petani’, oftewel landbouwer is.  Mensen leven echt van- en met- hetgeen wat de natuur de mensen geeft. Dit is letterlijk terug te zien in de houding en het levensritme van de mensen. De mensen zijn erg gericht op hun land, hun vee en de sociaaleconomische conditie van hun dorp. De gesprekken van alle dag gaan hier dan ook altijd over. Mensen moeten overleven en kijken wat dat betreft niet heel ver vooruit. Door het houden van koeien hebben mensen iets meer zekerheid over hun inkomen. Dat inkomen schommelt erg en is voor het overgrote deel afhankelijk van oogsten, arbeid en de keuzes die de mensen maken. Ondanks de bestaande verschillen in inkomen en bezit heerst er een sterke sociale controle (o.a. door de vele sterke familiebanden) en de aanwezigheid van ‘gotong royong’ (‘wederzijdse hulp’).

De mensen zijn zeer te spreken over het koeienproject dat hier al 6 jaar draait. De toezichthouder van de koeienbank, bestaande uit bewoners van Manggung, ziet toe op een goede regulering en de in- en verkoop van koeien. De koeienbank voorziet in een grote behoefte en sluit goed aan bij de lokale economie en levensstijl. Over het algemeen worden koeien pas verkocht voor grote investeringen zoals het renoveren van huizen en het betalen van het schoolgeld van kinderen. Het ‘sparen’ in de vorm van het houden van koeien is dan ook gericht op de lange termijn. Er zijn ook mensen die een kleine veestapel proberen op te bouwen. Dit vereist in de eerste plaats ‘keberanian’ (moed). Daarnaast moeten mensen genoeg  fysieke en economische middelen hebben om een grote veestapel dagelijks te kunnen onderhouden. Verder vraagt dit om een mentaliteitsverandering, omdat mensen meer ruimte op hun land moeten vrijmaken voor grassoorten die nodig zijn om de koeien te kunnen voederen. Dit gaat op zijn beurt weer ten koste van de ruimte van de bestaande gewassen (dus minder oogst en opbrengsten op korte termijn).

Kortom, het blijkt niet eenvoudig te zijn om meer inkomen te genereren, maar met de oplevering van een coöperatiegebouw begin dit jaar moet dit in de toekomst steeds beter kunnen gaan. Het programma van de coöperatie is nog niet bekend. Duidelijkheid over welke koers het moet gaan varen is dan ook op korte termijn zeer nodig.

Als laatst wil ik nog zeggen dat ik nog nooit zo een gastvrijheid en vriendelijkheid heb meegemaakt als hier. Als ik bijna dagelijks naar het land ga om mee te kijken hoe men werkt en leeft, en zo nu en dan eens meehelp, dan doet men er alles aan om te zorgen dat ik niets te kort kom. Ik ga mee naar dorpsactiviteiten en ben al echt geworteld in het Javaanse dorpsleven.  Ik kan nu al zeggen dat deze mensen mijn hart gestolen hebben.

Bezoek aan de desa’s van Stichting Tileng

Binnenkort vertrek ik op eigen kosten weer voor een vakantie naar Indonesië. Aan het eind van mijn vakantie op Sumatra zal ik doorreizen naar Java en zal ik weer een bezoek brengen aan een aantal projecten van Stichting Tileng. In Baturraden zal ik twee lagere scholen in gebruik geven, in Imogiri wordt de vierde permanente woning (link verhaal van 7 mei a.s. Ton) in gebruik gegeven en in Manggung vindt de feestelijke oplevering plaats van het coöperatiegebouw (link verhaal van 28 mei a.s. Cees) van de buffelbank. Al deze projecten hebben wij kunnen financieren met donaties van onze donateurs en sponsors.

Tijdens mijn reis zal ik proberen al iets van mijn belevenissen in de desa’s te mailen aan de eindredactie van het nieuws, zodat u via de website op de hoogte kunt blijven.

Tijdens mijn verblijf op Java zal ik ook de bezoeken van onze bestuursleden Eveline de Bruijn en Ellen Mierop voorbereiden. Eveline zal op eigen kosten een bezoek brengen in het kader van het promotieproject “Dichterbij: een kunstproject in woord en beeld” . Ellen zal op eigen kosten een aantal projecten bezoeken tijdens haar vakantiereis naar Java en Bali.

De kosten van de 3 bezoeken komen, zoals u van ons gewend bent, niet ten laste van de financiële middelen van de stichting. Stichting Tileng streeft er immers naar de overheadkosten zo laag mogelijk te houden; zie ook: Bestedingsgarantie.

https://www.tileng.nl/index.php?page_id=1160 .

Zoals u leest worden door bestuursleden kosten nog moeite bespaart om met eigen ogen de projecten van de stichting te zien.