Skip to main content

Tag: java

Als ik deze foto uit 2006 weer zie

Geschreven door Remco Lange op . Gepost in Weekendverhalen.

Als ik mijn foto archief doorloop en onder andere deze foto weer voorbij zie komen, dan moet ik weer denken aan mijn bezoek met Remco Lange aan het getroffen aardbevingsgebied in 2006. Wat zag het er verschrikkelijk uit daar in de desa Imogiri. Gelukkig bleef onze andere desa’s deze ellende bespaard.

De situatie in Imogiri was in één woord verschrikkelijk. De schade was enorm en, wat nog belangrijker is, er zijn ook persoonlijke slachtoffers gevallen. De noodhulp was goed op gang gekomen, er was voldoende eten en drinken. De angst was echter groot, met name natuurlijk onder de kinderen, mede als gevolg van de regelmatig terugkerende naschokken. Ook onze vertegenwoordigers in het dorp waren zwaar getroffen. Hoewel de Indonesische overheid steun had toegezegd was in Imogiri met name ook onze hulp van groot belang. Nog niet alles is hersteld en het kost nog steeds veel tijd, geld en inzet.

Gelukkig hoeven de mensen in Imogiri niet meer in paniek naar buiten te vluchten en hoeven ze elkaar niet meer te waarschuwen met de bamboebel, het instrument dat ze gebruiken in geval van een noodsituatie. Ik hoop dat het zo blijft.

Ik heb nog steeds bewondering voor de mensen, wat hebben de mensen in Indonesië een veerkracht. Dat respect blijft altijd.

We zijn er nog niet en ik hoop dat onze sponsors en donateurs ons blijven steunen om de plannen van de mensen uit Imogiri, en uiteraard ook de andere desa’s, Tileng en Baturraden, te realiseren. Het credo blijft: Stichting Tileng steunt de desa’s, Steunt u Stichting Tileng?

 

(Foto: Carnero Mediadesign, Imogiri na aardbeving in 2006)

Tidak ber malas malasan (niet luieren)

Geschreven door Remco Lange op . Gepost in Weekendverhalen.

Het is weer een zondagmorgen met veel regen. Op Facebook lees je dan veel berichten over het houden van een pyjamadag. Mensen die schrijven dat zulk weer ze de gelegenheid geeft om lekker te luieren na een drukke werkweek. Gelijk hebben ze, zou je zo zeggen. Maar dat geld niet voor een ieder.

Als je als voornaamste taak “fundraising” (fondsen werven) hebt, dan ben je daar 24 uur per dag mee bezig. Ja, 24 uur per dag moet je alert zijn om direct te kunnen reageren op wat voorbij komt, als je denk dat daar mogelijk een donatie of sponsoring te halen is. Alles neerleggen waar je mee bezig bent en direct aan de slag gaan. Mailen of een brief schrijven, met als bijlage de “one pager” van de stichting.

Je hoop dan dat die persoon of instantie zal reageren. Ik vraag dan ook altijd om een reactie, wat deze dan ook zou mogen zijn. Je weet dan waar je aan toe bent en je blijft je niet afvragen of je actie resultaat zal hebben. Het is duidelijk dat je met dit soort werk met teleurstellingen  om moet kunnen gaan. Je weet ook dat je met vele in de zelfde “vijver” zit te vissen. Er zijn veel charitatieve instellingen als Stichting Tileng, die goed werk verrichten en ook geld nodig hebben om hun doelen te bereiken.

Dus het zal duidelijk zijn; voor mij op zondag tidak malas malas (niet luieren).

Maar denk niet dat dit gelezen moet worden als een klaagverhaaltje. Ik doe niets liever dan bezig zijn voor Stichting Tileng, ofwel de mensen in de desa’s Tileng, Imogiri en Baturraden op Java in Indonesië. 

Wat mij ook blijvend inspireert zijn de dankbare berichten van de mensen ter plekke. De geweldige resultaten die we daar, als Stichting Tileng (dankzij Nederlandse donaties), bereiken via de inzet en het doorzettingsvermogen van de mensen in de desa’s.

 

(Foto: Carnero Mediadesign, puinruimen in Imogiri na aardbeving in 2006. Tidak malas malas)

 

 

Kritische mensen

Geschreven door Remco Lange op . Gepost in Weekendverhalen.

Stichting Tileng heeft, zoals alle goede doelen, meer en meer te maken met steeds kritischer mensen. Donateurs en sponsors willen dat hun giften zorgvuldig worden besteed en dat onnodige risico’s worden vermeden, zoals Stichting Tileng doet. De stichting start niet met een project voordat het benodigde geld beschikbaar is. Voor de stichting is het essentieel dat we duidelijk moeten maken waarom we bestaan, waaraan we onze middelen besteden en met welk effect. Vertrouwen en transparantie zijn bij Stichting Tileng altijd de sleutelwoorden geweest.

Het stelt dan ook bijzondere eisen aan onze organisatie en aan onze verslaggeving.  Het is niet effectief om sponsors en donateurs te verwennen met een jaarverslag vol uitgebreide beschouwingen over het gevoerde beleid en de eigen organisatie. Ons inziens ziet een sponsor of donateur liever een helder en compacte uitleg over behaalde resultaten en effecten. Stichting Tileng doet dat zo concreet en transparant mogelijk via deze website in de vorm van verhalen en beelden.

Uiteindelijk mondt deze openheid uiteraard uit in de jaarverslagen, waarin opgenomen de financiële verantwoording. Maar ook hier draait het met name om de vraag: aan welke projecten is het geld besteed en wat is er mee bereikt?

Ik denk dan ook dat daarom geconstateerd kan worden dat het vertrouwen in onze charitatieve instelling steeds meer toeneemt en de stichting vaak te horen krijgt dat de donaties goed ingezet worden. De sponsors en donateurs weten bij ons precies waar hun geld naartoe gaat.

Het is goed dat mensen kritisch zijn, dat houdt je scherp. Vele mensen beschouwen het geven aan een goed doel als een plicht. Gelukkig dat die mensen er zijn. Zo kan Stichting Tileng haar mooie werk blijven uitvoeren. Wij voelen het als onze plicht dat zorgvuldig te doen.

Soms heb je iemand nodig

Geschreven door Remco Lange op . Gepost in Weekendverhalen.

Soms heb je gewoon iemand nodig die voor je gaat en die zorgt dat het goed komt. Om te zorgen dat het op termijn goed komt  met de mensen in de desa’s Tileng, Imogiri en Baturraden is in 2000 Stichting Tileng opgericht. Ja, soms hebben die mensen ons nodig. Nodig om hun leef- en woonsituatie, in de breedste zin van het woord, te verbeteren, omdat ze dat bepaalde project niet op eigen kracht kunnen realiseren. Dit doet de stichting door het initiëren, begeleiden en financieren van hun projecten.

Dat betekent niet dat de mensen uit de desa’s Tileng, Imogiri en Baturraden achterover kunnen of gaan leunen. Niets is minder waar. Bij elk project moeten ze zelf participeren in de vorm van arbeid of financiële bijdragen naar vermogen. De participatie zorg er voor dat het echt hun project is. Een project dat ze zelf moeten realiseren en vervolgens in goede staat houden.

Zo komen alle projecten tot stand die de stichting initieert, begeleidt en financiert. Over de resultaten kunt u lezen op deze site.

Ook Stichting Tileng heeft mensen nodig die voor de stichting gaan om zo te kunnen zorgen dat het goed komt in de desa’s. Het zal nog de nodige inspanning en tijd vergen voordat een ieder in de desa’s een goede leef- en woonsituatie heeft. We moeten de kinderen ook niet vergeten. Voor de kinderen blijft het verstrekken van studiebeurzen in het kader van het scholarshipproject zeer belangrijk. Als je kinderen laat studeren geeft dat een kans op een beter leven en een betere wereld.

Op dit moment hebben de mensen en kinderen uit de desa’s Tileng, Imogiri en Baturraden gewoon iemand nodig die voor ze gaat en zorgt dat het goed komt.

 

Zoek de verschillen ……….

Geschreven door Remco Lange op . Gepost in Weekendverhalen.

Twee afbeeldingen, twee spelende kinderen en twee glijbanen. Zo op het eerste gezicht lijken de plaatjes in essentie niet zo verschillend. Toch zijn er, buiten de plaatjes om, een hoop verschillen.

Het kind links is misschien net klaar met school voor die dag en gaat lekker spelen. Misschien is het weekend, misschien is het vakantie. Hoe dan ook, op korte termijn zal het kind links weer in de klas zitten en een hoop kunnen leren.  Na de kleuterklas zal ze in groep drie leren lezen en schrijven om vervolgens, na de groepen vier tot en met acht te hebben doorlopen, naar de middelbare school te gaan. Daar zal ze al snel moeten beslissen wat ze later wil worden omdat er een profiel moet worden gekozen dat aansluit bij de vervolgopleiding. Dit traject is voor een gemiddeld Nederlands kind vanzelfsprekend en er is keuze genoeg.

Het kind rechts woont in Indonesië. Voor hem is dit opleidingstraject niet vanzelfsprekend en is er minder keuze. Allereerst omdat er in Indonesië minder scholen zijn en de scholen die er zijn lang niet altijd in een staat verkeren waarin ze zouden moeten verkeren. Als je school  bijvoorbeeld geen goed dak heeft in de regen, ben je vanzelfsprekend minder gefocust op de les.

Daarnaast moeten je ouders wel genoeg geld hebben om je naar een school te sturen. Een lagere school lukt vaak wel, maar dan? Werken of doorleren? Doorleren geeft zicht op een betere toekomst, maar dan moet er wel geld zijn om door kunnen te leren. Als dat er niet is, houdt het op. Dan valt er ook niks te kiezen.

Met Stichting Tileng willen we de kinderen in Indonesië in de desa’s Tileng, Imogiri en Baturraden een betere toekomst geven. Dit willen we doen door, op initiatief van de lokale bevolking, bij te dragen aan structurele verbeteringen, zoals het bouwen van scholen en het bijdragen aan schoolgeld voor kinderen die anders geen onderwijs kunnen betalen. Op die manier kunnen kinderen naar school, goed onderwijs krijgen, een goede baan krijgen en zorgen dat hun kinderen naar school kunnen. Zo wordt de leefomstandigheid van families structureel verbeterd.

Om dit te kunnen blijven doen is er wel geld nodig. Een donatie is daarom zeer welkom. Alvast bedankt!

 

Verhalen verbinden

Geschreven door Remco Lange op . Gepost in Weekendverhalen.

Elke gemeenschap – dorp, team, gezin, organisatie, beroepsgroep – heeft zijn eigen veel vertelde gebeurtenissen. Zo ook Stichting Tileng en de mensen uit de desa’s Tileng, Imogiri en Baturraden op Java in Indonesië. Ze zorgen voor cohesie en spelen een rol in het leren van en met elkaar. Door verhalen dragen we inzicht en kennis over op een manier die natuurlijk en contextrijk is. Het moet niet gaan om een fictief of metaforische verhaal, maar om werkelijke gebeurtenissen. Het gaat niet om het officiële verhaal. Maar het gaat om de verhalen over en van de desa’s die Stichting Tileng steunt in het realiseren van hun projecten. Op die manier horen mensen over de ontwikkelingen van het werk van de stichting, de mensen in de desa’s en de maatschappij daar in Indonesië.

Verhalen delen is een krachtig en natuurlijke vorm om onze donateurs met de stichting blijvend te verbinden. Verhalen werken verbindend en integrerend. Verhalen van de stichting verbinden ook nog in andere zin. Tijdens het uitwisselen van verhalen over de stichting en de mensen in de desa’s gebeurt er meer dan het delen van informatie. Er gebeurt ook van alles in de relatie tussen de stichting die de verhalen vertelt en de donateurs, sponsors en de mensen die de verhalen lezen. Ze gaan de stichting met andere ogen zien en het vertrouwen groeit.

Met andere woorden, ik ben het er mee eens dat verhalen verbinden en ik zal ze dan ook blijven vertellen.

Ik ben tot dit verhaal gekomen na het lezen van het artikel van Dr. Saskia Tjepkema adviseur en onderzoeker verbonden aan Kessels & Smit een directeur van de FCE.

 

Helaas!!!

Geschreven door Remco Lange op . Gepost in Weekendverhalen.

AlbertVanBartPer 1 november heb ik mij teruggetrokken als bestuurslid van de Stichting Tileng.

De redenen daarvoor liggen in de privé-sfeer, welke ik graag nader wil verklaren.

Vorig jaar ben ik benaderd door de voorzitter van de stichting, Ton Lange, met het verzoek om te overwegen als bestuurslid deel te nemen in Stichting Tileng.

Zonder lang na te denken heb ik aan zijn verzoek voldaan. Immers, de stichting staat voor zoveel positieve zaken en het zittende bestuur is zo enthousiast dat het haast onmogelijk werd om ‘nee’ tegen Ton te zeggen.

Nog nooit had ik, in bestuurlijke zin, deelgenomen aan een organisatie die werkelijk al haar gelden aan het goede doel in Indonesië spendeert.

Ik heb mogen helpen met het vullen van de database van de nieuwe website. Dat was heel veel werk, maar heb ik met plezier gedaan. Daarna viel ik in een zwart gat, laat ik het zo maar zeggen. De bedoeling was, dat vooral fondsenwerving en het schrijven van een weekendverhaal deel zou uitmaken van mijn takenpakket.

Na een aantal mislukte pogingen daadwerkelijk personen en instanties over te halen donateur van de stichting te worden, besefte ik dat ik niet uit het goede hout gesneden ben om ‘de boer’ op te gaan. Ik was en ben geen salesman, iets wat toch nodig is om mensen over de streep te trekken.

Het andere deel van mijn takenpakket, het schijven van een weekendverhaal, maakte het voor mij wellicht nóg moeilijker. Ik ben immers nog nooit in Indonesië geweest en zie mij daar voorlopig niet naar toegaan ook. Ik vind dat een weekendverhaal slechts dan zin heeft als je daadwerkelijk de situatie daar kent.

Al met al zijn dat de redenen dat ik mij niet thuis voel in een organisatie waar ik niet kan brengen wat er van mij verwacht wordt. Immers, vrijwilliger ben je niet vrijblijvend is mijn mening. Als je ergens bestuurlijk aan deel wilt nemen, moet je dat ook waar maken en dat kon ik in mijn gevoel niet.

(Het bestuur bedankt Albert voor zijn inzet zeker omdat die inzet met veel moeite gepaard ging.)

Stichting Tileng steunt de desa’s, steunt u Stichting Tileng?

Geschreven door Remco Lange op . Gepost in Video.

Stichting Tileng steunt een aantal desa’s (dorpen) op het eiland Java in Indonesië, met de desa Tileng als speerpunt. De stichting heeft ten doel de verbetering van de leef- en woonsituatie, in de breedste zin van het woord, van deze desa’s. De stichting tracht haar doel met name te bereiken door het initiëren, begeleiden en financieren van projecten van de lokale bevolking. De ondersteuning is gericht op structurele hulp, bijvoorbeeld via onderwijs en via inkomen genererende projecten. Op dit moment richt de stichting zich op een drietal desa’s, te weten Imogiri, Baturraden en uiteraard Tileng.

Als u Stichting Tileng steunt, steunt u de bevolking van de desa’s met het realiseren van eigen projecten ter verbetering van hun woon- en leefomstandigheden. Uw bijdrage is van harte welkom.

De website van Stichting Tileng vandaag ……….

Geschreven door Remco Lange op . Gepost in Weekendverhalen.

De website van Stichting Tileng vandaag lijkt niet meer op die van gisteren. We kunnen het nu hebben over de nieuwe website van Stichting Tileng voor het komende decennium.

Bij een professionele organisatie is een website eigenlijk nooit af. Dankzij de inspanningen van Remco Lange, adviseur/vrijwilliger van Stichting Tileng, tevens eigenaar van Carnero Mediadesign en de lange tijd hosting-steun van Netvlies Internetdiensten te Breda, is Stichting Tileng met een nieuwe website de “lucht” in gegaan. Er kan nog meer dan voorheen en de oude verhalen staan er ook op. Door middel van rapportages, weekendverhalen, krantenknipsel, foto’s en ander beeldmateriaal is te zien wat Stichting Tileng, samen met haar donateurs en sponsors, in Tileng, Imogiri en Baturraden allemaal heeft bereikt en wat de bewoners van die desa’s nog zouden willen aanpakken.

De afgelopen periode is door het bestuur, hard gewerkt aan de nieuwe site. Er zijn diverse items aan de website toegevoegd en de site zal de komende tijd steeds aangevuld worden met nieuwe wetenswaardigheden en mogelijkheden.

Op verzoek van belangstellenden biedt Stichting Tileng haar sponsors en anderszins geïnteresseerden graag de gelegenheid om acte de présence te geven op de nieuwe website. Tegen een passende vergoeding is het mogelijk een advertentie, De website van Stichting Tileng vandaag ………., advertorial of link te plaatsen. Op deze wijze kunt u laten zien betrokken te zijn bij het werk van Stichting Tileng en gelijktijdig aandacht vragen voor uw eigen organisatie. Voor meer informatie en voor overleg over vormgeving en prijsstelling kunt u contact opnemen met de beheerder van de website Remco Lange van Carnero Mediadesign.

Dus houd de (nieuwe) website goed in de gaten. Wij wensen u veel lees- en kijkplezier toe!

 

Zo’n twee jaar geleden ……….

Geschreven door Remco Lange op . Gepost in Weekendverhalen.

Zo’n twee jaar geleden vroeg Ton Lange of ik, als burgemeester van Capelle aan den IJssel, beschermheer wilde worden van de Stichting Tileng. Ik hoefde daar niet lang over na te denken. In een Civil Society, waar mensen verantwoordelijkheid voor elkaar willen dragen en zich willen inzetten voor het welbevinden van hun medemens – dichtbij en veraf – is iedere vorm van hartelijke ondersteuning zeer welkom.

Ik waardeer het zeer dat mensen uit Capelle aan den IJssel en omgeving zich via Stichting Tileng inzetten voor de ontwikkeling van de dorpsgemeenschappen Tileng, Imogiri en Baturraden op Java. Mooi is het te zien en te lezen hoe onderwijsprojecten en projecten ter verbetering van de woon- en leefomstandigheden worden gerealiseerd en uitgevoerd. Met in onze ogen betrekkelijk weinig financiële middelen kan daar nog heel veel worden bereikt en het is overduidelijk dat die steun daar ook zeer wordt gewaardeerd. Niet alleen door de dorpsbewoners maar ook door de autoriteiten.

Mooi is het ook dat de Stichting Tileng door velen in ons land wordt ondersteund. En niet alleen door zeer gewaardeerde maar relatief onbekende gevers maar ook door –wat we noemen- bekende Nederlanders. En terecht. Stichting Tileng doet gewoon goed werk daar op Java en al het geld dat wordt ingezameld komt daar ook ten goede van de projecten.

Daarom ondersteun ik van harte Stichting Tileng. U ook?