Bouw Kleuterschool 4 te Imogiri
Bouw van een van de kleuterscholen na aardbeving.
Tag: aardbeving
Bezoek aan Indonesië (deel 3) – Imogiri
Het is onvermijdelijk. In Imogiri staat de aardbeving centraal. Na bijna tweeënhalf jaar zie je nog steeds puinhopen en gaten. Gelukkig zie je ook dat er heel veel is en wordt gebouwd. Niet alleen door ons, maar ook door anderen, en vooral ook door de mensen zelf. Wij hadden hierbij de indruk dat onze snelle reactie en bouwactiviteiten niet alleen direct huizen en scholen op heeft geleverd, maar ook mede een aanzet is geweest tot grote activiteit in de gemeenschap. Het bezoek aan al onze projecten, maar met name aan Imogiri heeft bij mij dan ook een zekere trots opgewekt voor wat we hebben bereikt, maar met name dankbaarheid dat ik daar een steentje aan heb mogen bijdragen.
Bij een wandeling langs een aantal van de 33 door ons gebouwde noodwoningen blijkt dat wij hiermee exact hebben bereikt wat onze bedoeling was. Een aantal is door de bewoners verbeterd en opgeknapt en nog steeds in gebruik als hoofdwoning. Een aantal wordt nu gebruikt als bijgebouw bij de inmiddels herbouwde originele woning. Een aantal is uitgebouwd of aan de oorspronkelijke woning gekoppeld. Kortom, het is geen statisch geheel, maar ‘onze’ noodwoningen zijn een dynamisch onderdeel geworden van de gemeenschap. Bij alle gesprekken met bewoners blijkt hoe belangrijk deze impuls voor het herstel van Imogiri is geweest.
Inmiddels is een aanzet gemaakt voor het bouwen van volwaardige woningen voor mensen die dat nog niet is gelukt en hierop ook nog geen uitzicht hebben. De eerste woning wordt deze maand opgeleverd en is bedoeld voor een gezin dat op dit moment in een tent woont. De foto’s zullen duidelijk maken dat dit weer een belangrijke voortzetting is van ons werk in Imogiri.
Uiteraard zijn alle woningen en noodwoningen ongelofelijk belangrijk voor Imogiri. Toch is het niet te voorkomen dat onze aandacht vooral uitgaat naar de kleuterscholen. Allereerst natuurlijk de school die wij zelf hadden gebouwd en na de aardbeving herbouwd, maar ook de 4 volgende kleuterscholen in diverse stadia van bouw. En dan wordt onze aandacht uiteraard getrokken door de scholen zelf, maar nog veel meer door de kinderen. Het zien van al die lachende gezichten is alleen al de reis naar Indonesië waard. Het plezier dat de kinderen hebben wanneer je ze bezoekt is een waar feest.
Wanneer wij op een dag, op weg naar een ander project, langs ‘onze’ kleuterschool lopen en muziek horen, kunnen we het niet laten en lopen even naar binnen. Vooral onze gevoelens bij het zien van de musicerende kleuters zijn niet te beschrijven. U zult het met de foto’s moeten doen.
Imogiri
In Imogiri zijn na twee jaar nog steeds de gevolgen zichtbaar van de aardbeving in mei 2006. Ook tijdens mijn verblijf afgelopen augustus 2008 was er weer een schok van 5,2 op de schaal van Richter. Je went er niet aan; ook de mensen daar niet. Bij het minste of geringste schokje staan ze buiten. Het zal voorlopig wel zo blijven, denk ik.
Het is goed te zien dat de door de stichting gefinancierde noodwoningen in een behoefte voorzien. Het blijft natuurlijk wel een noodoplossing. Afgesproken is dat in september 2008 al kan worden gestart met de bouw van een (model) permanente woning. Op deze wijze kan er een goede nacalculatie plaatsvinden en kan er ervaring worden opgedaan voor de bouw van meerdere permanente woningen, waarvoor naar verwachting over niet al te lange tijd aan aanvraag bij de stichting zal worden ingediend.
Van de goedgekeurde plannen van de 5 kleuterscholen kan gemeld worden dat er drie gereed zijn, er één in aanbouw is en dat er in oktober 2008 één zal worden opgeleverd. Daarna zal er worden begonnen met de vijfde kleuterschool. Ook hier is goed werk verricht, niet in de laatste plaats vanwege de participatie van de ouders van de leerlingen.
Tijdens mijn verblijf in Imogiri ben ik gevraagd of ook zij, net als in Baturraden, een aanvraag kunnen indienen voor de financiering van een aantal scholarships. Uiteraard heb ik dat aangemoedigd. Ik verwacht dan ook op korte termijn een aanvraag voor de eerste leerlingen.
Van Noodwoning naar Woning
Eerder schreef ik in een ander kader al iets over de aanvraag uit Imogiri voor het bouwen van permanente woningen. Deze woningen zouden gaande weg, als er voldoende financiële middelen zijn, de noodwoningen moeten gaan vervangen.
Op dit moment wordt er nog gesleuteld aan de plattegrond van deze woning. De plattegrond moet voldoen aan de manier van wonen in Indonesië. Daarbij hebben natuurlijk de toekomstige bewoners, de lokale bevolking, het laatste woord. Zij zijn immers die er in moeten gaan wonen. Op dit moment wordt ook uitgezocht waar de eerste (model)woning gebouwd kan worden. Daarbij moet duidelijk gekeken worden wie de eigenaar van de grond is. Veel grond wordt verhuurd of in bruikleen gegeven. Als de bewoner van het huis geen grondeigenaar is, zal er een soort van erfpachtovereenkomst moeten worden opgesteld.
Daarnaast zal ik tijdens mijn komende bezoek aan Imogiri met onze vertegenwoordigers moeten bezien hoe er een goed woningverdeelsysteem opgezet kan worden. Het moet natuurlijk niet een soort loterij worden, want dat brengt binnen zo’n gemeenschap alleen onrust met zich mee.
Zodra de plannen een definitieve vorm hebben aangenomen zullen wij u over dit interessante project berichten. Wij houden u op de hoogte!
De desa Imogiri
Tijdens de laatste bestuursvergadering zijn de volgende opleveringsrapporten besproken: Huis no.1 Projectrapport TK PKK Nogosari II Nawungan en TK PKK Pucung Kalidadap. Deze projecten, een woning en twee kleuterscholen, zijn gerealiseerd in het kader van de wederopbouw van de desa Imogiri ten gevolge van de aardbeving in 2006. Beiden zijn volgens de standaard procedure gereedgemeld en door het bestuur akkoord bevonden.
Tevens zijn besproken een tweetal aanvragen voor de herbouw van de kleuterscholen TK Gejayan en TK Karangtengah. Deze aanvragen zijn in principe akkoord bevonden. Alvorens het groene licht te geven dienen onze vertegenwoordigers in Imogiri eerst duidelijkheid te verschaffen hoe de eigendomsverhouding ligt van de grond waarop de schooltjes worden gebouwd.
Over de aanvraag van een Permanent huis, die gaandeweg de noodwoningen moeten gaan vervangen, zijn wat vraagtekens geplaatst bij de indeling van de plattegrond in relatie tot de manier van wonen in Indonesië. Hierover zijn ook vragen gesteld aan de vertegenwoordigers. Benadrukt wordt dat niet het bestuur, maar de lokale bevolking het laatste woord heeft in de indeling van de plattegrond.
Het zal u duidelijk zijn dat we nog lang niet klaar zijn met de wederopbouw c.q. op orde brengen van Imogiri dat zwaar getroffen is tijdens de aardbeving in 2006. De stichting gaat in ieder geval door met hulpverlening.
Nieuwe brochure
Wie kent hem niet; de zeer verzorgde (oude) brochure van de stichting? De ontwikkelingen binnen de stichting zijn echter van dien aard dat er gedacht moest worden aan een nieuwe brochure. Deze is er dan ook gekomen.
Naast de professionalisering van de (vrijwilligers-) organisatie, de nieuwe projecten en de wederopbouw in het door de aardbeving van 2006 getroffen gebied, was het na ruim 6 jaar stichting Tileng (en in totaal inmiddels 10 jaar veldwerk), noodzakelijk enkele zaken te updaten.
Zo ook heeft de stichting een nieuwe huisbankier, de Rabobank te Lochem. Het nieuwe bankrekeningnummer is 1237.98.965, ten name van Stichting Tileng te Capelle aan den IJssel.
Met deze nieuw brochure hopen wij de stichting nog meer voor het voetlicht te brengen en van een nog breder publiek. Wij hopen dan ook de komende periode nieuwe donateurs en/of sponsors te mogen verwelkomen.
Langs deze weg wil ik de bestuursleden, vrijwilligers en sponsors die dit mogelijk hebben gemaakt te bedanken. Dit zijn: Bram van der Weele, Cees van der Jagt, Jeannette Timmermans, Remco Lange en Jeroen Thoolen. Daarnaast wil ik niet ongenoemd laten mijn vrouw Wil. Zij maakt het mij mogelijk om dag en nacht (als dat nodig mocht zijn) voor de stichting actief te zijn. Bedankt mensen.
Noodwoningen Imogiri
Zoals u ongetwijfeld weet, zijn wij nu ongeveer een half jaar geleden begonnen met de financiering van de bouw van (nood)woningen in het door de aardbeving van 27 mei 2006 zwaar getroffen Imogiri.
Hoogste tijd dus voor een update.
Op dit moment zijn er al 44 woningen bij ons gereed gemeld. Op zich is dat al een getal waar we trots op mogen zijn. Naast de kille cijfers doet het ons echter ook bijzonder goed wanneer we zien hoe de reactie van de bewoners is op de woningen. Veel bewoners hebben hun nieuwe woning een persoonlijk tintje gegeven. De een door een apart kleurtje of het gebruik van iets afwijkende materialen en anderen door een eigen indeling te maken of er een tuintje bij aan te leggen. Kortom, iedereen voelt zich echt thuis in hun nieuwe verblijf. Gezien de aandacht die aan de inrichting en decoratie van de woningen wordt besteed kunnen wij ons dan ook niet aan de indruk onttrekken dat de bewoners hun nieuwe woning iets minder tijdelijk zien dan wij oorspronkelijk hadden bedoeld.
Een bijkomend positief effect van de bouw is de toename van economische activiteiten in de regio. Door gebruik te maken van lokale arbeid wordt er naast woonruimte ook inkomen gegenereerd. Zo is er een klein ‘prefab’-fabriekje opgezet, waarin de noodwoningen per drie stuks worden voorbereid. Verder is een lokale meubelmaker begonnen met het produceren van 
betaalbare meubels, zodat de woningen ook ingericht kunnen worden.
Buiten het feit dat wij uiteraard doorgaan met financiering van de bouw van woningen zolang dat nodig is, en zolang wij er de middelen voor hebben, zullen wij ook steun gaan geven aan die groep mensen die zelf al begonnen zijn, zelfstandig of met de hulp van de overheid, met de (her)bouw van een woning, maar die niet de middelen hebben om dit zelf te voltooien. Ons einddoel blijft om iedereen op een goede manier onder dak te brengen. Wij zijn dan ook iedereen die hieraan financieel heeft bijgedragen bijzonder dankbaar. Met name de steun die wij hebben gekregen van de Gemeente Capelle aan den IJssel kan hierbij niet voldoende worden benadrukt.
Nieuwjaarswens
Zoals vaste bezoekers van deze site weten ben ik afgelopen juli samen met mijn vader naar het door de aardbeving getroffen gebied op Java geweest. We hebben toen samen een bezoek gebracht aan Imogiri. Een emotioneel en zwaar bezoek. Simpelweg omdat je als je midden in de puinhopen staat, je verschrikkelijk machteloos voelt. Gelukkig nam het gevoel iets te moeten doen, snel de overhand.
Na inspectie van het dorp en verschillende gesprekken met bewoners, hebben we een gesprek gehad met vertegenwoordigers in het dorp. Samen met hen is besloten dat de beste hulp die op dat moment geboden kon worden, het bouwen van noodwoningen zou zijn. Het regenseizoen kwam er aan en dan hebben mensen een goed onderkomen nodig. Het is geweldig om samen met de mensen van Imogiri een plan te bedenken en tot een modelwoning te komen. Het is mooi als je na thuiskomst in Nederland te horen krijgt dat er al geld beschikbaar is om te starten met een aantal woningen. Nog mooier wordt het als je als stichting de beschikking krijgt over een geweldige hoeveelheid geld, geschonken door de gemeente Capelle aan den IJssel. Iedereen die een nieuw onderkomen nodig heeft kan er nu een krijgen.
Maar, het wordt pas echt onbeschrijfelijk als je tijdens je vakantie in december wederom in de gelegenheid bent om Imogiri te bezoeken. Onaangekondigd in het dorp binnen te komen en dan van de ene verbazing in de andere te vallen. Natuurlijk ligt er nog overal puin, al is het al een stuk minder dan in juli. En natuurlijk leven de mensen nog in angst omdat er nog regelmatig heftige schokken zijn. Zoals afgelopen week na de aardbeving in Taiwan. Ook dan staat Imogiri weer even op zijn grondvesten te schudden. Het is dan goed om te weten, dat tussen de puinhopen, wat eens woningen waren, een aantal tijdelijke woningen te zien zijn. Fier overeind of niets hen kan gebeuren. Ze zien er vrolijk uit, de bewoners maken er een paleisje van, met alles wat ze hebben, trots zijn ze op hun nieuwe “tijdelijke” woning.
Vierendertig stuks. Dat is waar de teller nu op staat. Iets wat we zonder sponsoren niet hadden kunnen bereiken. Daarbij is de inzet van de vertegenwoordigers van Stichting Tileng, van levensbelang. Zonder deze mensen hadden we dit niet waar kunnen maken.
Ik ben blij dat ik beide keren, deze bijzondere ervaringen mee heb mogen maken. Ik voel me daardoor ook zeer bevoorrecht, maar bovenal ben ik trots op wat deze kleine Nederlandse stichting voor elkaar heeft weten te krijgen. Ik hoop daarom ook van harte dat wij samen met u en hopelijk nog veel meer nieuwe donateurs en sponsoren, nog jarenlang mooie dingen mogen doen.
Langs deze weg wens ik iedereen die ook maar enigszins betrokken is bij Stichting Tileng een goed en mooi 2007.
Schoolmateriaal voor de kinderen
Tijdens het verblijf van onze vertegenwoordigers in het rampgebied in Imogiri is er een project “schoolmateriaal” gerealiseerd. Onze vertegenwoordigers, Puri Purwanto en Irian Renata Jatmoko, vroegen nieuw individueel schoolmateriaal te kopen voor de kinderen omdat de meeste persoonlijke spullen verloren zijn gegaan door de aardbeving. Omdat hier directe financiële hulp noodzakelijk was, heeft de stichting materiaal ter plaatse aangeschaft voor 159 leerlingen in dit deel van Imogiri. De leerlingen gingen namelijk op 17 juli jl. weer naar school. Op zondag 16 is het materiaal uitgedeeld.
PROJECT’S REPORT PHASE II “PROJECT TK IMOGIRI”
De tweede fase van het project TK (kleuterschool) is afgerond. Er zijn nieuwe muren met ijzeren hekken geplaatst en er zijn nieuwe scheidingwanden geplaatst tussen de klaslokalen, enz..
Schreven Renata Jatmiko en Puri Purwanto op 26 mei jl. Een dag voor de verschrikkelijke aardbeving die plaats heeft gevonden in Imogiri.
Echter het bezoek ter plaatse van onze voorzitter met zijn zoon wees uit dat de kleuterschool weer voor een deel herbouwd moet worden.
Op het eerste gezicht stond de kleuterschool trots tussen de puinhopen in Imogiri overeind, alsof er niets gebeurd was, maar schijn bedriegt. Bij nader onderzoek blijkt de school niet meer te gebruiken te zijn wegens instortingsgevaar; de buitenmuren staan weliswaar overeind, maar dat is dan ook het enige. De kinderen krijgen nu les in tenten naast de school. De school zal voor een deelmoeten worden afgebroken en opnieuw moeten worden opgebouwd. Ook de waterput dient opnieuw opgemetseld te worden.
De ijzeren hekken, die van groot belang zijn omdat de TK op een kleine heuvel ligt hoger dan de andere huizen naast de TK, zijn ook van de fundering losgeraakt. De muren en hekken waren bedoeld de spelende kinderen te beschermen zodat ze niet meer onverwacht naar beneden zouden vallen tijdens het spelen rond de TK.
De mensen Imogiri willen langs deze weg alle donateurs van Stichting Tileng bedanken voor hun steun in het verleden en de komende moeilijke tijd.
Dank u wel, terima kasih.