Skip to main content

Tag: Tileng

Weer een project afgerond ?

Geschreven door Remco Lange op . Gepost in Weekendverhalen.

Onlangs kregen we de eindrapportage inzake de bouw van het ‘Koperasi’ gebouw in Manggung, Tileng. De eerste reactie is dan altijd een gevoel van trots en blijheid omdat er weer een project kan worden opgeleverd.

En ook hier is er weer alle reden om trots te zijn. Het is een prima bouwwerk geworden en voor het eerst op eigen grond. De aankoop van de grond, het weer en het feit dat Manggung vrij afgelegen is, hebben er voor gezorgd dat de bouw iets langer heeft geduurd dan gebruikelijk, maar het resultaat mag er zijn.

Het gebouwtje bestaat uit twee ruimtes.

Rechts is het kantoor. Hier zal de administratie worden gevoerd over de coöperatie, inclusief de ‘buffelbank’.

Links ziet u de opslagruimte. Hier worden alle voorraden van de coöperatie opgeslagen, zoals centraal ingekocht voer en supplementen voor ‘onze’ koeien en bijvoorbeeld mest voor de landbouw, maar ook geproduceerde waren, zoals rijst, meel, eieren, etc.

Maar toch is deze oplevering anders. Wanneer er een huis of een school wordt opgeleverd dan weten wij precies hoe het gebruikt zal gaan worden. Deze Koperasi is echter helemaal nieuw. De mensen van Manggung zullen er aan moeten wennen en vanaf nu meer en meer samen moeten doen. Ze zullen moeten gaan ervaren dat gezamenlijk optreden ook voor ieder individueel voordelen biedt.

Vandaar het vraagteken in de titel van dit verhaal. Eigenlijk is dit project niet afgerond, maar begint het pas.

Uiteraard zullen wij de gang van zaken in de Koperasi nauwlettend in de gaten blijven houden.

Celeanum sponsort Tileng voor minstens 1250 euro

Geschreven door Remco Lange op . Gepost in Weekendverhalen.

De school, het gymnasium Celeanum, hield donderdag 15 april een sponsorloop. Het geld gaat naar Stichting Tileng.

Stichting Tileng is een organisatie die een aantal dorpen op het eiland Java steunt. De stichting heeft als doel de woon- en leefsituatie van deze dorpen te verbeteren.

De sponsorloop duurde een half uur. In deze tijd moesten alle deelnemers zoveel mogelijk rondjes van 500 meter rennen. Er waren ca. 80 deelnemers, van leerlingen tot docenten. Natuurlijk kwamen veel leerlingen supporten.

Net als de voorgaande jaren was de sponsorloop een groot succes. Het bedrag is nu al €1250,-, maar er wordt zeker meer verwacht. Het was een goede dag met een goed gevoel en een goede opbrengst voor de mensen in Tileng en voor ons.

3 luik

 

 

Inspiratie (3)

Geschreven door Remco Lange op . Gepost in Weekendverhalen.

Ton Lange, de voorzitter van Stichting Tileng, heb ik in 1994 leren kennen als een fantastische en bevlogen collega bij het Ministerie van VROM. Na terugkeer van zijn vakantie in 1997 uit Indonesië deed Ton uitvoerig verslag van zijn bezoek aan de desa Tileng. Ik had er nog nooit van gehoord en ik had ook geen idee waar het lag. Twee jaar later, na een volgend bezoek op Java, kwamen er meer verhalen los, niet alleen over de mooie natuur en de cultuur, maar ook over de leef- en woonomstandigheden van de bewoners in de desa Tileng. De vele foto’s en een video spraken boekdelen. Hij vertelde later dat hij tijdens zijn vakantie het plan had opgevat om in Nederland een stichting op te richten die mogelijk iets aan die omstandigheden zou kunnen doen; een stichting die het initiatief voor verbeterplannen bij de lokale bevolking legt.

Een penningmeester had hij al gevonden, nu nog een secretaris. In de loop van 2000 had hij mij over het idee van een stichting zo enthousiast gemaakt, dat ik het niet over mijn hart kon verkrijgen om niet tot het bestuur toe te treden. En zo kon de Stichting Tileng van start gaan.

Inmiddels zijn we 10 jaar verder. Als kleine stichting was het, zeker in het begin, heel moeilijk om je draai te vinden. Er zijn immers talloze goede doelen stichtingen die aan de weg timmeren om hun doel te promoten. Het mooie aan de Stichting Tileng vind ik nog steeds, dat niet wij in Nederland bepalen voor wat voor soort projecten er geld beschikbaar wordt gesteld, maar dat de lokale bevolking initiatieven ontwikkelt voor het realiseren van projecten waaraan behoefte is.

Alles wat er tot nu toe met geld uit Nederland via de Stichting Tileng is gerealiseerd en ook de manier waarop daarover met de lokale bevolking is gecommuniceerd, geeft mij inspiratie om mij te blijven inzetten als bestuurslid van deze stichting. Zonder de hulp van een vaste kring van donateurs kan dat echter niet.

Daarom herhaal ik met klem een van de motto’s van de stichting:

Volgende week volgt een bijdrage van het bestuurslid Ellen Mierop.

 

Inspiratie (1)

Geschreven door Remco Lange op . Gepost in Weekendverhalen.

Regelmatig stel ik mij de vraag wat me inspireert om me in te zetten voor Stichting Tileng. Het gaat mij daarbij om de vraag of ik mij werkelijk inzet en daarbij het beste van mezelf geef als voorzitter van Stichting Tileng.

Wat was nu de aanleiding, de vonk, die mij deed besluiten –  na een bezoek aan de desa Tileng en de dusun Manggung – om mij in te zetten voor de mensen op Java? Het waren, zo scheen het mij toe,  de erbarmelijke woon- en leefsituatie, de armoede, de gebrekkige onderwijs accommodaties en de veerkracht/blijheid van de mensen onder deze omstandigheden.

Je wilt als “rijke Nederlander” eigenlijk geen hulpverlener zijn. Liever wil je gezien worden als één van hen. Door de jaren heen is zo vriendschap en wederzijdse waardering ontstaan, ondanks het feit dat er werelden van verschil tussen zitten. In mijn beleving zou de wereld er zo anders uitzien wanneer meer mensen dat zouden doen. Samen angsten delen (aardbeving in Imogiri in mei 2006), samen huilen, samen uitspreken, hoe moeilijk het leven soms is, samen opbouwen. Juist die verbondenheid geeft mij de kracht om door te gaan.

Wat mij ook blijvend inspireert zijn de dankbare berichten van de mensen ter plekke. De geweldige resultaten die we daar, als Stichting Tileng (dankzij Nederlandse donaties), bereiken door de inzet en doorzettingsvermogen van de mensen zelf in de desa’s op Java.

Mijn voornaamste werk bestaat uit “fundraising”. Goede doelen hebben anno nu ook te maken met de economische recessie. Stichting Tileng gaat het ondanks alles redelijk, te meer omdat we tastbare resultaten laten zien. Dat, tenslotte inspireert mij des te meer om er nog harder voor de gaan.

Volgende week een bericht van penningmeester Cees van der Jagt.

Interesse in de stichting

Geschreven door Remco Lange op . Gepost in Weekendverhalen.

Voor een wandeling en een goed gesprek ga ik met mijn gast naar buiten, ook al is het wel wat guur in het Hitlandbos in Capelle aan den IJssel. Een heel verschil met het weer in de desa’s Tileng, Baturraden en Imogiri op Java, want daarover wil ik het hebben met mijn gast, die geïnteresseerd is in de stichting.

“Wat heb jij met de desa’s?”, vraagt de man. “Heel veel”, antwoord ik; “in 1997 gingen mijn vrouw en ik voor het eerst op bezoek bij ons pleegkind in dusun Manggung, een woongemeenschap in de desa Tileng. Ik sliep op de grond en mijn vrouw mocht in een bed slapen, samen met Ribut, ons pleegkind, en haar moeder. De volgende dag keken we rond in de desa en spraken met het dorpscomité. Ze hadden grote behoefte aan stenen woningen. Ik heb toen met de mensen van het dorp afgesproken dat zij plannen zouden maken en dat ik dan zou proberen te zorgen dat er geld voor zou komen. Op die manier zijn er vanaf toen drie nieuwe woningen gebouwd en zeven gerenoveerd.

Na verloop van tijd hebben we in 2000, samen met anderen, de Stichting Tileng opgericht, waarvan ik voorzitter werd. Bram van der Weele werd secretaris en Cees van der Jagt penningmeester.”

“Waarom voel je je zo betrokken bij Tileng?” vraagt de man. “Ik kan het niet verkroppen dat mensen onvrijwillig onder slechte omstandigheden moeten leven. Ik vind dat we er alles aan moet doen om hun situatie te verbeteren”.

Direct daarop stelt hij zijn volgende vraag: “wat doet de stichting nu precies?” Mijn antwoord: “De bewoners van de desa’s maken zelf een plan voor een bepaald project. Dat werken ze uit met hulp van onze plaatselijke  vertegenwoordigers op Java. Daarna sturen ze het op aan het bestuur van de stichting, dat het plan vervolgens beoordeelt. Als het wordt goedgekeurd, laat het bestuur de bewoners weten wanneer en in hoeveel fasen ze het geld voor het project kunnen verwachten en wanneer ze moeten rapporteren over het project. Ik ga zelf om de twee jaar naar Indonesië en dan besteed ik één week van mijn vakantie aan het bezoeken van de projecten.  Op die manier zijn er al kleuter- en lagere scholen gebouwd, leermiddelen gekocht, studiegelden van leerlingen en salarissen van onderwijzend personeel betaald. Ook loopt ons buffelproject nog steeds. Bij het buffelproject krijgt een familie een koe in bruikleen. Als de koe een kalf krijgt mag de familie dat houden, de koe gaat door naar een volgende familie. Ondertussen lopen er zo’n 125 koeien rond”.

De laatste vraag die mijn gast stelt is: “hoe komen jullie aan al dat geld?”, waarop ik vertel: “Tsja, we hebben in de bijna afgelopen 10 jaar veel donateurs voor onze stichting weten te interesseren. Ook mensen die eenmalig een bedrag overmaken en een paar royale sponsors weten het werk van de stichting inmiddels te waarderen door die waardering om te zetten in klinkende munt. De enige kosten, die de stichting aan overhead kwijt is, bestaan uit de jaarlijkse bijdrage voor inschrijving bij de Kamer van Koophandel en uit bankkosten.”

“Zo”, besluit mijn gast, “dat is heel mooi; je hebt me ervan overtuigd om sponsor van de Stichting Tileng te worden”

We doen het echt samen

Geschreven door Remco Lange op . Gepost in Weekendverhalen.

Een van de belangrijkste pijlers van Stichting Tileng is de nauwe samenwerking met de lokale bevolking. Zij moet de ideeën aandragen, de planning maken, het project uitvoeren, etc. Kortom, de bevolking moet er volledig achter staan; dat is – zo is onze ervaring, de beste garantie voor de kans op succes.

En aansprekend voorbeeld zijn de in Imogiri gebouwde noodwoningen na de aardbeving in 2006. Wij hebben er in samenwerking met de mensen daar ruim dertig gebouwd, die allemaal nog steeds worden gebruikt. Tijdens een van onze bezoeken de afgelopen tijd zagen we echter ook een noodwoning, die door een – ongetwijfeld – goedwillende hulporganisatie was gebouwd. Kennelijk was dit gebeurd zonder overleg met de lokale bevolking; door fout materiaalgebruik was deze woning zo onpraktisch dat hij nooit in gebruik is genomen.

Het verheugt ons dan ook altijd enorm,  wanneer er – naast de structurele samenwerking – spontaan hulp uit regio wordt aangeboden. Soms heeft dat de vorm van een financiële bijdrage of  zijn het vrijwilligers die komen helpen en in een ander geval zijn het materialen die ter beschikking worden gesteld. Zo bereikte ons kort geleden het bericht dat de lokale autoriteiten in Pamijen (onderdeel van Baturraden) 4 m3 hout ter beschikking heeft gesteld voor de bouw van een gebedsruimte bij de lagere school, waaraan de stichting op dit moment druk aan het bouwen is.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Uiteraard is het hout bijzonder welkom en zal het goed gebruikt worden, maar nog belangrijker is het zoveelste signaal dat het wel goed zit met de samenwerking tussen de stichting en de lokale bevolking.

 

Geschreven door Remco Lange op . Gepost in Weekendverhalen.

Zoals u inmiddels gewend bent, schrijf ik regelmatig korte stukjes over mijn wederwaardigheden in Indonesië. Dit keer gaat het over het contact met plaatselijke hoogwaardigheidsbekleders. Die contacten zijn nodig voor een geslaagde uitvoering van de door de lokale bevolking bij de Stichting Tileng aangemelde projecten.

Zo heb ik met onze plaatselijke vertegenwoordigers ook de Bupati, hoofd van de regio ( een soort functie zoals bij ons een commissaris van de Koningin), regio Banyumas waar Baturraden onder valt, bezocht. Een Bupati heeft veel aanzien en het is van belang dat hij zijn volledige medewerking en steun toezegt. Met de Bupati (op de foto rechts op de bank) hebben we veel contact en bespreken we de plannen van de inwoners van Baturraden. Dat doen we dan in het voormalige gouvernementsgebouw dat er nog hetzelfde uitziet als in de “Hollandse tijd”.

De band tussen de Bupati en Stichting Tileng is inmiddels zo goed dat hij ook aan ons vraagt om nieuw op te zetten toeristische attracties in de regio te beoordelen voordat ze operationeel worden. Met andere woorden, onze mening wordt zeer op prijs gesteld en dat schept een extra band.

Het bijzondere van deze bezoeken is dat wij die meestal in traditionele kledij doen. Dat wordt daar zeer op prijs gesteld, omdat je daarmee aangeeft een van hen te willen zijn. Het resultaat van dit alles is dat de Bupati Banyumas heeft toegezegd meer te gaan samenwerken met Stichting Tileng, zodat er nog meer mooie plannen in Baturraden gerealiseerd kunnen worden.

Aardbeving treft niet het werkgebied van Stichting Tileng

Geschreven door Remco Lange op . Gepost in Weekendverhalen.

De krachtige aardbeving op West-Java van afgelopen week heeft geen schade veroorzaakt in de desa’s Tileng, Imogiri en Baturraden. Deze melding kregen wij van onze vertegenwoordigers. In het Zuidwesten van Java, in de zwaar getroffen regio rond Cianjur, ongeveer 120 kilometer van de hoofdstad Jakarta en ver weg van onze dichtst bijgelegen desa Baturraden, lijkt de schade door de aardbeving gelukkig minder erg dan in eerste instantie werd gevreesd.

Het blijft natuurlijk altijd een ramp voor de mensen daar. Daar weet onze stichting alles van. We zij nu nog in Imogiri bezig de schade, die is ontstaan na de aardbeving in mei 2006, te herstellen.

Voor het geval wij uit ons werkgebied toch slecht nieuws ontvangen, laten wij u dat terstond weten

Twee vrienden

Geschreven door Remco Lange op . Gepost in Weekendverhalen.

Links op de foto staat Puri Purwanto en rechts staat Tekad Santos. Jaren geleden hebben ze elkaar beroepsmatig leren kennen; Puri rijdt toeristen rond, terwijl Tekad optreedt als gids. Ze zijn erg goed bevriend geraakt, omdat ze beiden inmiddels ook de Stichting Tileng vertegenwoordigen. Puri behartigt onze belangen in de desa’s Tileng en Imogiri en Tekad doet dat in de desa Baturraden.

Op een van onze eerste Indonesië-reizen, die mijn vrouw Wil en ik maakte, reed Puri ons naar Baturraden. Hij had ons afgezet bij het hotel en kwam ons de volgende dag weer ophalen voor een tocht met een gids. Na het eten gingen we samen wat wandelen en kwamen tegenover het hotel in contact met een Indonesiër die daar een kleine toko had. We raakten aan de praat. De man sprak redelijk goed Nederlands en vroeg of we de andere dag met hem als gids een wandeling in de omgeving wilden maken. We zeiden dat niet te kunnen afspreken, omdat onze chauffeur het een en ander zou regelen. Hij vroeg wie onze chauffeur dan wel was. Wij zeiden:”Puri”, waarop hij antwoordde dat hij zojuist een afspraak met Puri had gemaakt om zijn gasten te gidsen; die gasten waren wij.

We hebben de hele avond zitten praten en kwamen natuurlijk op het onderwerp Stichting Tileng en op het werk in de desa Tileng. Vanaf dat moment is alles in een stroomversnelling gekomen. Na een bezoek aan zijn huis is het gezin van Tekad ons pleeggezin geworden, zoals ook dat van Puri. Na deze ontmoeting is de stichting ook in Baturraden aan de slag gegaan.

Zo ziet u maar hoe een balletje kan rollen. In de afgelopen periode hebt u verhalen kunnen lezen van ons werk in Baturraden en Imogiri. Wij hopen nog lang in contact te blijven met onze pleegkinderen en ook op een goede samenwerking met onze lokale vertegenwoordigers. Naast Puri en Tekad worden de belangen van de Stichting Tileng ook nog behartigd door Deskart Jatmiko, bijgestaan door zijn vrouw Tri en de vrouw van Tekad Suci in Baturraden en door Sujatmiko, bijgestaan op afstand door Renata, in Tileng en Imogiri.

Als u wilt reageren op dit verhaal, mail mij dan via: lange@tileng.nl

Regen, dreigende aardverschuivingen (vervolg van 20 februari jl.)

Geschreven door Remco Lange op . Gepost in Weekendverhalen.

Op 20 februari schreef Remco Lange het krantenbericht dat ging over aardverschuivingen in het district Bulu die tijdens de regentijd steeds vaker voorkomen. Ook desa’s Tileng zou zijn getroffen.

Tijdens mijn afgelopen verblijf in Indonesië van 16 februari tot 9 maart jl. heb ik ter plekke onderzoek gedaan om te kunnen inventariseren wat er in ons werkgebied op dit terrein aan de hand is en heb ik in overleg met onze plaatselijke vertegenwoordigers (ter plaatse) bezien wat voor maatregelen er genomen zouden moeten worden.

Door mij is geconstateerd dat er in ons werkgebied binnen de desa Tileng geen sprake is geweest van aardverschuivingen. Bij navraag bleek het artikel te gaan over de omgeving van Solo. Omdat  Solo buiten ons werkgebied ligt, was verder onderzoek niet nodig.