Skip to main content

Tag: Tileng

Geef mensen geen vis

“Geef mensen geen vis, maar een hengel, zodat ze zelf kunnen vissen”. Nog steeds èèn van de twee motto’s van de Stichting Tileng, naast “Verbeter de wereld en start bij de kinderen”.

Met andere woorden, maak mensen niet afhankelijk, maar laat ze verantwoordelijkheid nemen voor hun eigen leven.

Zo gaat dat ook met het “Buffelproject” in Tileng en Manggung, twee van de zestien woongemeenschappen in de desa Tileng.

We hebben van  tevoren met hen afgesproken dat de koeien (sapi’s)  via een fokprogramma moesten gaan zorgen voor een economisch betere gezinssituatie. De op dit moment aanwezige koeien (85) zorgen daar nu ook voor in Tileng en in Manggung.

Binnenkort hopen wij, als we de herbouwprojecten in Imogiri op de rails hebben gezet, het groene licht te kunnen geven voor de aanschaf van koeien voor weer andere woongemeenschappen in de desa Tileng. Dat gebeurt zodra daar voldoende financiële middelen voor beschikbaar zijn.

Ook in die woongemeenschappen zal het motto van toepassing zijn:  “Geef mensen geen vis, maar een hengel, zodat ze zelf kunnen vissen. “

Wij houden u op de hoogte.

Stichting “Bersama” ondersteunt Tileng

Brochure 22-10- 2008 Buitenkant copyStichting “Bersama” ondersteunt Stichting Tileng reeds gedurende lange tijd. Zij doet dit omdat alle donaties volledig op de plaats komen waar de mensen het nodig hebben. Er wordt niet afgeroomd voor overhead/administratie e.d. dit in tegenstelling tot andere fondsen. De “Bersama-reizigers” worden, naar wens, ook rondgeleid op de desbetreffende projecten zodat zij een goed idee hebben wat er gedaan wordt met eventuele donaties; tevens krijgen zij een uitgebreide rondleiding in de kampong en desa zodat het contact met de bevolking optimaal is. Elke keer worden de reizigers ook uitgenodigd om thee of koffie te drinken bij de bevolking thuis. Daar direct contact met de bevolking ook één van onze doelstellingen is, is het fijn dat de samenwerking tussen beide stichtingen erg goed is.

Wij hopen dat veel reizigers gebruik maken van de contacten van de Stichting Tileng in Indonesië. Zo ontstaat er een goede mond op mond reclame voor de stichting.

Een glimlach van een kind dat een potlood of ballonnen krijgt is hartverwarmend.

Wij zijn blij dat wij mogen meehelpen aan een betere leefomgeving voor de mensen, in Tileng, Imogiri en Baturraden, de desa’s van Stichting Tileng.

Het gemak en het genoegen van de Stichting Tileng

Op mijn reis door Java werd ik op een gegeven moment rondgeleid richting een waterval. De meeste Javanen zijn contactrijk, vriendelijk en nieuwsgierig. Mijn rondleider was ook nog buitengewoon charmant. Hij liet me onderweg zijn huis zien. Ook vertelde hij me veel over de natuur en het leven dat hij leidde. Een pracht excursie in een aangename sfeer. Op de terugweg vertelde hij hoe moeilijk het was om het onderwijs te betalen. En hij wilde graag een cursus Engels doen om zo in de toeristenindustrie aan de slag te gaan en weer verder te komen. 50 euro was genoeg. Het scheelde een haar of ik had het gegeven. Dat zou nog eens rechtstreekse hulp zijn en dat voelt voor mij goed. Voor mij is dat veel prettiger dan geven via grote organisaties en er maar op vertrouwen dat het met je geld wel goed komt.

Maar het verhaal klopte net niet helemaal. Hij sprak immers al zo goed Engels.

Daarom ben ik blij met Tileng. Kennis van de plaatselijke situatie, overzichtelijk, voor mensen die het nodig hebben, geen mooie verhalen, maar wel echt helpen, met de voeten in de praktijk staan. Wat mij betreft gaan ze nog even door.

Een tijd van geven

Tegen het eind van het jaar is er vaak ook tijd voor wat bezinning. Of je wilt of niet, onbewust denk je terug aan wat er het afgelopen jaar allemaal gebeurd is. Alle ups en downs van het leven passeren dan de revue. Zaken, die je persoonlijk raken, en zaken die wat verder weg liggen. Zoals alle (natuur)rampen die in 2006 zijn geweest. En vervolgens bedenk je dan, wat voor cadeautjes je allemaal nog moet kopen en voor wie. Dit jaar doen we het anders. Dit jaar geen Sinterklaas-cadeautjes. Dat wil zeggen: het geld geven we wel uit, we storten het op de bankrekening van Stichting Tileng. Deze stichting zorgt er voor, dat al het geld wat gestort wordt, ook gebruikt wordt voor projecten in Tileng en omgeving. De kinderen van de desa hebben het harder nodig dan onze naasten. Misschien ook een ideetje voor u? Spendeer wat minder geld aan Sinterklaas- en/of Kerstcadeaus en stort de rest op bankrekeningnummer 64.45.17.824 t.n.v. Stichting Tileng, Capelle a/d IJssel  o.v.v. Sinterklaas/Kerst. Alle beetjes helpen en de bewoners zullen u er dankbaar voor zijn. Is dat geen mooie Kerstgedachte?

 

Kumpulan met familie en vrienden

Op zaterdag 16 september jl. heeft in het Indisch Cultureel Centrum “De Graanschuur” te Zoetermeer een zogenaamde kumpulan met familie en vrienden plaatsgevonden. Behalve bijkletsen en eten heeft er ook een optreden plaatsgevonden van Wouter Muller, ambassadeur van Stichting Tileng.

Tijdens deze middag is uitgebreid stil gestaan bij het werk van Stichting Tileng. Behalve dat Wouter Muller weer voor een spetterende en indrukwekkende voorstelling zorgde, vertelde hij ook over het vele en goede werk van Stichting Tileng en verwees verder naar de voorzitter van de stichting, Ton Lange, die ook aanwezig was. Er was veel belangstelling voor het informatiemateriaal dat Ton Lange bij zich had en ook de collectebus was niet onopgemerkt gebleven. De opbrengst is nog dezelfde avond overgemaakt en ik denk dat deze dag ook nieuwe donateurs heeft opgeleverd. En door de natuurrampen die ook een desa van Tileng hebben getroffen, is extra geld nodig voor de wederopbouw. Stichting Tileng helpt, maar kan niet zonder uw hulp. Stort daarom een bijdrage op rekeningnummer 64.45.17.824 en geef de bewoners van de desa’s een nieuwe kans!

Vanaf nu ook foto’s op de website van de laatste trip naar Indonesië

Hoe groot de schade is en wat Stichting Tileng kon doen in het getroffen gebied was vanuit Nederland lastig vast te stellen. Van de drie dorpen die de stichting op dit moment ondersteunt (Tileng, Imogiri en Baturraden) is er één, Imogiri, zwaar getroffen.

Op 6 juli jl. is, zoals u wellicht weet, de voorzitter van de stichting met zijn zoon Remco als vertegenwoordigers van de stichting vanuit Nederland naar Indonesië vertrokken. Gezamenlijk hebben zij vastgesteld wat de stichting voor de regio kan betekenen en zullen dat rapporteren aan o.a. de gemeente  Capelle aan den IJssel. Ook u zullen wij t.z.t. op de hoogte brengen.

Middels de website bent u van deze trip zoveel als mogelijk op de hoogte gehouden. Ter aanvulling hierop is nu de map “FOTOALBUMS” aangemaakt.

Vanaf nu kunt u ook beelden van de trip bekijken op de website. www.tileng.nl

Extra nieuwsbrief

Naar aanleiding van de aardbeving op zaterdagochtend 27 mei 2006, hebben wij een extra nieuwsbrief uitgebracht.

In de hoop u hiermee beter te kunnen informeren. Deze week zullen ook een aantal berichten van de mensen uit de regio aan de website toegevoegd worden.

De extra nieuwsbrief is te downloaden op www.tileng.nl.

De situatie in Indonesië

Ondanks de problemen die er logischerwijs zijn bij de communicatie met de getroffen gebieden krijgen wij nu een redelijk beeld van de situatie in de drie op dit moment door ons gesteunde dorpen. Hieronder volgt een kort overzicht:

Imogiri

De situatie in Imogiri is in één woord verschrikkelijk. De schade is enorm en, wat nog belangrijker is, er zijn ook persoonlijke slachtoffers gevallen. De noodhulp is goed op gang gekomen, er is voldoende eten en drinken. De angst is echter groot, met name natuurlijk onder de kinderen, mede als gevolg van de regelmatig terugkerende naschokken. Ook onze vertegenwoordigers in het dorp zijn zwaar getroffen. Hoewel de Indonesische overheid steun heeft toegezegd zal dus met name in Imogiri onze hulp hard nodig zijn. Herbouw en herstel van onderwijs en inkomen zal nog veel tijd, geld en inzet kosten.

Tileng

Tot onze grote opluchting valt de situatie in Tileng mee. Gezien de locatie van Tileng is dit een klein wonder. De materiële schade is beperkt, hoewel ook in Tileng de angst groot is. Onze vertegenwoordigers voor Tileng (via de Stichting YMA) zijn allen woonachtig in en om Yokyakarta en zijn er minder goed vanaf gekomen. Ons eerste aanspreekpunt Mursidi is getroffen door een muur en ligt in het ziekenhuis. Van diverse mensen van YMA zijn de huizen verloren gegaan. Desondanks is YMA al van start gegaan met het verlenen van hulp daar waar mogelijk.

Baturraden

Baturraden ligt volledig buiten het rampgebied. Het medeleven dat we van hen mogen ontvangen is echter hartverwarmend. Onze vertegenwoordiger aldaar is afgereisd naar Imogiri om te helpen en in Baturraden is een inzameling gehouden voor de herbouw. Voor ons het bewijs dat we een goed stel mensen om ons heen verzameld hebben.

We zijn van plan op korte termijn zelf naar het rampgebied te gaan, om vervolgens samen met de bewoners te kunnen bepalen wat wij voor hun kunnen betekenen. Zodra we meer weten houden we u uiteraard op de hoogte.

Bezoek aan Imogiri: Ongeloof

Vrijwel alle mensen slapen in tenten, niet alleen omdat de huizen ernstig zijn beschadigd of alsnog in kunnen storten, maar ook omdat men hier bang is voor de naschokken, die hier nog vrijwel dagelijks voorkomen. Ook deze naschokken brengen nog veel schade met zich mee.

Lopend door het dorp en pratend met de mensen, kunnen wij ons nog steeds niet voorstellen wat voor verschrikking zij mee hebben moeten maken. Morgen, 11 juli, gaan we samen met onze mensen hier, de projecten van Stichting Tileng bekijken. Aan de hand van deze bevindingen zullen wij in overleg met het team uit Imogiri en het team uit Baturraden, dat met ons is meegereisd om hun steentje bij te dragen, bekijken wat de stichting voor de bevolking kan betekenen.

Wij proberen u tijdens ons verblijf op de hoogte te houden. Helaas zal dit niet dagelijks gebeuren, internetten in Imogiri is niet mogelijk, we zijn aangewezen op internetcafes in Yogyakarta. Zodra wij in de gelegeheid zijn zullen we berichten plaatsen. Foto’s van de schade aan de projecten en de situatie in Imogiri zullen later aan deze berichten toegevoegd worden.

Imogiri: Hoop in puinhoop

Op 11 juli zijn we, zoals eerder geschreven, met onze mensen hier de projecten van Stichting Tileng in Imogiri wezen bekijken. Hoe meer we het rampgebied inliepen hoe triester het werd en hoe groter de puinhopen.

Naast wonen in tenten leven veel mensen onder een enkel dekzeil gespannen tussen een paar bamboepalen.

Het in 1998-1999 met geld van de stichting gerenoveerde huis is voor een deel ingestort. Dak, plafond en een deel van de entree zijn naar beneden gekomen. Ook zijn binnenmuren en een keermuur gescheurd. Dit huis zal voor een deel herbouwd moeten worden. Gelukkig zijn de bewoners er heelhuids van afgekomen.

Er zijn nog steeds naschokken. Afgelopen twee nachten hebben er drie plaatsgevonden.

Trost tussen de puinhopen staat de kleuterschool van de stichting overeind, als of er niets gebeurd is. Maar schijn bedriegt. Bij nader onderzoek blijkt de school niet meer in gebruik te zijn. Te gevaarlijk. De kinderen krijgen nu les in geïmproviseerde tenten naast het schooltje.

Door en door gescheurde buitenmuren, alle binnenmuren staan los en de dakspanten hebben geen verbinding meer met de buitenmuren. Dit betekent een deel afbreken en opnieuw opbouwen. Ook de waterput dient opnieuw opgemetseld te worden.

Tijdens de wandeling door het dorp, rees de vraag of de stichting iets voor de bewoners kan betekenen. In nauw overleg met de bevolking zijn we tot het volgende plan gekomen. De bewoners die alles kwijt zijn en in de meest slechte omstandigheden leven, zijn het meest geholpen bij de bouw van een noodwoning. De noodwoning zal op een plaats op de huidige fundatie gebouwd worden. Hierdoor kan men, indien men het geld voor de herbouw bij elkaar heeft, beginnen met de herbouw van de oude woning. De bouw zal om de noodwoning heen plaatsvinden. De noodwoningen hebben een totale oppervlakte van 28 m2 (wonen slapen 24 m2 en zullen gemaakt worden van gevlochten bamboematten. Deze bamboematten bieden de beste bescherming tegen de hevige regen van het komende regenseizoen. Daarnaast hebben de mensen de garantie dat een noodwoning van bamboematten 3 tot 4 jaar mee gaat. Op advies van de stichting wordt aan de woning een mandi (simpele wasgelegenheid van 4 m2) gebouwd, zodat de bewoners van de noodwoningen een goede sanitaire voorziening hebben.

Voor de herbouw van de oude woning, hopen de mensen op de toegezegde bijdrage van de Indonesische regering.

Om de wensen van de bewoners aan te horen en de uitvoeringsmogelijkheden te bezien hebben we een bijeenkomst georganiseerd met de bewoners. Al pratend hebben we een noodwoning ontworpen. Na akkoord hebben we afspraken gemaakt over de te kopen materialen voor het maken van een (model) noodwoning op kosten van de stichting. Wij zullen van de bouw een fotorapportage maken. Deze rapportage zal ook onderdeel gaan uitmaken van de aanvraag richting de gemeente Capelle aan den IJssel in de hoop dat deze kosten ten laste mogen worden gebracht van het door de gemeenteraad gereserveerde bedrag voor herbouw van stichtingsprojecten in het rampgebied.

Een andere bij de stichting bekende woning is totaal ingestort en zal in zijn geheel herbouwd moeten worden. Hiervoor heeft zich al een sponsor gemeld. Deze zal de herbouw hiervan in zijn geheel voor haar rekening nemen. Een geweldige toezegging vanuit Nederland.

Toen we langs de lagere school in Imogiri liepen werden wij helemaal stil.

Van de school met 8 leslokale is niets meer over. Compleet ingestort. Men was net begonnen de ravage op te ruimen. Op het schoolplein heeft men tenten geplaatst. De schooltijden moeten worden aangepast omdat het te heet word onder het tentzeil en lesgeven daardoor niet mogelijk is. Aan Stichting Tileng is gevraagd ook deze school te herbouwen. Wij zullen dan ook zo vrij zijn deze school een onderdeel te laten zijn van de aanvraag richting de gemeente Capelle aan den IJssel.

Tileng: Koe brengt welvaart

Vandaag zijn we naar het project Tileng gegaan en hebben daar de gemeenschappen bezocht waar de stichting projecten heeft. Gelukkig is het daar bij een aantal aardschokkend gebleven en is de schade nihil. Met de koeien, inmiddels 79, is gelukkig ook niets aan de hand. De mensen zijn daar echter zeer getraumatiseerd. Zij geloven dat de aardbeving een straf is van de godin van de zee.

Gelukkig konden de mensen tijdens een belegde bijenkomst enthousiast vertellen over de “buffelbank”. Inmiddels is er een vereniging opgericht die de administratie en het beheer van de bank uitvoert. Deze vereniging heeft een fonds ingesteld dat gevoed wordt door een deel van de opbrengst van de verkoop van een koe van een bewoner. Dit fonds heeft tot doel financieel in te springen bij leden van de vereniging als deze door onverwachte omstandigheden in financiële nood komen.

Met deze vereniging zijn vergaande afspraken gemaakt en zullen de drie verenigingen wederzijdse bezoeken worden afleggen. Met andere woorden: de desa’s Tileng, Imogiri en Baturraden gaan met elkaar in dialoog. Hierdoor kunnen ze zullen elkaar informeren over hun werkwijzen. Hierdoor ontstaat een hechte samenwerking die tot mooie vruchtbare projecten zal leiden.

Dit is weer een verslag vanuit het aardbevingsgebied rond Yogyakarta.

Wij houden u, als de techniek en de stroom toevoer ons niet in de steek laat, u verder op de hoogte.

Geen extra schade door tsunami

De tsunami van vanmorgen heeft geen (extra) schade toegebracht in Tileng.

Later meer.

Nader bericht uit Imogiri

De mensen hier vluchten weer in paniek naar buiten en waarschuwde elkaar met een bamboebel, het instrument wat ze gebruiken in geval er een noodsituatie is. Er waren tijdens ons verblijf meer naschokken geweest, maar die hebben wij niet gevoeld. Wij zijn daar waarschijnlijk minder opgesplitst dan de mensen hier. Die vroegen ons steeds of wij dat ook gevoeld hadden. Wij moesten dan steeds ontkennend antwoorden. Ze vonden het telkens vreemd dat wij er niets van gemerkt hadden. Nu konden we zeggen dat we het met hun hadden meebeleeft. Wij hopen dan ook dat het hier weer bij blijft, of dat zo is moeten we blijkbaar in dit land maar afwachten.

We hebben bewondering gekregen, wat hebben de menden hier een veerkracht. Steeds weer de angst voor een volgende naschok en toch maar aan het werk blijven om de puinhopen op te ruimen. In de hoop met de afgebikte stenen op termijn weer een nieuw onderkomen te kunnen bouwen. Dat heeft bij ons respect afgedwongen.

Dit is van hieruit ons laatste bericht, morgen vertrekken wij richting Nederland en zullen wij u weer volgens het vaste ritme informeren over de projecten van Stichting Tileng.

 

De situatie in Indonesië

Ondanks de problemen die er logischerwijs zijn bij de communicatie met de getroffen gebieden krijgen wij nu een redelijk beeld van de situatie in de drie op dit moment door ons gesteunde dorpen. Hieronder volgt een kort overzicht:

Imogiri

De situatie in Imogiri is in één woord verschrikkelijk. De schade is enorm en, wat nog belangrijker is, er zijn ook persoonlijke slachtoffers gevallen. De noodhulp is goed op gang gekomen, er is voldoende eten en drinken. De angst is echter groot, met name natuurlijk onder de kinderen, mede als gevolg van de regelmatig terugkerende naschokken. Ook onze vertegenwoordigers in het dorp zijn zwaar getroffen. Hoewel de Indonesische overheid steun heeft toegezegd zal dus met name in Imogiri onze hulp hard nodig zijn. Herbouw en hestel van onderwijs en inkomen zal nog veel tijd, geld en inzet kosten.

Tileng

Tot onze grote opluchting valt de situatie in Tileng mee. Gezien de locatie van Tileng is dit een klein wonder. De materiële schade is beperkt, hoewel ook in Tileng de angst groot is. Onze vertegenwoordigers voor Tileng (via de Stichting YMA) zijn alle woonachtig in en om Yogyakarta en zijn er minder goed vanaf gekomen. Ons eerste aanspreekpunt Mursidi is getroffen door een muur en ligt in het ziekenhuis. Van diverse mensen van YMA zijn de huizen verloren gegaan. Desondanks is YMA al van start gegaan met het verlenen van hulp daar waar mogelijk.

Baturraden

Baturraden ligt volledig buiten het rampgebied. Het medeleven dat we van hen mogen ontvangen is echter hartverwarmend. Onze vertegenwoordiger aldaar is afgereisd naar Imogiri om te helpen en in Baturraden is een inzameling gehouden voor de herbouw. Voor ons het bewijs dat we een goed stel mensen om ons heen verzameld hebben.

 

We zijn van plan op korte termijn zelf naar het rampgebied te gaan, om vervolgens samen met de bewoners te kunnen bepalen wat wij voor hun kunnen betekenen. Zodra we meer weten houden we u uiteraard op de hoogte.

Weet u al wat u met uw vakantiegeld gaat doen?

Gebruikt u het echt voor de vakantie, of gaat u uw huis verbouwen, of is misschien uw auto aan vervanging toe? Zulk soort zorgen hebben de bewoners van desa Tileng niet. Zij vragen zich af hoe ze het hoofd boven water kunnen houden en hun kinderen een goede toekomst kunnen geven. Hoe ze hun kinderen naar school kunnen sturen, of er wel onderwijzers zijn en of er wel voldoende lesmateriaal is. Zorgen, die wij niet kennen. Zou het niet mooi zijn, als zij die zorgen ook niet meer zouden hebben. Als we allemaal nou een beetje van ons vakantiegeld storten op rekeningnummer 64.45.17.824 t.n.v. Stichting Tileng te Capelle a/d IJssel, onder vermelding van onderwijs voor de kinderen, dan geven wij met z’n allen de kinderen van desa Tileng een toekomst. Is dat geen mooie vakantiegedachte? Ik doe het, u ook? (donateur Ellen Mierop uit Den Haag)

Een uniek concept in desa Tileng

Onlangs ontvingen wij uit de desa Tileng een tweetal aanvragen voor een geheel nieuw concept. De vorming van een fonds, bestaande uit een aantal koeien, waarvan de opbrengst gaat dienen om salarissen van onderwijzend personeel van te betalen. Eén van onze adviseurs, specialist op het gebied van ontwikkelingsamenwerking in Indonesië, heeft de aanvragen voor ons beoordeeld.

Zijn advies luidt: “Een concept voor een operationeel fonds ten behoeve van het salaris voor de onderwijzers vind ik echt een vondst. Ik ben zo’n constructie nergens anders nog niet tegengekomen en het lijkt me alle steun waard. Het ontwerp past binnen de lokale agrarische cultuur en het is in die zin “low tech”. Het enige dat fout zou kunnen gaan, is dat een van de stieren/koeien dood gaat. Mocht dat onverhoopt gebeuren dan valt het hele plan in duigen. Ik zou daarom de mensen in Tileng aanbeveling doen om via dezelfde constructie een soort ‘noodfonds’ te creëren, bestaande uit een of twee koeien extra, die onder verantwoordelijkheid van de schoolstichtingen zouden moeten vallen. Het succes van de rekensom is erg afhankelijk van de marktprijs van vee. Het idee is om de dieren na zes maanden te verkopen, zodat de onderwijzers dan contant geld in handen hebben plus twee nieuwe dieren”.

Het bestuur van de stichting zal nog bekijken of dit “unieke” project voor ondersteuning in aanmerking komt. Naar het zich laat aanzien zal dat vermoedelijk wel het geval zijn, waarbij het scheppen van een noodfonds in de beoordeling van het project zal worden meegewogen.

Op die manier krijgt het goed lopende buffelbankproject een extra dimensie, namelijk het garanderen van inkomsten voor het onderwijzend personeel. Zo ziet u maar weer waar een idee van een kleine Nederlandse charitatieve instelling al niet toe kan leiden.