Skip to main content

Tag: Tileng

Regen, dreigende aardverschuivingen

Geschreven door Remco Lange op . Gepost in Weekendverhalen.

Onlangs ontvingen wij een krantenbericht over de aardverschuivingen in het district Bulu die tijdens de regentijd steeds vaker voorkomen. Ook in de desa’s Tileng. De bevolking neemt daar traditionele maatregelen tegen. Die bestaan uit plaatsing van bamboe, om de aarde te verankeren. Het is een goed middel zegt het dorpshoofd. Het enige nadeel is dat de bamboe snel wegrot.

Het dorpshoofd van Senggang verklaart dat het risico van aardverschuivingen in Tileng en Panggah erg groot is. Er hebben sinds 2007 al een paar aardverschuivingen plaatsgevonden. Toen ging dat in Tileng ten koste van 7 woningen. Op dit moment lopen in Tileng 65 gezinnen en in Panggah 32 gezinnen het risico van een aardverschuiving.

De problemen met de aardverschuivingen zijn duidelijk een gevolg van de klimaatverandering. Ze komen op steeds grotere schaal voor en in steeds meer gebieden. De klimaatverandering gaat in Indonesië gepaard met meer regen in de regentijd en meer droogte in de droge tijd. Bovendien komen er de laatste jaren steeds vaker miniwervelstormen voor. Yogyakarta werd vorig jaar minstens twee keer door zo’n storm getroffen. De materiële schade is altijd aanzienlijk, omdat de kwaliteit van de gebouwen niet op dit natuurverschijnsel is berekend.

De ontbossing verergert de hogere regenval. De overstromingen die daarvan weer het gevolg zijn, worden elk jaar talrijker. De kranten in Indonesië schrijven er dagelijks over, maar de berichten zijn niet interessant genoeg voor de internationale pers, tenzij de tolweg naar de luchthaven in Jakarta een poos onbegaanbaar is.

De grotere wervelstormen die gewoonlijk een baan volgen over de Filippijnen, Japan en Noord Australië, worden sterker en komen dichterbij Indonesië. Het gevolg daarvan is dat de zeegang, vooral in de regentijd, vaak wekenlang te hoog is voor de traditionele schepen en boten. De ramp met de toch niet zo kleine veerboot twee weken geleden, die aan meer dan 200 mensen het leven kostte, is het gevolg van die hoge golven. Sindsdien zijn er nog meer schepen vergaan, maar ook dat nieuws haalt de krant niet.

Door dit bericht hebben zal de voorzitter tijdens zijn verblijf in Indonesië inventariseren wat er in ons werkgebied op dit terrein aan de hand is en in overleg met onze vertegenwoordigers ter plaatse bezien wat voor maatregelen er dienen te worden getroffen. Of voor de uitvoering van de noodzakelijke maatregelen een speciale actie opgezet dient te worden om de benodigde financiële middelen binnen te krijgen kan de stichting nu nog niet overzien.

We houden u op de hoogte. Maar mocht u alvast willen doneren dan nodigen wij daar van harte voor uit.

 

 

Bezoek aan Indonesië (4) – Baturraden

Geschreven door Remco Lange op . Gepost in Weekendverhalen.

Natuurlijk zijn we in Baturraden gestart met een kleuterschool en zijn we aan een tweede begonnen, maar toch draait alles daar om lagere scholen. We zijn al enige tijd bezig met de herbouw van een eerste lagere school en er liggen nog 5 herbouwprojecten te wachten.

De eerste lagere school is bijna klaar en het moet worden gezegd, het ziet er fantastisch uit. Reeds diverse keren ontvingen wij berichten uit Baturraden dat de hele regio, inclusief de lokale overheid, de school ziet als (letterlijk) een schoolvoorbeeld van samenwerking tussen diverse organisaties. Er is geen woord overdreven.

Alles klopt, het gebouw zelf is prachtig, de betrokkenheid en medewerking van de bevolking en de overheid zijn perfect en de school heeft naast het onderwijs een verdere openbare functie. Zo zullen de gebedsruimte en de bibliotheek ook buiten schooluren toegankelijk zijn.

Als klap op de vuurpijl is er dan ook nog de ontvangst. Het enthousiasme van zowel de leerkrachten als de leerlingen is aanstekelijk. Het met z’n allen midden in Indonesië zingen van “Zeg ken jij de mosselman?”, is een onvergetelijke ervaring.

Maar alle geweldige indrukken worden al snel volledig tenietgedaan wanneer de 5 aangevraagde projecten worden bezocht. De eerste is wellicht het beste voorbeeld:

Wederom kan de ontvangst niet beter. Muziek en dans door de kinderen, ondanks het feit dat ze, door een typisch Indonesisch misverstand over het tijdschema, al 9 uur op ons hadden zitten wachten.

Maar dan de school; de tranen springen je in de ogen. Overal gaten in muren, ramen en plafonds. Het beton is te goedkoop uitgevoerd en valt uit elkaar. Het ijzer is onbeschermd en doorgeroest. En zelfs het asbest (!!) is er zo slecht aan toe dat er gaten in vallen.

Deze school is niet alleen verouderd, niet alleen slecht onderhouden en niet alleen onhygiënisch. Deze school is gewoonweg gevaarlijk.

Ik had mijzelf voorgenomen dit reisverslag te laten zijn wat het hoort te zijn alleen een verslag van de reis. Dus geen uitgebreide verhalen over de gesprekken, de onderhandelingen en de financiën, maar alleen een verslag van de projectbezoeken. Echter, het bezoek aan de 5 scholen, en dan met name aan de laatstgenoemde, doet mij toch besluiten met een oproep:

Help ons alstublieft deze voor kinderen gevaarlijke omgevingen te vervangen door mooie nieuwe en vooral veilige scholen !!

Bezoek aan Indonesië (deel 2) – Tileng

Geschreven door Remco Lange op . Gepost in Weekendverhalen.

In Tileng kunnen de projecten worden verdeeld in 2 categorieën: kleuterscholen en de buffelbank.

Het eerste project van de Stichting Tileng was de bouw van een kleuterschool in Tileng. Deze kleuterschool is later door ons opgeknapt en staat nu op de lijst om een tweede opknapbeurt te krijgen. Dit als bewijs dat ook wij moeten leren. Wanneer bij de bouw van een school gekozen wordt voor snelle en goedkope bouw, zal een sneller en duurder onderhoud noodzakelijk zijn. Bij latere projecten is dan ook gekozen voor een iets duurzamere bouw.

Verder staan nog 2 kleuterscholen in Tileng, waarvan 1 op de nominatie voor een complete renovatie. Ook deze school is al eerder door ons beperkt opgeknapt, maar nu echt aan een grote beurt toe.

Hoewel het bezoek aan de kleuterscholen een goede indruk geeft van wat we willen, kan het niet anders, dan dat de meeste aandacht in Tileng uitgaat naar een van onze “succesnummers”, de buffelbank. Bij eerdere bezoeken werden de sapi’s vaak samengedreven op het dorpsplein, voor een goed overzicht en om telling mogelijk te maken. Dit keer hadden wij verzocht dat niet te doen, zodat wij de sapi’s tijdens wandelingen en met brommers in hun normale leefomgeving konden zien. Dat was een onvergetelijke ervaring. Overal staan koeien; eerste generatie, tweede generatie en zelfs al een derde generatie. Overal kom je mensen tegen die trots zijn op hun vee en ze verzorgen of het familie is. En dan bedoel ik niet alleen de eerder door ons gemelde prijswinnaars, maar echt iedereen. En dat alles in een adembenemend landschap. Een voorrecht om te mogen zien.

Tot slot van ons bezoek aan Tileng hebben we aandacht besteed aan het plan om in de dusun (deelgemeente) Manggung (als voorbeeld voor de overige dusuns) een corporatie op te zetten Deze kan dan niet alleen de gemeenschappelijke belangen van de gemeenschap op gebied van de veeteelt behartigen, maar ook op het gebied van landbouw, visserij en eventueel andere inkomstenbronnen. Het enthousiasme hiervoor is groot en in overleg met de bewoners is dan ook, vooruitlopend op onze goedkeuring van het project, al een stuk land voor het coöperatiegebouw uitgezocht.

 

Bezoek aan Indonesië (deel 1)

Geschreven door Remco Lange op . Gepost in Weekendverhalen.

Ruim acht jaar geleden was ik een van de oprichters van de Stichting Tileng en al ruim acht jaar neem ik mij voor (hernieuwd) met Indonesië kennis te gaan maken. Mijn laatste reis naar de Gordel van Smaragd dateerde dan ook al weer van 20 jaar geleden.

Dit jaar is het er dan eindelijk van gekomen. Samen met onze voorzitter Ton Lange ben ik midden oktober naar Indonesië afgereisd, met het vaste voornemen om alles in 1 keer goed te maken. Dat wil zeggen: kennismaken met onze vertegenwoordigers en de diverse dorps- en schoolcomités en het bezoeken van alle afgewerkte, lopende en in aanvraag zijnde projecten. Waarlijk een ambitieus plan. Dat neemt niet weg dat het volledig gelukt is. In een wervelwind van 9 dagen is het hele programma afgewerkt.

Uiteraard wil ik hierover een zo volledig mogelijk verslag doen. Dat gaat niet in 1 keer lukken. Ik zal dan ook hieronder aandacht besteden aan mijn algemene indrukken en de kennismaking met alle betrokkenen en later terugkomen op de projecten in drie overzichtelijke afleveringen: Tileng, Imogiri en Baturraden.

Deze eerste aflevering is verreweg het moeilijkst. Hoe geef je indrukken weer van een zo mooi, zo veelzijdig en zo vriendelijk land. Wellicht het beste via een paar foto’s van het landschap en een foto van een van de bewoners.

Verder was het buitengewoon prettig kennis te maken met onze vertegenwoordigers Puri, Renata, Jatmiko, Santos en Iko. Het was hartverwarmend om hun inzet te zien, niet alleen voor onze projecten, maar ook altijd op zoek om te kijken wat ze verder nog voor de gemeenschap kunnen doen. Met alle vijf hebben we hernieuwde contracten gesloten tot en met het jaar 2009. Met hun hulp heb ik alle vertrouwen in het succes van de stichting.

Op mij persoonlijk maakte ook de goede zorgen grote indruk. Wij mochten verblijven bij Puri en Santos thuis en waren daar gelijk deel van de familie. Werkelijk niets was te veel. Ook op bezoek bij Renata is het duidelijk dat de uitspraak van haar broer, “Tileng is familie, dus ons huis is jullie huis.”, oprecht gemeend is.

Ook bij de kennismaking met de dorps- en schoolcomités blijkt de warmte, de behulpzaamheid en de bereidheid tot samenwerken van de Indonesiër. Uiteraard zal daar ook een stukje eigenbelang bij gespeeld hebben, maar al snel werd ons duidelijk dat de vriendschap oprecht is. Toen kort na aankomst Ton wegens trieste familieomstandigheden naar huis werd geroepen, stapte circa 20 mensen in Baturraden in de auto voor een rit van 5 uur heen en 5 uur terug, om hun medeleven te komen betuigen. Vanaf dat moment wist ik het zeker; samen met deze mensen komen we er wel.

Tot slot waar we het allemaal voor doen. Wanneer ik dit zie, smelt ik.

 

 

 

 

 

 

 

 

Wordt vervolgd.

Tileng/Manggung

Geschreven door Remco Lange op . Gepost in Weekendverhalen.

Het loopt geweldig met het “Buffelproject”, zo goed zelfs dat de mensen in Manggung een 1ste, 2e en 6e prijs hebben gewonnen op een regionale sapi-keuring.

Men heeft gevraagd, alvorens te beginnen met de andere 14 woongemeenschappen (dusun), eerst van Manggung een “model-dusun” te mogen maken, die als voorbeeld moet gaan dienen voor de andere woongemeenschappen. Naast de wijze van organiseren – en het gebruiken van de buffelbank voor sociale doeleinden – wil men een coöperatie opzetten. Dit voor de in- en verkoop van allerlei landbouwproducten. Op deze manier kunnen lagere kosten gerealiseerd worden. Er is inmiddels een aanvraag ingediend voor een gebouwtje dat als onderdak voor de coöperatie is bestemd.

Tevens hebben de mensen in Tileng/Manggung tijdens mijn verblijf in augustus jl. het geld ontvangen voor de laatste 25 sapi’s voor deze twee dusuns.

Tileng rocks! Kumpulan 27 september 2008 (3)

Geschreven door Remco Lange op . Gepost in Weekendverhalen.

 Vervolg van 10 oktober 2008

Oom Boet is een jago

Reggie Baay leest voor uit zijn boek ‘De ogen van Solo’. Het verhaal wat hij aan ons voordraagt gaat over zijn Oom Boet. Een oom met flair met een spannend leven als gids in Nieuw Guinea. Ik had nog nooit van de Perkara Rockefeller gehoord… U ook niet? Moet u dit boek kopen en gaan lezen. Het lijkt een spannend jongensboekverhaal maar is waar gebeurd. Reggie leest sloomspannend voor. Met van de tussenpozen dat je denkt ‘he, snel nou verder’. Iemand die dus prima de spanning in zijn verhaal weet op te bouwen.

Lumpurs en Lenggang-gang

Wouter Muller en Ernst Jansz treden in de middag samen op. Ik vind deze samenwerking tussen de twee heren een positieve kruisbestuiving. Het gitarenwerk doet me denken aan Indorock (en zo is het ook bedoeld); de warme stem van Ernst en de krachtige uithalen van Wouter houden je tot het laatste lied gevangen. lk smul stiekem even achter de hand van een lumpur. Onderwijl zingt Wouter over de bevallige lenggang-gang van het Indische meisje. De twee sinjo’s sluiten af met de beroemde Botol Cebok rock. Het geëerde publiek rockt mee. Tileng rocks!

Wordt vervolgd. Hou de site volgende week in de gaten!

Het was weer bijzonder daar in Indonesië

Geschreven door Remco Lange op . Gepost in Weekendverhalen.

Het was weer bijzonder in Indonesië. Zeker ook omdat er twee donateurs van de stichting meereisden naar de projecten.

De mensen, in elke desa, hebben hard gewerkt aan de projecten en er zijn weer bijzonderheden te melden.

Met deze bijdrage wil ik in het kort aangeven hoe de bezoeken aan de desa’s Baturraden, Imogiri en Tileng/Manggung zijn verlopen. De komende tijd kom ik daar met verhaaltjes en beelden, nog verder op terug.

Baturraden

In deze desa heb ik de lagere school in gebruik gegeven door middel van het doorknippen van een lint, het kapot gooien van een kruik met rijst en het zetten van een voetafdruk. Tevens heb ik samen met de Bupati Banyumas (te vergelijken met een commissaris van de provincie) symbolisch de koepel van de school Musola overhandigd aan de directeur. Deze koepel vormt met wat andere werkzaamheden het laatste gedeelte van de bouw. In oktober 2008 is de school dan in zijn geheel gereed. Een prachtig resultaat om trost op te zijn. Zeker als je te horen krijgt dat ze minder kosten hebben gemaakt dan begroot door efficiënter te werken en door financiële/arbeid participatie van de ouders van leerlingen.

Tijdens mijn verblijf in Indonesië heeft de stichting goedkeuring gegeven voor de bouw van een kleuterschool voor 90 leerlingen. Op korte termijn wordt met de bouw gestart, zodat daar a.s. oktober het eerste resultaat te zien is.

Imogiri

In Imogiri zijn na twee jaar nog steeds de gevolgen te zien van de aardbeving van mei 2006. Ook tijdens mijn verblijf was er weer een schok van 5,2 op de schaal van Richter. Je went er niet aan. Ook de mensen daar niet. Bij het minste trillinkje staan ze buiten. Het zal voorlopig wel zo blijven, denk ik.

Het is goed te zien dat de gebouwde noodwoningen aan een behoefte voldoen. Het blijft natuurlijk een noodoplossing. Afgesproken is dat deze maand nog wordt gestart met de bouw van een (model) permanente woning. Zo kan er een goede nacalculatie plaatsvinden en kan er ervaring worden opgedaan. Het is de bedoeling dat er op korte termijn meerdere woningen gebouwd gaan worden.

Van de goedgekeurde plannen van de 5 kleuterscholen kan gemeld worden dat er drie gereed zijn, één in aanbouw en één binnen een maand gereed is en dat daarna aan de vijfde kleuterschool wordt begonnen. Ook hier is goed werk verricht en is er geparticipeerd door de ouders.

Men heeft gevraagd ook hier het scholarship te mogen gaan invoeren naar het voorbeeld in Baturraden. Ze komen daarvoor binnenkort met een aanvraag voor de eerste leerlingen.

Tileng/Manggung

Het loopt geweldig met het “Buffelproject”. Zo goed zelfs dat de mensen in Manggung een 1ste, 2e en 6e prijs hebben gewonnen op een regionale sapi-keuring. Ik kom daar nog een keer op terug als ik de foto’s daarvan heb ontvangen.

Men heeft gevraagd, alvorens te beginnen met de andere 14 woongemeenschappen (dusun), eerst van Manggung een “model-dusun” te mogen maken, die als voorbeeld moet gaan dienen voor de andere. Naast de wijze van organiseren – en het gebruiken van de buffelbank voor sociale doeleinden – wil men een coöperatie opzetten. Dit voor de in- en verkoop van allerlei landbouwproducten. Zo kan het een en ander voor veel lagere kosten gerealiseerd worden. Ze zullen dan ook een aanvraag indienen voor een gebouwtje dat als onderdak moet gaan dienen voor de coöperatie.

Tevens hebben de mensen in Tileng/Manggung tijdens mijn verblijf het geld ontvangen voor de laatste 25 sapi’s voor deze twee dusuns.

In de komende tijd zal ik verslag doen van mijn verblijf in dat prachtige land en bij die fijne mensen. Ook zullen de meegereisde donateurs binnenkort met een weekendverhaal komen, waarin zij ingaan op hun belevenissen.

 

Vertel het door! De Kumpulan komt er aan!

Geschreven door Remco Lange op . Gepost in Weekendverhalen.

Zoals menig bezoeker van de website en de ontvangers van onze nieuwsbrief vast en zeker niet is ontgaan, zijn we met Stichting Tileng druk bezig met het organiseren van de Kumpulan 2008. Een spetterende, maar bovenal gezellige dag die in het teken staat van de stichting. Bekijk het programma en het zal je niet ontgaan, dat er klinkende namen op het program staan, om u en alle andere betrokkenen een mooie dag voor te schotelen.

Sinds enige dagen hebben we een poster die de Kumpulan 2008 aankondigt. Deze poster word verspreid onder de verschillende sponsoren met de bedoeling nog meer bezoekers naar de Kumpulan te trekken. Vorig jaar werd de Kumpulan door maar liefst 150 mensen bezocht. Het zal je niet bevreemden dat we dit jaar op nog meer bezoeker hopen. Mensen die allemaal 1 ding gemeen hebben, namelijk het warme hart wat ze Stichting Tileng toedragen.

U kunt daar vrij eenvoudig uw bijdrage leveren! Download vandaag nog de poster met het programma, print de poster uit en hang hem op. Het liefst zo zichtbaar mogelijk. Weet u nog een plekje bij een ander op het raam of de muur aarzel dan niet om ook daar een poster op te plakken.

Wenst u liever een poster in A3 formaat? Neem dan even contact met ons op en wij zullen onze uiterste best doen om er voor te zorgen dat de poster bij u terecht komt.

Als u meehelpt, dan is het enige wat wij nog kunnen hopen, een gezellige dag met mooi weer!

Download de poster hier!

p.s. vergeet vooral niet uw kaarten online te bestellen. Kaarten aangeschaft in de voorverkoop dingen automatisch mee met de loterij die op 27 september gehouden wordt. Deelname aan de loterij op de dag zelf kan ook, je bent dan 2 euro meer kwijt. Deze 2 euro gaan vanzelfsprekend ook in het geheel naar Stichting Tileng.

 

Dank voor uw financiële bijdrage

Geschreven door Remco Lange op . Gepost in Weekendverhalen.

Regelmatig kijk ik bij ‘onze sponsors’ op de site van Stichting Tileng ( www.tileng.nl ). Daar worden de laatste 25 nieuwe donateurs vermeld. En er staan daar altijd, voor mij, bekende namen tussen. Dat geeft mij een extra warm gevoel van binnen. Dank jullie wel, lieve familie en vrienden. En natuurlijk ook: dank jullie wel, lieve onbekenden! Mede dank zij jullie hebben de bewoners van de desa’s Imogiri, Baturraden en Tileng niet alleen een heden, maar ook een toekomst!

Kennismaken met Stichting Tileng en alle mensen die haar steunen?

Kom dan naar de Kumpulan 2008, 27 september 2008.

Reis naar Indonesië blijft bijzonder voor Ton Lange

Geschreven door Remco Lange op . Gepost in Weekendverhalen.

CAPELLE AAN DEN IJSSEL – Het is zijn achtste reis naar Indonesië. Maar voor Ton Lange blijft het speciaal om zijn drie pleeggezinnen op Java te bezoeken.

En natuurlijk de vorderingen op het Indonesische eiland te bekijken die dankzij zijn stichting Tileng zijn gemaakt.

“Deze keer kunnen we drie lagere scholen openen,” zegt de Capellenaar die zaterdag aan zijn reis naar Azië begon. “Eén in het dorp Baturraden en twee in Imogiri.” Vooral de scholen in dat laatste dorpje hebben voor Lange een emotionele waarde. Twee jaar geleden had de plaatselijke bevolking met hulp van de stichting een school gebouwd toen het noodlot toesloeg. “Ik werd gebeld dat de school af was. Een dag later weer de telefoon: een aardbeving had niets van het dorp overgelaten.”

Moeilijke momenten, maar ook een motivatie om onverzettelijk door te gaan met de hulp op Java. “De tranen liepen over mijn wangen. Moeilijk om zo’n tegenslag met woorden te beschrijven. Maar des te mooier is het dat we nu weer nieuwe mijlpalen hebben bereikt.”

Naast de bouw van de scholen, ontwerpt Lange ook noodwoningen. “In de drie dorpen die we ondersteunen, willen we die meer en meer gaan bouwen. Maar je moet oppassen met de verdeling van die huizen,” weet Lange. “We hebben daarom een plaatselijk management. Zij kunnen veel beter inschatten wie het huis het hardst nodig heeft. Het laatste dat je wilt, is onenigheid in het dorp. Daarom heb ik vanaf de oprichting van de stichting ook al gezegd dat de plaatselijke bevolking het werk moet doen. Wij scheppen alleen de mogelijkheden. Niets in het leven is meer waard dan de dankbaarheid die je voelt.”