Skip to main content

Tag: Tileng

Het is zo makkelijk ……..

Geschreven door Remco Lange op . Gepost in Weekendverhalen.

“Het is makkelijker om Stichting Tileng voluit te steunen dan later uit te leggen waarom je het niet gedaan hebt.” Ja, een waarheid als een koe.

Dan moet je uitleggen waarom je de projecten vanaf juni 2000 niet hebt gesteund. Projecten in de desa’s Tileng – met zijn 16 woongemeenschappen -, Imogiri en Baturraden. Projecten op het eiland Java in Indonesië, met de desa Tileng als speerpunt. De stichting heeft ten doel de verbetering van de leef- en woonsituatie, in de breedste zin van het woord, van deze desa’s. De stichting tracht haar doel met name te bereiken door het initiëren, begeleiden en financieren van projecten van de lokale bevolking. De ondersteuning is gericht op structurele hulp, bijvoorbeeld via onderwijs en via inkomen genererende projecten.

In de desa’s Tileng, Imogiri en Baturraden heeft Stichting Tileng in de begin periode de slogan ‘Verbeter de wereld, begin bij de kinderen’ gelanceerd.

Een studente kon door bemiddeling van de stichting haar artsenstudie afmaken en zich specialiseren. Deze zou zij anders hebben moeten stopzetten wegens geldgebrek. Ook betaalt de stichting van een groot aantal leerlingen de kosten van de middelbare school of universiteit. Het gaat om kinderen die goed kunnen leren, maar door geldgebrek, wegens familie omstandigheden, geen scholing kunnen bekostigen.

De kosten van een middelbare school bedragen per leerling IDR 2.000.000 (circa EUR 170) tot IDR 12.000.000 (circa EUR 1.025) per jaar.

Naast deze kinderen krijgen de leerkrachten van de door de stichting (her)bouwde scholen een salaris toelage van de stichting van IDR 1.750.000 (circa EUR 150) tot IDR 3.000.000 (circa EUR 260) per jaar. Deze toelage stelt de leraren in staat zich de gehele dag aan het onderwijs te wijden. Als ze de toelage niet ontvangen zijn ze genoodzaakt zich een deel van de dag met andere werkzaamheden – op stap met de buffel of werken in de sawa – bezig te houden om in hun levensonderhoud te kunnen voorzien.

U ziet dat onze structurele hulp divers is. Waarbij we ook de hulp van derden hard nodig hebben.

Spreekt deze hulp u aan neem dan contact op met onze penningmeester – vdjagt@tileng.nl – om te bezien of u het eerst volgende kind op de scholarship wachtlijst kunt gaan steunen.

Zoals ik hiervoor schrijf: “Het is makkelijker om Stichting Tileng voluit te steunen dan later uit te leggen waarom je het niet gedaan hebt.”

 

Positief denken …………..

Geschreven door Remco Lange op . Gepost in Weekendverhalen.

Wanneer ik weer eens aan de mensen denk in de desa’s Tileng, Imogiri en Baturraden, die in slechte omstandigheden leven, komt bij mij toch weer op dat die mensen met een positieve levenshouding er nog het beste van proberen te maken. Die mensen zijn zelfs in staat onder zeer moeilijke omstandigheden zich toch gelukkig te voelen. Positief denken is een vaardigheid van hen om met negatieve dingen van het leven om gaan. Of dat nu gaat om ziektes en/of natuurrampen. Ik heb die vaardigheid zelf mogen aanschouwen toen ik in Indonesië was na een aardbeving en uitbarsting van een vulkaan. Die veerkracht van de mensen is met geen pen te beschrijven.

Het ondersteunen van die vaardigheid en veerkracht inspireert mij om mij blijvend in te zetten voor die mensen via Stichting Tileng. Het beste van mijzelf te geven om de erbarmelijke woon- en leefsituatie, de armoede, de gebrekkige onderwijs accommodaties te verbeteren door fondsen te werven voor de door hen ingediende projecten.

Ik wil geen hulpverlener zijn. Ik wil een van hen zijn. Samen angsten delen bij aardbeving of uitbarsting van een vulkaan, samen huilen, samen veerkrachtig zijn, samen opbouwen, samen werken aan een betere toekomst.

Ik ben dan ook trots op de geweldige resultaten die we daar, als Stichting Tileng (dankzij Nederlandse donaties), bereiken met de inzet en het doorzettingsvermogen van de mensen in de desa’s op Java zelf. Het wordt daar stapje voor stapje beter voor hen.

Blijf ons volgen om de tastbare resultaten te aanschouwen. De mensen in de desa’s en de stichting blijven positief denken. We weten dat we wel onder dezelfde hemel wonen, maar ook dat we niet allemaal dezelfde horizon hebben.

De prijswinnaars zijn bekend

Geschreven door Remco Lange op . Gepost in Weekendverhalen.

Onder alle kopers – voor 31 december 2012 – van het magazine “Buffelen voor Tileng”, uitgebracht ter viering van het 12,5 jarig bestaan van Stichting Tileng, hebben wij zoals beloofd een aantal mooie prijzen verloot.
En zoals de titel van dit bericht al aangeeft; het lot is gevallen, de winnaars zijn bekend.

Dat betekent dat we maar liefst 11 mensen blij kunnen maken met een extra cadeau. Of beter: nog blijer maken, want de echte hoofdprijs, het mooie magazine, hebben ze natuurlijk al.
Maar liefst 10 gelukkigen ontvangen binnenkort de CD “Verleden Land” van onze ambassadeur Wouter Muller, gesigneerd door Wouter zelf. Een CD die garant staat voor jarenlang kunnen genieten van Wouter’s meesterwerken.

Verder krijgt 1 winnaar het boek “Ver van familie” van Marion Bloem. Uiteraard is ook dit boek gesigneerd door de schrijfster.

Alle prijswinnaars krijgen binnenkort persoonlijk bericht.

Goed, de prijzen zijn er dan nu uit, maar dat neemt niet weg dat het magazine nog steeds te koop is. Ook zonder loterij is dat zijn geld meer dan waard, terwijl de opbrengst dan ook nog eens naar de projecten van Stichting Tileng gaat. Kopen dus!
(Gewoon minimaal EUR 12,50 overmaken naar Stichting Tileng, o.v.v. ‘magazine’ en u krijgt het thuisgestuurd.)

“Loslaten ………… “

Geschreven door Remco Lange op . Gepost in Weekendverhalen.

Regelmatig heb ik geschreven over de manier van werken van Stichting Tileng. We geven de mensen in de desa’s Tileng, Imogiri en Baturraden ondersteuning die is gericht op structurele hulp, bijvoorbeeld via onderwijs en via inkomen genererende projecten.

Een van die projecten is de zogenaamde “Buffelbank”. Die naam heeft men zelf gekozen, maar wat ons betreft had deze eigenlijk “Sapibank” (“Koeienbank”) moeten heten.

De “Buffelbank” is een eenvoudig voorbeeld van effectieve steun voor een traditioneel gebruik. Boeren in Indonesië sparen als vanouds niet bij een bank maar door middel van vee. Het werkt zo: een boer verzorgt een of meer koeien van iemand anders (Stichting Tileng). De koe wordt gedekt en het kalf is het eigendom van de verzorgende boer.

Deze traditionele vorm van kapitaalvermeerdering kost veel tijd. Met steun van buiten, zoals via het buffelproject van Stichting Tileng, kunnen meer boeren meer koeien per persoon verzorgen, waardoor hun economische situatie sneller kan verbeteren. Dit is een van de projecten die binnenkort mogelijk geëxporteerd wordt naar meer dusuns (woongemeenschappen) van de desa (dorp) Tileng en naar de desa’s Imogiri en Baturraden.

In een van de dusuns van de desa Tileng – Manggung – is men het verst en dit zal de eerste woongemeenschap zijn die op termijn zonder hulp van de stichting verder kan en die wij kunnen ‘loslaten’.

Loslaten is niet het einde van hun wereld. Het is het begin van een nieuw en geheel zelfstandig leven daar in de dusun Manggung van de desa Tileng.

 

Op vrijdag 21 december nam burgemeester Frank Koen van Capelle aan den IJssel het magazine ‘’Buffelen voor Tileng’’ ontvangst uit handen van Ton Lange, voorzitter van Stichting Tileng.

Geschreven door Remco Lange op . Gepost in Weekendverhalen.

Burgemeester Frank Koen neemt magazine van Stichting Tileng in ontvangst

Stichting Tileng bestaat deze maand 12.5 jaar en om stil te staan bij deze mijlpaal heeft de stichting met behulp van adverteerders het magazine ‘’Buffelen voor Tileng’’ uitgebracht. In dit magazine zijn de hoogtepunten van 12.5 jaar Stichting Tileng te lezen. Zo valt er te lezen over het opzetten van een ‘’Buffelbank’’ (lees “koeienbank”), waarbij gezinnen een koe krijgen en hierdoor voorzien worden van mest, melk, kalveren en kan men voorzichtig aan gaan handelen. Ook zijn er diverse verhalen te lezen van mensen die betrokken zijn bij Stichting Tileng, van bestuursleden tot Indonesische kinderen die een studiebeurs van de stichting hebben gekregen. Het magazine is te koop voor het symbolische bedrag van EUR 12,50 via de site van de stichting. Omdat de stichting een bestedingsgarantie heeft van 99% zullen de opbrengsten geheel ten goede komen aan projecten van de stichting. Voor meer informatie over deze projecten of over Stichting Tileng zelf kunt u terecht op www.tileng.nl . Ook is het mogelijk het magazine via deze site te kopen.

Over Stichting Tileng:

De verkoop van dit magazine draagt bij het verbeteren van de leef- en woonsituatie van de desa’s Tileng, Imogiri, en Baturraden op Java, Indonesië. Dit doet de stichting door het begeleiden en financieren van projecten die zijn geïnitieerd door de lokale bevolking. Speerpunt binnen deze ondersteunende activiteiten is duurzaamheid. Door het bieden van structurele hulp, zoals onderwijs en inkomengenererende projecten, wordt een blijvende effectiviteit bereikt.

Stichting Tileng heeft nagenoeg geen overheadkosten. Het bestuur van de stichting bestaat enkel uit vrijwilligers. Overige kosten (zoals bijvoorbeeld verzendingskosten) worden vergoed door een aantal fantastisch ondersteunende bedrijven. Enige uitzonderingen op die regel zijn de gebruikelijke jaarbijdrage voor de Kamer van Koophandel (KvK is per 1 januari 2013 niet meer van toepassing) en de kosten van de bankrekeningen. Zo worden alle donaties en schenkingen gegarandeerd voor 99% besteed aan de projecten in Indonesië, zonder dat er geld ‘aan de strijkstok’ blijft hangen in Nederland.

“Had ik maar …….”

Geschreven door Remco Lange op . Gepost in Weekendverhalen.

“Had ik maar ……” is een bekende uitspraak! Of zijn het woorden die je nooit zegt? Er zijn mensen die zeggen nooit ergens spijt van te hebben. Er zijn er ook die, als ze in contact komen met Stichting Tileng, spijt hebben dat ze daar niet eerder donateur van zijn geworden.

Door goede presentatie en voorlichting proberen wij de keuze van al dan niet doneren makkelijker te maken, zodat mogelijke spijt achterwege blijft. En dat is een goede zaak, want spijt zeurt, knaagt en vreet aan je. Dat is niet fijn.

Met onder andere de website, nieuwsberichten en het op verzoek geven van inleidingen, maken wij ons zo veel mogelijk zichtbaar. Want iedereen zou moeten weten dat Stichting Tileng de desa’s (dorpen) Tileng, Imogiri en Baturraden op het eiland Java in Indonesië steunt. De stichting heeft ten doel de verbetering van de leef- en woonsituatie, in de breedste zin van het woord, van deze desa’s. De stichting tracht haar doel met name te bereiken door het initiëren, begeleiden en financieren van projecten van de lokale bevolking. De ondersteuning is gericht op structurele hulp, bijvoorbeeld via onderwijs en via inkomen genererende projecten.

Ga dus ‘spijtvrij’ door het leven en wordt bewust en snel donateur van Stichting Tileng.

“Spijt over gedane zaken slijt met de tijd, maar spijt over dingen die je niet hebt gedaan, raak je nooit meer kwijt.”

 

Mijn onbezoldigde baan

Geschreven door Remco Lange op . Gepost in Weekendverhalen.

Baturraden 28-09-2005 a 200Mijn onbezoldigde baan: voorzitter van Stichting Tileng, ook wel: goede doelen ondernemer voor het verbeteren van de leef- en woonomgeving in de dorpen Tileng, Imogiri en Baturraden op Java in Indonesië. Dat is het leukste wat er is. Ik ben er in juni 2000 mee begonnen zonder basiskapitaal en trackrecord en doe het nog met veel plezier.

Ik vind het heerlijk om aan de slag te zijn voor de stichting en werk met een enthousiast bestuur. Ik kom als ik op pad ben voor de stichting altijd mensen tegen waar ik energie van krijg. Het levert niet altijd donaties of sponsors op, maar de enthousiaste reactie die ik krijg, vind ik ook al een beloning, de stichting wordt erdoor in de spotlights gezet.

Ik ben druk op de website, Facebook, Twitter, Linkedin, Hyves en andere social media en ik krijg uit alle hoeken en gaten e-mails. Ik word gevraagd als gastspreker te spreken over de stichting en hoe het allemaal zo is begonnen.

Ik maak soms lange werkdagen, die regelmatig eindigen met een lijstje van zaken waar ik niet aan toegekomen ben. Mijn werk mag mij niet frustreren want dat bederft mijn werkplezier. Ik moet met passie kunnen werken op zoek naar goede resultaten. Met andere woorden, nieuwe donateurs en/of sponsoren.

Ik ga ervan uit dat als ik mijn taak goed doe dit anderen opvalt, zodat zij – op hun beurt – mijn boodschap over Stichting Tileng weer doorgeven. Allemaal met als doel dat de stichting hopelijk nog meer donaties zal ontvangen en we daardoor projecten uit onze portefeuille kunnen opstarten.

Help mee onze boodschap te verspreiden door te liken, delen, RT enz.. Bij voorbaat dank!

Het Jaarfeest in Torpes

Geschreven door Remco Lange op . Gepost in Weekendverhalen.

Verhaal 12-10-2012 aAfgelopen augustus waren mijn vrouw Wil en ik tien dagen in het gehucht (le hameau) Le Portail – vlak bij het dorp Torpes – in Frankrijk, bij donateurs De Boer van Stichting Tileng, die met succes de stichting onder de aandacht brengen van Nederlanders die wonen in het departement Saone-et-Loire, in het zuiden van Bourgondië.


Het departement is zes verschillende toeristische streken rijk. De Autunois-Morvan is een natuurgebied dat tweeduizend jaar geleden al de Romeinen erg bekoorde, zoals blijkt bij een bezoek aan Autun. Creusot-Montceau is een gebied van weilanden en vijvers en van het Canal du Centre. De Châlonnais ligt tussen de Côte de Beaune en de Mâconnais, een gebied dat beroemde wijnen voortbrengt, onder andere Mercurey, Rully, Givry en Crémant de Bourgogne. Aan de oevers van de jonge Loire strekt zich de Charolais-Brionnais-streek uit. Zachte hellingen, versterkte boerderijen en kastelen bepalen er het uitzicht. De vlakke Bresse Bourguignonne reikt van de oevers van de Saône tot aan de uitlopers van de Jura. De rots van Solutré intrigeert sinds de prehistorische bewoners van de Mâconnais-Clunisois. Hier heerst een zuidelijke sfeer en vermaarde wijnen zoals Pouilly-Fuissé, Saint-Véran, Mâcon en Beaujolais dragen daar toe bij.

Maar nu het jaarfeest in het dorp Torpes met een wetenswaardigheid over het vlees bij het eten.

Op de eerste zondag van ons verblijf zijn we naar het jaarlijkse dorpsfeest van Torpes geweest. Een feest waar de mensen uit de regio elkaar ontmoeten met muziek, dans, eten en na afloop vuurwerk. Eten met de wereldberoemde Poulet de Bresse, de Franse boerenkip.

Verhaal 12-10-2012Bressekip is een kippenras uit de Bresse-regio in Frankrijk. De kip wordt gezien als een product van hoge kwaliteit. Zeer mals en smaakvol vlees. De kippen zijn dan ook relatief duur vergeleken met normaal kippenvlees.
De kip wordt slechts in een kleine regio grootgebracht en was het eerste dier dat in Frankrijk een Appellation d’origine contrôlée ontving. Hieraan zijn bepaalde eisen verbonden, zoals een gegarandeerde voedselkwaliteit en minimum leefruimte voor de kip. De Appelation Bresse is herkenbaar aan het vignet: de kip met rode kam, witte veren en blauwe poten, met daaraan een ring met de naam van de fokker.

Terug naar het feest wat doet denken aan de dorpsfeesten in de desa’s Tileng, Imogiri en Baturraden. Een feest opgezet en verzorgd door en voor de bewoners zelf. Ook hier zie je dat zo’n feest voor de bewoners volop genieten is. Zoals de bewoners uit de desa’s dat ook op hun feesten doen. Hiermee wordt voor mij weer eens bevestigd dat als mensen waar dan ook op de wereld de schouders er onder zetten er een fantastisch resultaat wordt bereikt. Waar uiteindelijk een ieder tevreden is.

De schouders er onder dat is ook wat er gebeurt door de mensen in de desa’s Tileng, Imogiri en Baturraden als er genoeg financiële middelen zijn om een project te starten. Participatie van bewoners is een vereiste om een fantastisch resultaat te bereiken waar een ieder mee tevreden is. Dat is het enige dat werkt, hebben wij als stichting ervaren in het werkveld.

Bij ons in Baturraden

Geschreven door Remco Lange op . Gepost in Weekendverhalen.

Onlangs had ik contact met Tekad Santosa – Santos in het dagelijkse leven – general manager van de stichting. Santos woont in Baturraden en werkt samen met Deskart Sotyo Djatmiko – Iko in het dagelijks leven – een ander lid van ons team in Indonesië. Zij troffen de voorbereidingen voor de komst van onze ambassadeur Wouter Muller met het Colourful City Koor uit Nijmegen. Het koor maakte een tocht over het eiland Java met als eindbestemming Bali (zie ook hun website “Reis mee“). Hierbij een korte verslaglegging van de reis die het koor maakte.

Het koor kwam vanuit Bandung na een prachtige busreis van 10 uur aan in Baturraden.

Het koor ging ’s avonds naar het Baturraden Adventure Foresten ontving daar een warm welkom, met kampvuur en muziek. Na het heerlijke Indische eten werd er nog gedanst en gezongen. Iedereen heeft van die avond genoten.

Het Baturraden Adventure Forest moet niet onbekend zijn bij u. Daar schreef ik eerder over.
Een aantal jonge mensen heeft het Baturraden Adventure Forest opgezet. Zij zijn en worden geadviseerd door het Management van Stichting Tileng in Indonesië.
Het bos ligt aan de voet van de berg Slamet en heeft een oppervlakte van 50 ha. Er was dus ruimte genoeg voor het koor en de activiteiten die avond.

De volgende dag kon men erop uit in de prachtige omgeving van Baturraden waar een heerlijke temperatuur heerst.
Kijk ook voor de foto’s op de site “Reis mee“.

’s Avonds gaf het koor een optreden in de kampong Kemutug Lor van Baturraden, in de door de stichting gebouwde lagere school Kemutug Lor. Op dit moment zitten er 243 kinderen op school. Wie wil er niet voor Indonesische begrippen op zo’n mooie school zitten?

De hele kampong was uitgelopen! Het koor kreeg ook hier een warm onthaal. Alles was goed geregeld door Iko en Santos, die in deze kampong woont. Tafels en stoelen waren mooi aangekleed, een groot podium was gebouwd en Santos zijn vrouw Suci had voor een heerlijk buffet verzorgd.

Eerst waren er optredens van de bewoners uit de kampong met zang en dans en daarna een groots optreden van Wouter en het koor. Het was een gezellig en ongedwongen optreden met medewerking van alle aanwezige kinderen, die de Indonesische liedjes uit volle borst meezongen. Ook zongen de kinderen met het koor in het Nederlands “Een, twee, drie, vier hoedje van papier” zie ook de videobeelden “Wandeling en optreden“.

Wouter Muller schreef het volgende over zijn tweede bezoek aan Baturraden.

“Optreden als muzikant in Baturraden is op zichzelf al een belevenis, maar ik voelde me daar tegelijk ook de ambassadeur van stichting Tileng. Dan is het een extra voorrecht om er te zijn en weer te zien hoe de bevolking hard werkt aan de eigen ontwikkeling en investeert in onderwijs, in kinderen: de toekomst van Indonesië .

Wil je ook investeren in de toekomst van Indonesië ? Ga dan naar www.tileng.nl, verdiep je in de steun die Tileng biedt aan desabewoners die zichzelf vooruit helpen. En help mee!”

Van Santos en Wouter heb ik begrepen dat het bezoek van het Colourful City Koor aan Baturraden als geslaagd mag worden beschouwd.

Ik wil afsluiten u te vragen het advies van Wouter op te volgen! Wij heten u graag van harte welkom.

Een nieuw bestuurslid stelt zich voor!

Geschreven door Remco Lange op . Gepost in Weekendverhalen.

A. (Albert) van Bart (1948), werkt bij IBM in Amsterdam en thuis in Capelle aan den IJssel en is tevens gemeenteraadslid in Capelle aan den IJssel.

Na jaren diverse bestuursfuncties in verschillende disciplines te hebben gehad, voelde ik mij vereerd gevraagd te worden toe te treden tot het bestuur van de Stichting Tileng.

Vooralsnog heb ik mij ‘ingelezen’ in de website van de Stichting en raakte onder de indruk van de doelstellingen en de projecten van Stichting Tileng.

Hun uitgangspunt ‘geef een visser een hengel in plaats van vis’ en ‘vrijwilliger ben je niet vrijblijvend’ zijn een tweetal stellingen waar ik mij volkomen in kan vinden.

Bovenal het feit dat er hoegenaamd niets ‘aan de strijkstok blijft hangen’ en de vele donaties zodoende ten goede komen aan de bevolking van de dessa’s Imogiri, Baturraden en Tileng in Indonesië, spreken mij ten zeerste aan.

Ik hoop dan ook mijn bijdrage te kunnen leveren aan de Stichting.