Skip to main content

Tag: Scholarship

Vakantie en werken

Geschreven door Remco Lange op . Gepost in Weekendverhalen.

(red: Vertaald vanuit het Engels)

Wat zou je ervan denken wanneer jouw zomervakantie niet alleen gevuld zou zijn met een gang naar het strand, zoveel mogelijk zwemmen en rondhangen met je vrienden, maar ook met jezelf nuttig maken door, via een sociaal programma, anderen te helpen?

Geen idee?

Vraag het dan de 17 jonge mensen uit België van Bouworde Vlaanderen, die ongeveer 3 weken in Baturraden (op Centraal Java in Indonesië) verbleven om sociaal werk te doen en om vakantie te houden. Zeventien geweldige jonge mensen, die naar de Groene School Baturraden kwamen om te helpen een traditioneel gebouw neer te zetten, dat als klaslokaal dienst zal gaan doen, met financiën die ze zelf hadden ingezameld en met ondersteuning van Stichting Tileng.

Ze waren verdeeld in twee groepen. De eerste groep, van 1 juli tot 22 juli 2015, bestond uit 8 personen. Allemaal studenten. Ze verbleven comfortabel en met veel plezier in Santos Home Stay. De aankomst van de eerste groep viel samen met de schoolvakantie, de vastenmaand en het Suikerfeest. Hun activiteiten waren daardoor volledig gefocust op de opzet van de bouw, het frame en het dak. Zij hebben ook de leerlingen kunnen ontmoeten gedurende de 5 dagen tussen de schoolvakantie en het Suikerfeest. De vrijwilligers, het onderwijzend personeel en de leerlingen hebben samen veel plezier gehad.

Bij hun werk zijn ze geholpen door een timmerman en zijn assistenten, een bouwvakker en ook door ouders van leerlingen van de Groene School Baturraden. Ze werkte van 8:30 uur tot 16:00, met een lunchpauze van 12:00 tot 13:30. Tijdens het weekend bezochten ze diverse interessante plekken  in en om Baturraden, zoals de zeven zwavelbronnen, diverse watervallen en natuurpark Lokawisata Baturraden, maar ook buiten Baturraden zoals het strand van Pangandaran en Yogyakarta.

Het samen 22 dagen op één locatie werken zorgde voor nauwe vriendschappen tussen de vrijwilligers en het onderwijzend personeel van de Groene School Baturraden. Toen het afscheid kwam gaven sommigen docenten, en zelfs ook enkele leerlingen, een aandenken aan de vrijwilligers, zoals batik, kettingen en armbanden, hetgeen de vrijwilligers zeer veel plezier deed.

De tweede groep arriveerde op 1 augustus 2015. Deze groep bestond uit 9 personen. Dit waren 6 studenten, 1 docent lagere school, 1 kleuterjuffrouw en 1 verslaggever. Zij hebben geholpen de bouw af te maken door middel van het aanbrengen van houten muren, houten vloeren en het dak.

Daarnaast hebben leden van de groep ook dienst gedaan als gastdocent aan de Groene School Baturraden. Dat betrof zowel kleuter- als lagere school onderwijs en ook individueel onderwijs. De vele activiteiten die de vrijwilligers met de leerlingen hebben gedaan bestonden onder meer uit spelletjes, padvinderij, tekenen, handenarbeid, lesgeven over België, Nederlands leren, zingen en de Baturraden Botanische Tuin bezoeken om de vele planten te bestuderen. Hun aanwezigheid als gastdocent aan de Groene School Baturraden gaf veel nieuwe inzichten en ervaringen voor het onderwijzend personeel en de leerlingen van de Groene School Baturraden, wat zeker gedenkwaardig en waardevol was.

De Vrijwilligers waren ook zeer actief in de gemeenschappen rondom de wijk Kemutug Lor. Ze eerde traditionele dansen en hebben, bij de viering van de Indonesische onafhankelijkheid, opgetreden in het districtsgebouw van Baturraden en ook op de verjaardag van Centraal Java in het Satria Stadion. In het weekend reisde de vrijwilligers naar diverse toeristische locaties in de omgeving, zoals het Dieng Plateau en Yogyakarta en ze gingen ook raften in de rivier Serayu. Op hun laatste dag bij de Groene School Baturraden werden de vrijwilligers geïnterviewd door drie journalisten van nationale kranten en televisie.

De vrijwilligers hebben veel indrukken achtergelaten over vriendschap, hard werken, helpen en plezier maken. Wij bedanken onze vrienden van de Belgische vrijwilligers en Stichting Tileng voor de belangstelling en de steun en voor de bouw van het traditionele gebouw, dat nu dienst gaat doen als klaslokaal voor de Groene School Baturraden.

Tot ziens, mijn nieuwe vrienden. Hopelijk zullen wij elkaar in de toekomst weer zien. Nu we vrienden geworden zijn, is deze vriendschap voor altijd.

 

De studiebeurzen

Geschreven door Remco Lange op . Gepost in Weekendverhalen.

We schrijven het zo vaak: Verbeter de wereld, begin bij de kinderen !

Dat is ook de reden dat onderwijs bij Stichting Tileng zo’n centrale positie inneemt. Natuurlijk zijn we ook bijzonder actief met projecten rond inkomen, huisvesting, gezondheid, etc. Dat doen we met veel inzet, overtuiging en plezier, omdat ook deze projecten van groot belang zijn voor de mensen in de desa’s.

Maar het onderwijs heeft en houdt altijd iets bijzonders. Misschien omdat het mes hier aan maar liefst drie kanten snijdt:

  • Leerlingen met een studiebeurs kunnen naar school en hoeven niet doelloos thuis te zitten of zelfs mee te werken aan het gezinsinkomen. Kinderen zijn vaak het eerst de dupe van armoe. Met een studiebeurs krijgen ze direct een beter bestaan.
  • Door het steunen van onderwijs geef je de volgende generatie de tools om zelf de gemeenschap naar een hoger plan te tillen en actief mee te werken aan een betere toekomst. Het is al een oud dogma, maar daarom niet minder waar: Kennis is macht.
  •  In goed Nederlands heet het verblijf op een school “onderwijs genieten”. Dat genieten is in Indonesië vaak zichtbaar aanwezig op de gezichten van de kinderen, iets wat wij ons in ons koude kikkerland nauwelijks voor kunnen stellen.

Dus voor ‘onze’ leerlingen een beter bestaan, een betere toekomst en een glimlach op het gezicht. Wat wil een mens nog meer.

Wanneer u denkt: Daar doe ik aan mee en ik ga ook een leerling ondersteunen, neem dan contact met ons op (vdjagt@tileng.nl).

Stichting Tileng steunt de desa’s en begint bij de jeugd.

 

“Op vrijwilligersreis naar Indonesië”

Geschreven door Remco Lange op . Gepost in Weekendverhalen.

“Op vrijwilligersreis naar Indonesië?! “Wat ga je daar doen?” “In Indonesië nog wel?!” “Amai!”. Veel reacties. En veel vragen. En ik kon weinig antwoorden geven. Want ik wist zelf niet goed wat mij, en de andere zeven vrijwilligers, te wachten stond. 3 weken. Indonesië. Eén klaslokaal te bouwen uit hout. Santos Home Stay. Woorden die me toen niet veel zeiden, maar waar ik nu met een glimlach en een vol hart aan terugdenk.

3 weken. Zo lang? Voor het thuisfront althans. Voor ons werd tijd relatief. 26 uur in een busje leek ineens niet meer zo lang. 4 uur ’s ochtends was ineens niet meer zo vroeg. En 3 weken was ineens veel te kort.

Indonesië. Zo ver? Een voor mij onbekend land. Nu echter het land van de uitgestrekte helder groene rijstvelden, het overheerlijke eten,  de gastvrije, goed laches en goedhartige bevolking, het ontelbaar aantal vulkanen, het hectisch verkeer dat wel een ‘survival of the fittest (scooter)’ lijkt, afgewisseld met een handvol rustgevende watervallen… Zo ver, maar nu plots heel dichtbij, in het hart gesloten.

Een klaslokaal bouwen uit hout? Jij? Ja, ik ben niet de handigste. Maar ik ben er toch in geslaagd mezelf niet aan het klasje te nagelen. Puik werk. Elke dag zagen we hoe ons project vorderde; elke plank weer een stapje dichter bij ons te verwezenlijken doel. Onze laatste werkdag konden we met een tevreden blik neerkijken op wat we hadden verwezenlijkt: er stond een klaslokaaltje waar wij met onze eigen handen hadden aan meegewerkt! Maar wat me toen nog meer heeft overvallen is de realisatie dat we tijdens het hele bouwproces niet alleen een klasje hadden gebouwd, maar ook vriendschappen, net als het klasje geworteld in de Indonesische aarde.

Santos Home Stay. Al van de eerste dag werd Santos Home Stay niet zomaar een plek waar wij verbleven. Santos, onze gastheer, zorgde ervoor dat ons huis een echte thuis werd: comfort, heerlijke maaltijden, gezelligheid en plezier. En hoewel het altijd een hele belevenis was om eropuit te trekken naar allerlei plaatsten op Java, was het altijd leuk om weer “nar hus” te kunnen gaan.

Op vrijwilligersreis naar Indonesië. Een heuse aanrader. Een prachtige ervaring. Een subliem land. Een herinnering voor het leven. ”

 

In gedachte verzonken

Geschreven door Remco Lange op . Gepost in Weekendverhalen.

Het is een zondagmiddag begin juli. Lekker weer. Zittend buiten in de serre zie ik de natuur in volle glorie.

Ik zie de Magnolia weer grote knoppen maken voor het volgende seizoen. Die dan in het vroege voorjaar weer in volle bloei zal staan. Ik droom in gedachten weg naar Indonesië waar het altijd mooi groen is.

De Indische archipel heeft een zeer rijke flora, die zich van west naar oost wijzigt in samenhang met het in deze richting droger wordende klimaat. In totaal zijn er meer dan 45.000 bloeiende plantensoorten, en dat is ca. 10% van alle soorten bloemen en planten die er op aarde voorkomen. Er zijn 250 bamboesoorten en 150 verschillende soorten palmen.

Als vanzelf denk ik dan aan de mensen in de dorpen (desa’s) Tileng, Baturraden en Imogiri. Hoe zou het daar zijn op dit moment? Loopt alles wel op rolletjes? Ik betrap mij er weer op dat ik eigenlijk de dagelijkse controle zou willen hebben op de projecten van de stichting daar. Onzin natuurlijk. Onze mensen daar hebben het goed onder controle. Dat weet ik maar al te goed. Ze werken volgens het boekje, ons handboek implementatie van beleid op lokaal niveau. Laat ze nu, denk ik, ze hebben toch ons vertrouwen!

De vogels en de vissen in de tuin trekken weer mijn aandacht en ik word weer wakker. Ja ze hebben ons vertrouwen!

Wilt ook wat beelden zien van onze desa’s en projecten? Kijk dan eens naar onze video’s of foto’s.

“Buffelbank” Baturraden

Geschreven door Remco Lange op . Gepost in Weekendverhalen.

(In Bahasa Indonesia en Nederlands)

Baturraden dikenal keindahanya dan udaranya yang sejuk dan bebas polusi, dan keramahan masyarakatnya yang kental dengan adat istiadanya dan budaya yang sangat mereka banggakan.

Sejak jaman koloniale belanda desa ini sudah sangat disukai karena masyarakatnya harmonis  mutli kultur toleransi, sebagai masyarakat agraris desa ini sangat dikenal kesuburan tanahnya sumber daya alam sangat melimpah di desa kemutug lor kecamatan baturraden ini.

Desa yang berada di lereng kaki gunung slamet gunung terbesar di jawa dan tertinggi ke 2  dengan tinggi 3434 dpl gunung ini tampak indah dan menjulang tinggi sebagai simbol kemakmuran masyarakatnya.

Kebesaran gunung slamet dikenal sebagai obyek wisata alam,masyarakat sekitar yang sebagian basar bergantung pada pariwisata untuk meningkatkan ekonomi dan kesejahteraan keluarga mereka, dengan adanya obyek obyek wisata alam, seperti lokawisata baturraden,palawi dengan bumi perkemahanya,sumber air panas pancuran 7, pancuran 3, sokolah Alam Baturraden, Baturraden Adventure Forest / BAF.

Di era tahun 1987 desa kemutug lor dilirik oleh MEE Masyarakat Ekonomi Eropa yang menyalurkan bantuan sapi perah secara bergulir kepada mansyarakat sekitar baturraden desa, Kemutug lor, Ketenger, Karang mangu, Karang salam dan Limpa kuwus,setiap orang yang punya lahan dan mau bekerja keras bisa mengajukan permohonan untuk mendapatkan bantuan sapi perah ke MEE melalui  BPTHMT pada saat itu.

Setiap pemohon bisa mendapatkan 1 sampai 2 paket sapi , 1 paket terdiri dari 2 sapi betina dalam kondisi bunting / hamil, kewajiban pemohon setiap 1 ekor sapi mengembalikan 2 anak sapi/ pedet kepada kelompok untuk digulirkan lagi ke kelompok yang lain sehingga sapi sapi ini setiap tahun bertambah.

Projek / bantuan ini sangatlah membantu masyarakat secara ekonomi setiap sapi yang sudah bisa diperah susunya mengeluarkan 15 sampai 20 liter dengan hasil ini petani bisa menyekolahkan anak anak mereka hingga jenjang perguruan tinggi / kuliah,membeli lahan,memperbaiki rumah dan kebutuhan lainya.

Projek ini sangat membantu petani ternak oleh karena itu masyarakat / petani ternak mengajukan permohonan projek dan cara/sistim yang sama ke yayasan tileng blanda,semoga yayasan tileng yang selama ini membantu masyarakat melalui dunia pendidikan dan pariwisata bisa mangabulkan permohonan petani ternak untuk mendapatkan bantuan / projek sapi perah buat mereka.

Apabila yayasan tileng blanda bisa mengabulkan permohonan petani maka dikemudian hari akan mendatangkan kesjahteraan baru bagi masyarakat,dan bantuan bergulir ini tidak akan putus karena setiap tahun sapi akan terus bertambah, dari 10 paket yang diajukan di tahun ke2 sudah bertambah  5 petani dengan 5 paket bergulir baru.

Sebagai projek / kelompok percontohan sapi sapi ini akan di berikan untuk desa kemutug lor baturraden, di desa ini petani sudah lebih siap , mereka sudah belajar bagaimana cara merawat sapi yang baik dan menghasilkan,dari desa kemutug lor ini paket baru dari generasi / keturunan dari paket  ke 1 / pertama.

Salam dari kami masyarakat baturraden untuk semua donatur dan semoga terus akan memberikan donasi ke yayasan Tileng.

“Buffelbank” Baturraden – door Tekad Santosa (Santos de General Manager van Stichting Tileng in Indonesië)
(Vertaling Bari Muchtar)

Baturraden is bekend om zijn schoonheid en frisse klimaat en is vrij van luchtvervuiling. De bewoners zijn vriendelijk en trots op hun cultuur en gewoontes.

Sinds de Nederlandse koloniale tijd is dit dorp al erg geliefd omdat de bewoners in harmonie leven en tolerant zijn tegen verschillende culturen. Met zijn agrarische gemeenschap is het dorp Kemutug Lor, in Baturraden, bekend om zijn vruchtbare grond en zijn overvloedige natuurlijke bronnen.

De desa is gelegen aan de voet van de grootste en de op een na hoogste berg van Java, de Slamet, die er schoon en erg hoog uitziet en het welzijn van de bevolking symboliseert.

Door zijn grootheid is de berg Slamet bekend als een natuurlijke toeristische bestemming met een bevolking die hoofdzakelijk van het toerisme leeft, waarbij ze het economische leven en het welzijn van hun gezinnen kunnen verbeteren. De natuurlijke toeristische bestemmingen bestaan uit bestemmingen in Baturraden, Campings in Palawi, de 7 warmwaterbronnen, 3 fonteinen, de natuurschool Alam Baturraden en Baturraden Adventure Forest / BAF.

In 1987 kreeg Kemutug Lor aandacht van de Europese Unie, die later hulp aanbod in de vorm van melkkoeien. Iedere bewoner van Kemutug Lor, Ketenger, Karang Mangu, Karang Salam en Limpa Kuwus die grond had en hard wilde werken, kon toen via BPTHMT een verzoek indienen om beurtelings voor de koeien te zorgen.

Iedere indiener kon 1 tot 2 koppels koeien krijgen. Een koppel bestaat uit 2 zwangere koeien. De fokker die aan de beurt is moet ervoor zorgen dat hij 2 kalfjes kan doorgeven aan de volgende fokker.

Dit project is erg nuttig geweest voor de economie van de bewoners. Elke koe produceerde 15 tot 20 liter melk. Door de verkoop van melk konden de bewoners hun kinderen laten studeren tot aan het hoger onderwijs en hun huizen laten opknappen en aan andere behoeften voldoen.

Dit project heeft de veehouders heel veel geholpen. Maar nu verder in 2015 en volgende jaren.

Daarom gaat Stichting Tileng uit Nederland hen helpen, zoals zij ook de mensen in Tileng/Mangung hebben geholpen, met een soortgelijk project met het zelfde systeem. Ze gaan ervan uit dat de stichting, die tot zover via het onderwijs en andere projecten hulp heeft gegeven aan de bewoners, verder wil gaan met de veehouders met hun melkkoeienproject.

Door Stichting Tileng in Nederland kan dit in de toekomst nieuw welzijn teweegbrengen voor de bewoners. Deze hulp zal nooit ophouden, omdat elk jaar het aantal koeien steeds toeneemt. In het eerste jaar heb je 10 koeien en in het tweede jaar heb je al 5 boeren met 5 koeien.

Als pilot/voorbeeld project worden de eerste koeien aan dessa Kemutung Lor Baturraden gegeven.

De boeren van dit dorp zijn er klaar voor. Ze hebben al geleerd hoe ze voor de koeien goed en met succes moeten zorgen. Van desa Kemutug Lor zal een nieuwe generatie nakomelingen ontstaan die afkomstig is van de eerste groep.

Groeten van de veehouders uit Baturraden aan de donateurs van Stichting Tileng. Blijf ons steunen.

 

‘Het geheim van Tileng’ 2000 – 2015

Geschreven door Remco Lange op . Gepost in Video.

Het geheim van Tileng. Een overzicht van 15 jaar werken in de desa’s Tileng, Imogiri en Baturraden, Java, Indonesië.

De song is geschreven een gezongen door de ambassadeur van Stichting Tileng Wouter Muller.

https://youtu.be/8Wy2dOTV77M

Met goud kristal bereiken…

Geschreven door Remco Lange op . Gepost in Weekendverhalen.

Het is al weer vijftien jaar geleden dat de eerste stappen werden gezet om met Stichting Tileng mooie projecten te realiseren. Huizen bouwen, waterputten slaan, buffels kopen, noodwoningen bouwen, kleuterscholen opknappen en herbouwen. Als je het zo snel zegt is het als of het niets is. Maar stiekem zijn er veel projecten opgestart en tot een goed eind gebracht. Sommige projecten duren nog voort, andere projecten zijn misschien al weer aan een opknapbeurt toe. Werk zat, altijd al geweest, dat zal ook in de toekomst niet veranderen. Veel vrijwilligers hebben zich in de afgelopen jaren hard gemaakt voor de stichting, zowel in Nederland als in Indonesië. Nog meer donateurs en sponsors hebben hun financiële bijdrage kunnen leveren. Er is geld opgehaald met spontane acties, de verkoop van kaarten en met 12,5 jaar hebben we zelfs onze eigen glossy verkocht. Dat deze stichting bij veel mensen diep in het hart zit mag duidelijk zijn. Simpelweg omdat je het anders niet 15 jaar volhoudt. Ik kan hier nu nog meer ruimte gaan spenderen en u vragen nog meer tijd vrij te maken om dit relaas te lezen. Ik wil u echter maar een ding vragen, met al de vrijwilligers, donateurs en sponsors hebben we goud in handen en hebben we het kristallen jubileum bereikt. Zullen we er samen voor zorgen dat we voor goud gaan?

Bedankt voor uw inzet in welke vorm dan ook en ik vertrouw er op dat we samen met Stichting Tileng nog veel mooie doelen mogen bereiken.

Met vriendelijke groet,

 

Onlangs kreeg ik ………… (deel 1)

Geschreven door Remco Lange op . Gepost in Weekendverhalen.

Onlangs kreeg ik onderstaand artikel aangereikt door onze ambassadeur Wouter Muller. Hij vond het een inspirerend artikel over ontwikkelingshulp op een manier waarin hij “Het geheim van Stichting Tileng” in meende te herkennen.

Stichting Tileng is ook gestart vanuit frustratie en teleurstelling over ontwikkelingswerk in de dusuns (woongemeenschappen) in de desa Tileng, een van de huidige werkgebieden van de stichting.

Het inspirerende artikel, geschreven door Cris Zomerdijk van Holland Consulting Group (www.criszomerdijk.nl) en op 3 maart gepubliceerd op ManagementSite.nl, willen wij u niet onthouden. Herkent u hier ook het “Het geheim van Stichting Tileng” in? Laat het ons weten.

Het artikel

“Slechts 5 tot 15 procent van ontwikkelingsgelden komt uiteindelijk op de juiste plek terecht.”

Dat kan en moet anders. Helpen met de handen op de rug. Oftewel, ondernemerschap en eigen initiatief stimuleren om duurzame resultaten te bereiken. Hoe realiseer je dit in een afgelegen berggebied in Tanzania waar de bevolking van minder dan 1 dollar per dag moet rondkomen? Hoe bereik je meer toegevoegde waarde met ontwikkelingsinitiatieven en hoe ga je om met taaie patronen? Ik vroeg het Herman en Marion, sociale ondernemers en eigenaren van MamboViewpoint Eco Lodge. Zes jaar geleden gestart vanuit frustratie en teleurstelling uit eerdere ontwikkelingsprojecten, besloten zij dat het beter en anders kon. Gezien de hedendaagse roep om eigen kracht, ondernemerschap en verandering, een interessante casus ook voor managers in Nederland.

Stichting Tileng:onze werkwijze

Ontwikkelingswerk is big business

“Hulp bieden maakt mensen afhankelijk.”

Van ongebruikte viskotters, tot kapotte waterpompen en ongebruikte scholen. Herman en Marion hebben het tijdens eerder ontwikkelingswerk allemaal voorbij zien komen, evenals de ongewenste neveneffecten en dure overhead van veel ontwikkelingsprojecten.

Stichting Tileng:bestedingsgarantie

“Ontwikkelingswerk is een business geworden; de ziel is eruit.”

Veel projecten zijn vooral vanuit de ‘donors’ gericht: snel ‘succes’ en mooie plaatjes. Als de hulporganisaties weg zijn stort het weer net zo hard in, bijvoorbeeld omdat er dan wel een school gebouwd is maar vergeten is om leraren te organiseren. De goede doelen zijn een industrie verworden die zichzelf in stand houdt. Als het effectief zou gebeuren, drogen de oneindige stroom giften op en raken de ontwikkelingswerkers hun baan kwijt. Zo hebben de goede bedoelingen vele landen afhankelijk gemaakt van externe hulp en wordt het in deze ontwikkelingslanden vooral gezien als goede mogelijkheid om er persoonlijk beter van te worden. In ‘donor darling’ Tanzania is maar liefst 40% van het nationaal inkomen afkomstig van donorgelden.

Stichting Tileng:aanvulling salarissen leraren

Ontwikkeling komt van onderaf

In onze filosofie ontstaat echte ontwikkeling alleen als je mensen voedt met ideeën, kennis en informatie en niet met geld. Een klein duwtje is vaak genoeg om successen te realiseren.

Stichting Tileng:over ons

“Schaf de ontwikkelingshulp af en stimuleer bedrijvigheid en vooral trots van de lokale bevolking.”

Het hart van ons project bestaat uit een eco lodge met ruimte voor zo’n 32 toeristen, gerund door lokale mensen. De lodge vormt de plek waar ‘locals’ toeristen ontmoeten. Waar ideeën ontstaan en waar vrijwilligers en toeristen verblijven om hun steentje bij te dragen via de aanverwante stichtingen MamboSteunPunt en Jamiisawa. De lodge is hiermee geen doel op zich maar een vliegwiel voor ontwikkeling. Zo kan hier een expert uit bijvoorbeeld Nederland praten met een lokale boer en direct ideeën uitwisselen over hoe hij zijn melkproductie kan vergroten.

Stichting Tileng:Geef mensen geen vis

“Ik gun iedere organisatie een ontmoetingsplek waar vanuit spontane ontmoetingen, inspiratie en enthousiasme ontstaat.”

De lodge is tot stand gekomen door de hulp van in totaal 1.000 lokale mensen die in kleine shifts 1,5 jaar hebben gewerkt aan de bouw van de lodge. Naast verspreiding van inkomen voor een grote gemeenschap leidde dit ook tot het versterken van skills en eigenwaarde. Bovendien gaf het Herman en Marion de gelegenheid de meest initiatiefrijke personen te selecteren om MamboViewpoint Eco Lodge te runnen. Een prachtige selectie ‘aan de poort’ en tegelijkertijd stimulans en draagvlak in het dorp.

Gedurende de bouwperiode was een ieder welkom om vragen te stellen en ideeën uit te wisselen. Te beginnen met iedere morgen een ‘morning prayer’. Tijdens deze dagopening krijgt een ieder de gelegenheid om actuele vragen of problemen te delen en worden direct oplossingen aangedragen.

De lodge zorgt nu voor continuïteit en diepgaande kennis van de kansen en valkuilen in dit gebied. Er kan tijdig bijgestuurd worden en initiatieven worden direct ingebed in de lokale gemeenschap. Dit in tegenstelling tot veel traditionele ontwikkelprojecten die na afronding een stille dood sterven.

Stichting Tileng:“Buffelbank”

Werken vanuit de bedoeling

“Veel projecten worden geïnitieerd vanuit een Westerse ‘mindset’ en achter een bureau ver weg van de plek waar de ontwikkeling dient plaats te vinden.”

Als je aansluit bij de praktische kennis en behoefte van de lokale mensen en deze verbetert, bereik je veel meer. Zo heeft een vrijwilliger de vrouwen hier in de gemeenschap geleerd hoe zij van melk, kaas en yoghurt kunnen maken. Hun inkomsten én hun trots is daarmee gegroeid. Een jongen uit het dorp heeft hier in de lodge geholpen met het aanleggen van lampen op zonne-energie. Hij heeft nu een bloeiende handel opgebouwd voor de lokale bevolking in de omringende dorpen. Weer een ander heeft een business opgebouwd met het maken van daken van palmbladeren (Makuti), wat hij geleerd heeft bij de bouw van de lodge.

Het mooie is dat wij als eigenaren van de Eco Lodge dagelijks worden geconfronteerd met dezelfde problemen als de lokale bevolking. Hierdoor trekken we gezamenlijk op bij uitdagingen en hebben we een groot potentieel om huidige en toekomstige vraagstukken aan te pakken. Managers in Nederland kan ik van harte aanbevelen om vaker af te dalen naar de échte leefwereld om daar je bijdragen te leveren.”

Stichting Tileng:“Buffelbank”

Een corrupt systeem doorbreken

De corruptie zit hier in alle lagen van de samenleving en dit systeem is te hardnekkig om te veranderen. Zo is het lokale bestuur totaal verlamd doordat al het geld wat er binnenkomt verdwijnt in de zakken van de burgemeester en zijn vrienden. Er blijft zogenaamd niets meer over voor bijvoorbeeld schoolboeken of betere wegen. Op kleine, lokale schaal is daar nog wel enige invloed op uit te oefenen. Het dorpsbestuur geven we nu bijvoorbeeld geen geld meer, maar laten we zelf een lijst maken van prioriteiten en projecten. Arbeid en materialen worden vervolgens vergoed op basis van werkelijke bestedingen, we betalen rechtstreeks aan de ‘shopkeepers’ en de werkers. Tevens houden we een oogje in het zeil bij de voortgang. Bij de projecten zoals de bouw van vier nieuwe bruggen twee jaar geleden moeten lokale mensen ook altijd een eigen bijdrage leveren en voelen zich daardoor ook mede-eigenaar.

Stichting Tileng:bewoners bepalen

Volgende week deel 2.

 

Waarom ben ik donateur …………

Geschreven door Remco Lange op . Gepost in Weekendverhalen.

In het verhaal van 27 juni jl. deed Stichting Tileng de volgende oproep; “Heeft u een verhaal dat verband houdt met het werk van Stichting Tileng en u wilt het kwijt op onze site, laat het ons weten via info@tileng.nl”.

Het heeft even geduurd maar ja, ik heb ook een verhaal.

‘Waarom ben ik donateur van Stichting Tileng, nou gewoon daarom’.

Ik geloof niet dat dit, ‘nou gewoon daarom’, zomaar als een weekendverhaal geplaatst gaat worden. Ik zal een betere uitleg geven, welnu daar komt-ie.

Jaren geleden was ik donateur van wat toen nog Foster Parents Plan (FPP) was. Er was een jongetje in Sri Lanka dat ik ondersteunde. Met Kerst kwam er weer een tranen trekkende uitzending op de TV en besloot ik nog een kindje er bij te nemen. Dat werd er een uit Sierra Leone. Maar daar brak een burgeroorlog uit en besloot FPP dat er maar een kindje van ergens anders moest worden. Even daarna kwam naar buiten wat de directeur van FPP verdiende, voor ongeveer 3 dagen werk in de week, dat schoot drie dubbel dik in mijn verkeerde keelgat.

Ik had even daarvoor een hernieuwde kennismaking gehad met een oude schoolvriendin, die getrouwd was en nog steeds is, met Ton Lange. Ton maakte in 1997 een rondreis in Indonesië zag hoe FPP werkte in de desa Tileng en werd daar niet blij van en besloot in 2000 zelf een stichting op te richten. U allen wel bekend als Stichting Tileng.

Ton zocht donateurs. Dus was de keuze snel gemaakt. De directeur van FPP kon van mij de welbekende boom in en ik stopte met de betaling, maar stortte het bedrag op de rekening van Stichting Tileng.

Ik kreeg in die tijd nog een papieren maandbrief met weetjes en verhalen via de post binnen. Na verloop van tijd ging dit via e-mail. Ton typte, en na 15 jaar nog steeds, zich blauwe vingers om donateurs te werven. Wat vaak lukte, soms ook niet.

Wat ik wel miste was reclame op de tv. Tot ik hoorde dat daar veel geld naar toe gaat en dat volgens mij beter besteed kon worden.

Na de grote inzameling voor de Tsunami slachtoffers in het verre Oosten wist ik het zeker, er blijft veel aan de bekende strijkstok hangen. Na ruim een jaar was er nog niets aan de situatie van veel bewoners van bijvoorbeeld Sri Lanka gedaan, omdat er grote sommen geld naar toegestuurd werden, die besteed werden aan de plaatselijke projectontwikkelaars die er bruiloftsfeesten mee betaalde.

Weet u nog de aardbeving in 2006, waarbij een net afgerond project in de desa Imogiri ingestort was? Woningen en herbouwde scholen. Binnen een maand werd door de stichting al begonnen met de bouw van noodwoningen voor de getroffen bevolking. Zonder de hulp of centjes van Nederlandse tv inzamelingsactie(s) die ook weer op touw waren gezet en waar veel bekende Nederlanders aan mee werkten.

Nu zie ik vaak de foto’s van scholen en nieuwe stenen huizen die door de stichting gerealiseerd zijn. Zonder dure reizen van ambassadeurs en cameraploegen die er een mooie rapportage van maken van het geld wat volgens mij eigenlijk bestemd is voor de daar aanwezige bevolking.

Zoals Ton al een keer uitgelegd heeft gaat alles wat aan donaties binnenkomt voor 99% naar de projecten naar de desa’s Tileng, Imogiri en Baturraden. In Indonesië, Baturraden, huist het management van de stichting dat er voor zorg draagt dat alle financiën en de uitvoering van de projecten goed in de gaten wordt gehouden.

Nou en daarom ben ik al 15 jaar donateur van de stichting. Want Stichting Tileng steunt de desa’s en mijn man en ik steunen Stichting Tileng.

(Red.: Naast het donateurschap hebben Joke en haar man ook een tijd lang het scholarship project gesteund. Hulde.)

 

Cerita dari ……… / Het verhaal van ……..

Geschreven door Remco Lange op . Gepost in Weekendverhalen.

(In het Indonesisch en Nederlands)

Hallo, Yayasan (Stiching) Tileng yang saya cintai dan saya banggakan..saya dan rekan rekan guru taman kanak kanak pertiwi kemutug lor baturaden mengucapkan banyak terima kasih atas bantuan honor buat saya dan teman teman.

Saya dapat melanjutkan Sl pendidikan anak usia dini untuk menambah pengetahuan.

Dan sangat penting untuk mendidik anak ank usia dini.

Saya dan teman teman sangat senang honor dari tileng sangat bermaanfaat untuk kami.

Karena kami hanya terima honor 100.000 per bulan. Itupun kalau masih ada sisa.

Yayasan tileng sangat berjasa. Dan kami mohon honor itu dapat di tambah nominalnya.

Karena masyarakat d sekitar kami yang bersekolah belum mampu membayar iuran lebih. Rata-rata buruh. Menjadikan prihatin mereka hanya memberi sumbangan rp15.000 setiap bulan.

Honor dari tileng sangat membantu sekali untuk saya dan rekan-tekan guru. Dapaf di gunakan membeli sepatu..baju seragam.

Saya dan teman – teman dapat membeli keperluan mengajar dan mendidik anak anak bila honor dari stiching tileng di berikan kepada kami.

Terima kasih Stiching Tileng.

Salam untuk semua donatur Yayasan (Stiching) Tileng.

 

Cerita dari ……… / Het verhaal van …….. Uji Rujinah

(Vertaling Bari Muchtar)

Hallo Stichting Tileng, waarvan ik hou en waar ik trots op ben. Ik en de collega’s onderwijzers van kleuterschool Pertiwi Kemutung Lor, Baturraden, spreken onze dank uit voor het honorarium voor mij en mijn collega’s.

Op jonge leeftijd kon ik verder studeren tot het S1-diploma om meer kennis te vergaren.

Het is heel belangrijk dat de kinderen in hun jonge jaren onderwijs krijgen.

Ik en mijn vrienden (red.: collega’s) zijn heel blij met het honorarium van Tileng en dat is heel nuttig voor ons. Want wij krijgen alleen Rp.100.000 (red.: EUR 8,30) per maand als honorarium. En dat gebeurt alleen als er (red.: op school) wat overblijft.

Tileng bewijst een goede dienst. En wij verzoeken jullie ons meer honorarium te geven. Want mensen in onze omgeving kunnen geen extra schoolgeld betalen. De meeste mensen zijn arbeiders. Het is zorgelijk dat ze alleen Rp.15.000 (red.: EUR 1,25) per maand kunnen bijdragen.

Het honorarium van Stichting Tileng helpt mij en mijn collega’s heel veel. We kunnen daarmee schoenen en uniformen kopen.

Ik en mijn vrienden kunnen dan benodigdheden kopen waardoor we les en onderwijs aan de kinderen kunnen geven wanneer Stichting Tileng ons honorarium betaalt. Onze dank daarvoor, Stichting Tileng.

Heel veel dank.

Groetjes aan alle donateurs van Stichting Tileng.

 

Stichting Tileng: Uw steun is hard nodig. Wordt donateur!