CAPELLE- Wanneer Ton en Wil Lange vertellen over de Stichting Tileng, de plaatselijke bevolking op Java en hun inspanningen om de leefomstandigheden van deze mensen te verbeteren, lijkt het haast vanzelfsprekend dat zij hier zoveel tijd en energie in stoppen. Toch mag dit heel bijzonder genoemd worden. Twee Capellenaren brachten in 1997 een bezoek aan hun pleegkind van Foster Parents en dit leidde tot een intensief contact met de gehele desa Tileng.
Ton en Wil adopteerden in 1992 een Indonesisch kindje uit het dorpje Tileng. Tijdens een rondreis vijf jaar later wilden zij graag op bezoek bij de familie en zij werden uitgenodigd om een nachtje te blijven logeren. ,,De medewerker van Foster Parents vond dit geen goed idee, we moesten na een uurtje maar weer vertrekken. Hij zei dat het gevaarlijk zou kunnen zijn. Wij vonden dat onzin.’’ Ton had zich al eerder de taal eigen gemaakt, dus hij kon zich wat dat betreft prima redden. ,,We waren de eerste blanken die het dorpje bezochten, de hele plaatselijke bevolking was uitgelopen.’’
Zoals beloofd hadden Ton en Wil twee geiten, tien kippen, suiker en rijst meegenomen. ,,We werden ontzettend gastvrij ontvangen, ze zijn zo vriendelijk daar. ’s Nachts kon ik niet slapen’’, vertelt Ton. ,,Ik wilde die mensen helpen. De volgende dag ben ik gaan praten. Ik heb gevraagd wat ze zelf graag zouden willen. Ze vertelden ons dat ze graag mooie woningen wilden hebben.’’ Ton maakte de afspraak dat hij voor het geld ging zorgen, mits de bevolking zelf die huizen ging bouwen. Dankzij de hulp van een Nederlandse aannemer konden drie nieuwe woningen worden gerealiseerd, terwijl zeven andere werden gerenoveerd.
Hier bleef het niet bij. De Stichting Tileng werd opgericht en samen met de inwoners van Tileng werden plannen gemaakt voor structurele hulp. ,,De voorwaarde is altijd dat zij zelf ook bijdragen dmv geld en inzet. Het geld van de stichting wordt volledig gebruikt voor onze projecten. De contributie aan de Kamer van Koophandel is onze enige uitgave hier in Nederland.’’ De bevolking gaf aan zelfstandiger te willen worden en daarom werd het zogenaamde koeienproject opgezet: ,,We hebben nu 61 koeien gekocht. Degene die er één krijgt, geeft hem door aan de volgende zodra de koe gekalfd heeft. Het kalf houdt hij zelf. We hebben nog 27 koeien nodig en dan zijn ze selfsupporting.’’
Ton en Wil hebben als motto ‘Verbeter de wereld, begin bij de kinderen’. Daarom ondersteunt de Stichting Tileng ook onderwijsprojecten. Onlangs ging het echtpaar voor de vijfde keer naar Indonesië. ,,Natuurlijk betalen we die reizen altijd zelf. De laatste keer hebben we een school geopend. Er was een overheidsfunctionaris bij en hij heeft een groot bedrag geschonken voor de tweede fase van de bouw. Ik ben nu bezig om die overheidssteun structureel te laten worden.’’
Inmiddels heeft het gezin Lange drie pleeggezinnen op Java, overigens zonder tussenkomst van Foster Parents. ,,Mijn pleegzoon is mijn rechterhand daar. Hij heeft zelfs Nederlands geleerd.’’ Iedere keer wanneer ze Tileng bezoeken, krijgen ze veel media-aandacht en hun steun wordt zeer gewaardeerd. ,,Het is zo’n mooi land en de mensen zijn ondanks de armoede heel aardig. Er bestaan vooroordelen dat je daar wordt besodemieterd maar daar hebben we nog nooit iets van gemerkt.’’
Dankzij de inzet van Ton en Wil Lange zijn de leefomstandigheden in Tileng al enorm verbeterd. Wilt u de stichting steunen of heeft u behoefte aan meer informatie, kijk dan op de website of bel met 010-4501517.
Foto: Ton en Wil staan in uniform bij de opening van de school. Dat uniform kregen ze omdat de bevolking wil laten merken dat ze één van hun zijn geworden. Ton kreeg een onderscheiding, de ‘Wing’.
