Tijdens een rondreis over Java met een kleine groep Nederlandse reisgenoten kwamen we op 28 september jl. ’s avonds aan in Baturraden. Een van de drie desa’s van Stichting Tileng. Bij het hotel worden we al opgewacht door Tekad Santos, de vertegenwoordiger van Stichting Tileng in Indonesië en grote animator van vele Tileng-projecten. Ons weerzien is aller hartelijkst en we nemen samen het programma door wat hij voor de volgende dag voor ons in petto heeft.
Dat blijkt heel veel te zijn. Het begint ’s morgens al vroeg met een tocht door een geweldig mooi natuurgebied en een spannende wandeling naar ‘De 7 bronnen’. Warmwaterbronnen die zwavel bevatten en die daar ontspringen. Een prachtig gezicht om te zien, maar nog mooier om te ondergaan. Daarvoor worden we eerst ingesmeerd en gemasseerd met gele zwavelmodder. Daarna afspoelen met dat warme bronwater is voor ons allen een verrukking.
Daarna wandelen we naar een prachtige plek waar een heerlijke lunch ons wacht. ’s Middags maken we een pittige wandeling door alles wat Baturraden aan rijke natuur te bieden heeft: bossen, bloemen, vergezichten, de mooiste sawah’s en rustieke kampongs met overal ontzettend vriendelijke mensen.
Terug in het hotel komen we even bij en maken we ons op voor het avondprogramma. Wat dat is houdt Santos voor ons geheim, maar het is duidelijk dat hij iets bijzonders voor ons heeft bedacht. En inderdaad: we worden naar een schoolplein gebracht dat is omgetoverd tot een grote feesttent met podium, muziek en de heerlijkste hapjes op feestelijk versierde tafels en stoelen. Er zijn zo’n 150 mensen, grotendeels uit Baturraden, maar Santos en Iko (de andere vertegenwoordiger van de stichting in Indonesië) zijn er in geslaagd om ook allerlei belangrijke autoriteiten naar deze avond te halen.
Wij worden onthaald als eregasten uit Nederland en beschouwd als vertegenwoordigers van de Stichting Tileng. Dat is eigenlijk ook zo, want de hele reisgroep draagt Tileng een warm hart toe. En ik voel me alsmaar trotser worden dat ik hier ben als ambassadeur voor de stichting.
Het feestprogramma is één grote verrassing voor ons. De leraressen van scholen die door Tileng ondersteund worden hebben prachtige dansen ingestudeerd. De scholieren zingen speciaal ingestuurde Nederlandse liedjes als ‘ Berend Botje’ en ‘Vader Jacob’. Geweldig! En 4 jonge meisjes voeren een adembenemend mooie dans uit. Baturraden op zijn best!
Het meer officiële programma omvat diverse toespraken van enkele autoriteiten, zoals de burgemeester en een lid van het Indonesisch parlement. Speciaal voor ons spreken sommigen ook een welkomstwoord in het Nederlands! Daarna bieden ze aan een groep leraren en leraressen een officiële oorkonde uit die recht geeft op een aanvulling op hun salaris. Maar liefst 39 personen komen daarvoor in aanmerking.Deze aanvulling is van wezenlijk belang omdat het normale onderwijssalaris onvoldoende is.
De onderwijsgevenden zijn dan niet meer genoodzaakt om allerlei bijbaantjes te nemen wat weer slecht is voor de kwaliteit van hun onderwijs.
Vervolgens word ik uitgenodigd om aan 15 scholieren een zgn. ‚scholarship’ (studiebeurs) te overhandigen. Zowel de salarisaanvullingen als de scholarships zijn met steun van de Stichting Tileng tot stand gekomen. En ik voel me onder de sterrenhemel van Baturraden super trots om juist hier het werk van de stichting als ambassadeur te vertegenwoordigen en uit te dragen. Dat laatste mag ik doen met een speech voor alle aanwezigen. Daarin benadruk ik vooral de eigen inzet van de lokale bevolking als motor voor de eigen ontwikkeling. En hoe belangrijk het is om in onderwijs, om in kinderen te investeren. Wie in kinderen investeert, investeert in de toekomst. En de kinderen van Baturraden zijn de toekomst van Indonesië.
Na dit officiële gedeelte wordt het feestbuffet geopend en reken maar dat alle aanwezigen daar heerlijk van hebben genoten. Terug in het hotel zijn we als reisgroep nog lang onder de indruk van deze geweldige feestavond met de lokale bevolking van Baturraden.
De volgende dag maken we een rondtocht langs de diverse projecten die Stichting Tileng hier ondersteunt. We bezoeken drie scholen en een bijzonder onderwijsproject in de natuur. En wat is het opnieuw buitengewoon inspirerend om met eigen ogen te zien hoe leraren en leraressen vol toewijding met kinderen werken aan hun toekomst. Hier gebeurt voor onze eigen ogen wat de Stichting Tileng zich ten doel stelt. Geen vage projecten, maar concrete ondersteuning van wat men daar zelf wil en zelf hard aan werkt. Op basis van duidelijke afspraken, goede verantwoording en met concrete resultaten als bewijs.
Ter afsluiting brengt Santos ons naar een stal waar drie prachtige koeien ons opwachten, het begin van de “Buffelbank” van Baturraden, mede mogelijk gemaakt door Tileng-donateurs. Hartverwarmend om te zien. Zo hartverwarmend dat mijn reisgenoten spontaan besluiten om samen een donatie te doen voor nog een koe (ongeveer 650 euro).
Terug in het hotel nemen we hartelijk afscheid van Santos en bedanken we hem voor alles wat hij en zijn medewerkers hebben gedaan om ons een doorkijk te geven in hoe Baturraden zelf aan zijn toekomst werkt met steun van Stichting Tileng.
En op weg naar ons volgende reisdoel zing ik in stilte het refrein van het lied dat ik voor het werk van Stichting Tileng schreef:
“In Tileng, Baturraden, Imogiri, wordt de toekomst gemaakt / met wat men zelf kan / met wat men zelf wil / hier maken mensen zelf het verschil”
Ja, de wereld wordt een beetje mooier door de inzet van mensen als Santos en vele anderen daar en onze ondersteuning hier. Laten we dus doorgaan, ik heb zelf gezien hoe zeer dat de moeite waard is en hoe goed het werkt. Steun dat werk!
Stichting Tileng steunt de desa’s, steunt u Stichting Tileng!
Rond 10 uur ’s morgens meldde de band Blue Pearl zich al om op te bouwen en langzaamaan druppelden ook de anderen (Wouter Muller en zijn bandleden Bep Kamphuis en Nick de Vos, Kaja Pitjit, Arts and Craft by Liek, bestuursleden en vrijwilligers van Stichting Tileng) binnen. Voordat alles op tijd klaar staat komt er nog heel wat organisatiewerk aan te pas! De zaal ging (officieel) om 12:30 uur open, maar uiteraard meldden zich de eerste gasten al voor die tijd.
