Skip to main content

Tag: desa’s

Contact

Geschreven door Remco Lange op . Gepost in Weekendverhalen.

Stichting Tileng probeert, en gelukkig ook met succes, een stimulerende factor te zijn in de ontwikkeling van de bekende drie desa’s op Midden-Java. Daarvoor worden diverse projecten uitgevoerd, die allemaal één ding gemeen hebben: ze kosten geld.

Bij alle projecten wordt de naam van Stichting Tileng genoemd en de ‘eer’ gaat dan ook altijd naar de stichting. Maar laten we er geen doekjes om winden, we doen dat met het geld van anderen, met name van onze sponsors en donateurs. Wellicht ook met geld van u.

De verantwoordelijkheid die gepaard gaat met het beheren en uitgeven van andermans centen weegt zwaar. Stichting Tileng doet er dan ook alles aan om verantwoording af te leggen over haar projecten en de daarbij behorende uitgaven.

Daarvoor staan diverse kanalen ter beschikking, zoals de aandacht waarmee de pers ons regelmatig vereert, persoonlijk contact (bijv. tijdens presentaties, pasars en kumpulans), de jaarrekeningen en natuurlijk (en vooral) de website.www.tileng.nl

Soms is echter een direct persoonlijk bericht de aangewezen methode. Per post of, steeds vaker, per e-mail. Dat begint al met de dankbrief die wij sturen naar nieuwe donateurs. En daar begint ook direct ons probleem. Sinds de banken zijn gestopt met het verstrekken van adresgegevens bij bankmutaties, is het niet altijd meer mogelijk nieuwe donateurs te benaderen. Mocht u een bijdrage hebben overgemaakt en niets van ons hebben vernomen, dan bieden wij daarvoor onze excuses aan.

Bent u een (nieuwe) donateur, of overweegt u dat te worden, en stelt u een persoonlijk bericht op prijs, geef dan uw adresgegevens en/of e-mailadres aan ons door via info@tileng.nl. Heeft u al eerder een brief of e-mail van ons ontvangen, dan zit u in ons bestand en hoeft u uiteraard niet te reageren.

Stichting Tileng zijn we samen.

Imogiri en Manggung

Geschreven door Remco Lange op . Gepost in Weekendverhalen.

Zaterdag 19 september was Tekad Santosa (Santos – onze General Manager) met de bus naar Imogiri gekomen om samen met de vertegenwoordiger van de desa Imogiri, Puri Purwanto, bij ons in het busje te stappen en mee te rijden naar Tileng/Manggung. De weg ernaartoe was al een belevenis. Steile weg met haarspeldbochten en mooie uitzichten.

De voorzitter van het plaatselijk bestuur in Tileng en zijn 16 woongemeenschappen, de heer Jaelani was zelf  niet aanwezig, hij was bij een bruiloft van familie, maar we werden hartelijk ontvangen door de familie Widayati. De taakverdeling binnen het plaatselijke bestuur ziet er verder zo uit: secretaris – de heer Deni, penningmeester – mevrouw Endang Lestari, divisie onderwijs – mevrouw Dwiwiayantie en de divisie sapi (koeien ”Buffelebank”) – de heren Suwandi en Marsilam.

Na een aantal zaken besproken te hebben, ben ik even een kijkje gaan nemen bij een paar sapi’s (koeien). De “Buffelbank” is één van de succesvolle projecten van Stichting Tileng.

De dag erna hebben we met Puri Purwanto een rondje  Imogiri gemaakt. De stenen huizen die, dankzij onze donateurs, na de aardbeving gebouwd konden worden zien er nog piekfijn uit. Ook na 7 jaar zit de verf er nog strak op. Er is kwalitatief goed werk geleverd. Op het verlanglijstje van Imogiri staan o.a. nog een aantal van deze permanente huizen. Het eerstvolgende huis zal voor een mevrouw zijn. Zij woont nu nog steeds in een bamboehuisje, dat direct na de aardbeving in mei 2006 voor tijdelijke bewoning door de stichting is gebouwd.

Ook de eerste kleuterschool in Imogiri hebben wij bekeken. Het was zondag, dus helaas geen kindertjes en leerkrachten aanwezig. Maar dat gaf mij wel de kans om, met behulp van een tolk, uitgebreid de stand van zaken met Puri Purwanto te bespreken!

Uiteraard zullen mijn bezoeken aan en in Baturraden, Tileng/Manggung en Imogiri worden geëvalueerd in de eerstvolgende bestuursvergadering in Nederland.

Er valt nog veel werk te verrichten en met uw steun kunnen wij dat realiseren. De bewoners in de desa’s geven zelf de  prioriteiten aan. Wij bepalen dat niet voor hun. Zij weten het beste wat het belangrijkste is voor nu en de toekomst.

Ik ben blij dat Ik de projecten van Stichting Tileng (weer) heb kunnen bezoeken en ik hoop dat nog regelmatig te kunnen doen.

 

Radio Indigo

Geschreven door Remco Lange op . Gepost in Weekendverhalen.

Iedere donderdagavond zendt RTV Rijswijk FM het programma Radio Indigo uit, tussen 18:00 en 19:00 uur, met een herhaling op de zaterdag tussen 09:00 en 10:00 uur. Radio Indigo wordt gepresenteerd door Maud Guldenaar.

Een gezellig Indisch amusementsprogramma voor jong en oud, met veel muziek en interessante gesprekken met mensen uit de muziek, de sportwereld en uit de wereld van cultuur .

Men kan live meeluisteren op het internet op de uitzendtijden.

Op gezette tijden ben ik daar ook te gast. Zo krijg ik de gelegenheid te vertellen over Stichting Tileng en haar projecten. Het is altijd heel gezellig in de studio, waarin – naast de verhalen die ik dan mag vertellen – vooral ook veel mooie muziek gedraaid wordt.

De laatste keer dat ik daar was heb ik verteld over het succesvolle gezamenlijk project van Bouworde Vlaanderen en onze stichting; de bouw van een nieuw klasgebouw voor de zeer populaire Sekolah Alam Baturraden (Groene School Baturraden) in Baturraden.

De school begon in 2011 met de droom van Myra Safar, die een beter soort onderwijs voor haar dochters wilde. Myra dacht daarbij aan een school waar iedereen naar toe zou kunnen, ongeacht (financiële) achtergrond of (academisch) potentieel. Een school waar ook kinderen die speciale aandacht nodig hadden welkom zouden zijn.

Op ‘haar’ school zou met name gebruik gemaakt moeten worden van de rijkdom van de Indonesische natuur. Bergen, rivieren, landerijen, bossen, de zee, dit zijn allemaal rijke bronnen van kennis en motivatie, en daarmee goede handvatten voor onderwijs.

Myra besloot een school te stichten waar het milieu een belangrijk onderdeel van het lesprogramma moest worden. De lessen worden in de Groene School niet alleen in het klaslokaal gegeven, maar ook buiten, in de natuur, op een markt, of andere locaties, waar kan worden geleerd door eigen waarneming en interactie. De lessen zijn gebaseerd op de creativiteit van het onderwijzend personeel, met de natuur als hulpmiddel en het lesmateriaal als gids.

Myra is er van overtuigd dat kinderen, die in en met de natuur leren, van die natuur gaan houden en er later, wanneer zij het voor het zeggen hebben, beter voor zullen zorgen.

De Groene School is geen traditionele, glad betegelde en kleurig geverfde school geworden, maar hij staat wel midden in de bossen en is precies geschikt voor het soort onderwijs waar hij voor bedoeld is.

Vanwege het grote succes, en de vele aanmeldingen van nieuwe leerlingen, hebben de mensen in Baturraden besloten een nieuw (van bamboe) te bouwen klasgebouw in te dienen als gezamenlijk project van Bouworde Vlaanderen en Stichting Tileng.

De vrijwilligers van de Bouworde hebben het project enthousiast omarmd. Zij gingen in twee groepen naar Baturraden, in juli en augustus. De vrijwilligers betaalden zelf de reis- en verblijfskosten en daarbij zamelden ze ook geld in voor bouwmaterialen. Stichting Tileng heeft daarvoor garant gestaan en een bedrag voorgeschoten, zodat vooraf materialen konden worden ingekocht.

Het project is in zijn totaliteit naar grote tevredenheid van een ieder gerealiseerd. Wij bedanken dan ook Bouworde Vlaanderen en haar vrijwilligers voor de samenwerking en realisatie.

Dat deze samenwerking een vervolg moge krijgen.

Lees ook nog eens het verhaal van Wannes Victoor “Bouworde Vlaanderen besliste”, Silke Lenaerts ,“Op vrijwilligersreis naar Indonesië”, Remco Lange “Vele kleintjes maken samen iets groots” en Myra Safar, Yayasan Sekolah Alam Baturraden (Stichting Groene School Baturraden) “Vakantie & werken”.

Ik kijk nu al weer uit naar mijn volgende bezoek aan Radio Indigo, zodat ik weer een van onze projecten onder de aandacht kan brengen bij de luisteraars.

 

Weerzien in Baturraden

Geschreven door Remco Lange op . Gepost in Weekendverhalen.

Het was bijna 5 jaar geleden dat ik bij Santos,  onze vertegenwoordiger in Indonesië, op  bezoek was. Maar toen we elkaar weer zagen leek het pas gisteren. Wat was het fijn elkaar weer te zien en om ‘live’ bij te praten.

Uiteraard hebben we ook een paar projecten van Stichting Tileng bezocht. Als eerste gingen we naar de ‘Groene School’  Sekolah Alam Baturraden. Bouworde Vlaanderen heeft in samenwerking met onze stichting een mooi gebouw neergezet, waarin de directrice Myra Safar  onder andere een bibliotheek zou willen hebben. Er wordt binnenkort een aanvraag bij Stichting Tileng ingediend.

De dag erna bezochten we de kleuterschool Pelita Hati. Wat een verschil met 5 jaar geleden! Toen zaten ze in een gang van 2,5 X 10m, nu, in samenwerking met ChildRight, is het een prachtig gebouwtje geworden. Ze zijn ook heel inventief met het hergebruik van materialen. Zo worden bijvoorbeeld van tandpastadoosjes 3-D puzzels gemaakt.

Ook de door de stichting gebouwde lagere school SD Negeri 1 en kleuterschool TK Pertiwi met de crèche Pos Paud  Pangestu Kemutug Lor hebben we met een bezoekje vereerd. En natuurlijk hebben we overal wat (nuttige) presentjes achtergelaten.

Ook de door Stichting Tileng aangelegde bad- en wasgelegenheden liggen er keurig bij. 1x per week worden deze bij toerbeurt door de gebruikers zelf schoongemaakt. En 1x per jaar wordt het onkruid langs de waterwegen,  paden en de gelegenheden verwijderd. Om het saamhorigheidsgevoel te versterken gebeurt dit gezamenlijk.

Door de uitbarsting van de vulkaan de Merapi was ik 5 jaar geleden niet in de gelegenheid om de desa’s Imogiri en Tileng te bezoeken. Ik hoop het deze reis wel te kunnen doen! Ik houd u op de hoogte.

Vele kleintjes maken samen iets groots

Geschreven door Remco Lange op . Gepost in Weekendverhalen.

Samen iets moois maken. Een filosofie die past bij een corporatie, een maatschap of een vereniging. Een doel bereik je makkelijker als je het samen met anderen doet. Stichting Tileng had niet het doel om EUR 454.000 te besteden in 15 jaar. Zij had slechts als doel een bijdrage te leveren aan de ontwikkeling van mens en omgeving in drie verschillende desa’s op het eiland Java.

Gaandeweg is Stichting Tileng er door de vele donaties in geslaagd om veel goeds te doen. Scholen zijn gebouwd, of opgeknapt. Leraren ontvangen een salaris en kinderen kunnen dankzij een gericht scholarship-programma naar school. Sapi’s (koeien) grazen op het land en zorgen voor nageslacht. Nageslacht dat doorgegeven wordt. Hierdoor ontstaat welvaart op plaatsen waar men er 15 jaar geleden alleen nog van durfde te dromen.

Nu, 15 jaar later, vertrekt er zelfs tot twee keer toe een groep jonge enthousiaste vrijwilligers uit België om met eigen ogen te aanschouwen wat voor moois de stichting heeft gerealiseerd en om met eigen handen een bijdrage te leveren. Slapen bij de dorpelingen en bouwen aan een lokaal voor Sekolah Alam Baturraden (Groene School Baturraden). Alle kosten worden gedragen door deze vrijwilligers van de Bouworde Vlaanderen. Mooier kan het niet. Ook zij doen het samen. Samen met de lokale bevolking en samen met hun leeftijdgenoten.

Zo wordt er weer een mooi project afgerond en kunnen wij als stichting ons richten op het volgende mooie doel. Welke dat wordt? Dat hangt af van de aanvragen die wij uit Indonesië krijgen. Want, hoe graag we ook willen helpen, we kunnen dit alleen samen met de plaatselijke bevolking. Zoals u weet verzinnen wij geen project en vertellen wij niet wat er moet gebeuren. Die input komt van onze plaatselijke vertegenwoordigers die samen met de dorpsvertegenwoordigingen plannen maken.

Het is mooi om te zien dat zo een kleine stichting als de onze al 15 jaar in staat is om dit moois te doen. Samen met u als trouwe donateur. Want of uw bijdrage nou groot of klein is, een idealistisch lading heeft of gewoon omdat u het leuk vindt, ze komt ongetwijfeld recht uit het hart.

Het is de macht van het samen doen, de macht van de kleine beetjes. En vele kleintjes maken samen iets groots.

 

Respons van toeristen

Geschreven door Remco Lange op . Gepost in Weekendverhalen.

Ook dit jaar krijg ik respons van mensen die tijdens hun rondreis in Indonesië ook projecten aandoen van de stichting. In gesprekken met hen hoor ik steeds dat zij vinden dat de ondersteuning door Tileng goed aanslaat. Met name ook het buffelproject krijgt veel positieve reacties.

De buffelbank is een eenvoudig voorbeeld van effectieve steun voor een traditioneel gebruik. Boeren in Indonesië sparen als vanouds niet bij een bank maar door middel van vee.

Het werkt zo: een boer verzorgt een of meer buffels van iemand anders (Stichting Tileng). De buffel wordt gedekt en het kalf is het eigendom van de verzorgende boer.

Deze traditionele vorm van kapitaalvermeerdering kost veel tijd. Met steun van buiten, zoals via het buffelproject van Stichting Tileng, kunnen meer boeren meer buffels per persoon verzorgen, waardoor hun economische situatie sneller kan verbeteren. Dit is een van de lopende projecten in verschillende  dusuns (woongemeenschappen) van de desa’s (dorpen) Tileng en Baturraden.

Dit project maakt deel uit van onze projectportefeuille. Met de in die portefeuille vermelde projecten kan worden gestart zodra er voldoende financiële middelen voorhanden zijn.

We hebben met behulp van onze sponsors, donateurs en de mensen uit de desa’s veel mooie en duurzame projecten kunnen realiseren. Inmiddels hebben we tientallen projecten afgewerkt en gaan we, dankzij uw hulp, verder met lagere scholen in Baturraden, huizen in Imogiri, een landbouw- en veeteeltcoöperatie in Tileng en natuurlijk de studiebeurzen.

 

De studiebeurzen

Geschreven door Remco Lange op . Gepost in Weekendverhalen.

We schrijven het zo vaak: Verbeter de wereld, begin bij de kinderen !

Dat is ook de reden dat onderwijs bij Stichting Tileng zo’n centrale positie inneemt. Natuurlijk zijn we ook bijzonder actief met projecten rond inkomen, huisvesting, gezondheid, etc. Dat doen we met veel inzet, overtuiging en plezier, omdat ook deze projecten van groot belang zijn voor de mensen in de desa’s.

Maar het onderwijs heeft en houdt altijd iets bijzonders. Misschien omdat het mes hier aan maar liefst drie kanten snijdt:

  • Leerlingen met een studiebeurs kunnen naar school en hoeven niet doelloos thuis te zitten of zelfs mee te werken aan het gezinsinkomen. Kinderen zijn vaak het eerst de dupe van armoe. Met een studiebeurs krijgen ze direct een beter bestaan.
  • Door het steunen van onderwijs geef je de volgende generatie de tools om zelf de gemeenschap naar een hoger plan te tillen en actief mee te werken aan een betere toekomst. Het is al een oud dogma, maar daarom niet minder waar: Kennis is macht.
  •  In goed Nederlands heet het verblijf op een school “onderwijs genieten”. Dat genieten is in Indonesië vaak zichtbaar aanwezig op de gezichten van de kinderen, iets wat wij ons in ons koude kikkerland nauwelijks voor kunnen stellen.

Dus voor ‘onze’ leerlingen een beter bestaan, een betere toekomst en een glimlach op het gezicht. Wat wil een mens nog meer.

Wanneer u denkt: Daar doe ik aan mee en ik ga ook een leerling ondersteunen, neem dan contact met ons op (vdjagt@tileng.nl).

Stichting Tileng steunt de desa’s en begint bij de jeugd.

 

In gedachte verzonken

Geschreven door Remco Lange op . Gepost in Weekendverhalen.

Het is een zondagmiddag begin juli. Lekker weer. Zittend buiten in de serre zie ik de natuur in volle glorie.

Ik zie de Magnolia weer grote knoppen maken voor het volgende seizoen. Die dan in het vroege voorjaar weer in volle bloei zal staan. Ik droom in gedachten weg naar Indonesië waar het altijd mooi groen is.

De Indische archipel heeft een zeer rijke flora, die zich van west naar oost wijzigt in samenhang met het in deze richting droger wordende klimaat. In totaal zijn er meer dan 45.000 bloeiende plantensoorten, en dat is ca. 10% van alle soorten bloemen en planten die er op aarde voorkomen. Er zijn 250 bamboesoorten en 150 verschillende soorten palmen.

Als vanzelf denk ik dan aan de mensen in de dorpen (desa’s) Tileng, Baturraden en Imogiri. Hoe zou het daar zijn op dit moment? Loopt alles wel op rolletjes? Ik betrap mij er weer op dat ik eigenlijk de dagelijkse controle zou willen hebben op de projecten van de stichting daar. Onzin natuurlijk. Onze mensen daar hebben het goed onder controle. Dat weet ik maar al te goed. Ze werken volgens het boekje, ons handboek implementatie van beleid op lokaal niveau. Laat ze nu, denk ik, ze hebben toch ons vertrouwen!

De vogels en de vissen in de tuin trekken weer mijn aandacht en ik word weer wakker. Ja ze hebben ons vertrouwen!

Wilt ook wat beelden zien van onze desa’s en projecten? Kijk dan eens naar onze video’s of foto’s.

We gaan er even tussenuit

Geschreven door Remco Lange op . Gepost in Weekendverhalen.

Ja, we gaan even tussenuit en zijn op vrijdag 7 augustus weer terug met een verhaal.

Wij hopen dat u de afgelopen periode genoten heeft van de verhalen over 15 jaar Stichting Tileng. Verhalen in beeld en geluid die u inzicht hebben gegeven over het werk van de stichting in de afgelopen 15 jaar. Heel bijzonder was daarbij de song “Het geheim van Tileng”. Geschreven en gezongen door onze ambassadeur Wouter Muller, op wie we altijd een beroep op kunnen doen en voor wie niets te veel is.

Wanneer we het hebben over ons jubileum, dan moeten we natuurlijk ook stil staan bij de Kumpulan van afgelopen zondag 21 juni in Leidschendam. Daar trad Wouter Muller weer belangeloos op, samen met zijn bandleden Bep Kamphuis en Nick de Vos. Dat gold ook voor Fifty Fifty and The Dangers. Gezien het enthousiasme op de dansvloer was deze combinatie een schot in de roos.

Uiteraard was er ook naast de muziek volop vermaak.

Er was een mooie stand van Arts and Crafts by LIEK waar zoals gebruikelijk de mooiste unieke sieraden gekocht konden worden. En op deze Vaderdag was er uiteraard ook voldoende keuze voor mannen.

Ook kon men zich deze keer bij Irmgard Bernasco laten masseren. Het toppunt van ontspanning waar zichtbaar van genoten werd.

Natuurlijk mogen we Kelapa Muda (Peter Lefeber), die als vanouds de catering verzorgde, niet vergeten. Wat is een Kumpulan zonder die overheerlijke Indonesische maaltijden en snacks?

De oneliner, waarmee wij ons jubileum onder de aandacht brachten, was: “Maak van kristal goud, word donateur”. Op naar naar het zilveren jubileum. Hopend dat die jaren gouden jaren mogen worden voor de stichting en de mensen in de desa’s Tileng, Imogiri en Baturraden. Chris Soebroto schreef in zijn verhaal van 5 juni jl. “Voor Stichting Tileng blijft er daarom nog veel te doen in Indonesië.”

Langs deze weg willen wij een ieder bedanken die in de afgelopen periode met hun verhaal stil hebben gestaan bij 15 jaar Stichting Tileng.

Joke Leliman – van de Berg met: “Waarom ben ik donateur”

Bram van der Weele met: “Waarom ik nog steeds donateur van Stichting Tileng ben……” 

Jim van de Kuil met: “Voor de dingen die ik niet kan verklaren” 

Cees van der Jagt over: “Aanschuiftafel Bunga lili (Bloem van de lelie)” 

Remco Lange met: “Met goud kristal bereiken…” 

Eveline Bruijn met: “Hoe een kleine stichting al 15 jaar grote dromen najaagt” 

Chris Soebroto met: “Dat kan een heel stuk beter” 

Tekad Santos met: “Buffelbank” Baturraden” 

En natuurlijk de song van Wouter Muller met: “Het geheim van Tileng” 

Daarbij mag ik Carnero Mediadesign niet vergeten te bedanken voor de grafische ondersteuning bij alle beelduitingen.

En u, als trouwe lezers, wil ik bedanken voor jullie aandacht en reacties. Tot 7 augustus a.s.

Stichting Tileng zijn we immers met z’n allen!